Showing posts with label Zen. Show all posts
Showing posts with label Zen. Show all posts
Wednesday, July 4, 2018
Sit, Walk & Eat
တခါမွာ ျမတ္စြာဘုရားကို လူတစ္ေယာက္က ေမးေလ ွ်ာက္သတဲ့။
“အရွင္ဘုရားႏွင့္ အရွင္ဘုရားရဲ ႔ တပည့္ရဟန္းေတြဟာ ဘာကိုေလ့က်င့္ပြားမ်ားအားထုတ္ၾကပါသလဲဘုရား။”
ဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က “ငါတို႔ေတြဟာ ထိုင္တယ္၊ လမ္းေလ ွ်ာက္တယ္၊ အစားစားတယ္။” လို႔ ျပန္ေျဖေတာ္မူတယ္။
ဒီေတာ့ ေမးတဲ့သူက “ ဒါေပမယ့္ဘုရား။ လူတိုင္းလည္း ထိုုင္ၾက၊ လမ္းေလ ွ်ာက္ၾက၊ အစားစားၾကတာပဲ ဘုရား။” လို႔ ဆက္ျပီး ေလ ွ်ာက္တယ္။
ဒီအခါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က “ငါတို႔ေတြ ထိုုင္ၾကတဲ့အခါမွာ ထိုုင္ေနတာကို သိၾကတယ္။ လမ္းေလ ွ်ာက္တဲ့အခါမွာလည္း လမ္းေလ ွ်ာက္ေနတာကို သိတယ္။ ငါတိုု႔ေတြ အစားစားေနရင္လည္းပဲ အစားစားေနတာကို သိၾကတယ္” လို႔ ျပန္လည္မိန္႔ၾကားေတာ္ မူလိုက္ပါတယ္။
"When the Buddha was asked, 'Sir, what do you and your monks practice?' he replied, 'We sit, we walk, and we eat.'
The questioner continued, 'But sir, everyone sits, walks, and eats,' and the Buddha told him,
'When we sit, we know we are sitting. When we walk, we know we are walking. When we eat, we know we are eating.' "
~ Thich Nhat Hanh, Living Buddha, Living Christ
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Thursday, June 21, 2018
Thich Nhat Hanh Collection
အာရံုနဲ႕စိတ္ တစ္သားတည္းျဖစ္ဖို့ မင္း ေလ့က်င့္ျဖစ္ေတာ့ တဖက္မွာ ျငိမ္သက္သြားျပီး ေအးခ်မ္းလာတယ္။ အျခားတဖက္မွာလည္း မင္းအေနနဲ့ ဘဝကို မေမ့ေလ်ာ့မႈနဲ့ ေနသြားဖို့က်င့္ျဖစ္ရင္း ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းရွိသြားသလို ေနာင္မွာလည္း ခ်မ္းေျမ့လ်က္ေနနိုင္ဖို့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အေၾကာင္းတရားရယ္လို့ ျဖစ္လာတယ္။
- Thich Nhat Hanh
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Thursday, June 14, 2018
Thich Nhat Hanh Collection
ကၽြႏုု္ပ္တို႔တေတြဟာ “တစ္ခုုခုကိုလုုပ္ႏိုင္ေနဖို့“ကိုပဲ စဥ္းစားတတ္တဲ့အေလ့အထရွိျပီး “တစ္ခုုခုုျဖစ္ေနဖိုု႔“အတြက္ကိုုေတာ့ မစဥ္းစားျဖစ္ၾကဘူး။ ကၽြႏုု္ပ္တို႔ဘာမွလုပ္မေနျဖစ္တ့ဲအခါမွာဆို အခ်ိန္ေတြ ျဖဳန္းမိေနျပီလို့ပဲ ေတြးေနတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ မမွန္လွပါဘူး။ ကၽြႏုု္ပ္တိုု႔ရဲ ႔အခ်ိန္ဆိုတာ ကၽြႏုု္ပ္တိုု႔အတြက္ ျဖစ္ေနဖိုု႔ကို အရင္ဦးဆံုုးလုုပ္ရမွာပါ။
ဘာကိုု ျဖစ္ေအာင္ လုုပ္ရမွာလဲ။
အသက္၀င္ေနထိုင္ဖိုု႔၊ ျငိမ္းခ်မ္းေနဖိုု႔၊ ရႊင္လန္းၾကည္သာဖိုု႔၊ ခ်စ္ေမတၱာေတြျဖစ္ေနဖိုု႔ပဲျဖစ္တယ္။ ဒါေတြကသာ ေလာကၾကီးမွာ အလိုုအပ္ဆံုုး ျဖစ္ေနတ့ဲအရာေတြမို့ပါပဲ။
TNH
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Sunday, May 27, 2018
Thich Nhat Hanh Collection
အာရံုစိုက္နားေထာင္ေပးတာဟာ အျခားလူတစ္ေယာက္ရဲ ႔ စိတ္မသက္မသာျဖစ္ေနမႈကုိ သက္သာေလ ွ်ာ့နည္းသြားဖိုု႔အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါကို ကရုုဏာျဖင့္ နားေထာင္ျခင္း လို႔ နာမည္တပ္ခ်င္လည္း တပ္ေပါ့။ နားေထာင္တ့ဲအခါ တစ္ခုတည္းေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္က သူ (သို့) သူမရဲ ႔ စိတ္ႏွလံုးသား ရွင္းလင္းေပါ့ပါးသြားေစဖို့သာ ျဖစ္ပါတယ္။
TNH
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Friday, May 25, 2018
Thich Nhat Hanh Collection
ခံစားမႈတိုင္းဟာ စြမ္းအင္ကိုေမြးထုတ္ေပးႏိုင္တဲ့ ကြင္းျပင္ၾကီးတစ္ခုပါပဲ။ ေကာင္းတဲ့ခံစားမႈေလးက စိတ္ကို အားျဖည့္ရႊင္လန္းေစတယ္။ အလိုမက်ေဒါသျဖစ္တဲ့ခံစားမႈက ဖ်က္ဆီးပစ္တတ္တယ္။ သတိဆိုတဲ့ အလင္းေရာင္ေအာက္မွာ အလိုမက်ေဒါသျဖစ္မႈကျဖစ္ေပၚလာတဲ့စြမ္းအင္ကို စိတ္ကိုျပဳစုေထာက္ပံ့တဲ့ စြမ္းအင္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္ပါတယ္။
TNH
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Sunday, May 13, 2018
Thich Nhat Hanh Collection
စိတ္ဆိုုတာက ေထာင္ခ်ီတဲ့ အရပ္မ်က္ႏွာေတြဆီ ထင္သလုုိ သြားလိုု႔ရႏိုုင္ေပမယ့္ ဒီလွပခန္႔ညားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာေတာ့ ငါဟာ ျငိမ္းေအးစြာနဲ႔ပဲ ေလ ွ်ာက္လွမ္းေနမိတယ္။ ေျခတစ္လွမ္း လွမ္းလိုက္တိုုင္းမွာ ေလႏုုေအးက တိုုက္ခတ္တယ္။ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္းစီႏွင့္အတူ ပန္းတစ္ပြင့္စီက ဖူးပြင့္ၾကတယ္။
