သမထ ႏွင့္ ဝိပႆနာ

ေမး ။ ။ သမထႏွင့္ ဝိပႆနာ ဘာကြာသလဲဆိုတာ ေျပာျပေပးႏိုင္မလား။
ေျဖ။ ။ သမထဆိုတာက စိတ္ေအးခ်မ္းသြားဖို႔အတြက္ အားထုတ္တာ၊ အေတြးေတြရပ္သြားဖို႔အတြက္ အားထုတ္တာ၊ စိတ္ၿငိမ္ေအာင္ လုပ္တာျဖစ္တယ္။ စိတ္ၿငိမ္သက္သြားတဲ့အခါ လူက ေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းလာတယ္။ ဒါက တရားအားထုတ္တာရဲ႕ ပထမအဆင့္ဘဲ။ ဒီအဆင့္ကို ပိုင္ႏိုင္သြားတဲ့အခါ ဝိပႆနာလို႔ေခၚတဲ့ ဒုတိယအဆင့္ကို တက္ၾကရပါမယ္။ ဝိပႆနာဆိုတာက သမထအဆင့္မွာတုန္းက ရရွိထားခဲ့တဲ့ ၿငိမ္းေအးမႈကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔အတြက္ပဲျဖစ္တယ္။

တကယ္လို႔ ဝိပႆနာကို အားမထုတ္ဘူးဆိုရင္ ျဖစ္ေလ့ရွိတာက သမာဓိက်သြားတဲ့အခါ သင့္စိတ္က အေတြးေတြ ျပန္လည္စတင္ဝင္ေရာက္လာျပီး ဝတၳဳအာရံုေတြအေပၚမွာ ၿငိတြယ္မႈေတြ စျဖစ္လာတတ္တယ္။ အဲဒီအခါ သမထအားထုတ္ထားတုန္းကရထားတဲ့ ၿငိမ္းေအးမႈေတြအားလံုး ေပ်ာက္ကြယ္ကုန္ေရာ။တကယ္လို႔ သမထအားထုတ္တုန္းက ရထားခဲ့တဲ့ စိတ္ရဲ႕ ၿငိမ္းေအးမႈကို ထိန္းသိမ္းထားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကမၼ႒ာန္းျဖဳတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဝိပႆနာကို သံုးရလိမ့္မယ္။

ဝိပႆနာဆိုတာက အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း ၾကည့္တာ၊ ဝတၳဳအာရံုေတြအေပၚ ကိုယ္ထင္ေနသလိုမဟုတ္ပဲ သူတို႔အရွိကို အရွိအတိုင္း ၾကည့္တာျဖစ္တယ္။ ပုံမွန္အားျဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔တေတြဟာ ဝတၳဳအာရံုေတြရဲ႕ တကယ့္အရွိနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ကိုဘဲ ေတြးထင္တတ္ၾကတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လိုခ်င္တာမွန္သမွ် ေကာင္းတယ္လို႔ထင္တတ္ၾကတယ္။ အရာရာတိုင္းကို ၿမဲတယ္လို႔ထင္တယ္။ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့အရာရာတိုင္းကို ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တယ္လို႔ထင္တတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္အမွန္တရားကေတာ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ပါဘဲ။ အရာရာတိုင္ဟာ အၿမဲ မတည္ရွိႏိုင္လို႔ မေကာင္းၾကပါဘူး။ အရာရာတိုင္းကို ကိုယ္တခ်ိန္လံုး ပိုင္ဆိုင္မထားႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒီကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တဲ့အရာေတြ ပ်က္စီးေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့အခါ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြအစား ဝမ္းနည္းစိတ္မေကာင္းရမႈေတြ ျဖစ္ရပါလိမ့္မယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဝိပႆနာလို႔ ေခၚတဲ့တရားအားထုတ္နည္းဟာ သင္လိုခ်င္စြဲလမ္းၿငိတြယ္ေနတဲ့အရာေတြဟာ သင့္အတြက္မေကာင္းဘူးဆိုတာကို စိတ္ကို အမွန္အတိုင္း သင္ၾကားေပးတာျဖစ္တယ္။ သူတို႔ဟာ ေနာက္ဆံုးမွာ သင့္ကိုနာက်င္ထိခိုက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဘာကိုမွ မလိုလားမေတာင့္တတာက ပိုေကာင္းပါတယ္။ အမွန္တရားကို သင္ျမင္လာတဲ့အခါမွာ ဘာကိုမွ သင္ရယူပိုင္ဆိုင္ခ်င္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ကမၼ႒ာန္းတရားအားထုတ္ၿပီး စိတ္ေအးခ်မ္းမႈကေန ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕မႈကိုဘဲ သင္ရွာေဖြလာေတာ့မယ္။ အာသာဆႏၵေတြႏွင့္ လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြတိုင္းကို ဒီပံုစံအတိုင္းလုပ္ႏိုင္လာၿပီဆိုရင္ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သင့္စိတ္ထဲမွာ ၿငိတြယ္မႈဆိုတာ ရွိေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ သမထအားထုတ္လို႔ ရထားတဲ့ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈဟာလည္း ပ်က္ဆီးဆံုးရံႈးစရာဘာမွ မရွိေတာ့ဘူး။ ဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ “နိဗၺာန္”ဆိုတဲ့ အၿမဲတမ္းခ်မ္းသာကို သင္ရရွိခံစားရေတာ့တယ္။

