သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁၀) သစ္တံုးပမာ ေဒသနာေတာ္ - သီးလံုးဆရာေတာ္

Credit To : U Khin Crays
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၉) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (အရွင္သီလာစာရ-ေရစၾကိဳ)

သင္....လက္ညိွဳးထိုးမယ္ဆို
အရွင္သီလာစာရ (ေရစၾကိဳ)

မိမိတို႔ ထိုးလိုက္သည္႔ လက္ညဳိးသည္… မိမိကုိယ္ကုိ ထိုးညႊန္သည္႔ လက္ညွဳိး၊ သူတစ္ပါးကို ထိုးညႊန္ေသာ လက္ညွိဳးဟု ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိေနေလသည္။ ထိုႏွစ္မ်ိဳးတြင္လည္း တစ္မ်ိဳးႏွင့္ တစ္မ်ိဳး တူညီမႈမရွိသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရေပမည္။ မိမိကိုယ္ကို ညႊန္လိုက္ေသာလက္ညွဳိးမွာ အတၱ ျဖင့္တည္ေဆာက္ထားေသာေၾကာင့္ အင္အား ရွိ၏။ ဟန္၊ မာန္၊ ဌာန္နွင့္လည္းျပည္႔စုံေနသည္။ သူတစ္ပါးကိုထိုးညႊန္ေသာ လက္ညွိဳးမွာ အင္အားဟု မဆိုေသာ္လည္း ထိုးစိုက္ခ်လိုက္ေသာ ဂုဏ္သတၱိႏွင့္အတူ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ျခင္း၊ အသားေရာင္ေျပာင္းျခင္း စေသာ အေဖာ္အင္အားအေတာ္မ်ားေလသည္။ သုိ႔ေသာ္….ထိုထိုးစိုက္လိုက္ေသာ လက္ညွိဳး၏ ဂုဏ္သတၱိ သည္ သူတစ္ပါး၏ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္ဟူေသာ နံရံႏွင့္ထိေတြ႔လိုက္ေသာအခါ ေနာက္သို႔တြန္႔ သြားၿမဲသာ။

ပုထုဇဥ္ဟူသည္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ဟူေသာအမွားသံသရာနယ္ပယ္၌ တ၀ဲလည္လည္ေနထိုင္ ေနၾကရေသာ သတၱ၀ါမ်ားျဖစ္၍ အမွားကင္းေသာသတၱ၀ါနည္းပါးေနမည္သာ။ ထိုအမွားမကင္းသ ူအခ်င္းခ်င္းကို ေငါက္ေငါက္စင္းေသာ လက္ညွိဳးထိုးျဖင့္ ထိုးညႊန္ျပၾကလွ်င္ ထိုကာယကံရွင္က မိမိဖက္သို႔ တစ္ဖန္ျပန္လည္၍ ျမွားဦးလွည္႔လာခဲ့ေသာ္ မိမိကခံႏိုင္ရည္ ရွိပါမည္ေလာ…ေတြးၾကည္႔ေစခ်င္ပါသည္။

ဤေလာကအတြင္း၌ မွီတင္းေနထိုင္ၾကကုန္ေသာ သူသူငါငါ ပုထုဇဥ္သတၱ၀ါတို႔သည္ ‘ထင္’ တစ္လုံးျဖင့္ ရွိေနတက္ၾကသည္။ မိမိကိုယ္ကိုထင္ထားေသာ ထင္တစ္လုံးသည္ ျမင့္တက္ေနၾကသေလာက္ သူတစ္ပါးကို ထင္ထားေသာအထင္ကား နိမ့္က်ေနတက္သည္၊ ေလ်ာ့တြက္ေနတက္သည္။

ပုထုဇဥ္အား ပုထုဇဥ္စိတ္ျဖင့္ သီးခံစိတ္ေမြးျမဴလွ်င္ ျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း (မိမိ၏သား သြားေခါေနသည္ကိုေတာ့ သြားေပၚေလးဟုသာ ျမင္တက္ၿပီး သူတစ္ပါးသားသမီးကိုကား ေပါက္ေခါႀကီးဟု နိမ့္ခ်ဆန္႔က်င္ေသာ ပုထုဇဥ္အျမင္ျဖင့္သာ ျမင္တက္ေနၾကပါလွ်င္) ဤေလာကတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာဖြယ္ မရွိေတာ့မည္သာ။

ဤသုိ႔ေသာ တစ္ဖက္သက္အျမင္မ်ိဳးတို႔သည္ စာေပနယ္ပယ္၌လည္းေကာင္း၊ လူမႈနယ္ပယ္၌လည္ေကာင္း၊ စီပြားေရး၊ ဘာသာေရး၊ ပညာေရးစေသာ နယ္ပယ္အသီးသီးတို႔၌လည္ေကာင္း တစ္ဖက္ေစာင္းအျမင္တို႔ျဖင့္ လက္ညွိဳးထိုးခ်င္ေနၾကေသာ လက္ညွိဳးရွင္တို႔ကို ေနရာေဒသအမ်ိဳးမ်ိဳးတြင္ ေတြ႔ျမင္ေနၾကသည္။ မင္းတို႔ ငါ့ကို အန္တုခ်င္လွ်င္ ဆယ္ခါျပန္ ပါရမီျဖည္႔လိုက္စမ္းပါအုံး ဟူေသာ မာနစကားသည္ ဂုဏ္ေၾကာင့္သာ ေပၚထြက္ ႏိုင္သည္မွန္ေသာ္လည္း မိမိအက်င့္သီလက ဗလာအခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေနလွ်င္ မိမိထိုးညႊန္လိုက္ေသာ ထိုလက္ညွိဳး သည္ ပဲ့ႏွင့္တက္ က်ိဳးေနေသာေလွကဲ့သို႔ ခ်ာခ်ာလည္ကာ လိုရာသို႔မေရာက္ပဲ တစ္ဖက္က ျပန္ေျပာင္း၍ ထိုးညႊန္ခဲ့ပါလွ်င္ အသင္ခံႏိုင္မည္ေလာ။