TNH
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Monday, May 7, 2018
Thich Nhat Hanh Collection
ျမတ္စြာဘုုရားရွင္က ဆင္းရဲျခင္းတရားရွိေနတယ္ဆိုုတာကိုု ဘယ္လိုု သတိထားမိေအာင္ လုုပ္ရမယ္၊ အသိအမွတ္ျပဳလက္ခံရမယ္ဆိုုတာကိုု သင္ၾကားေပးခဲ့သလိုု ဆင္းရဲခ်ဳပ္ျငိမ္းျခင္းဆိုုတာကိုုလည္း သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ တကယ္လိုု႔ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ျငိမ္းဖိုု႔အတြက္ ျဖစ္ႏိုုင္ေခ်သာ ရွိမေနခဲ့ဘူးဆိုုရင္ တရားအားထုုတ္ေနလိုု႔ေရာ ဘာထူးအံုုးမွာလဲ။
- Thich Nhat Hanh
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Labels:
Dhamma Quotes,
Thich Nhat Hanh,
Zen
Monday, April 30, 2018
Thich Nhat Hanh Collection
မၿမဲျခင္းသေဘာက ငါတို႔ကို စိတ္ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈ ျဖစ္ေစတာမဟုတ္ပါဘူး။
မၿမဲတတ္တဲ့အရာေတြကို ၿမဲေစခ်င္ေနတာက ငါတို႔ကို စိတ္ပင္ပန္းဆင္းရဲေစတာပါ။
TNH
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Tuesday, April 24, 2018
Thich Nhat Hanh Collection
စူးစူးစိုက္စိုက္ ၾကည့္ရႈတတ္တာဟာ ဘ၀ေနထိုုင္နည္းပံုုစံ တစ္မ်ိဳးျဖစ္လာႏိုုင္ပါတယ္။ သတိႏွင့္ အသက္ရွဴတာကိုု ေလ့က်င့္မႈက သက္ရွိသက္မဲ့အရာ၀တၳဳေတြအေပၚ နီးကပ္ယဥ္ပါးလာေစျပီး သူတိုု႔ရဲ ႔မတည္ျမဲတဲ့သဘာ၀ကိုု စူးစိုုက္ၾကည့္ရႈမႈမွာ အေထာက္အကူျဖစ္ေစပါတယ္။ အဲဒီအေလ့အက်င့္က အရာရာတိုုင္း အစဥ္မတည္ျမဲႏိုုင္တာေၾကာင့္ ဘ၀မွာ ေနထိုုင္ေနရတာ ဘာမ်ား တန္ဖိုုးရွိအံုုးေတာ့မွာလဲလိုု႔ အျပစ္တင္ေနတတ္တာကိုု တားဆီးထိမ္းေပးလိုုက္ပါတယ္။
မတည္ျမဲမႈဆိုုတာ ေျပာင္းလဲႏိုုင္ဖိုု႔အတြက္ ျဖစ္လာတာပါ။ “မတည္ျမဲမႈၾကီး သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ။“ လိုု႔ေတာင္ အားလံုုးက ဆုုေတာင္းေပးသင့္ပါေသးတယ္။
ခံစားေနရတဲ့ စိတ္ဆင္းရဲေသာကေတြကိုု ေပ်ာ္ရႊင္မႈအျဖစ္ ေျပာင္းလဲပစ္လိုုက္ႏိုုင္လိုု႔ မတည္ျမဲမႈၾကီးကိုု ေက်းဇူးအထူးတင္ၾကရမွာပါ။
~ Thich Nhat Hanh
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Labels:
Dhamma Quotes,
Thich Nhat Hanh,
Zen
Friday, March 16, 2018
Thich Nhat Hanh Collection
သြားတိုက္ေနတဲ့အခါမွာျဖစ္ျဖစ္၊ မနက္စာခ်က္ျပဳတ္ေနတဲ့အခါမွာျဖစ္ျဖစ္၊ တရားခန္းမဆီကို သြားေနတဲ့အခါမွာျဖစ္ျဖစ္ - လုပ္ေနတဲ့ကိစၥတိုင္း၊ လွမ္းေနတဲ့ေျခလွမ္းတိုင္း၊ အသက္ရွဴသြင္းရွဴထုတ္ေနတိုင္းမွာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈႏွင့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ မိမိတို႔အတြက္ သယ္ေဆာင္လာႏိုင္ပါေစ။
ဘဝမွာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြက ျပည့္ႏွက္ေနႏွင့္ၿပီးသားပါ။ ဒါေတြကို ထပ္ၿပီးဖန္တီးေနဖို႔ မလိုအပ္ေတာ့ပါဘူး။
TNH
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Thursday, February 15, 2018
ဟိုဘက္ကမ္း 

🛑 ဟိုဘက္ကမ္း 
🛑
တစ္ရက္မွာ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ အိမ္ျပန္ခရီးကိုႏွင္ရင္း ျမစ္ျပင္က်ယ္ၾကီးတစ္ခုရဲ ႔ ကမ္းေဘးကို ေရာက္ရွိလာခဲ့တယ္။ သူ႔အေရွ ႔မွာရွိေနတဲ့ ၾကီးမားလွတဲ့ အဟန္႔အတားၾကီးကို ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာႏွင့္ ေငးၾကည့္ရင္း ဒီအခက္အခဲကို ဘယ္လိုေက်ာ္လႊားလို႔ရႏိုင္မ လဲဆိုျပီး နာရီေပါင္းမ်ားစြာ စဥ္းစားတယ္။ သူေရွ ႔ဆက္သြားရမယ့္ခရီးအတြက္ လက္ေလ ွ်ာ့လိုက္ေတာ့မလိုု႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့မယ့္ဆဲဆဲမ ွာပဲ ဟိုုးတစ္ဘက္ကမ္းမွာ ပညာရွိတစ္ေယာက္ကို လွမ္းျမင္လိုက္ရတယ္။
“ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ။ ဟိုဘက္ကမ္းကိုေရာက္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ားသြားလို႔ ရႏိုင္မလဲဆိုတာ ေျပာျပေပးပါလားဗ်ာ” ဆိုျပီး လူငယ္က လွမ္းေအာ္ေမးလိုက္တယ္။
ပညာရွိၾကီးက ခဏေလာက္ ျမစ္ၾကီးကို အထက္ေအာက္ စုုန္ဆန္ၾကည့္စဥ္းစားရင္း ျပန္ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။
“သားေရ။ မင္းက အခု ဟိုဘက္ကမ္းမွာပဲေလ။”
လူေတြဟာ အျမဲဆိုသလိုပဲ တစ္ေနရာရာကို ေရာက္ဖို႔အတြက္ ၾကိဳးစားေနတတ္ၾကတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာေတြ ပိုပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔၊ အလုပ္အကိုင္ေတြ ပိုေကာင္းလာဖို႔၊ ေနာက္တခါထပ္ အနားယူအပန္းေျဖခရီးထြက္ႏိုင ္ဖိုု႔ စသျဖင့္ ဒီပံုျပင္ထဲက လူငယ္ေလးလို အျခားတစ္ဘက္ကမ္းတစ္ခုခုကိုေ ရာက္ဖို႔အတြက္ ၾကိဳးစားေနတတ္ၾကတယ္။
