ထပ္ျဖည့္မရေတာ့တဲ့ ခြက္

တခါက တရားဓမၼႏွင့္ပတ္သက္လာရင္ အသိပညာဗဟုသုတ အင္မတန္ျပည့္စံုၾကြယ္၀တဲ့ တကၠသိုလ္ဆရာၾကီးတစ္ေယာက္ဟာ ဇင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါးဆီကို သြားေရာက္ျပီး ဇင္ အေၾကာင္းေမးျမန္းပါတယ္။

ဇင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးက တိတ္ဆိတ္စြာနဲ႔ တစ္ခြန္းမွ မေျပာပဲ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းႏွင့္ ဧည့္၀တ္ျပဳေနခ်ိန္မွာ တကၠသိုလ္ဆရာၾကီးဟာ သူသိထားတဲ့ ဇင္အေၾကာင္းေတြကို ေတာက္ေလ ွ်ာက္ေျပာေနတယ္။

တကၠသိုလ္ဆရာရဲ ႔ ေရေႏြးခြက္ထဲမွာ ေရေႏြးၾကမ္းေလ ွ်ာ့သြားတဲ့ တစ္ၾကိမ္မွာေတာ့ ဇင္ဘုုန္းေတာ္ၾကီးက ခြက္ထဲကို ေရေႏြးလွမ္းျဖည့္ေပးတယ္။ ေရေႏြးဟာ ခြက္ႏႈတ္ခမ္းသားနားေရာက္ေပမယ့္ မရပ္ပဲ ဆက္ျဖည့္လိုုက္တဲ့အခါမွာ ခြက္ကေနလ ွ်ံက်ျပီး စားပြဲခုန္ေပၚအထိ ေရေတြဖိတ္က်ကုန္တယ္။

တကၠသိုလ္ဆရာလည္း မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ “ရပ္ေတာ့ေလ။ ခြက္ကျပည့္ေနျပီ။ ထပ္ျဖည့္လို႔မရေတာ့ဘူး။“ လို႔ ဇင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးကို လွမ္းေျပာလိုက္တယ္။

ဒီအခါမွာ ဇင္ဘုန္းေတာ္ၾကီး ေျပာလိုက္တာက “ဟုတ္တယ္။ ဒီခြက္က ခင္ဗ်ားလိုပဲ။ ခင္ဗ်ားမွာ သိထားတာေတြ ျပည့္လ ွ်ံေနျပီ။ က်ဳပ္ဆီကို ဇင္ အေၾကာင္း လာေမးေပမယ့္ ခင္ဗ်ားကို က်ဳပ္ဘာမွ ထပ္ေျပာလို႔မရေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားကို ဇင္အေၾကာင္းမေျပာျပခင္ ခင္ဗ်ားရဲ ႔ခြက္ကို အရင္ ထည့္လို႔ရေအာင္ လုပ္လိုက္ပါအံုုး။”

* ဇင္ပံုျပင္ "Empty Your Cup" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။ *

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

တရားဘာလိုု႔မတက္တာလဲ?

တပည့္ - ဆရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ တရားအားထုုတ္ေနတာ တရားမတက္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဘာျဖစ္လိုု႔မ်ားလဲခင္ဗ်ာ။

ဆရာ - ညေန ေန၀င္ဆည္းဆာ ေနမင္းၾကီး ၀င္လုုလုုဆဲဆဲအခ်ိန္ ဇင္ေယာ္ေလးတစ္ေကာင္ ပ်ံသြားေတာ့ ေနာက္ခံေနမင္းၾကီးေၾကာင့္ သူ႔ကိုုယ္ကေန မီးလ ွ်ံေတြ ထြက္ေနသလိုု ျဖစ္ေနတာ သတိထားမိသလား။

တပည့္ - ဟုုတ္ကဲ့။ သတိထားမိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ဆရာ - ေရတံခြန္ကေန အရွိန္ႏွင့္က်လာတဲ့ေရေတြဟာ ေအာက္က ေက်ာက္သား၊ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြႏွင့္ တိုုက္မိတဲ့အခါ အျဖဴေရာင္ ေရမႈန္ေရမႊားေလးေတြအျဖစ္ လႊင့္စဥ္ထြက္လာတာကိုေရာ သတိထားမိသလား။

တပည့္ - ဟုုတ္ကဲ့။ သတိထားမိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ဆရာ - ညဘက္ လသာတဲ့အခါ လေရာင္ဟာ ေအးျမတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေလးရဲ ႔ ေရမ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာ အျဖဴေရာင္အရိပ္အျဖစ္ ထင္ေနတာကိုုေရာ သတိထားမိသလား။

တပည့္ - ဟုုတ္ကဲ့။ သတိထားမိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ဆရာ - မင္းကုုိ တရားအားထုုတ္ခိုုင္းထားတာကိုု တရားအားမထုုတ္ပဲ၊ အရည္မရ၊ အဖတ္မရ ဟာေတြ သြားျပီး သတိထားၾကည့္ေနတာကိုုး။ တရား ဘယ္တက္မလဲ။

😃😄😂

အေပၚက ဇင္ဆရာ၊ တပည့္ႏွစ္ေယာက္ရဲ ႔ တရားအေမးအေျဖ ဟာသေလးကိုု ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ထားတာပါ။

အဲဒီလိုုမ်ိဳး သေဘာတရားခ်င္းဆင္ဆင္တူတဲ့ အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳး တရားေယာဂီတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ဖူးတာရွိပါတယ္။

ရိပ္သာဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးကိုု တပည့္ေယာဂီက တရားေလ ွ်ာက္ပါတယ္။

သမာဓိ အေတာ္အားေကာင္းလာတဲ့သူေတြမွာ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိတတ္တဲ့ သဘာ၀အတိုုင္း အဲဒီေယာဂီမွာလည္း ျဖစ္ေနတာပါ။ သူက ဆရာေတာ္ၾကီးကိုု သူအားထုုတ္ေနခ်ိန္မွာ ခႏၶာကိုုယ္ထဲမွာ ဘယ္လိုုမ်ိဳးထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုုတာကိုု ခံစားသိလာရတဲ့အေၾကာင္း၊ အာရံုုနိမိတ္ေတြ ထူးထူးျခားျခား သိျမင္လာတဲ့အေၾကာင္းေတြကိုု ေလ ွ်ာက္ပါတယ္။

ဒီအခါမွာ ဆရာေတာ္ၾကီးက “ဒကာၾကီးကိုု တရားမွတ္ခိုုင္းထားတာ၊ ဒကာၾကီးက ေလ ွ်ာက္လိုုက္ၾကည့္ေနတာကိုုး။ေလ ွ်ာက္ၾကည့္မေနႏွင့္။ ဘယ္ေတာ့မွ ဆံုုးမွာမဟုုတ္ဘူး။ မွတ္စရာရွိတာသာ သတိႏွင့္ ဆက္မွတ္ေန“ လိုု႔ ဆံုုးမတာခံခဲ့ရဖူးေၾကာင္း အဲဒီေယာဂီျပန္ေျပာျပတာကိုု နားေထာင္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