သူတစ္မ်ိဳး ငါတစ္နည္း အခ်ည္းႏွီးေသာလက္ညွိဳးတို႔ကို ထိုးေနၾကရင္း စင္းေနေသာလက္ညွိဳးက တစ္ဖန္ ေကြးလာၾကျပန္ေသာေၾကာင့္(သူေကြး ကိုယ္ေကြး ေကြးေနၾကေသာေၾကာင့္)ေလာကတစ္ခုလုံး ၿငိမ္းခ်မ္း ျခင္းမွ ကင္းေနေလသည္။လက္ညွိဳးသည္ ပုထုဇဥ္အခ်င္းခ်င္း ထိုးညႊန္ျပတက္ၾကသကဲ့သို႔ ဘုရားအစရွိေသာ ရဟႏၱာ မေထရ္ျမတ္တို႔လည္း ထုိးညႊန္ျပတတ္ၾကေလသည္။ ပုထုဇဥ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းထိုးညႊန္ျပေသာ လက္ညွိဳး သည္ အပယ္ေလးပါးသို႔ ညႊန္ေနသည္ႏွင့္တူသည္။ မိမိအျပစ္ကုိ မရႈျမင္ပဲ သူတစ္ပါး၏အျပစ္ကိုသာၾကည္႔၍ တစ္ဖက္သက္ဖိထုိး လိုက္သည္႔ ထိုလက္ညွိဳးတို႔သည္ အပယ္ေလးပါးမွ အျခားမရွိပါေခ်။

ဘုရားရွင္ႏွင့္ အရိယာတို႔ ထုိးညႊန္ေသာလက္ညွိဳးမွာကား လြတ္ေျမာက္ေစမည္႔လမ္းကိုသာ ဦးတည္ေနသည္။ အခါတပါး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေကာသမၺီျပည္ ဂဂၤါျမစ္ကမ္းတြင္ သီတင္းသုံးေနထိုင္ေတာ္မူေသာအခါ ဂဂၤါေရအလွ်င္ျဖင့္ ေမွ်ာပါလာေသာ သစ္တုံးကို ျမင္ေတာ္မူေလသည္။ ထိုအခါျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ လက္ယာ လက္ေတာ္ကိုဆန္႔တန္းကာ “ပႆထ ေနာ တုေမွ ဘိကၡေ၀ အမုံ မဟႏၱံ ဒါရုကၡႏၶံ ဂဂၤါယ နဒိယာ ေသာေတန ၀ုယွမာနံ” ခ်စ္သား..ရဟန္းတို႔ ေဟာဟိုက ဂဂၤါျမစ္ထဲက ေရအဟုန္မွာ ေျမာပါလာတဲ့ သစ္တုံးႀကီးကို ၾကည္႔လိုက္ၾကစမ္းဟူ၍..လက္ညွိဳးညႊန္ျပေတာ္မူသည္။

ရဟန္းေတာ္တို႔ ထိုသစ္တုံးကို လွည္႔ၾကည္႔ရႈ႕ေနစဥ္….. “ရဟန္းတို႔..ဤသစ္တုံးႀကီးသည္ ဤမွာဘက္ကမ္းသို႔ မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ထိုမွာဘက္ကမး္သုိ႔ မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ေရလည္၌မနစ္ျမဳပ္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ၾကည္းကုန္း၌ မတင္ခဲ့ပါလွ်င္၊ လူတို႔မဆယ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ နတ္တို႔မဆယ္ယူခဲပါလွ်င္၊ ၀ဲမစုပ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ အတြင္း၌ မပုပ္မေဆြး ခဲ့ပါလွ်င္၊ ထိုသစ္တုံးႀကီးသည္ သမုဒၵရာသို႔ ညြတ္ကုိင္းေနသျဖင့္ သမုဒၵရာထဲသို႔သာေရာက္လတၱံ့။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ေရာက္ရွိသနည္း၊ ဂဂၤါျမစ္ေရအလွ်င္သည္ သမုဒၵရာသို႔ေရာက္ေအာင္ တြန္းပုိ႔ေနျခင္း ေၾကာင့္ေပတည္း”