“ဟိုေနရာကို ဘယ္လိုေရာက္ေအာင္ သြားရမလဲ” ဆိုျပီး ေလာကၾကီးကို ေအာ္ဟစ္ေျပာေနသလိုုမ်ိဳးေပါ ့။ ပိုအတိအက်ေျပာရမယ္ဆိုရင္ “အခုလက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ေနရာက ငါတို႔အတြက္ မလံုုေလာက္ေသးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဟိုေနရာကို ဘယ္လိုေရာက္ေအာင္ သြားလို႔ရႏိုင္မလဲ” လို႔ ေျပာေနသလိုပါပဲ။
ဒီပံုျပင္ေလးကေပးလိုက္တဲ့ လွပတဲ့ သင္ခန္းစာက အဲဒီေနရာမွာ။ သူေျပာတာက “တို႔တေတြဟာ တကယ္ေတာ့ ေရာက္ႏွင့္ေနျပီးသား။ ထပ္သြားေနဖို႔ မလိုေတာ့ပါဘူး” တဲ့။
ဘ၀ဟာ အခု လက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ေနရာမွာ လွပေနတာပါပဲ။ အခုုအခ်ိန္ေလးက သူရွိေနတဲ့ပံုစံေလးအတိုင္း ျပီးျပည့္စံုေနပါတယ္။ ဘ၀က သူ႔ရဲ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ေနတဲ့အတိုင ္းေလးကို လွစ္ဟျပေနတယ္။ ေလာကကိုဘယ္လိုသံုးသပ္လိုက္တ ယ္၊ ဘယ္လိုစပ္ဆက္ျပင္ဆင္ယူလိုက္ တယ္ဆိုတာေတြက ကိုယ့္ရဲ ႔ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ အိုုင္းစတိုင္းကေျပာဖူးတယ္။ လူေတြအတြက္ အၾကီးက်ယ္ဆံုးေမးခြန္းက လူေတြက ေလာကကုို ခ်စ္ခင္ၾကင္နာစရာလို႔ ရႈျမင္သံုးသပ္မွာလား၊ မေကာင္းဆိုး၀ါးအျဖစ္ ရႈျမင္လိုက္မွာလား ဆိုတာပဲျဖစ္တယ္တဲ့။
တကယ္လို႔မ်ား တစ္ေယာက္ေယာက္က သူအခုေလာေလာဆယ္ေရာက္ေနတဲ့ ဘ၀အေျခအေန၊ အေနအထားႏွင့္ပတ္သက္ျပီး မေက်မနပ္ေျပာေနတာ ၾကားရရင္ သူ႔ကို “အဲဒါဆို ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ“ ဆိုတဲ့ ရိုးရွင္းတဲ့ ေမးခြန္းေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ေမးၾကည့္တတ္တယ္။
ဥပမာဆိုုပါေတာ့။
လူတစ္ေယာက္။ ။ တကယ္လို႔မ်ား တျခားအလုုပ္တစ္ခုုခုုမ်ား ရခဲ့လို႔ကေတာ့။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါဆိုု ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ။
လူတစ္ေယာက္။ ။ ဒါဆိုု ေငြပိုရွာႏိုုင္မွာေပါ့။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါဆိုု ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ။
လူတစ္ေယာက္။ ။ ဒါဆို အိမ္၀ယ္တာတိုု႔၊ ကား၀ယ္တာတိုု႔၊ အေပ်ာ္ခရီးတိုု႔သြားလိုု႔ရျ ပီေလ။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါဆိုု ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ။
လူတစ္ေယာက္။ ။ ဒါဆို ေပ်ာ္စရာေကာင္းျပီေပါ့။
ရုုပ္ရွင္မင္းသား ဂ်င္မ္ကာေရး တခါကေျပာဖူးတယ္။ “ကၽြန္ေတာ္ လူတိုုင္းကိုု ခ်မ္းသာျပီး နာမည္ေက်ာ္ၾကားတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳကိုု ရၾကေစခ်င္တယ္။ အဲဒါမွ ဒါေတြဟာ အရာရာတိုင္းအတြက္ အေျဖမဟုုတ္ဘူးဆိုုတာ သူတိုု႔ နားလည္သြားၾကလိမ့္မယ္“ တဲ့။
ဟိုဘက္ကမ္းဆိုတာဟာ အေျဖတစ္ခုမဟုုတ္ပါဘူး။ တစ္ေနရာရာကိုု ေရာက္ဖိုု႔အတြက္ အသည္းအသန္ၾကိဳးစားေနၾကရတာကိ ု ရပ္လိုက္တာႏွင့္ပဲ လည္ပတ္ေနတဲ့ ဘ၀ခ်ားရဟတ္မွာ ကိုယ္တိုင္မရပ္မနားေျပးလႊား လိုုက္ပါေနရတဲ့အျဖစ္ကေန ရပ္နားဆင္းသက္ႏိုင္လိုက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ ကိုယ္တကယ္ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရထ ားတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းမႈႏွင့္ ျငိမ္းေအးမႈဆိုတာေတြကို အခုလက္ငင္း ပစၥဳပၺန္အခ်ိန္ေလးမွာပဲ ရွာေဖြေတြ႔ရွိသြားၾကမွာျဖစ္ ပါေတာ့တယ္။
လက္ေတြ႔စမ္းသပ္လုပ္ၾကည့္ဖို ု႔ -
- ရပ္နားလိုုက္ပါ။ အသက္ကို ရွဴပါ။ တျခားဘယ္ကိုုုမွ ေရာက္ေအာင္ သြားစရာ ရွိမေနဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္လက္ခံလိုုက္ပါ။ အခုလက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ပစၥုဳပၺန္အခ်ိန္ကပဲ ျပည့္စံုလံုေလာက္ေနပါျပီ။
- ဘ၀ခ်ားရဟတ္ေပၚကေန ဆင္းလိုက္ပါ။ ဒီဘယ္ေတာ့မွ မရပ္တဲ့ ဘီးေပၚမွာတုုန္းက အေၾကာင္းေတြကိုခ်ေရး မွတ္သားထားပါ။ အခု လက္ရွိအခ်ိန္ေလးကို ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ေနလိုု က္ပါ။
- ေမတၱာစိတ္ျဖင့္ေနပါ။
(Thomas D. Craig ရဲ ႔The Other Side ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။)
တစ္ရက္မွာ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ အိမ္ျပန္ခရီးကိုႏွင္ရင္း ျမစ္ျပင္က်ယ္ၾကီးတစ္ခုရဲ ႔ ကမ္းေဘးကို ေရာက္ရွိလာခဲ့တယ္။ သူ႔အေရွ ႔မွာရွိေနတဲ့ ၾကီးမားလွတဲ့ အဟန္႔အတားၾကီးကို ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာႏွင့္ ေငးၾကည့္ရင္း ဒီအခက္အခဲကို ဘယ္လိုေက်ာ္လႊားလို႔ရႏိုင္မ
“ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ။ ဟိုဘက္ကမ္းကိုေရာက္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ားသြားလို႔ ရႏိုင္မလဲဆိုတာ ေျပာျပေပးပါလားဗ်ာ” ဆိုျပီး လူငယ္က လွမ္းေအာ္ေမးလိုက္တယ္။