အမ်ိဳးသမီးမ်ား တရားထူးမရႏိုုင္

တခါက ေယာက်ာ္းရယ္၊ မိန္းမရယ္လိုု႔ ခြဲျခားျပီး ဆက္ဆံေလ့မရွိတဲ့ ဇင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါးဟာ “ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ယံုုၾကည္မႈရွိပါ။ လမ္းေျဖာင့္အတိုုင္း သြားပါ။ ငါဘယ္သူလဲ ဆိုုတာကိုု ကိုုယ့္ဖာသာ ျပန္ေမးပါ“ လိုု႔ ေဟာေျပာဆံုုးမေလ့ရွိတယ္။

တစ္ခါမွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က အဲဒီ ဇင္ဘုုန္းေတာ္ၾကီးကို ေမးေလ ွ်ာက္တယ္။ “ အရွင္ဘုုရား။ အမ်ိဳးသမီးေတြေရာ ဇင္ဘုုန္းေတာ္ၾကီး ျဖစ္ခြင့္ရွိပါသလား။”

ဒီအခါမွာ ဇင္ဘုုန္းေတာ္ၾကီးက “ဟင့္အင္း။ လံုုး၀မျဖစ္ႏိုုင္ဘူး။ အမ်ိဳးသမီးဆိုရင္ တရားထူူးမရႏိုုင္ဘူး။“ လိုု႔ ခပ္ျပတ္ျပတ္ေျပာရင္း ထြက္သြားတယ္။

အမ်ိဳးသမီးက ဇင္ဘုုန္းေတာ္ၾကီးေနာက္ကိုုလိုုက္ရင္း “တပည့္ေတာ္ အရွင္ဘုုရားကိုု ကိုုးကြယ္ဆည္းကပ္လာတာ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေနပါျပီ။ အရွင္ဘုုရားက ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ယံုုၾကည္မႈရွိဖိုု႔ အျမဲေဟာေျပာဆံုုးမတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြ တရားထူးမရႏိုုင္ဘူးလိုု႔ ေျပာရတာလဲ“ လိုု႔ေမးေလ ွ်ာက္တယ္။

ဒီအခါမွာ ဇင္ဘုုန္းေတာ္ၾကီးက အမ်ိဳးသမီးကိုု စိုုက္ၾကည့္ျပီး ျပန္ေမးလိုုက္တယ္။

“ဒီေတာ့... ဒကာမက အမ်ိဳးသမီးလား။“

(အမ်ိဳးသမီး Zen Master, Babara Rhodes ႏွင့္ သူ႔ဆရာ Seung Sahn တိုု႔ အေမးအေျဖလုုပ္ထားတာကိုု ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုုပါသည္။ )

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဟိုဘက္ကမ္း 

🛑 ဟိုဘက္ကမ္း 🛑

တစ္ရက္မွာ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ အိမ္ျပန္ခရီးကိုႏွင္ရင္း ျမစ္ျပင္က်ယ္ၾကီးတစ္ခုရဲ ႔ ကမ္းေဘးကို ေရာက္ရွိလာခဲ့တယ္။ သူ႔အေရွ ႔မွာရွိေနတဲ့ ၾကီးမားလွတဲ့ အဟန္႔အတားၾကီးကို ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာႏွင့္ ေငးၾကည့္ရင္း ဒီအခက္အခဲကို ဘယ္လိုေက်ာ္လႊားလို႔ရႏိုင္မလဲဆိုျပီး နာရီေပါင္းမ်ားစြာ စဥ္းစားတယ္။ သူေရွ ႔ဆက္သြားရမယ့္ခရီးအတြက္ လက္ေလ ွ်ာ့လိုက္ေတာ့မလိုု႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့မယ့္ဆဲဆဲမွာပဲ ဟိုုးတစ္ဘက္ကမ္းမွာ ပညာရွိတစ္ေယာက္ကို လွမ္းျမင္လိုက္ရတယ္။

“ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ။ ဟိုဘက္ကမ္းကိုေရာက္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ားသြားလို႔ ရႏိုင္မလဲဆိုတာ ေျပာျပေပးပါလားဗ်ာ” ဆိုျပီး လူငယ္က လွမ္းေအာ္ေမးလိုက္တယ္။

ပညာရွိၾကီးက ခဏေလာက္ ျမစ္ၾကီးကို အထက္ေအာက္ စုုန္ဆန္ၾကည့္စဥ္းစားရင္း ျပန္ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။

“သားေရ။ မင္းက အခု ဟိုဘက္ကမ္းမွာပဲေလ။”

လူေတြဟာ အျမဲဆိုသလိုပဲ တစ္ေနရာရာကို ေရာက္ဖို႔အတြက္ ၾကိဳးစားေနတတ္ၾကတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာေတြ ပိုပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔၊ အလုပ္အကိုင္ေတြ ပိုေကာင္းလာဖို႔၊ ေနာက္တခါထပ္ အနားယူအပန္းေျဖခရီးထြက္ႏိုင္ဖိုု႔ စသျဖင့္ ဒီပံုျပင္ထဲက လူငယ္ေလးလို အျခားတစ္ဘက္ကမ္းတစ္ခုခုကိုေရာက္ဖို႔အတြက္ ၾကိဳးစားေနတတ္ၾကတယ္။

“ဟိုေနရာကို ဘယ္လိုေရာက္ေအာင္ သြားရမလဲ” ဆိုျပီး ေလာကၾကီးကို ေအာ္ဟစ္ေျပာေနသလိုုမ်ိဳးေပါ့။ ပိုအတိအက်ေျပာရမယ္ဆိုရင္ “အခုလက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ေနရာက ငါတို႔အတြက္ မလံုုေလာက္ေသးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဟိုေနရာကို ဘယ္လိုေရာက္ေအာင္ သြားလို႔ရႏိုင္မလဲ” လို႔ ေျပာေနသလိုပါပဲ။

ဒီပံုျပင္ေလးကေပးလိုက္တဲ့ လွပတဲ့ သင္ခန္းစာက အဲဒီေနရာမွာ။ သူေျပာတာက “တို႔တေတြဟာ တကယ္ေတာ့ ေရာက္ႏွင့္ေနျပီးသား။ ထပ္သြားေနဖို႔ မလိုေတာ့ပါဘူး” တဲ့။