“ခ်စ္သားတို႔…. ဤမွာဘက္ကမ္းဟူသည္ အဇၥ်တၱိကာယတန ေျခာက္ပါးမည္၏၊ ထိုမွာဘက္ကမ္းဟူသည္ ဗာဟရာယတန ေျခာက္ပါးမည္၏၊ အလယ္၌ နစ္ျမဳပ္ျခင္းဟူသည္ ႏွစ္သက္စြဲမက္မႈ နႏၵီရာဂမည္၏၊ ၾကည္းကုန္း၌ တင္မႈဟူသည္ ငါဟူေသာ အတၱမာန္မည္၏၊ လူတို႔ဆယ္ယူမႈ႔ဟူသည္ သာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ လူတို႔ႏွင့္ေရာေႏွာေနထိုင္၏၊ အတူတကြ ႏွစ္သက္မႈ႔စိုးရိမ္းမႈရွိ၏၊ လူတို႔ခ်မ္းသာသည္ရွိေသာ္ ခ်မ္းသာ၏၊ လူတို႔ဆင္းရဲသည္ရွိေသာ္ ဆင္းရဲ၏၊ ျပဳဖြယ္ကိစၥ ရွိလာသည္ရွိေသာ္ မိမိသည္ပင္ ထိုကိစၥတို႔ဤ၌ အားထုက္ျခင္းသို႔ေရာက္၏၊ ဤသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ လူတို႔ဆယ္ယူျခင္းမည္၏”

“ရဟန္းတို႔….နတ္တို႔ဆယ္ယူျခင္းဟူသည္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ႕ေသာရဟန္းေတာ္တို႔သည္ တစ္ခုခုေသာ နတ္အျဖစ္ကို ေတာင့္တ၍ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္သုံး၏၊ ဤသို႔က်င့္သုံးျခင္းသည္ နတ္တို႔ဆယ္ယူျခင္းမည္၏၊” အတြင္း၌ ပုပ္ေဆြးျခင္းဟူသည္…ကိုယ္က်င့္သီလမရွိျခင္း၊ ယုတ္ညံ့ေသာ သေဘာရွိျခင္း၊ မစင္ၾကယ္ေသာ သေဘာရွိျခင္း၊ ျပဳလုပ္ထားေသာ မေကာင္းေသာ အမႈ႔က ိုဖုံးကြယ္ထားျခင္း၊ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္သုံးသူမဟုတ္ပဲ က်င့္သုံးသူဟု ၀န္ခံျခင္း၊ အတြင္းပုပ္ျခင္း၊ ကိေလသာျဖင့္ စိုစြပ္ျခင္း၊ သာသနာေတာ္နွင့္ မပက္သက္ေသာ အမႈကိစၥတို႔ျဖင့္ ရႈပ္ေထြးေနျခင္း…တို႔သည္ အတြင္း၌ပုပ္ေဆြးျခင္း တို႔ပင္ျဖစ္သည္။

ရဟန္းတို႔….၀ဲစုပ္ျခင္းဟူသည္ ကာမဂုဏ္ငါးပါးတို႔ႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးေနျခင္းတို႔ေပတည္းဟု ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ ေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ထိုးညႊန္ေတာ္မူေသာ လက္ညွိဳးသည္ သတၱ၀ါအားလုံး သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ကင္းေစႏိုင္ေသာ အက်ိဳးသတၱိထူးတို႔ျဖင့္ ထုံမႊမ္းထားေသာေၾကာင့္ လက္ညွိဳးထိုးသူတို႔ အတုယူသင့္လွေပသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္….မိမိအား ေကာသမၺီျပည္သားတို႔က အေကၠာသ၀တၳဳဆယ္ပါး …(ဆဲေရးျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး)ျဖင့္ လက္ညွိဳးထိုးကာ အမ်ိဳးအမ်ိဳးဆဲေရးၾကပါေသာ္လည္း သီးခံေတာ္မူခဲ့သည္။ တုံ႔ျပန္ေျပာဆုိျခင္းမျပဳခဲ့ေခ်။ ထို႔ထက္ အာၾကမ္း လွ်ာၾကမ္း ႏႈတ္သရမ္းျဖင့္ ဆဲေရးတိုင္းထြာတက္ေသာ “အေကၠာသဘာရဒြါဇပုဏၰား”၏ အမနာပစကားေတြကိုလည္း ေမတၱာျဖင့္သာ တုံ႔ျပန္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

ပုထုဇဥ္ လူသားတို႔ အခ်င္းခ်င္း ထိုးညႊန္ၾကေသာ လက္ညွိဳးတို႔သည္ကား အတၱ၊ မာန္မာနတို႔ေရာေထြးပါ ေနေသာေၾကာင့္ ေသာက-စိုးရိမ္းရျခင္း၊ ပရိေဒ၀-ငိုေၾကြးရျခင္းစေသာ အက်ိဳးဆက္မ်ားစြာတို႔ျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း ထိုးႏွက္ခံစားေနရေသာေၾကာင့္ ၿငိမ္းေအးျခင္းမ်ားေ၀းကြာေနခဲ့သည္။ ျမတ္မီးကိုရႈိ႕၍ ဂဂၤါျမစ္ကို ဆူပြတ္ေအာင္ မစြမး္ႏိုင္သကဲ့သို႔ လူယုတ္မာတို႔၏ လက္ညွိဳးညႊန္ျပျခင္းတို႔သည္လည္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ ႏွလုံးသား၌ တုန္လႈပ္ျခင္းမရွိပါေခ်။

သဠာယတနသံယုတ္၊ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္
သီလကၡႏၶ၀ဂၢအ႒ကထာ.
ပန္းတကာကိုတင္ျမင့္ေဆာင္းပါးတို႔ကိုအေျခခံပါသည္။