ပညာရွိၾကီးက ခဏေလာက္ ျမစ္ၾကီးကို အထက္ေအာက္ စုုန္ဆန္ၾကည့္စဥ္းစားရင္း ျပန္ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။
“သားေရ။ မင္းက အခု ဟိုဘက္ကမ္းမွာပဲေလ။”
လူေတြဟာ အျမဲဆိုသလိုပဲ တစ္ေနရာရာကို ေရာက္ဖို႔အတြက္ ၾကိဳးစားေနတတ္ၾကတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာေတြ ပိုပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔၊ အလုပ္အကိုင္ေတြ ပိုေကာင္းလာဖို႔၊ ေနာက္တခါထပ္ အနားယူအပန္းေျဖခရီးထြက္ႏိုင
“ဟိုေနရာကို ဘယ္လိုေရာက္ေအာင္ သြားရမလဲ” ဆိုျပီး ေလာကၾကီးကို ေအာ္ဟစ္ေျပာေနသလိုုမ်ိဳးေပါ
ဒီပံုျပင္ေလးကေပးလိုက္တဲ့ လွပတဲ့ သင္ခန္းစာက အဲဒီေနရာမွာ။ သူေျပာတာက “တို႔တေတြဟာ တကယ္ေတာ့ ေရာက္ႏွင့္ေနျပီးသား။ ထပ္သြားေနဖို႔ မလိုေတာ့ပါဘူး” တဲ့။
ဘ၀ဟာ အခု လက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ေနရာမွာ လွပေနတာပါပဲ။ အခုုအခ်ိန္ေလးက သူရွိေနတဲ့ပံုစံေလးအတိုင္း ျပီးျပည့္စံုေနပါတယ္။ ဘ၀က သူ႔ရဲ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ေနတဲ့အတိုင
တကယ္လို႔မ်ား တစ္ေယာက္ေယာက္က သူအခုေလာေလာဆယ္ေရာက္ေနတဲ့ ဘ၀အေျခအေန၊ အေနအထားႏွင့္ပတ္သက္ျပီး မေက်မနပ္ေျပာေနတာ ၾကားရရင္ သူ႔ကို “အဲဒါဆို ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ“ ဆိုတဲ့ ရိုးရွင္းတဲ့ ေမးခြန္းေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ေမးၾကည့္တတ္တယ္။
ဥပမာဆိုုပါေတာ့။
လူတစ္ေယာက္။ ။ တကယ္လို႔မ်ား တျခားအလုုပ္တစ္ခုုခုုမ်ား ရခဲ့လို႔ကေတာ့။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါဆိုု ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ။
လူတစ္ေယာက္။ ။ ဒါဆိုု ေငြပိုရွာႏိုုင္မွာေပါ့။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါဆိုု ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ။
လူတစ္ေယာက္။ ။ ဒါဆို အိမ္၀ယ္တာတိုု႔၊ ကား၀ယ္တာတိုု႔၊ အေပ်ာ္ခရီးတိုု႔သြားလိုု႔ရျ
ကၽြန္ေတာ္။ ။ အဲဒါဆိုု ဘာဆက္ျဖစ္မွာလဲ။
လူတစ္ေယာက္။ ။ ဒါဆို ေပ်ာ္စရာေကာင္းျပီေပါ့။
ရုုပ္ရွင္မင္းသား ဂ်င္မ္ကာေရး တခါကေျပာဖူးတယ္။ “ကၽြန္ေတာ္ လူတိုုင္းကိုု ခ်မ္းသာျပီး နာမည္ေက်ာ္ၾကားတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳကိုု ရၾကေစခ်င္တယ္။ အဲဒါမွ ဒါေတြဟာ အရာရာတိုင္းအတြက္ အေျဖမဟုုတ္ဘူးဆိုုတာ သူတိုု႔ နားလည္သြားၾကလိမ့္မယ္“ တဲ့။
ဟိုဘက္ကမ္းဆိုတာဟာ အေျဖတစ္ခုမဟုုတ္ပါဘူး။ တစ္ေနရာရာကိုု ေရာက္ဖိုု႔အတြက္ အသည္းအသန္ၾကိဳးစားေနၾကရတာကိ
လက္ေတြ႔စမ္းသပ္လုပ္ၾကည့္ဖို
- ရပ္နားလိုုက္ပါ။ အသက္ကို ရွဴပါ။ တျခားဘယ္ကိုုုမွ ေရာက္ေအာင္ သြားစရာ ရွိမေနဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္လက္ခံလိုုက္ပါ။ အခုလက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ပစၥုဳပၺန္အခ်ိန္ကပဲ ျပည့္စံုလံုေလာက္ေနပါျပီ။
- ဘ၀ခ်ားရဟတ္ေပၚကေန ဆင္းလိုက္ပါ။ ဒီဘယ္ေတာ့မွ မရပ္တဲ့ ဘီးေပၚမွာတုုန္းက အေၾကာင္းေတြကိုခ်ေရး မွတ္သားထားပါ။ အခု လက္ရွိအခ်ိန္ေလးကို ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ေနလိုု
- ေမတၱာစိတ္ျဖင့္ေနပါ။
(Thomas D. Craig ရဲ ႔The Other Side ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Saturday, February 10, 2018
ေလွထိုးသမေလး ႏွင့္ ကိုုယ္ေတာ္ကေလး
ေအးခ်မ္းတဲ႔ေတာရေက်ာင္းကေလး
ေခ်ာင္းငယ္ကေလးကိုျဖတ္သြားဖ
ကိုယ္ေတာ္ငယ္ကေလးတစ္ပါးဟာ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုေၾကာင္႔ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကို သြားေရာက္ဆည္းကပ္ဖို႔ လိုအပ္လာပါတယ္။ ေခ်ာင္းငယ္ကေလးကို ျဖတ္သန္းျပီး သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကူးတို႔ေလွာ္ခတ္တဲ႔ မိန္းမပ်ိဳကေလးက လြန္စြာေခ်ာေမာလွပတာေၾကာင္႔
မိန္းမပ်ိဳ ။ ။ ကိုယ္ေတာ္ကနွစ္က်ပ္က်ပါတယ္။
ကိုယ္ေတာ္ ။ ။ ဒကာမေလး သူမ်ားေတြက်ေတာ႔တစ္က်ပ္ပဲက်
မိန္းမပ်ိဳ ။ ။ကိုယ္ေတာ္ကရဟန္းျဖစ္ၿပီး တပည္႔ေတာ္ကို ငမ္းတယ္။ ကိုယ္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ နွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ဒါေၾကာင္႔မို႔လို႔ နွစ္ေယာက္ခေပးရမယ္။
ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း ရွက္ရွက္နဲ႔ နွစ္ေယာက္ခေပးလိုက္ရပါတယ္။ ညေနေက်ာင္းျပန္ေတာ႔ ဒီေလွကေလးနဲ႔ပဲေပါ႔။ ဒီတစ္ခါေတာ႔ကိုယ္ေတာ္ကေလးက ေလွခနွစ္ဆေပးရမွာစိုးလို႔ မိန္းမပ်ိဳေလးကိုလံုး၀မၾကည္
ကမ္းေရာက္ေတာ႔ . . .