ဘ၀ဟာ အခု လက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ေနရာမွာ လွပေနတာပါပဲ။ အခုုအခ်ိန္ေလးက သူရွိေနတဲ့ပံုစံေလးအတိုင္း ျပီးျပည့္စံုေနပါတယ္။ ဘ၀က သူ႔ရဲ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ေနတဲ့အတိုင္းေလးကို လွစ္ဟျပေနတယ္။ ေလာကကိုဘယ္လိုသံုးသပ္လိုက္တယ္၊ ဘယ္လိုစပ္ဆက္ျပင္ဆင္ယူလိုက္တယ္ဆိုတာေတြက ကိုယ့္ရဲ ႔ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ အိုုင္းစတိုင္းကေျပာဖူးတယ္။ လူေတြအတြက္ အၾကီးက်ယ္ဆံုးေမးခြန္းက လူေတြက ေလာကကုို ခ်စ္ခင္ၾကင္နာစရာလို႔ ရႈျမင္သံုးသပ္မွာလား၊ မေကာင္းဆိုး၀ါးအျဖစ္ ရႈျမင္လိုက္မွာလား ဆိုတာပဲျဖစ္တယ္တဲ့။

တကယ္လို႔မ်ား တစ္ေယာက္ေယာက္က သူအခုေလာေလာဆယ္ေရာက္ေနတဲ့ ဘ၀အေျခအေန၊ အေနအထားႏွင့္ပတ္သက္ျပီး မေက်မနပ္ေျပာေနတာ ၾကားရရင္ သူ႔ကို “အဲဒါဆို ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ“ ဆိုတဲ့ ရိုးရွင္းတဲ့ ေမးခြန္းေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ေမးၾကည့္တတ္တယ္။

ဥပမာဆိုုပါေတာ့။

လူတစ္ေယာက္။ ။ တကယ္လို႔မ်ား တျခားအလုုပ္တစ္ခုုခုုမ်ား ရခဲ့လို႔ကေတာ့။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါဆိုု ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ။
လူတစ္ေယာက္။ ။ ဒါဆိုု ေငြပိုရွာႏိုုင္မွာေပါ့။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါဆိုု ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ။
လူတစ္ေယာက္။ ။ ဒါဆို အိမ္၀ယ္တာတိုု႔၊ ကား၀ယ္တာတိုု႔၊ အေပ်ာ္ခရီးတိုု႔သြားလိုု႔ရျပီေလ။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါဆိုု ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ။
လူတစ္ေယာက္။ ။ ဒါဆို ေပ်ာ္စရာေကာင္းျပီေပါ့။

ရုုပ္ရွင္မင္းသား ဂ်င္မ္ကာေရး တခါကေျပာဖူးတယ္။ “ကၽြန္ေတာ္ လူတိုုင္းကိုု ခ်မ္းသာျပီး နာမည္ေက်ာ္ၾကားတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳကိုု ရၾကေစခ်င္တယ္။ အဲဒါမွ ဒါေတြဟာ အရာရာတိုင္းအတြက္ အေျဖမဟုုတ္ဘူးဆိုုတာ သူတိုု႔ နားလည္သြားၾကလိမ့္မယ္“ တဲ့။

ဟိုဘက္ကမ္းဆိုတာဟာ အေျဖတစ္ခုမဟုုတ္ပါဘူး။ တစ္ေနရာရာကိုု ေရာက္ဖိုု႔အတြက္ အသည္းအသန္ၾကိဳးစားေနၾကရတာကို ရပ္လိုက္တာႏွင့္ပဲ လည္ပတ္ေနတဲ့ ဘ၀ခ်ားရဟတ္မွာ ကိုယ္တိုင္မရပ္မနားေျပးလႊားလိုုက္ပါေနရတဲ့အျဖစ္ကေန ရပ္နားဆင္းသက္ႏိုင္လိုက္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ ကိုယ္တကယ္ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရထားတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းမႈႏွင့္ ျငိမ္းေအးမႈဆိုတာေတြကို အခုလက္ငင္း ပစၥဳပၺန္အခ်ိန္ေလးမွာပဲ ရွာေဖြေတြ႔ရွိသြားၾကမွာျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

လက္ေတြ႔စမ္းသပ္လုပ္ၾကည့္ဖိုု႔ -

- ရပ္နားလိုုက္ပါ။ အသက္ကို ရွဴပါ။ တျခားဘယ္ကိုုုမွ ေရာက္ေအာင္ သြားစရာ ရွိမေနဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္လက္ခံလိုုက္ပါ။ အခုလက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ပစၥုဳပၺန္အခ်ိန္ကပဲ ျပည့္စံုလံုေလာက္ေနပါျပီ။

- ဘ၀ခ်ားရဟတ္ေပၚကေန ဆင္းလိုက္ပါ။ ဒီဘယ္ေတာ့မွ မရပ္တဲ့ ဘီးေပၚမွာတုုန္းက အေၾကာင္းေတြကိုခ်ေရး မွတ္သားထားပါ။ အခု လက္ရွိအခ်ိန္ေလးကို ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ေနလိုုက္ပါ။

- ေမတၱာစိတ္ျဖင့္ေနပါ။

(Thomas D. Craig ရဲ ႔The Other Side ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ေလွထိုးသမေလး ႏွင့္ ကိုုယ္ေတာ္ကေလး

🏵️ ေလွထိုးသမေလး ႏွင့္ ကိုုယ္ေတာ္ကေလး 🏵️

ေအးခ်မ္းတဲ႔ေတာရေက်ာင္းကေလးတစ္ခုမွာ သံဃာေတာ္မ်ား သီတင္းသံုုးေနထိုင္ၾကပါတယ္။ ေခ်ာင္းငယ္ေလးတစ္ခုက ေက်ာင္းကို၀န္းပတ္စီးဆင္းေနပါတယ္။ တျခားေနရာမ်ားကို သြားလာလိုပါက ေခ်ာင္းကေလးမွတစ္ဆင္႔ ျဖတ္သန္းသြားလာၾကရပါတယ္။ 

ေခ်ာင္းငယ္ကေလးကိုျဖတ္သြားဖို႔ရာ ကူးတို႔ေလွကေလး တစ္စီးပဲရွိပါတယ္။ ကူးတို႔ကုိေလွာ္ခတ္တဲ႔ ကူးတို႔သမားကေလးကလည္း အလြန္ေခ်ာေမာလွပတဲ႔ မိန္းမပ်ိဳေလးျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီမိန္းကေလးက အသိဉာဏ္ပညာနဲ႔ ျပည္႔စံုသူကေလးပါ။ စီးစရာကလည္း ဒီေလွနဲ႔ ဒီမိန္းကေလးပဲရွိပါတယ္။

ကိုယ္ေတာ္ငယ္ကေလးတစ္ပါးဟာ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုေၾကာင္႔ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကို သြားေရာက္ဆည္းကပ္ဖို႔ လိုအပ္လာပါတယ္။ ေခ်ာင္းငယ္ကေလးကို ျဖတ္သန္းျပီး သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကူးတို႔ေလွာ္ခတ္တဲ႔ မိန္းမပ်ိဳကေလးက လြန္စြာေခ်ာေမာလွပတာေၾကာင္႔ ကိုယ္ေတာ္ကေလးက ေငးေမာေနမိတာေပါ႔။ တစ္ဘက္ကမ္းေရာက္ေတာ႔ ကူးတို႔ခတစ္က်ပ္စီ ေပးၾကရပါတယ္။