ကိုရင္ေလး ဘေလာ့ဂ္ (http://www.sayyaungche.com/2010/03/blog-post_03.html) မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္မူရင္း)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၂) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၃) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (သီတဂူဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၄) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ျဖဴးဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၅) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၆) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၇) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၈) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုုတ္ (ဆရာနႏၵာသိန္းဇံ)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၈) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဆရာနႏၵာသိန္းဇံ)

သစ္တံုးတရား

(၁)

အခါတစ္ပါးမွာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားဟာ ေကာသမၺီျပည္၊ ဂဂၤါျမစ္နားမွာ သီတင္းသံုးေနခိုက္ ဂဂၤါျမစ္ ေရအယဥ္နဲ ့ သစ္တံုးၾကီးတစ္တံုး ေမ်ာပါလာတာကို ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားက ျမင္ေတာ္မူျပီး... “ရဟန္းတို ့ ေမ်ာလာတဲ့သစ္တံုးၾကီးကို သင္တို ့ျမင္တယ္မဟုတ္လား” လို ့ ေမးေတာ့ ျမင္ပါေၾကာင္း ရဟန္းေတြက ေျဖၾကတယ္။ ဒီအခါမွာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားက...

“ရဟန္းတို ့ အကယ္၍ သစ္တံုးၾကီး ဒီဘက္ကမ္းကိုလည္း မကပ္ဘူး၊ ဟိုဘက္ကမ္းကိုလည္း မကပ္ဘူး၊ ျမစ္အလယ္မွာလည္း နစ္ျမဳပ္မသြားဘူး၊ ေသာင္ေပၚကိုလည္း မတင္ဘူး၊ လူကလည္း ဆယ္မယူဘူး၊ နတ္ကလည္း ဆယ္မယူဘူး၊ ၀ဲလည္းစုပ္ယူမသြားဘူ၊ အတြင္းကလည္း မေဆြးမပုပ္ဘူးဆိုလွ်င္... ပင္လယ္သမုဒၵရာထဲကို ေရာက္သြားမယ္၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္...ဂဂၤါျမစ္က သမုဒၵရာထဲ နိမ့္ဆင္းညြတ္ကိုင္း သက္ရိႈင္းေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္

တယ္။”

“ရဟန္းတို ့... ဒီသစ္တံုးၾကီး ဥပမာအတိုင္း သင္တို ့ဟာလည္း ဒီဘက္ကမ္းလည္း မကပ္၊ ဟိုဘက္ကမ္းလည္းမကပ္၊ အလယ္မွာလည္း မနစ္မျမဳပ္၊ ေသာင္ေပၚလည္းမတင္၊ လူလည္းအဆယ္ယူမခံရ၊ နတ္လည္းအဆယ္ယူမခံရ၊ ၀ဲလည္းအစုပ္မခံရ၊ အတြင္းမွာလည္း မေဆြးမပုပ္ဘူးဆိုရင္ျဖင့္ သင္တို ့ဟာ နိဗၺာန္သို ့ ညြတ္ကိုင္းသက္ရိႈင္း ေရာက္ရွိသြားမယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္...သမၼာဒိ႒ိဆိ
ုတဲ့ မွန္တဲ့ ျမင္သိမႈဟာ နိဗၺာန္သို ့ ညြတ္ကိုင္းေနတဲ့ေရာက္ေစတဲ့ တရားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ပဲ” လို ့ ေဂါတမဗုဒၶက အမိန္ ့ရွိတဲ့အခါမွာ ရဟန္းေတြက ျပန္ျပီးေမးေလွ်ာက္ၾကတယ္။

“အရွင္ဘုရား....ဒီဘက္ကမ္းဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုပါသလဲ၊ ဟိုဘက္ကမ္းဆိုတာကေကာ ဘာကိုဆိုလိုပါသလဲ၊ အလယ္မွာ နစ္ျမဳပ္တာ...ေသာင္ေပၚတင္ေနတာ..
.လူဆယ္ယူတာ၊ နတ္ဆယ္ယူတာ၊ ၀ဲစုပ္ယူတာ...အတြင္းမွာပုပ္ေဆြးျခင္းဆိုတာ ဘာကိုဆိုလုိပါသလဲဘုရား” လို ့ ေမးေလွ်ာက္ၾကတယ္။

“လူမွာရွိတဲ့ မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္ ဆိုတာေတြကို ဒီဘက္ကမ္းလို ့ဆိုလိုတယ္။ အဲဒီမ်က္စိအစရွိတာေတြကို ႏွစ္သက္စြဲလန္းေနရင္...ဒါ ဒီဘက္ကမ္းကိုု ကပ္တာ။ အဲဒီမ်က္စိစတဲ့ ဒီဘက္ကမ္းကို ထိလာတဲ့ အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ ့၊ အရသာ၊ အေတြ ့အထိ၊ အေတြးေတြက ဟိုဘက္ကမ္း။ ဟိုဘက္ကမ္းကို ကပ္တယ္ဆိုတာ... အဲဒီ အဆင္းအသံ အစရွိတာေတြကို တပ္မက္ ကပ္ျငိသာယာေနရင္... ဒါ ဟိုဘက္ကမ္းကို ကပ္တာ...