မိန္းမပ်ိဳ ။ ။ ကိုယ္ေတာ္နွစ္က်ပ္က်ပါတယ္။
ကိုယ္ေတာ္ ။ ။ ဒကာမေလး ငါနင္႔ကိုလံုး၀မၾကည္႔ပဲ ဘာလို႔ထပ္ပိုေတာင္းရတာတုုန္
မိန္မပ်ိဳ ။ ။ ကိုယ္ေတာ္က တပည္႔ေတာ္ကိုမၾကည္႔ေပမဲ႔ တစ္လမ္းလံုး တပည္႔ေတာ္အေၾကာင္းပဲ ေတြးေတာလာတာ ဆိုေတာ႔႔ ကိုယ္ေတာ္႔ေခါင္းထဲမွာ လူနွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတယ္။ မရဘူး။ ႏွစ္ေယာက္ခပဲေပးရမယ္။
ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း ဟုတ္ေနျပန္ေတာ႔႔ နွစ္ေယာက္ခ ေပးလိုက္ရျပန္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ေန႔စဥ္ အသြားႏွစ္က်ပ္ အျပန္နွစ္က်ပ္ေပးေနရပါတယ္။
ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း ဆရာသမားထံ သူ႔အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုေျပာျပၿ
ဆရာေတာ္။ ။ ဒီမိန္းကေလးဟာဉာဏ္ရွိတဲ႔သူျ
ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း အဲဒီေန႔ကစၿပီးေတာ့ ေလွခ နွစ္ဆေပးစရာမလိုေတာ႔ပါဘူး။
(ဗီယက္နမ္လူမ်ိဳးဆရာေတာ္တစ္
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Saturday, February 3, 2018
သူခိုး ႏွင့္ ဘုန္းၾကီး
ညေနခင္းတစ္ခုမွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါး တရားစာ ရြတ္ဖတ္ေနတ့ဲအခ်ိန္သူခိုးတစ
ဒီလိုတံု့ျပန္မႈက သူခိုးအေနႏွင့္ ထင္မွတ္မထားတဲ့ အျဖစ္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူတုန္လႈပ္သြားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူလာရင္းကိစၥကို သူ႔ဘာသာ ျပီးျပတ္ေအာင္ လုပ္ရမွာမို႔ ဆရာေတာ္ မိန္႔တဲ့အတိုင္း အံဆြဲဖြင့္ ေငြကိုယူျပီးတာနဲ႔ ေျပးဖို႔ၾကံလိုုက္တယ္။ အဲဒီမွာ ရုတ္တရက္လိုပါပဲ။ ဆရာေတာ္ကေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။
''ေဟ့ အကုန္ေတာ့ မယူသြားနဲ႔။ မနက္ျဖန္ ငါ အခြန္ေဆာင္စရာ ရွိေသးတယ္။ ငါ့အတြက္ နည္းနည္း ခ်န္ထားခဲ့အုံး ''။
သူခိုးလည္း ပိုက္ဆံတခ်ိဳ ႔ ခ်န္ထားခဲ့ျပီး ေျပးဖို႔ တခါ ျပင္ျပန္တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဆရာေတာ္က ''မင္းကြာ ငါ့ပိုက္ဆံေတြလည္း ယူသြားေသးတယ္။ ငါ့ကိုက် ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေလးေတာင္ ေျပာမသြားပါလားကြ။ အေတာ္ မယဥ္ေက်းတဲ့ေကာင္ပဲ။” လို့ ေျပာလိုက္ျပန္တယ္။
ဒီလို ေၾကာက္ရြံ႔မႈ ကင္းကင္းႏွင့္ မိန္႔ၾကားမူမွာ သူခိုး သိပ္လန္႔သြားခဲ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေလွ်ာက္ထာ
ရက္အနည္းငယ္ၾကာျပီးတဲ့ေနာက္
ဆရာေတာ္ကို သက္ေသအျဖစ္ေခၚလိုက္တဲ့အခါ ဆရာေတာ္က ဘယ္လို အမိန္႔ရွိလိုက္သလဲဆိုေတာ့ -
''သူမခိုးပါဘူး။ ဒီလူ ငါ့ဆီက ဘာတစ္ခုမွ ခိုးယူမသြားခဲ့ပါဘူး ။ ငါကပဲ သူ႔ကို ေပးလိုက္တာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူက ငါ့ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေတာင္ ေျပာသြားပါေသးတယ္'' လိုု႔ ဆိုုတယ္။
ဆရာေတာ္ရဲ ႔ စကားက သူခိုးရဲ ႔စိတ္ကို ခံစားသြားေစျပီး ေနာင္တပါ ရသြားေစခဲ့တယ္။ သူ႔အျပစ္ကို သူခံယူလိုက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ေထာင္ကေန သူျပန္ထြက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ ဆရာေတာ့္ ထံပါးမွာ တပည့္သာဝကအျဖစ္ႏွင့္ အလုပ္အေကၽြးျပဳ ေနထိုင္ရင္း ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ အသိဉာဏ္အလင္းရရွိသြားခဲ့ေတာ
ဇင္ပံုျပင္ "The Thief and the Zen Master" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Friday, January 19, 2018
ေဒါသ
ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ဆရာဆီကိုေရာက္လာျပီး အၾကံဉာဏ္ေတာင္းတယ္။
”ဆရာ၊ တပည့္ေတာ္မွာ ထိန္းခ်ဳပ္ဖိုု႔ခက္ခဲတဲ့ အမ်က္ေဒါသ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒါကိုု ဘယ္လိုု ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုုသရမလဲဘုုရား။”
“မင္းမွာ တကယ္ကိုုထူးဆန္းတဲ့အရာ ျဖစ္ေနတာပဲ။ ငါ့ကိုု ျပၾကည့္စမ္းပါအံုး။” လိုု႔ ဆရာက ျပန္ေျဖတယ္။
”အခုုေတာ့ ျပလိုု႔မရေသးဘူး ဆရာ။”
”ဒါဆိုု ဘယ္ေတာ့ ငါ့ကိုျပႏိုုင္မလဲ။”
”သူက မထင္မွတ္ထားတဲ့အခ်ိန္က်မွ ျဖစ္တတ္တာဆရာ။”
”အင္း.....။ ဒါဆိုုရင္ေတာ့ ဒါဟာမင္းရဲ ႔ ကိုုယ္ပိုုင္ စစ္မွန္တဲ့သဘာ၀မဟုုတ္ေလာက္ဘ
ဇင္ပံုုျပင္ "Temper" ကိုဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Thursday, January 11, 2018
ကိုုယ့္ကိုုုယ္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မွ...