မိန္းမပ်ိဳ ။ ။ ကိုယ္ေတာ္ကနွစ္က်ပ္က်ပါတယ္။

ကိုယ္ေတာ္ ။ ။ ဒကာမေလး သူမ်ားေတြက်ေတာ႔တစ္က်ပ္ပဲက်ၿပီး က်ဳပ္က်မွ ဘာလို႔နွစ္က်ပ္က်တာလဲ။

မိန္းမပ်ိဳ ။ ။ကိုယ္ေတာ္ကရဟန္းျဖစ္ၿပီး တပည္႔ေတာ္ကို ငမ္းတယ္။ ကိုယ္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ နွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ဒါေၾကာင္႔မို႔လို႔ နွစ္ေယာက္ခေပးရမယ္။

ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း ရွက္ရွက္နဲ႔ နွစ္ေယာက္ခေပးလိုက္ရပါတယ္။ ညေနေက်ာင္းျပန္ေတာ႔ ဒီေလွကေလးနဲ႔ပဲေပါ႔။ ဒီတစ္ခါေတာ႔ကိုယ္ေတာ္ကေလးက ေလွခနွစ္ဆေပးရမွာစိုးလို႔ မိန္းမပ်ိဳေလးကိုလံုး၀မၾကည္႔ေတာ႔ပါဘူး။ ျမစ္ေရျပင္ကိုသာစိုက္ၾကည္႔ေနပါတယ္။

ကမ္းေရာက္ေတာ႔ . . .

မိန္းမပ်ိဳ ။ ။ ကိုယ္ေတာ္နွစ္က်ပ္က်ပါတယ္။

ကိုယ္ေတာ္ ။ ။ ဒကာမေလး ငါနင္႔ကိုလံုး၀မၾကည္႔ပဲ ဘာလို႔ထပ္ပိုေတာင္းရတာတုုန္း။

မိန္မပ်ိဳ ။ ။ ကိုယ္ေတာ္က တပည္႔ေတာ္ကိုမၾကည္႔ေပမဲ႔ တစ္လမ္းလံုး တပည္႔ေတာ္အေၾကာင္းပဲ ေတြးေတာလာတာ ဆိုေတာ႔႔ ကိုယ္ေတာ္႔ေခါင္းထဲမွာ လူနွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတယ္။ မရဘူး။ ႏွစ္ေယာက္ခပဲေပးရမယ္။

ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း ဟုတ္ေနျပန္ေတာ႔႔ နွစ္ေယာက္ခ ေပးလိုက္ရျပန္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ေန႔စဥ္ အသြားႏွစ္က်ပ္ အျပန္နွစ္က်ပ္ေပးေနရပါတယ္။

ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း ဆရာသမားထံ သူ႔အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုေျပာျပၿပီး အကူအညီေတာင္းခံပါတယ္။

ဆရာေတာ္။ ။ ဒီမိန္းကေလးဟာဉာဏ္ရွိတဲ႔သူျဖစ္တယ္။ ဒီတစ္ခါမင္းေလွစီးရင္ မ်က္နွာလြဲစရာမလိုပါဘူး။ မင္းရင္ထဲမွာျဖစ္ေနတဲ႔ ကိေလသာသံေယာဇဥ္ေတြကိုသာ သိမွတ္ၿပီး တရားရႈသြားပါ။ ကုိယ္ေတာ္အဆင္ေျပပါလိမ္႔မယ္။

ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း အဲဒီေန႔ကစၿပီးေတာ့ ေလွခ နွစ္ဆေပးစရာမလိုေတာ႔ပါဘူး။

🔺

(ဗီယက္နမ္လူမ်ိဳးဆရာေတာ္တစ္ပါးနွင္႔ ေရႊဥမင္တရားျပဆရာေတာ္ဦးေတဇနိယတို႔ ေျပာသည့္ ဇင္ပံုျပင္ကို အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာတစ္ခုမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သူခိုး ႏွင့္ ဘုန္းၾကီး

⚡ သူခိုး ႏွင့္ ဘုန္းၾကီး ⚡

ညေနခင္းတစ္ခုမွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါး တရားစာ ရြတ္ဖတ္ေနတ့ဲအခ်ိန္သူခိုးတစ္ဦးက ဓားခၽြန္တစ္ေခ်ာင္းကို ကိုင္ျပီး ဆရာေတာ့္ ေက်ာင္းတိုက္ထဲကို ခ်ည္းနွင္း ဝင္ေရာက္လာတယ္။ ”ပိုက္ဆံေပးမွာလား၊ အသက္ေပးမွာလား” လို႔ ျခိမ္းေျခာက္လိုက္တယ္။ သူ႔ကို လံုးဝမေၾကာက္ပဲ ဆရာေတာ္က ''ငါ့ကိုလာ မေႏွာက္ယွက္နဲ႔။ ပိုက္ဆံေတြက ဟိုနားက အံဆြဲထဲမွာ ရွိတယ္။ ကိုယ့္ဘာသာသာ နိႈက္ယူသြားေတာ့'' လို့ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ ျပီးတာနဲ့ သူေရာက္ေနတဲ့ တရားစာကိုသာ ဆက္ျပီးရြတ္ေနေတာ့တယ္။

ဒီလိုတံု့ျပန္မႈက သူခိုးအေနႏွင့္ ထင္မွတ္မထားတဲ့ အျဖစ္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူတုန္လႈပ္သြားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူလာရင္းကိစၥကို သူ႔ဘာသာ ျပီးျပတ္ေအာင္ လုပ္ရမွာမို႔ ဆရာေတာ္ မိန္႔တဲ့အတိုင္း အံဆြဲဖြင့္ ေငြကိုယူျပီးတာနဲ႔ ေျပးဖို႔ၾကံလိုုက္တယ္။ အဲဒီမွာ ရုတ္တရက္လိုပါပဲ။ ဆရာေတာ္ကေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။

''ေဟ့ အကုန္ေတာ့ မယူသြားနဲ႔။ မနက္ျဖန္ ငါ အခြန္ေဆာင္စရာ ရွိေသးတယ္။ ငါ့အတြက္ နည္းနည္း ခ်န္ထားခဲ့အုံး ''။

သူခိုးလည္း ပိုက္ဆံတခ်ိဳ ႔ ခ်န္ထားခဲ့ျပီး ေျပးဖို႔ တခါ ျပင္ျပန္တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဆရာေတာ္က ''မင္းကြာ ငါ့ပိုက္ဆံေတြလည္း ယူသြားေသးတယ္။ ငါ့ကိုက် ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေလးေတာင္ ေျပာမသြားပါလားကြ။ အေတာ္ မယဥ္ေက်းတဲ့ေကာင္ပဲ။” လို့ ေျပာလိုက္ျပန္တယ္။