အလယ္မွာ ျမဳပ္တယ္ဆိုတာက တဏွာ အေႏွာင္အဖြဲ ့ေတြထဲ နစ္ျမဳပ္ေနတာကို ဆိုလိုတာ၊ ခ်စ္သူခင္သူေတြကို တပ္မက္ခ်စ္ခင္တဲ့ တဏွာ၊ ရာထူးဂုဏ္၊ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ သားမယားစသည္ေတြကို တြယ္တာတပ္မက္ေနတဲ့ တဏွာဟာ လူပုဂၢိဳလ္ကို အဲဒီတပ္မက္ရာ ၀တၴဳ၊ အာရံုေတြထဲမွာ ေခါင္းမေဖာ္နိဳင္ေအာင္ ႏွစ္ျမွဳပ္ေပးေနတယ္။ ေရေအာက္မွာ ျမဳပ္သြားတဲ့ သစ္တံုးၾကီးကို ရႊံ ့ေတြ၊ သဲေတြ အထပ္ထပ္ဖံုးတဲ့အခါ ေရေပၚ ျပန္မေပၚနိဳင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားသလို တဏွာကလည္း လူကို တပ္မက္မႈ အေႏွာင္အဖြဲ ့ေတြထဲက ျပန္မတက္နိဳင္ေအာင္ ႏွစ္ျမွဳပ္ထားတာ...ေသာင္တင္တယ္ဆ
ိုတာက ေထာင္လႊားမႈမာနကိုဆိုလိုတာ၊ မာနျမင့္တက္ေနတာကိုပဲ ေသာင္တင္တယ္လို ့ဆိုလိုတယ္။ မာနျဖစ္ေနရင္... လူဟာ ငါသိ ငါတတ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြလည္း ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုမာနတက္ေနေတာ့ ေနာက္ထပ္အသိတိုးဖို ့၊ အျမင္သစ္ေတြ ့ဖို ့ မျဖစ္နိဳင္ေတာ့ဘူး၊ မာနခံေနသမွ်ေတာ့ ေရွ ့ဆက္ျပီးတိုးတက္သြားစရာ ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

လူဆယ္ယူတယ္ဆိုတာကေတာ့ လူေတြနဲ ့ဆက္ဆံေရာေႏွာျပီး ေနရတာႏွစ္သက္ေနျခင္းမ်ိဳးကိုပဲ ဆိုလိုတယ္။ လူေတြနဲ ့ဆက္ဆံေရာေႏွာေနတာဟာ ဒီလိုေနရတာကို ႏွစ္သက္လို ့ပဲ။ ဆက္ဆံေရာေႏွာေနသမွ် လူမႈကိစၥေတြ ရႈပ္ေထြးျပီး လူဆိုရင္လည္း ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္းကို အေသအခ်ာမလုပ္နိဳင္ဘူး။ မလုပ္အားဘူး။ ရဟန္းဆိုရင္လည္း လူမႈကိစၥေတြနဲ ့ ရႈပ္ေထြးျငိတြယ္ေနရင္ တရားဓမၼအလုပ္ကို လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ မလုပ္နိဳင္ေတာ့ဘူး။ နတ္ဆယ္ယူတယ္ဆိုတာက လူ ့ဘ၀ထက္သာတယ္လို ့ထင္တဲ့ နတ္ဘ၀၊ နတ္အျဖစ္မ်ိဳးကို ေတာင့္တျပီး၊ အဲဒီဘ၀မ်ိဳးကိုရဖို ့ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ိဳးမွာ ႏွစ္သက္ျငိတြယ္ ေနတာမ်ိဳးကို ဆိုလိုတာ။

၀ဲစုပ္ယူတယ္ဆိုတာက ကာမဂုဏ္(၅)ပါးရဲ ့ ဆြဲေဆာင္ယူငင္ရာကို လူသတၱ၀ါက လိုက္ပါေနရတာကို ဆိုလိုတာ၊ ဒီကာမဂုဏ္ထဲမွာပဲ တ၀ဲ၀ဲလည္နဲ ့မထြက္နိဳင္ေတာ့တာ...

အတြင္းကေဆြးေနတယ္၊ ပုပ္တယ္ဆိုတာကေတာ့ အက်င့္သီလမရွိတာ၊ အက်င့္ပ်က္တာကို ဆိုလိုတာ.....သစ္တံုးၾကီးေဆြးပု
ပ္သြားရင္၊ ပ်က္စီးေၾကမြသြားရင္ သစ္တံုးဘ၀ေပ်ာက္ျပီး ပင္လယ္သမုဒၵရာဆီ ဆက္ျပီးပါသြားစရာ ဘယ္ရွိေတာ့မွာလဲ။ ဒီလိုပါပဲ။ အက်င့္ပ်က္ရင္ သီလမရွိရင္ ေကာင္းျမတ္တဲ့ဘ၀မ်ိိဳးကို ရဖို ့၊ ေရာက္ဖို ့ မျဖစ္နိဳင္ေတာ့ဘူး။ နိဗၺာန္ဆိုတဲ့ ပင္လယ္သမုဒၵရာၾကီးဆီ ေရာက္ဖို ့ မျဖစ္နိဳင္ေတာ့ဘူး....”

ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ ရဟန္းေတာ္အရွင္သူျမတ္တို ့ကေတာ့ ဒီဘက္ကမ္း ဟိုဘက္ကမ္း...ဘယ္ကမ္းကိုမွ မကပ္မျငိ၊ အလယ္မွာလည္း မနစ္ၾက မျမဳပ္ၾက၊ ဘယ္ေသာင္ေပၚကိုမွလည္း မတင္ခဲ့ၾက၊ ဘယ္လူ ဘယ္နတ္ရဲ ့ အဆယ္အယူကိုလည္း မခံခဲ့ၾက၊ ၀ဲစုပ္ခံရျခင္းလည္း မရွိ၊ ယိုင္နဲ ့ ေဆြးေျမ့ျခင္းဆိုတာလည္း သူတို ့မွာမရွိၾက၊ နိဗၺာန္ပင္လယ္ သမုဒၵရာၾကီးဆီကို ေကာင္းစြာေရာက္သြားခဲ့ၾကတယ္။

(၂)

အထက္ပါ ပင္လယ္သမုဒၵရာၾကီးဆီကို ေကာင္းစြာ ထြက္သြားနိဳင္တဲ့လမ္းကို ေဖာ္ျပတဲ့ တရားဓမၼကိုနာျပီး ျပန္လာတဲ့မိတ္ေဆြက..“ရွက္ရွက္နဲ ့၀န္ခံရရင္....အဲဒီပင္လယ္သြား တရားကို ၾကားနာျပီးတဲ့အခါမွာ တစ္ေယာက္ထည္းထည္းနဲ ့ နိဗၺာန္ပင္လယ္ၾကီးဆီ ထြက္ခြာသြားရမွာကို အားငယ္သလိုပဲ ခံစားရတယ္” လို ့ေျပာတဲ့စကားသံကို ၾကားေယာင္မိပါတယ္။

နႏၵာသိန္းဇံ
အင္တာဗ်ဴးဂ်ာနယ္၊ နံပါတ္-၁၄၁ (၂၈၊ ၈၊ ၂၀၀၂)
“သမုဒ္ပင္လယ္ျပာ ႏႈိင္းပမာ” စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္မူရင္း)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၂) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၃) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (သီတဂူဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၄) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ျဖဴးဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၅) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၆) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၇) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၇) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ)

ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ
ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ
ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ တရားေတာ္

၁။ ညြတ္ရာယိမ္း၍ တိမ္းေတာ့သည္



၂။ တိမ္းကာေစာင္းလည္း မေျပာင္းပါ




၃။ ေျပာင္းကာလဲက် မထၿပီ




၄။ ထကာရပ္လည္း ကပ္ျပန္ၿပီ (၁)




၅။ ထကာရပ္လည္း ကပ္ျပန္ၿပီ (၂)




၆။ ထကာရပ္လည္း ကပ္ျပန္ၿပီ (၃)




၇။ ထကာရပ္လည္း မကပ္ၿပီ

၈။ မကပ္စုန္းစုန္းျမဳပ္ျပန္ၿပီ

၉။ မျမဳပ္ေပၚလြင္တင္ျပန္ၿပီ




၁၀။ မတင္ျမစ္က်ယ္ လူဆယ္ၿပီ




၁၁။ မဆယ္လူျမတ္ နတ္ဆယ္ၿပီ




၁၂။ နတ္မဆယ္လည္း ၀ဲစုပ္ၿပီ




၁၃။ ၀ဲမစုတ္ ပုတ္ေဆြး ေ၀းရၿပီ





သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္မူရင္း)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၂) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၃) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (သီတဂူဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၄) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ျဖဴးဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၅) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၆) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၆) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဗန္းေမာ္ ဆရာေတာ္)

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ (န၀မ) ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ
ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ တရားေတာ္

၈-၁-၂၀၁၀ နိဗၺာန္တံခါးဖြင့္ တရားေတာ္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္မူရင္း)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၂) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၃) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (သီတဂူဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၄) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ျဖဴးဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၅) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၅) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (မဟာေဗာဓိျမိဳင္ ဆရာေတာ္)

မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္
ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ
ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ တရားေတာ္

(၂၃၊ ၃၊ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ တြင္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ “ေရေမ်ာသစ္တုန္းပမာ” တရားေတာ္)

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္မူရင္း)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၂) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၃) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (သီတဂူဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၄) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ျဖဴးဆရာေတာ္)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၄) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ျဖဴးဆရာေတာ္)

ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဦးနရပတိ
ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ
ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ တရားေတာ္

(၁၃၅၆ နေတၱာ္လျပည့္ေန ့ည)

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္မူရင္း)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၂) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၃) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (သီတဂူဆရာေတာ္)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၃) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (သီတဂူဆရာေတာ္)

သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး အရွင္ဉာဏိႆရ
ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ
ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ တရားေတာ္

(၁-၁-၁၉၇၇)-(၁၃၃၈ ၿပာသိုလဆန္း ၁၃ရက္ည)

(၂-၁-၁၉၇၇)-(၁၃၃၈ ၿပာသိုလဆန္း ၁၄ရက္ည)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၂) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ)

ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ
၁၈-၄-၁၉၉၃ (ညေန) တြင္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ
ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ တရားေတာ္

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္မူရင္း)

ပဌမ ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္

၂၄၁။ အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေကာသမၺီျပည္ ဂဂၤါျမစ္ကမ္းနား၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဂဂၤါျမစ္ေရအယဥ္ျဖင့္ ေမ်ာ၍ လာေသာ ၾကီးစြာေသာ သစ္တံုးကို ျမင္ေတာ္မူေသာ္ ''ရဟန္းတို ့ ဂဂၤါျမစ္ေရအလ်ဥ္ျဖင့္ ေမ်ာ၍ လာေသာ ၾကီးစြာေသာ သစ္တံုးကို သင္တို ့ ျမင္ၾကကုန္၏ေလာ''ဟု ရဟန္းတို ့ကို မိန္ ့ေတာ္မူ၏။ အသွ်င္ဘုရား ျမင္ၾကပါကုန္၏။