တခါတုန္းက ကၽြမ္းဘားကစားျပတဲ့သူ နွစ္ဦးရွိခဲ့တယ္။ တစ္ဦးက သနားစရာေကာင္းတဲ့ မုဆိုးဖိုၾကီးျဖစ္ျပီး၊ ေနာက္တစ္ဦး ကေတာ့ သူ႔တပည့္မေလး- နာမည္က မီဒါ လို့ ေခၚတယ္။ သူတို့နွစ္ဦးဟာ ေန႔စဥ္ လမ္းတကာလွည့္ ကြ်မ္းဘား ကစား ျပရင္း ဝင္ေငြရွာ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳၾကရတ
သူတို႔ရဲ ႔ကၽြမ္းဘားျပသမႈမွာ ပါဝင္တဲ့ သရုပ္ျပမႈတစ္ခုဟာဆိုရင္ ဆရာျဖစ္သူက သူ့ေခါင္းေပၚမွာ ဝါးလံုးရွည္တစ္ေခ်ာင္းကို ထိန္းညွိထားျပီး တပည့္ျဖစ္သူက ဝါးလံုးထိပ္ကို တေရြ့ေရြ့ တက္သြားရတယ္။ အဲဒီထိပ္ကို ေရာက္တာနဲ့တျပိဳင္နက္ထဲမွာ ဆရာျဖစ္သူက ေျမျပင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ျပရတယ္။
သရုပ္ျပသူနွစ္ဦးလံုးအတြက္ စိတ္အာရံု လံုးဝစူးစိုက္ႏိုင္မႈနဲ့ ဟန္ခ်က္မွ်ေအာင္ ထိန္းထားဖို့ဟာ လိုအပ္တယ္။ ဒါမွသာ သူတို့နွစ္ဦး သရုပ္ျပမႈမွာ ဘာထိခိုက္မႈမွမရွိပဲ ျပကြက္ျပီးဆံုးတဲ့အထိ ျပနိုင္မွာျဖစ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ရက္မွာေတာ့ ဆရာ ျဖစ္သူက သူ႔တပည့္မေလးကို ေျပာတယ္။
''ဒီလိုရွိတယ္ မီဒါ။ မင္းကို ငါကေစာင့္ေရွာက္မယ္၊ မင္းကလည္း ငါ့ကို ေစာင့္ေရွာက္ရမယ္ကြ။ ဒါမွသာ ငါတို့နွစ္ေယာက္လံုး အာရံု စူးစိုက္ႏိုင္ေအာင္ရယ္၊ ခႏၶာကိုယ္ဟန္ခ်က္မပ်က္ေအာင္
အဲဒီမွာတင္ စဥ္းစားေျမာ္ျမင္တတ္သူ ကေလးမေလး ျပန္ေျပာလိုက္တာက …
''ဆရာ… ကၽြန္မ ေတြးမိတာကေတာ့ …ကြ်န္မတို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္နိုင္ဖို့ အားထုက္တာက ပိုေကာင္းမလားလို့ပါ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကို ေစာင့္ေရွာက္လိုက္တာမွာ ကြ်န္မတို့နွစ္ေယာက္လံုး အတြက္ပါ ေစာင့္ေရွာက္ထားနိုင္တဲ့ သေဘာပါသြားျပီပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒီလိုနည္းနဲ႔မွပဲ ကၽြန္မတို့ဟာ မေတာ္တဆထိခိုက္မႈဆိုုတာမ်ိဳ
ဇင္ပံုျပင္ ”BEFORE EVERYTHING ELSE, TAKE CARE OF YOURSELF” ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Wednesday, January 10, 2018
ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက လယ္သမားအဖိုးၾကီး တစ္ေယာက္ ရွိသတဲ့။ သူဟာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေကာက္ပဲသီးနွံေတြကို ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္
”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...” လို့ လယ္သမားအဖိုးအိုက ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။
ေနာက္တေန့ မနက္က်ေတာ့ သူ႔ ျမင္းက ျပန္ေရာက္လာတယ္။ သူနဲ့အတူ ျမင္းရိုင္း သံုးေကာင္ကိုပါ အပါ ေခၚလာတယ္။ "သိပ္ကို ေကာင္းတဲ့အျဖစ္ပါလား" လို့ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက တအံ့တဩေျပာၾကျပန္တယ္။
”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...” လို့ပဲ အဖိုးအိုကေတာ့ ျပန္ေျဖတယ္။
ေနာက္ရက္ေတြမွာ အဖိုးအိုရဲ့ သားျဖစ္သူက မေလ့က်င့္ရေသးတဲ့ ျမင္းကို တက္စီးဖို့ ၾကိဳးစားရင္း ျပဳတ္က်ပါေလေရာ။ သူ႔ရဲ ႔ေျခေထာက္ပါ က်ိဳးသြားေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာတင္ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက အခုလို ကံဆိုးမႈအတြက္ သူတို့က ကရုဏာသက္စာနာပါေၾကာင္း ေနာက္တစ္ၾကိမ္ လာေျပာၾကျပန္တယ္။
”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...” လိုု႔သာ လယ္သမားအဖိုးအိုက ျပန္ေျဖတယ္။
ေနာက္တရက္မွာေတာ့ အ့ဲဒီေဒသက သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဥပေဒအတိုင္း အသက္ျပည့္လူငယ္ေတြကို စစ္မႈထမ္းေဆာင္ဖို့ စစ္အရာရွိေတြက ရြာထဲအထိလာေခၚၾကတယ္။ အဖိုးအိုရဲ့ သားျဖစ္သူက ေျခက်ိဳးေနတာမို့ သူ့ကိုေခၚမသြားပဲ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့တယ္။
ဒါကိုသိျပန္ေတာ့ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက အဖိုးအိုကို ဝိုင္းျပီး ဝမ္းေျမာက္ေၾကာင္းေျပာျကျပန
အဖိုးအိုက ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။
”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...”
