Showing posts with label For You. Show all posts
Showing posts with label For You. Show all posts

Thursday, March 7, 2019

သင့္အတြက္.... (၁၁)





၁၁။ စိတ္စြမ္းအားတိုးလာဖို႔ ကမၼ႒ာန္းကေန အားျဖည့္လိုသူ မင္းအတြက္ 


"ကမၼ႒ာန္းကေန မင္းရဲစိတ္စြမ္းအား ပြားတိုးလာေစမယ္။"

ဒီလို မွတ္သိထားခဲ့မိရင္ေတာ့ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ သမာဓိႏွင့္ စစ္မွန္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းျဖစ္လာဖို႔ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။

စိတ္စြမ္းအင္ေတြ တိုးပြားလာဖို႔ တခ်ိဳ႕လူေတြက ကမၼ႒ာန္းကေန သြားလိုၾကတယ္။ ဒါမွသာ အခြန္အခေတြ လာေကာက္တဲ့သူေတြကို မွင္န႔ဲ ေမာင္းနဲ႔ ဟိန္းေဟာက္လိုက္မယ္ေပါ့။ ဒီေလာက္အတြက္နဲ႔ေတာ့ ကမၼ႒ာန္းက်င့္ေနဖို႔ မလိုပါဘူး။ တကယ့္ လူေတြလိုသာ အရက္ေသာက္ၿပီး ရမ္းျပလိုက္ရင္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။

"ဇင္ န႔ဲ မင္းရဲ႕ စိတ္စြမ္းအင္သတၱိကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ျခင္း အႏုပညာ" ဆိုတဲ့စာအုပ္မ်ိဳးေတြ အနားမွာတင္ ရွိတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳး သမာဓိတည္ေထာင္တဲ့ဓေလ့မ်ိဳးက မင္းကိုယ္မင္း ထံုေပေပ ျဖစ္သြားေအာင္ပဲ လုပ္ေပးႏိုင္ဖို႔ရွိတယ္။

တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ၾက့ံၾက့ံခံတဲ့ စိတ္ထားရဖို႔ ကမၼ႒ာန္းထိုင္ၾကျပန္တယ္။

စစ္မွန္တဲ့သမာဓိကို တိုးပြားေအာင္ထူေထာင္တယ္ဆိုတာမွာ ပုဂၢိဳလ္ေရး လိုအင္ေတြ ေဘးခ်ထားရပါတယ္။

အေသးမႊားဆံုးေသာ ပုဂၢိဳလ္ေရးအေၾကာင္းျခင္းရာ ျဖစ္ေစဦးေတာ့။ ထူေထာင္တ့ဲ ကမၼ႒ာန္းဟာ မစင္ၾကယ္ေတာ့ဘူး၊ မသန္႔စင္ေတာ့ပါဘူး။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ က်င့္ၾကံအားထုတ္ရမွာက ရိုးသားၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ကမၼ႒န္းမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အားကစားလိုအရာမ်ိဳးေတြျဖစ္ေစ၊ ၪာဏ္အလင္းပြင့္ေရးျဖစ္ေစ၊ ဘာဆိုဘာန႔ဲမွ ေရာေႏွာ မေနသင့္ပါဘူး။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အယူအဆေတြ ေရာပါလာမိတဲ့အခါ၊ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ပမာဏျဖစ္ပါေစဦး။ ဗုဒၶရဲ႕ဓမၼ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

စကားအေနနဲ႔ေျပာရရင္ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ငါစြဲမရွိတာ။ "ငါစြဲမရွိ" လို႔ ေျပာတဲ့သေဘာက၊ ငါ ဆိုတာ သပ္သပ္တည္ေနတ့ဲအရာမဟုတ္ပဲ ေလာကဓာတ္ တခြင္လံုးနဲ႔ ပတ္သက္စပ္ဆက္ေနလို႔ျဖစ္တယ္။ အဲဒီလို ေလာကဓာတ္တစ္ခုလံုး ငါနဲ႔ဆိုင္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရားကိုပဲ အမွန္တရား အေနနဲ႔ ျပဌာန္းေပးထားပါတယ္။

စစ္မွန္တဲ့ဓမၼမွာ ရယူစရာ ဘာမွမရွိဘူး။ ရစရာတစ္ခုခုေတာ့ ရွိေနတယ္ဆိုရင္ အယူတိမ္းေနတ့ဲဓမၼပဲ ျဖစ္တယ္။