ရဟန္းတို ့ အကယ္၍ သစ္တံုးသည္ ဤမွာဘက္ကမ္းသို ့ မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ထိုမွာဘက္ကမ္းသို ့မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ အလယ္၌ မနစ္ျမဳပ္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ၾကည္းကုန္း၌ မတင္ခဲ့ပါလွ်င္၊ လူတို ့ မဆယ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ နတ္တို ့ မဆယ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ ဝဲမစုပ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ အတြင္း၌ မေဆြးမပုပ္ခဲ့ပါလွ်င္ ထိုသစ္တံုးသည္ သမုဒၵရာသို ့ ညြတ္သည္ သမုဒၵရာသို ့ ကိုင္းသည္ သမုဒၵရာသို ့ ရိႈင္းသည္ ျဖစ္လတၲံ ့။ ထိုသို ့ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း၊ ရဟန္းတို ့ ဂဂၤါျမစ္၏ ေရအလ်ဥ္သည္ သမုဒၵရာသို ့ ညြတ္သည္ သမုဒၵရာသို ့ ကိုင္းသည္သမုဒၵရာသို ့ ရိႈင္းသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

ရဟန္းတို ့ ဤအတူ သင္တို ့သည္လည္း ဤမွာဘက္ကမ္းသို ့ မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ထိုမွာဘက္ကမ္းသို ့မကပ္ေရာက္ၾကပါလွ်င္၊ အလယ္၌ မနစ္ျမဳပ္ၾကပါလွ်င္၊ ၾကည္းကုန္း၌ မတင္ၾကပါလွ်င္၊ လူတို ့ မဆယ္ယူၾကပါလွ်င္၊ နတ္တို ့ မဆယ္ယူၾကပါလွ်င္၊ ဝဲမစုပ္ယူၾကပါလွ်င္၊ အတြင္း၌ မေဆြးမပုပ္ၾကပါလွ်င္ သင္တို ့သည္ နိဗၺာန္သို ့ ညြတ္ကုန္သည္ နိဗၺာန္သို ့ ကိုင္းကုန္သည္ နိဗၺာန္သို ့ ရိႈင္းကုန္သည္ ျဖစ္လတၲံ  ့။ ထိုသို ့ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္ေျကာင့္နည္း၊ ရဟန္းတို ့ ေကာင္းစြာ ျမင္ျခင္း 'သမၼာဒိ႒ိ'သည္ နိဗၺာန္သို ့ညြတ္သည္ နိဗၺာန္သို ့ ကိုင္းသည္ နိဗၺာန္သို ့ ရိႈင္းသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

 

ဤသို ့ မိန္ ့ေတာ္မူလွ်င္ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏-''ျမတ္စြာ့ဘုရား ဤမွာဘက္ကမ္းဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ ထိုမွာဘက္ကမ္းဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ အလယ္၌ နစ္ျမဳပ္ျခင္းဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ ၾကည္းကုန္း၌ တင္မႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ လူတို ့ ဆယ္ယူမႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ နတ္တို ့ ဆယ္ယူမႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ ဝဲစုပ္ယူမႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း၊ အတြင္း၌ ပုပ္ေဆြးမႈဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း ''ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရဟန္း ''ဤမွာဘက္ကမ္း'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ အတြင္းျဖစ္ေသာ တည္ရာ 'အဇၩတၲိကာယတန'ေျခာက္ပါးတို ့၏ အမည္တည္း။ ရဟန္း ''ထိုမွာဘက္ကမ္း'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္အပျဖစ္ေသာတည္ရာ 'ဗာဟိရာယတန' ေျခာက္ပါးတို့၏ အမည္တည္း။ ရဟန္း ''အလယ္၌ နစ္ျမဳပ္ျခင္း'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ နွစ္သက္စဲြမက္မႈ 'နႏၵီရာဂ'၏ အမည္တည္း။ ရဟန္း ''ၾကည္းကုန္း၌ တင္မႈ'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ငါဟူေသာ ေထာင္လႊားသည့္ 'မာန'၏ အမည္တည္း။

ရဟန္း ''လူတို ့ ဆယ္ယူမႈ'' ဟူသည္ အဘယ္နည္း။ ရဟန္း ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ လူတို ့နွင့္ေရာေနွာသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ အတူတကြ နွစ္သက္မႈရိွ၏၊ အတူတကြ စိုးရိမ္မႈရိွ၏၊ လူတို့ခ်မ္းသာသည္ရိွေသာ္ ခ်မ္းသာ၏၊ လူတို ့ ဆင္းရဲသည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲ၏၊ ျပဳဖြယ္ကိစၥတို ့  ေပၚေပါက္လာကုန္သည္ရိွေသာ္ မိမိသည္ပင္ ထိုကိစၥတို ့၌ အားထုတ္ျခင္းသို ့ ေရာက္၏။ ရဟန္း ဤသို ့ ျဖစ္မႈကို 'လူတို ့ဆယ္ယူမႈ'ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္း ''နတ္တို ့ ဆယ္ယူမႈ'' ဟူသည္ အဘယ္နည္း။ ရဟန္း ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ  ့ေသာရဟန္းသည္ ''ငါသည္ ဤသီလအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဤျခိဳးျခံမႈအက်င့္အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဤအက်င့္ ျမတ္အားျဖင့္လည္းေကာင္း ထင္ရွားေသာ နတ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မထင္ရွားေသာနတ္ေသာ္လည္း ေကာင္း ျဖစ္ရလိမ့္မည္''ဟု တစ္ခုခုေသာ နတ္အျဖစ္ကို ေတာင့္တ၍ အက်င့္ျမတ္ကိုက်င့္သံုး၏။ ရဟန္း ဤသို ့ ေတာင့္တမႈကို 'နတ္တို ့ ဆယ္ယူမႈ'ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္း ''ဝဲစုပ္မႈ'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ကာမဂုဏ္ငါးပါးတို ့၏ အမည္တည္း။