ဒီလို ေၾကာက္ရြံ႔မႈ ကင္းကင္းႏွင့္ မိန္႔ၾကားမူမွာ သူခိုး သိပ္လန္႔သြားခဲ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေလွ်ာက္ထားျပီးတာနဲ႔ ေျပး ေတာ့တာပဲ။ ေနာက္မွ ျပန္သိရတာကေတာ့ သူခိုးခမ်ာ ဒီေလာက္ ဘဝမွာ တခါမွ အထိက္တလန့့္မျဖစ္ခဲ့ဖူးဘူးလို႔ဆိုတယ္။

ရက္အနည္းငယ္ၾကာျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သူခိုးဟာ အဖမ္းခံလိုက္ရတယ္။ သူက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ အျပစ္ေတြထဲကတစ္ခုုျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းကို ၀င္ခိုးတာကိုလည္း သူဝန္ခံခဲ့တယ္။

ဆရာေတာ္ကို သက္ေသအျဖစ္ေခၚလိုက္တဲ့အခါ ဆရာေတာ္က ဘယ္လို အမိန္႔ရွိလိုက္သလဲဆိုေတာ့ -
''သူမခိုးပါဘူး။ ဒီလူ ငါ့ဆီက ဘာတစ္ခုမွ ခိုးယူမသြားခဲ့ပါဘူး ။ ငါကပဲ သူ႔ကို ေပးလိုက္တာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူက ငါ့ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေတာင္ ေျပာသြားပါေသးတယ္'' လိုု႔ ဆိုုတယ္။

ဆရာေတာ္ရဲ ႔ စကားက သူခိုးရဲ ႔စိတ္ကို ခံစားသြားေစျပီး ေနာင္တပါ ရသြားေစခဲ့တယ္။ သူ႔အျပစ္ကို သူခံယူလိုက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ေထာင္ကေန သူျပန္ထြက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ ဆရာေတာ့္ ထံပါးမွာ တပည့္သာဝကအျဖစ္ႏွင့္ အလုပ္အေကၽြးျပဳ ေနထိုင္ရင္း ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ အသိဉာဏ္အလင္းရရွိသြားခဲ့ေတာ့တယ္။

🔺

ဇင္ပံုျပင္ "The Thief and the Zen Master" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ေဒါသ

🔸ေဒါသ🔸

ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ဆရာဆီကိုေရာက္လာျပီး အၾကံဉာဏ္ေတာင္းတယ္။

”ဆရာ၊ တပည့္ေတာ္မွာ ထိန္းခ်ဳပ္ဖိုု႔ခက္ခဲတဲ့ အမ်က္ေဒါသ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒါကိုု ဘယ္လိုု ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုုသရမလဲဘုုရား။”

“မင္းမွာ တကယ္ကိုုထူးဆန္းတဲ့အရာ ျဖစ္ေနတာပဲ။ ငါ့ကိုု ျပၾကည့္စမ္းပါအံုး။” လိုု႔ ဆရာက ျပန္ေျဖတယ္။

”အခုုေတာ့ ျပလိုု႔မရေသးဘူး ဆရာ။”

”ဒါဆိုု ဘယ္ေတာ့ ငါ့ကိုျပႏိုုင္မလဲ။”

”သူက မထင္မွတ္ထားတဲ့အခ်ိန္က်မွ ျဖစ္တတ္တာဆရာ။”

”အင္း.....။ ဒါဆိုုရင္ေတာ့ ဒါဟာမင္းရဲ ႔ ကိုုယ္ပိုုင္ စစ္မွန္တဲ့သဘာ၀မဟုုတ္ေလာက္ဘူး။ တကယ္မင္းပိုုင္တာအမွန္ဆိုုရင္ ဘယ္အခ်ိန္မဆိုု ငါ့ကိုုျပလိုု႔ရရမွာေပါ့ကြာ။ မင္းေမြးလာတုုန္းကလည္း အဲဒါ ပါမလာခဲ့ဘူး။ မင္းမိဘေတြကလည္း မင္းကိုုေပးလိုုက္တာမဟုုတ္ဘူး။ အဲဒါေလး ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေလ....။”

🔺

ဇင္ပံုုျပင္ "Temper" ကိုဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ကိုုယ့္ကိုုုယ္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မွ...

🌸 ကိုုယ့္ကိုုုယ္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မွ... 🌸

တခါတုန္းက ကၽြမ္းဘားကစားျပတဲ့သူ နွစ္ဦးရွိခဲ့တယ္။ တစ္ဦးက သနားစရာေကာင္းတဲ့ မုဆိုးဖိုၾကီးျဖစ္ျပီး၊ ေနာက္တစ္ဦး ကေတာ့ သူ႔တပည့္မေလး- နာမည္က မီဒါ လို့ ေခၚတယ္။ သူတို့နွစ္ဦးဟာ ေန႔စဥ္ လမ္းတကာလွည့္ ကြ်မ္းဘား ကစား ျပရင္း ဝင္ေငြရွာ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳၾကရတယ္။

သူတို႔ရဲ ႔ကၽြမ္းဘားျပသမႈမွာ ပါဝင္တဲ့ သရုပ္ျပမႈတစ္ခုဟာဆိုရင္ ဆရာျဖစ္သူက သူ့ေခါင္းေပၚမွာ ဝါးလံုးရွည္တစ္ေခ်ာင္းကို ထိန္းညွိထားျပီး တပည့္ျဖစ္သူက ဝါးလံုးထိပ္ကို တေရြ့ေရြ့ တက္သြားရတယ္။ အဲဒီထိပ္ကို ေရာက္တာနဲ့တျပိဳင္နက္ထဲမွာ ဆရာျဖစ္သူက ေျမျပင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ျပရတယ္။

သရုပ္ျပသူနွစ္ဦးလံုးအတြက္ စိတ္အာရံု လံုးဝစူးစိုက္ႏိုင္မႈနဲ့ ဟန္ခ်က္မွ်ေအာင္ ထိန္းထားဖို့ဟာ လိုအပ္တယ္။ ဒါမွသာ သူတို့နွစ္ဦး သရုပ္ျပမႈမွာ ဘာထိခိုက္မႈမွမရွိပဲ ျပကြက္ျပီးဆံုးတဲ့အထိ ျပနိုင္မွာျဖစ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ရက္မွာေတာ့ ဆရာ ျဖစ္သူက သူ႔တပည့္မေလးကို ေျပာတယ္။