ဇင္ပံုျပင္ "Maybe" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Sunday, January 7, 2018
ဘုရားသခင္ကို ေတြ႔ခ်င္သူ
ျမစ္ကမ္းေဘးတစ္ခုုမွာ ရေသ့သူေတာ္စင္တစ္ပါး တရားရႈမွတ္ပြားမ်ားေနတဲ့အခ်
”ဆရာအရွင္၊ အရွင္ဘုရားရဲ ႔တပည့္ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။” လို႔ လူငယ္က ေလ ွ်ာက္ထားလိုုက္တယ္။
ဒီေတာ့ ရေသ့သူေတာ္စင္က ”ဘယ္လိုေၾကာင့္မ်ားလဲ ဒကာ” လို႔ ျပန္ျပီး ေမးတယ္။
လူငယ္က အတန္ၾကာ စဥ္းစားလိုက္ျပီး “ဘုုရားသခင္ကို ရွာေတြ႔ခ်င္လိုု႔ပါ။” လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။
ရေသ့ဟာ ရုုတ္တရတ္ ခုုန္ထလိုက္ျပီး လူငယ္ကိုု လည္ဂုုတ္ကေနဆြဲကိုုင္ကာ ျမစ္ဆီကိုု ဆြဲေခၚသြားလိုုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ လူငယ္ရဲ ႔ ေခါင္းကိုေရထဲ ဆြဲႏွစ္ပစ္လိုုက္တယ္။
တစ္မိနစ္ေလာက္ ၾကာလာေတာ့ လူငယ္ဟာ သူ႔ကိုယ္သူ လြတ္ေျမာက္ဖို႔
ကန္ေၾကာက္ရုုန္းကန္လာတာနဲ႔ ရေသ့လည္း ေနာက္ဆံုးမွာ လူငယ္ရဲ ႔ေခါင္းကို ေရထဲက ျပန္ဆြဲတင္ျပီး လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။
လူငယ္ဟာ ေရမႊမ္းတာေၾကာင့္ ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္ဆိုးရင္း အသက္ကို ေမာပန္းတၾကီး ရွဴေနရရွာတယ္။
ေနာက္ဆံုး သူျငိမ္က်ျပီး အေျခအေနပံုမွန္ျပန္ျဖစ္သြား
”ဒကာ။ ေရထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာကိုအလိုခ်င္ဆံုုးလဲ ဆိုတာ ေျပာစမ္းပါ။”
”ေလ” လူငယ္က ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။
”ဟုတ္ျပီ ဒကာ။ ဒါဆို အခုေတာ့ အိမ္ျပန္လိုက္ပါအံုး။ ေလ ကို လိုခ်င္သလိုမ်ိဳး ဘုရားသခင္ကို ေတြ႔ခ်င္လာတဲ့အခါက်ေတာ့မွပဲ
ဇင္ပံုျပင္ ”Wanting God" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Friday, December 15, 2017
သမာဓိ
ေလးျပိဳင္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာက
လူငယ္ေလးသမားက အေ၀းခပ္လွမ္းလွမ္းမွာရွိတဲ့
“ကဲ...။ ခင္ဗ်ားဒါကို ျပိဳင္ပစ္ႏိုင္၊ မပစ္ႏိုင္ ၾကည့္ၾကမယ္” လို႔ ဇင္ကိုယ္ေတာ္ကို ေျပာလိုက္တယ္။
ဇင္ကိုယ္ေတာ္ဟာ သူ႔ရဲ ႔ ေလးကို ဆြဲမထုတ္ေသးပဲ လူငယ္ကိုု သူႏွင့္အတူလိုက္ခဲ့ဖို႔ မ်က္ႏွာရိပ္လွမ္းျပလိုက္ျပီ
အဲဒီေနရာမွာ နက္ရိႈင္းတဲ့ေခ်ာက္တစ္ခုရွိ
“ကဲ... အခု မင္းအလွည့္”
သူကလူငယ္ကို လွမ္းေျပာလိုက္ရင္း တံတားအလယ္ကေန ေျမျပင္ဆီကို စိတ္ေအးလက္ေအးပဲ ျပန္ဆင္းလာလိုက္တယ္။
ေအာက္ေျခေျမၾကီးကို လွမ္းၾကည့္ရင္ေတာင္ မျမင္ရတဲ့ အသူတစ္ရာနက္တဲ့ ေခ်ာက္ကို ၾကည့္ရင္း လူငယ္ဟာ ေလးပစ္ဖို႔ေနေနသာသာ တံတားေပၚကိုေတာင္ မတက္ရဲဘူးျဖစ္ေနရွာတယ္။
အက်ပ္ရိုက္ေနရွာတဲ့ စိန္ေခၚသူလူငယ္ခ်ုန္ပီယံကို
“မင္းက ေလးအတတ္မွာေတာ့ အေတာ္ကိုကၽြမ္းက်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေလးထုက္ျပီး မပစ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္သြားတ့ဲ စိတ္အက်ပ္အတည္းအတြက္က်ေတာ့ မင္းမွာ ကြ်မ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္မူ အေတာ္နည္းသကိုးကြ။”
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Sunday, November 26, 2017
ရပ္ေနတာ
တခါက လူသံုးေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာၾကတယ္။ တေနရာအေရာက္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္ မတ္တတ္ရပ္ေနတာကို လွမ္းေတြ႕လိုက္ၾကတယ္။
ဒါနဲ႔ တစ္ေယာက္က "ဒီလူေတာင္ကုန္းေပၚမွာ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ႏြားအုပ္ကို လိုက္ရွာေနတာျဖစ္မယ္။" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
ဒီေတာ့ ဒုတိယတစ္ေယာက္က "မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ငါထင္တာေတာ့ သူ အလည္လြန္ေနတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္
ဒီမွာ တတိယတစ္ေယာက္က "မဟုတ္ေလာက္ဘူး။ သူေလၫွင္းခံေနတာပဲ ေနမွာပါ" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
စိတ္ေက်နပ္ေလာက္တဲ့ အေျဖမရၾကတာနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ေတာင္ကုန္းေပၚတက္သြားၾကၿပီး
"ခင္ဗ်ား ႏြားအုပ္ လိုက္ရွာေနတာလား။"
"မဟုတ္ပါဘူး"
"ဒါဆို သူငယ္ခ်င္းကို ရွာေနတာ မဟုတ္လား"
"မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ"
"ခင္ဗ်ား ေလၫွင္းခံေနတာ မဟုတ္လား"
"မဟုတ္ဘူးဗ်"
"ဒါဆို ေတာင္ကုန္းေပၚမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"
"ရပ္ေနတာေလ"
ဇင္ပံုျပင္ "Just Standing" ကို ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Sunday, October 22, 2017
သရဲႏွင္ျခင္း
တခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရွိခဲ့တယ္။ တစ္ေန႔မွာ မယားျဖစ္သူဟာ ေသေလာက္တဲ့ေရာဂါနဲ႔ ေနမေကာင္းျဖစ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေသခါနီးဆဲဆဲအခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ '' ေယာက်ာ္းရယ္။ က်မရွင့္ကို သိပ္ခ်စ္တယ္။ က်မရွင့္ကို မခြဲနိုင္ဘူး။ ေနာက္ျပီး ရွင္ က်မအေပၚမွာလည္း သစၥာမေဖာက္ေစခ်င္ဘူး။ တကယ္လို႔က်မေသသြားခဲ့ရင္ ရွင္ေနာက္ထပ္မိန္းမ ထပ္မယူေတာ့ပါဘူးလို႔ ကတိေပးစမ္းပါ။ ကတိမတည္ရင္ေတာ့ က်မရွင့္ဆီ ျပန္လာျပီး သရဲေျခာက္ရလိမ့္မယ္။'' လို႔ မွာခဲ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ မိန္းမေသဆံုးျပီး လေပါင္းမ််ားစြာၾကတဲ့အခ်ိန္အထိ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ မိန္းမေတြႏွင့္ မပတ္သက္ပဲ ေရွာင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ဆံုျပီး ခ်စ္မိသြားေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ေစ့စပ္ျပီးတဲ့ည ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေသဆံုးသြားျပီျဖစ္တဲ့ မယားေဟာင္းဟာ သရဲမအျဖစ္ျပန္ေပၚလာခဲ့တယ္။