Ajahn Suchart Abhijāto
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ကၽြန္ေတာ္ေမးလို ့ ဘုန္းဘုန္းေျဖသည္...

သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္သူ

၀ိမုတၱိသုခ: ဘုန္းဘုန္းဘုရား။ တကယ္လို ့မ်ား ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးဟာ လူသူမနီး ေတာထဲမွာဘဲ မိမိတစ္ပါးတည္း အသက္ထက္ဆံုး သီတင္းသံုးရင္း တရားႏွင့္ေမြ ့ေလ်ာ္ေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒီရဟန္းကို (၁) ေလာကလူသားတို ့ရဲ ့ေကာင္းက်ိဳးကို မသယ္ပိုး မေဆာင္ရြက္ သူလို ့ေျပာနိဳင္ပါသလားဘုရား (၂) သာသနာေတာ္ကို မကာကြယ္ မေစာင့္ေရွာက္သူလို ့ ေျပာနိဳင္ပါသလားဘုရား (၃) တကယ္လို႔မ်ား ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိခဲ့ရင္ ဒီရဟန္းမ်ိဳးကို ခ်ီးက်ဴးေတာ္မူမွာလား ကဲ့ရဲ ့ေတာ္မူမွာပါလားဘုရား။

ဦးေလာကနာထ (www.lknt.org): ဒကာေလး ဝိမုတၱိသုခ ေရ... ေမးခြန္းက ေကာင္းတယ္ ၁-၂-၃-ဆိုၿပီးေတာ့... ဘုန္းႀကီးကေတာ့ လံုးခ်မွာ... ညာခ်မွာေတာ့ မဟုတ္ဖူးေနာ္... ရွင္းရွင္း လြယ္လြယ္ ေျဖရရင္ေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶက သာဓုေခၚေတာ္မူပါတယ္.... ကိေလသာခ်ဳပ္ၿငိမ္းေအာင္ လုပ္ေနသူကို သာဓု ေခၚပါတယ္... ေလာကမွာ စတင္ၿပီး ကိေလသာခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းလို႔ ျမတ္ဗုဒၶ ပြင့္ေပၚတယ္ ေခၚရတာ... ဒီေတာ့ကာ မိမိ ကိေလသာ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔...၊ သတၱဝါအမ်ား ဆင္းရဲဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔...၊ ဒီႏွစ္မ်ဳိးမွာ... မိမိ ကိေလသာခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔ က်င့္တာကို ပဋိပတၱိ အမည္တတ္ၾကည့္မယ္... သူတစ္ပါးေတြ ေကာင္းက်ဳိး (ေကာင္းက်ဳိးဆိုတာထက္ ဆင္းရဲဒုကၡ(ကိေလသာခပ္သိမ္း) ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔ အသံုးကို ပိုႀကိဳက္တယ္) အတြက္ ေဟာေျပာေပး လုပ္ကိုင္ေပး သင္ၾကားေပးတာကို ပရိယတၱိ အမည္တတ္မယ္... ဒီလို အမည္တတ္လို႔ ရၿပီဆိုရင္ ျမတ္ဗုဒၶက ဘယ္အလုပ္ လုပ္တာကို ႏွစ္သက္သလဲ မႏွစ္သက္သလဲ ဆိုခဲ့ေသာ္... သာသနာႏွစ္ရပ္ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အထူးေျပာဖြယ္ မရွိလို႔ ျမင္ပါတယ္... ဒီေတာ့ ပဋိပတၱိ ပရိယတၱိ လုပ္ေနသူမ်ားအား အျပစ္ေျပာသူကိုသာ မဂ္ဖိုလ္မွ အခ်ည္းႏွီးေသာ ေယာက်္ားဆိုၿပီးေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶက ကဲ့ရဲ႕လိမ့္မယ္ ထင္မိပါတယ္... ရဟန္းမွန္ရင္ ျမတ္ဗုဒၶႏွစ္သက္တဲ့ သာသနာႏွစ္ရပ္ တစ္ရပ္ရပ္ေတာ့ လုပ္သင့္ပါတယ္... လုပ္ၾကရမယ္... စြမ္းရည္ ျပည့္စံုသူမ်ားကေတာ့ သာသနာႏွစ္ရပ္လံုး ေဆာင္ရြက္ေနၾကပါတယ္... ဒကာဒကာမအားလံုးပဲ ဆင္းရဲဒုကၡ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၾကပါေစ...