''ဒီလိုရွိတယ္ မီဒါ။ မင္းကို ငါကေစာင့္ေရွာက္မယ္၊ မင္းကလည္း ငါ့ကို ေစာင့္ေရွာက္ရမယ္ကြ။ ဒါမွသာ ငါတို့နွစ္ေယာက္လံုး အာရံု စူးစိုက္ႏိုင္ေအာင္ရယ္၊ ခႏၶာကိုယ္ဟန္ခ်က္မပ်က္ေအာင္ရယ္ ထိန္းထားနိုင္မွာ။ မေတာ္တဆထိခိုက္မႈဆိုတာမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္လုပ္နိုင္မွာ။ အဲဒီလိုဆိုရင္ ငါတို့ ဒီကၽြမ္းဘားသရုပ္ျပတဲ့အလုပ္နဲ့ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ေကာင္းေကာင္း ရွာေဖြစားေသာက္နိုင္ေတာ့မွာေပါ့ကြာ။''

အဲဒီမွာတင္ စဥ္းစားေျမာ္ျမင္တတ္သူ ကေလးမေလး ျပန္ေျပာလိုက္တာက …

''ဆရာ… ကၽြန္မ ေတြးမိတာကေတာ့ …ကြ်န္မတို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္နိုင္ဖို့ အားထုက္တာက ပိုေကာင္းမလားလို့ပါ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကို ေစာင့္ေရွာက္လိုက္တာမွာ ကြ်န္မတို့နွစ္ေယာက္လံုး အတြက္ပါ ေစာင့္ေရွာက္ထားနိုင္တဲ့ သေဘာပါသြားျပီပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒီလိုနည္းနဲ႔မွပဲ ကၽြန္မတို့ဟာ မေတာ္တဆထိခိုက္မႈဆိုုတာမ်ိဳး မရွိေအာင္ ကၽြမ္းဘားကစားျပရင္း စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ေကာင္းေကာင္း ေငြရွာနိုင္မွာေလ။''

🔺

ဇင္ပံုျပင္ ”BEFORE EVERYTHING ELSE, TAKE CARE OF YOURSELF” ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့

♣️ ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ ♣️

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက လယ္သမားအဖိုးၾကီး တစ္ေယာက္ ရွိသတဲ့။ သူဟာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေကာက္ပဲသီးနွံေတြကို ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနသူေပါ့။ တေန့မွာေတာ့ သူ့ျမင္းက ထြက္ေျပးသြားပါေလေရာ … ။ ျမင္းမရွိေတာ့တဲ့ သတင္းကို ၾကားတဲ့ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက အဖိုးအို ကို စာနာစိတ္နဲ့့ ”ဆိုးလိုက္တဲ့ကံပါလား ” လို့ လာေျပာၾကတယ္။

”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...” လို့ လယ္သမားအဖိုးအိုက ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

ေနာက္တေန့ မနက္က်ေတာ့ သူ႔ ျမင္းက ျပန္ေရာက္လာတယ္။ သူနဲ့အတူ ျမင္းရိုင္း သံုးေကာင္ကိုပါ အပါ ေခၚလာတယ္။ "သိပ္ကို ေကာင္းတဲ့အျဖစ္ပါလား" လို့ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက တအံ့တဩေျပာၾကျပန္တယ္။

”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...” လို့ပဲ အဖိုးအိုကေတာ့ ျပန္ေျဖတယ္။

ေနာက္ရက္ေတြမွာ အဖိုးအိုရဲ့ သားျဖစ္သူက မေလ့က်င့္ရေသးတဲ့ ျမင္းကို တက္စီးဖို့ ၾကိဳးစားရင္း ျပဳတ္က်ပါေလေရာ။ သူ႔ရဲ ႔ေျခေထာက္ပါ က်ိဳးသြားေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာတင္ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက အခုလို ကံဆိုးမႈအတြက္ သူတို့က ကရုဏာသက္စာနာပါေၾကာင္း ေနာက္တစ္ၾကိမ္ လာေျပာၾကျပန္တယ္။

”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...” လိုု႔သာ လယ္သမားအဖိုးအိုက ျပန္ေျဖတယ္။

ေနာက္တရက္မွာေတာ့ အ့ဲဒီေဒသက သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဥပေဒအတိုင္း အသက္ျပည့္လူငယ္ေတြကို စစ္မႈထမ္းေဆာင္ဖို့ စစ္အရာရွိေတြက ရြာထဲအထိလာေခၚၾကတယ္။ အဖိုးအိုရဲ့ သားျဖစ္သူက ေျခက်ိဳးေနတာမို့ သူ့ကိုေခၚမသြားပဲ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့တယ္။

ဒါကိုသိျပန္ေတာ့ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက အဖိုးအိုကို ဝိုင္းျပီး ဝမ္းေျမာက္ေၾကာင္းေျပာျကျပန္တယ္။ အဲဒီလို စစ္ထဲမလိုက္ရဖို့အတြက္ ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္း ဖန္လာတာပဲလို့ ဆိုၾကတယ္။

အဖိုးအိုက ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။
”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...”

♦️

ဇင္ပံုျပင္ "Maybe" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဘုရားသခင္ကို ေတြ႔ခ်င္သူ

💥 ဘုရားသခင္ကို ေတြ႔ခ်င္သူ 💥

ျမစ္ကမ္းေဘးတစ္ခုုမွာ ရေသ့သူေတာ္စင္တစ္ပါး တရားရႈမွတ္ပြားမ်ားေနတဲ့အခ်ိန္ လူငယ္တစ္ဦး ေရာက္လာျပီး စကားဆိုတယ္။

”ဆရာအရွင္၊ အရွင္ဘုရားရဲ ႔တပည့္ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။” လို႔ လူငယ္က ေလ ွ်ာက္ထားလိုုက္တယ္။

ဒီေတာ့ ရေသ့သူေတာ္စင္က ”ဘယ္လိုေၾကာင့္မ်ားလဲ ဒကာ” လို႔ ျပန္ျပီး ေမးတယ္။

လူငယ္က အတန္ၾကာ စဥ္းစားလိုက္ျပီး “ဘုုရားသခင္ကို ရွာေတြ႔ခ်င္လိုု႔ပါ။” လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

ရေသ့ဟာ ရုုတ္တရတ္ ခုုန္ထလိုက္ျပီး လူငယ္ကိုု လည္ဂုုတ္ကေနဆြဲကိုုင္ကာ ျမစ္ဆီကိုု ဆြဲေခၚသြားလိုုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ လူငယ္ရဲ ႔ ေခါင္းကိုေရထဲ ဆြဲႏွစ္ပစ္လိုုက္တယ္။

တစ္မိနစ္ေလာက္ ၾကာလာေတာ့ လူငယ္ဟာ သူ႔ကိုယ္သူ လြတ္ေျမာက္ဖို႔
ကန္ေၾကာက္ရုုန္းကန္လာတာနဲ႔ ရေသ့လည္း ေနာက္ဆံုးမွာ လူငယ္ရဲ ႔ေခါင္းကို ေရထဲက ျပန္ဆြဲတင္ျပီး လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။

လူငယ္ဟာ ေရမႊမ္းတာေၾကာင့္ ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္ဆိုးရင္း အသက္ကို ေမာပန္းတၾကီး ရွဴေနရရွာတယ္။