ရဟန္း ''အတြင္း၌ ပုပ္ေဆြးမႈ'' ဟူသည္ အဘယ္နည္း။ ရဟန္း ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ  ့့ေသာရဟန္းသည္ သီလမရိွ၊ ယုတ္ညံ့ေသာ သေဘာရိွ၏၊ မစင္ၾကယ္သည္ ျဖစ္၍ ယံုမွားအပ္ေသာအက်င့္ရိွ၏၊ ဖံုးလႊမ္းအပ္ေသာ အမႈရိွ၏၊ ရဟန္း မဟုတ္ဘဲလ်က္ ရဟန္းဟု ဝန္ခံ၏၊ အက်င့္ျမတ္ကိုက်င့္သံုးသူ မဟုတ္ဘဲလ်က္ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္သံုးသူဟု ဝန္ခံ၏၊ အတြင္းပုပ္၏၊ ကိေလသာျဖင့္စိုစြတ္၏၊ အမိႈက္ သရိုက္ကဲ့သို ့ ျဖစ္၏။ ရဟန္း ဤသည္ကို 'အတြင္း၌ ပုပ္ေဆြးမႈ'ဟု ဆိုအပ္၏။

ထိုအခါ နႏၵမည္ေသာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အနီး၌ ရပ္လ်က္ ရိွ၏၊ ထိုအခါနႏၵမည္ေသာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္ထား၏ - ''အသွ်င္ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ဤမွာဘက္ကမ္းသို ့ ကပ္ေရာက္သည္ မဟုတ္ပါ၊ ထိုမွာဘက္ကမ္းသို ့လည္း ကပ္ေရာက္သည္ မဟုတ္ပါ၊ အလယ္၌လည္း နစ္ျမဳပ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ၊ ၾကည္းကုန္း၌လည္း တင္လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ၊ တပည့္ေတာ္ကို လူတို ့လည္း ဆယ္ယူလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ၊ နတ္တို ့လည္း ဆယ္ယူလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ၊ ဝဲသည္လည္း စုပ္ယူနိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ၊ အတြင္း၌လည္း မပုပ္ေဆြးပါ၊ အသွ်င္ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အထံ၌ ရွင္အျဖစ္ကို ရလိုပါ၏၊ ပဥၥင္းအျဖစ္ကို ရလိုပါ၏''ဟုေလွ်ာက္ ထား၏။

နႏၵ သို ့ျဖစ္လွ်င္ သင္သည္ ႏြားရွင္တို ့အား ႏြားတို ့ကို အပ္ေခ်ဦးေလာ့ဟု မိန္ ့ေတာ္မူ၏။ ျမတ္စြြာဘုရား ႏြားမတို ့သည္ ႏြားကေလးတို ့ကို ခင္တြယ္ၾကသည္ျဖစ္၍ အလိုအေလ်ာက္ ျပန္သြားၾကပါကုန္လတၲံ  ့ဟု ေလွ်ာက္၏။ နႏၵ သင္သည္ ႏြားရွင္တို ့အား ႏြားတို ့ကို အပ္ရမည္သာတည္းဟု မိန္ ့ေတာ္မူ၏။

ထိုအခါ နႏၵမည္ေသာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ႏြားရွင္တို ့အား ႏြားတို ့ကို အပ္ခဲ့၍ ျမတ္စြာဘုရားထံသို ့ခ်ဥ္းကပ္ ျပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ဘုရား ႏြားရွင္တို ့အား ႏြားတို ့ကို အပ္ခဲ့ပါျပီ၊ တပည့္ေတာ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အထံ၌ ရွင္အျဖစ္ကို ရလိုပါ၏၊ ပဥၥင္းအျဖစ္ကို ရလိုပါ၏ ''ဟု ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏။ နႏၵမည္ေသာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အထံ၌ ရွင္အျဖစ္ကိုရေလ၏၊ ပဥၥင္းအျဖစ္ကို ရေလ၏၊ အသွ်င္နႏၵသည္ ပဥၥင္းျဖစ္၍ မၾကာျမင့္မီ တစ္ပါးတည္းဆိတ္ျငိမ္ရာသို ့ ကပ္လ်က္။ပ။ အသွ်င္ နႏၵသည္ ရဟနၲာတို ့တြင္ တစ္ပါးအပါအဝင္ ျဖစ္ေလ၏။

စတုတၴသုတ္။

သံယုတၱနိကာယ္ သဠာယတန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္