ဝက္-ေလာ့ ေတြမွာ သာသနာသံုးရပ္ ေရးၾကရင္...

(ပဋိယတၱိ၊ ပရိပတၱိ၊ ပရိေဝဓ၊ ဒီလို ေရးမဲ့အစား)

(ပရိယတၱိ၊ ပဋိပတၱိ၊ ပဋိေဝဓ၊ ဒီလို ေရးသင့္ပါတယ္)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ကၽြန္ေတာ္ေမးလို ့ ဘုန္းဘုန္းေျဖသည္...

သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ Pirate Softwares

၀ိမုတၱိသုခ: ဘုန္းဘုန္းဘုရား။ သံဃာေတာ္မ်ား ကြန္ပ်ဴတာသံုးစြဲရာတြင္ တရား၀င္ လိုင္စင္ျဖင့္၀ယ္ထားတာမဟုတ္တဲ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲမ်ား (Pirate Softwares) ကို အသံုးျပဳပါက ၀ိနည္းေတာ္ႏွင့္ ညီ၊ မညီ သိလိုပါတယ္ဘုရား။

ဦးေလာကနာထ (www.lknt.org): ဒကာေလး ဝိမုတၱိေရ... ဘုန္းႀကီးတို႔ စည္း႐ိုးနားေတာ့ ေရာက္လာၿပီ... ပိုင္ရွင္က ေရာင္းစားတဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲမ်ားကို တရားမဝင္ အသံုးျပဳရင္ ဘုရားဝိနည္းေတာ္အရ အျပစ္ရွိပါတယ္... အျပစ္ အႀကီး အေသးကေတာ့ အေျခအေနအားလံုးအေပၚမွာ မူတည္ပါလိမ့္မယ္... ေလးနက္ သိမ္ေမြ႔မႈေတာ့ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္... ေရွာင္ႏိုင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲ...

ဒုတိယပါရာဇိက ခိုးမႈကို ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ဖို႔ အခ်က္ ၅-ခ်က္ကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားဖို႔ ျပထားပါတယ္...

၁... ပိုင္ရွင္၏ သေဘာထား...

၂... ခိုးယူသည့္ အခ်ိန္ကာလ...

၃... ခိုးယူရာ အရပ္ေဒသ...

၄... ခိုရာပါပစၥည္း တန္ဖိုး...

၅... ခိုရာပါပစၥည္း သံုးစြဲမႈတို႔ ျဖစ္ပါတယ္...

အက်ယ္ကိုေတာ့ ဒုတိယပါရာဇိကအခန္းမွာ အေတာ္စံုပါတယ္... ဆက္လက္ေလ့လာပါ... စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ...

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္