ေနာက္ဆံုး သူျငိမ္က်ျပီး အေျခအေနပံုမွန္ျပန္ျဖစ္သြားေတာ့မွ ရေသ့က လူငယ္ကို ေမးလိုုက္တယ္။

”ဒကာ။ ေရထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာကိုအလိုခ်င္ဆံုုးလဲ ဆိုတာ ေျပာစမ္းပါ။”

”ေလ” လူငယ္က ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

”ဟုတ္ျပီ ဒကာ။ ဒါဆို အခုေတာ့ အိမ္ျပန္လိုက္ပါအံုး။ ေလ ကို လိုခ်င္သလိုမ်ိဳး ဘုရားသခင္ကို ေတြ႔ခ်င္လာတဲ့အခါက်ေတာ့မွပဲ ဒီကို ျပန္လာခဲ့ေတာ့ ဒကာေရ။”

♦️

ဇင္ပံုျပင္ ”Wanting God" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သမာဓိ

🔸 သမာဓိ 🔸

ေလးျပိဳင္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာကို အနိုင္ရရွိခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ စိတ္ၾကီး၀င္ေနတဲ့ လူငယ္ ေလးပစ္ခ်န္ပီယန္ေလးဟာ တခ်ိန္က ေလးအတတ္ႏွင့္ နာမည္ေက်ာ္ၾကားခဲ့ဖူးတဲ့ ဇင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါးကို သူႏွင့္အတူယွဥ္ျပိဳင္ဖို႔ စိ္န္ေခၚလိုက္ေတာ့တယ္။

လူငယ္ေလးသမားက အေ၀းခပ္လွမ္းလွမ္းမွာရွိတဲ့ ပစ္ကြင္းအလယ္မွတ္ေနရာကိုု သူ႔ရဲ ႔ပထမျမားတံႏွင့္ တည့္တည့္ထိမွန္ေအာင္ပစ္လိုက္ျပီး၊ ေနာက္မွ ထပ္ပစ္လိုက္တဲ့ သူ႔ရဲ ႔ဒုတိယျမားတံႏွင့္ ပထမပစ္ခဲ့တဲ့ျမားတံကို ထပ္ျခမ္းခြဲျပလိုက္တယ္။

“ကဲ...။ ခင္ဗ်ားဒါကို ျပိဳင္ပစ္ႏိုင္၊ မပစ္ႏိုင္ ၾကည့္ၾကမယ္” လို႔ ဇင္ကိုယ္ေတာ္ကို ေျပာလိုက္တယ္။

ဇင္ကိုယ္ေတာ္ဟာ သူ႔ရဲ ႔ ေလးကို ဆြဲမထုတ္ေသးပဲ လူငယ္ကိုု သူႏွင့္အတူလိုက္ခဲ့ဖို႔ မ်က္ႏွာရိပ္လွမ္းျပလိုက္ျပီး ေတာင္ကုန္းတစ္ခုဆီကို ထြက္သြားတယ္။ ဇင္ကိုုယ္ေတာ္ဘာလုပ္မယ္ဆိုတာကို အရမ္းသိခ်င္ေနတဲ့လူငယ္လည္း သူ႔ေနာက္ကေနလိုက္သြားလိုက္တာ ေတာင္ကုန္းျမင့္တစ္ေနရာဆီကို ေရာက္သြားၾကတယ္။

အဲဒီေနရာမွာ နက္ရိႈင္းတဲ့ေခ်ာက္တစ္ခုရွိေနျပီး အဲဒီေခ်ာက္ရဲ ႔အေပၚမွာ ေသးငယ္ျပီး ခေနာ္ခနဲ႔ႏိုင္တဲ့ သစ္သားေခ်ာင္းေတြနဲ႔ တံတားေလးခင္းထားတာရွိတယ္။ ဇင္ကိုယ္ေတာ္ဟာ ဒီလႈပ္လီလႈပ္လဲ့နဲ႔ မျငိမ္မသက္ျဖစ္ေနတဲ့ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့တံတားရဲ ႔ အလယ္ေခါင္ေနရာေရာက္တဲ့အထိ ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ လွမ္းေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္။ ျပီးမွ အေ၀းတစ္ေနရာမွာ ရွိတဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ကို ပစ္မွတ္ထားလိုက္ျပီး သူ႔ရဲ ႔ေလးနဲ႔ျမားကို ထုတ္လို႔ ပစ္မွတ္ဆီခ်ိန္ကာ အတိအက်တစ္ခ်က္တည္း လွမ္းပစ္လိုက္တယ္။

“ကဲ... အခု မင္းအလွည့္”

သူကလူငယ္ကို လွမ္းေျပာလိုက္ရင္း တံတားအလယ္ကေန ေျမျပင္ဆီကို စိတ္ေအးလက္ေအးပဲ ျပန္ဆင္းလာလိုက္တယ္။

ေအာက္ေျခေျမၾကီးကို လွမ္းၾကည့္ရင္ေတာင္ မျမင္ရတဲ့ အသူတစ္ရာနက္တဲ့ ေခ်ာက္ကို ၾကည့္ရင္း လူငယ္ဟာ ေလးပစ္ဖို႔ေနေနသာသာ တံတားေပၚကိုေတာင္ မတက္ရဲဘူးျဖစ္ေနရွာတယ္။

အက်ပ္ရိုက္ေနရွာတဲ့ စိန္ေခၚသူလူငယ္ခ်ုန္ပီယံကို လွမ္းၾကည့္ရင္း ဇင္ကိုယ္ေတာ္က လွမ္းေျပာလိုက္တယ္။

“မင္းက ေလးအတတ္မွာေတာ့ အေတာ္ကိုကၽြမ္းက်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေလးထုက္ျပီး မပစ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္သြားတ့ဲ စိတ္အက်ပ္အတည္းအတြက္က်ေတာ့ မင္းမွာ ကြ်မ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မူ အေတာ္နည္းသကိုးကြ။”

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ရပ္ေနတာ

🍀 ရပ္ေနတာ

တခါက လူသံုးေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာၾကတယ္။ တေနရာအေရာက္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္ မတ္တတ္ရပ္ေနတာကို လွမ္းေတြ႕လိုက္ၾကတယ္။

ဒါနဲ႔ တစ္ေယာက္က "ဒီလူေတာင္ကုန္းေပၚမွာ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ႏြားအုပ္ကို လိုက္ရွာေနတာျဖစ္မယ္။" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

ဒီေတာ့ ဒုတိယတစ္ေယာက္က "မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ငါထင္တာေတာ့ သူ အလည္လြန္ေနတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ကို လိုက္ရွာေနတာ ျဖစ္မွာပါ။" လို႔ ဝင္ေျပာတယ္။

ဒီမွာ တတိယတစ္ေယာက္က "မဟုတ္ေလာက္ဘူး။ သူေလၫွင္းခံေနတာပဲ ေနမွာပါ" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