အဲဒီ သရဲမဟာ သူ႔ေယာက်ာ္းကို ကတိမတည္တဲ့အတြက္ အျပစ္တင္ၾကိမ္းေမာင္းေျပာဆိုတယ္။ အဲဒီေန႔ကစလို႔ ညတိုင္းလိုလို သရဲမဟာ ေရာက္ေရာက္လာျပီး သူေယာက်ာ္းကို ျပစ္တင္ေမာင္းမဲေျပာဆိုေနေတာ့တယ္။
သရဲမဟာ သူ႔ေယာက်ာ္းႏွ္င့္ သူူလက္ထပ္ေတာ့မယ့္မိန္းကေလးတို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကား တစ္ေန႔စာ ေတြ႔ဆံုု ေျပာထားဆိုထားၾကသမွ်၊ လုပ္သမွ်ေတြကို '၏သည္မလြဲ' အကုန္ျပန္ျပန္ေျပာျပႏိုင္တယ္။ ၾကာလာေတာ့ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ စိတ္ဆင္းရဲျပီး စားမ၀င္၊ အိပ္မေပ်ာ္ျဖစ္လာေတာ့တယ္။
စိတ္ေတြေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္လာတဲ့ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ ေနာက္ဆံုးမွာ ရြာနားမွာ သီတင္းသံုးေနတဲ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးဆီ သြားေရာက္ေလွ်ာက္ထားျပီး အၾကံၪာဏ္ေတာင္းယူူရေတာ့တယ္။ ေယာက်ာ္းျဖစ္တဲ့သူေလွ်ာက္ထားသမွ်ကို နားေထာင္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့
''ဒီသရဲမဟာ ေတာ္ေတာ္ၪာဏ္ေကာင္းတဲ့ သရဲမပဲ ဒကာၾကီး'' လို႔ ဆရာေတာ္က မွတ္ခ်က္ျပဳတယ္။
''မွန္လွပါ ဘုရား။ သူက တပည့္ေတာ္ လုပ္သမွ်၊ ေျပာသမွ် အကုုန္လံုးကို တစ္လံုးမက်န္ သိသိေနပါတယ္ဘုရား'' လို႔ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူက ျပန္ေလွ်ာက္တယ္။ ဒီအခါမွာ ဆရာေတာ္က ျပံဳးျပီး
''ဒီလိုသရဲမ်ိဳးကေတာ့ တကယ္ ေလးစားေလာက္တယ္ ဒကာၾကီး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ခါသူလာတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ဘုန္းၾကီး မွာတဲ့အတိုင္း လုပ္ပါ။'' လို႔ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို ေျပာျပလိုက္တယ္။
''ဒီသရဲမဟာ ေတာ္ေတာ္ၪာဏ္ေကာင္းတဲ့ သရဲမပဲ ဒကာၾကီး'' လို႔ ဆရာေတာ္က မွတ္ခ်က္ျပဳတယ္။
''မွန္လွပါ ဘုရား။ သူက တပည့္ေတာ္ လုပ္သမွ်၊ ေျပာသမွ် အကုုန္လံုးကို တစ္လံုးမက်န္ သိသိေနပါတယ္ဘုရား'' လို႔ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူက ျပန္ေလွ်ာက္တယ္။ ဒီအခါမွာ ဆရာေတာ္က ျပံဳးျပီး
''ဒီလိုသရဲမ်ိဳးကေတာ့ တကယ္ ေလးစားေလာက္တယ္ ဒကာၾကီး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ခါသူလာတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ဘုန္းၾကီး မွာတဲ့အတိုင္း လုပ္ပါ။'' လို႔ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို ေျပာျပလိုက္တယ္။
အဲဒီည သရဲမေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ ဆရာေတာ္မွာထားတဲ့အတိုင္း သရဲမကိုု ျပန္လည္တံု႔ျပန္ေျပာဆုိလိုက္တယ္။
''နင္ဟာ တကယ္ေတာ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပဲ။ ငါဟာ နင္ႏွင့္ဆိုရင္ ဘာမွကို ဖုန္းကြယ္လွ်ိဳ ႔၀ွက္ထားလို႔မရပါလား။ ငါနင့္ကို ေမးခြန္းတစ္ခုေလာက္ ေမးၾကည့္ခ်င္တယ္။ တကယ္လို႔ နင္ေျဖႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ ငါအခုေစ့စပ္ထားတာကိုု ဖ်က္သိမ္းပစ္ျပီး တစ္သက္လံုး တစ္ေယာက္ထဲပဲေနပါေတာ့မယ္။''
''နင္ဘာေမးမလို႔လဲ။ ေမးေလ'' သရဲမက ျပန္ေျပာတယ္။
ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာရွိတဲ့ အိတ္ၾကီးတစ္လံုးထဲကေနျပီး ပဲေစ့လက္တစ္ဆုပ္စာကို ႏိႈက္ယူလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ သရဲမကို လွမ္းျပီး ''အခု ငါ့လက္ထဲမွာ ပဲေစ့ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ။ မွန္ေအာင္ေျဖပါ။'' လို႔ ေမးလိုက္တယ္။
''နင္ဟာ တကယ္ေတာ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပဲ။ ငါဟာ နင္ႏွင့္ဆိုရင္ ဘာမွကို ဖုန္းကြယ္လွ်ိဳ ႔၀ွက္ထားလို႔မရပါလား။ ငါနင့္ကို ေမးခြန္းတစ္ခုေလာက္ ေမးၾကည့္ခ်င္တယ္။ တကယ္လို႔ နင္ေျဖႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ ငါအခုေစ့စပ္ထားတာကိုု ဖ်က္သိမ္းပစ္ျပီး တစ္သက္လံုး တစ္ေယာက္ထဲပဲေနပါေတာ့မယ္။''
''နင္ဘာေမးမလို႔လဲ။ ေမးေလ'' သရဲမက ျပန္ေျပာတယ္။
ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာရွိတဲ့ အိတ္ၾကီးတစ္လံုးထဲကေနျပီး ပဲေစ့လက္တစ္ဆုပ္စာကို ႏိႈက္ယူလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ သရဲမကို လွမ္းျပီး ''အခု ငါ့လက္ထဲမွာ ပဲေစ့ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ။ မွန္ေအာင္ေျဖပါ။'' လို႔ ေမးလိုက္တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ သရဲမဟာ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်ာက္သြားခဲ့ျပီး ေနာက္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ ထပ္ျပန္ေပၚမလာခဲ့ေတာ့ဘူူး။
--------------------------------
ဇင္ပံုျပင္ေတြကို စိတ္၀င္စားတတ္တဲ့မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ Banishing a ghost ပံုျပင္ကို ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာာျပန္ပါသည္။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
Subscribe to:
Posts (Atom)





