စိတ္ေက်နပ္ေလာက္တဲ့ အေျဖမရၾကတာနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ေတာင္ကုန္းေပၚတက္သြားၾကၿပီး အဲဒီလူကို သြားေမးၾကည့္ၾကတယ္။

"ခင္ဗ်ား ႏြားအုပ္ လိုက္ရွာေနတာလား။"
"မဟုတ္ပါဘူး"

"ဒါဆို သူငယ္ခ်င္းကို ရွာေနတာ မဟုတ္လား"
"မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ"

"ခင္ဗ်ား ေလၫွင္းခံေနတာ မဟုတ္လား"
"မဟုတ္ဘူးဗ်"

"ဒါဆို ေတာင္ကုန္းေပၚမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"
"ရပ္ေနတာေလ"

🔺

ဇင္ပံုျပင္ "Just Standing" ကို ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သရဲႏွင္ျခင္း

👻 သရဲႏွင္ျခင္း 👻

တခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရွိခဲ့တယ္။ တစ္ေန႔မွာ မယားျဖစ္သူဟာ ေသေလာက္တဲ့ေရာဂါနဲ႔ ေနမေကာင္းျဖစ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေသခါနီးဆဲဆဲအခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ '' ေယာက်ာ္းရယ္။ က်မရွင့္ကို သိပ္ခ်စ္တယ္။ က်မရွင့္ကို မခြဲနိုင္ဘူး။ ေနာက္ျပီး ရွင္ က်မအေပၚမွာလည္း သစၥာမေဖာက္ေစခ်င္ဘူး။ တကယ္လို႔က်မေသသြားခဲ့ရင္ ရွင္ေနာက္ထပ္မိန္းမ ထပ္မယူေတာ့ပါဘူးလို႔ ကတိေပးစမ္းပါ။ ကတိမတည္ရင္ေတာ့ က်မရွင့္ဆီ ျပန္လာျပီး သရဲေျခာက္ရလိမ့္မယ္။'' လို႔ မွာခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ မိန္းမေသဆံုးျပီး လေပါင္းမ််ားစြာၾကတဲ့အခ်ိန္အထိ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ မိန္းမေတြႏွင့္ မပတ္သက္ပဲ ေရွာင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ဆံုျပီး ခ်စ္မိသြားေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ေစ့စပ္ျပီးတဲ့ည ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေသဆံုးသြားျပီျဖစ္တဲ့ မယားေဟာင္းဟာ သရဲမအျဖစ္ျပန္ေပၚလာခဲ့တယ္။

အဲဒီ သရဲမဟာ သူ႔ေယာက်ာ္းကို ကတိမတည္တဲ့အတြက္ အျပစ္တင္ၾကိမ္းေမာင္းေျပာဆိုတယ္။ အဲဒီေန႔ကစလို႔ ညတိုင္းလိုလို သရဲမဟာ ေရာက္ေရာက္လာျပီး သူေယာက်ာ္းကို ျပစ္တင္ေမာင္းမဲေျပာဆိုေနေတာ့တယ္။

သရဲမဟာ သူ႔ေယာက်ာ္းႏွ္င့္ သူူလက္ထပ္ေတာ့မယ့္မိန္းကေလးတို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကား တစ္ေန႔စာ ေတြ႔ဆံုု ေျပာထားဆိုထားၾကသမွ်၊ လုပ္သမွ်ေတြကို '၏သည္မလြဲ' အကုန္ျပန္ျပန္ေျပာျပႏိုင္တယ္။ ၾကာလာေတာ့ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ စိတ္ဆင္းရဲျပီး စားမ၀င္၊ အိပ္မေပ်ာ္ျဖစ္လာေတာ့တယ္။

စိတ္ေတြေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္လာတဲ့ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ ေနာက္ဆံုးမွာ ရြာနားမွာ သီတင္းသံုးေနတဲ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးဆီ သြားေရာက္ေလွ်ာက္ထားျပီး အၾကံၪာဏ္ေတာင္းယူူရေတာ့တယ္။ ေယာက်ာ္းျဖစ္တဲ့သူေလွ်ာက္ထားသမွ်ကို နားေထာင္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့
''ဒီသရဲမဟာ ေတာ္ေတာ္ၪာဏ္ေကာင္းတဲ့ သရဲမပဲ ဒကာၾကီး'' လို႔ ဆရာေတာ္က မွတ္ခ်က္ျပဳတယ္။
''မွန္လွပါ ဘုရား။ သူက တပည့္ေတာ္ လုပ္သမွ်၊ ေျပာသမွ် အကုုန္လံုးကို တစ္လံုးမက်န္ သိသိေနပါတယ္ဘုရား'' လို႔ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူက ျပန္ေလွ်ာက္တယ္။ ဒီအခါမွာ ဆရာေတာ္က ျပံဳးျပီး
''ဒီလိုသရဲမ်ိဳးကေတာ့ တကယ္ ေလးစားေလာက္တယ္ ဒကာၾကီး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ခါသူလာတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ဘုန္းၾကီး မွာတဲ့အတိုင္း လုပ္ပါ။'' လို႔ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို ေျပာျပလိုက္တယ္။

အဲဒီည သရဲမေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ ဆရာေတာ္မွာထားတဲ့အတိုင္း သရဲမကိုု ျပန္လည္တံု႔ျပန္ေျပာဆုိလိုက္တယ္။
''နင္ဟာ တကယ္ေတာ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပဲ။ ငါဟာ နင္ႏွင့္ဆိုရင္ ဘာမွကို ဖုန္းကြယ္လွ်ိဳ ႔၀ွက္ထားလို႔မရပါလား။ ငါနင့္ကို ေမးခြန္းတစ္ခုေလာက္ ေမးၾကည့္ခ်င္တယ္။ တကယ္လို႔ နင္ေျဖႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ ငါအခုေစ့စပ္ထားတာကိုု ဖ်က္သိမ္းပစ္ျပီး တစ္သက္လံုး တစ္ေယာက္ထဲပဲေနပါေတာ့မယ္။''
''နင္ဘာေမးမလို႔လဲ။ ေမးေလ'' သရဲမက ျပန္ေျပာတယ္။
ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာရွိတဲ့ အိတ္ၾကီးတစ္လံုးထဲကေနျပီး ပဲေစ့လက္တစ္ဆုပ္စာကို ႏိႈက္ယူလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ သရဲမကို လွမ္းျပီး ''အခု ငါ့လက္ထဲမွာ ပဲေစ့ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ။ မွန္ေအာင္ေျဖပါ။'' လို႔ ေမးလိုက္တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ သရဲမဟာ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်ာက္သြားခဲ့ျပီး ေနာက္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ ထပ္ျပန္ေပၚမလာခဲ့ေတာ့ဘူူး။

--------------------------------

ဇင္ပံုျပင္ေတြကို စိတ္၀င္စားတတ္တဲ့မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ Banishing a ghost ပံုျပင္ကို ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္