ဗုဒၶရဲ႕လမ္းစဥ္ဟာ ဘာကိုမွ ရွာေဖြစရာ မရွိသလို၊ ဘာကိုမွ ရွာေတြ႕စရာလည္းမရွိပါဘူး။ တကယ္လို႔ တစ္ခုခုကို ရွာေတြ႕သြားၿပီလို႔ ျဖစ္လာရင္ေတာ့ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ က်င့္ၾကံ အားထုတ္ထားသည္ ျဖစ္ေနပါေစ၊ အဲဒါဟာ ဗုဒၶ ရဲ႕ဓမၼ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဘာမွ ရွာေတြ႔စရာ မရွိဘူးဆိုတာကမွသာ အဲဒါဟာ ဗုဒၶ ရဲ႕ဓမၼပါ။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi




ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Saturday, June 23, 2018

သင့္အတြက္.... (၈)


(၈) တစ္ေယာက္ေယာက္က ကိုယ့္အေပၚလွည့္စားသြားလိုု႔ ငိုေနသူ သင့္အတြက္.....

တခ်ိဳ ႔ေနရာက်ရင္ ကိုုယ့္မ်က္ႏွာကိုုယ္ ခပ္နာနာေလးရိုုက္ျပီး ေမးခြန္းရဲရဲ ေမးၾကည့္စမ္းပါ။ “ကိုုယ့္ရဲ ႔ ေအာင္ျမင္မႈ ဒါမွမဟုုတ္ က်ရံႈးမႈေတြဟာ ဒီလို ၀မ္းသာလံုုးဆိုု႔ေနတာေတြ၊ ဒုုကၡခံစားေနတာေတြႏွင့္ တကယ္ထိုုက္တန္ပါရဲ ႔လား“ လို႔။

အေႏွးႏွင့္အျမန္ဆုိသလိုုပဲ လူတိုုင္းဟာ သူတိုု႔အေၾကာင္းကလြဲရင္ တျခားဘာမွ မစဥ္းစားၾကေတာ့ပါဘူး။ မင္းကေတာ့ ေျပာမွာပဲ။ ဒါကို ေကာင္းတယ္ လိုု႔။ ေကာင္းတယ္ဆိုတာဘာလဲ။ မင္းကိုယ္တိုင္မွာ ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္မွသာ ေကာင္းတာမဟုုတ္လား။

ငါတိုု႔လူေတြဟာ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေတာင္လက္ေလ ွ်ာ့လြယ္ၾကတာလဲ။ အဲဒီလို လက္ေလ ွ်ာ့လိုုက္တဲ့အခါက်ရင္ နဲနဲေလာက္ စိတ္သက္သာရာရသြားလိုု႔ ဒါကိုုပဲ စဥ္ဆက္မျပတ္ အားထုုတ္ေနၾကတာျဖစ္တယ္။

ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္တယ္ဆိုုတာ မျငိမ္မသက္ျဖစ္တာကို ေျပာတာပဲ။ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္တယ္ဆိုုတာဟာ အေျခအေနက ထိန္းခ်ဳပ္တာကိုု ခံလိုုက္ရတာပဲျဖစ္တယ္။

လူတစ္ေယာက္မွာ လိုအင္ဆႏၵၾကီးၾကီးမားမားရွိျပီဆို သူ႔ကို အရူးလုပ္ဖို႔သိပ္လြယ္တာပဲ။ ဘာမွမလိုခ်င္တဲ့သူကိုက်ေတာ့အေတာ္ဆံုး ကလိန္ကက်စ္လုပ္ႏိုင္တဲ့သူကေတာင္ အျမတ္အစြန္းရေအာင္ လုပ္လုိ႔မရဘူး။

ဗုုဒၶအယူ၀ါဒဆိုုတာဟာ အတၱကေန ဆိတ္သုုဥ္းတာ၊ ရယူဖိုု႔ ဘာမွမရွိတာကိုု ဆိုုလိုုတယ္။ သင္ဟာ တေလာကလံုုးႏွင့္ေရာ သက္ရွိအားလံုုးႏွင့္ပါ တစ္သားထဲျဖစ္ေနရမယ္။

သက္ရွိအားလံုးဟာ အယူမွားေနၾကတယ္။ ငါတိုု႔ေတြက ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုုတာဟာ မေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုု သြားေနတယ္လိုု႔ ျမင္ၾကတယ္။ ဒီအခါမွာ မေပ်ာ္ရႊင္လိုု႔ ဆိုုျပီး ငိုုေၾကြးတယ္လိုု႔ဆိုုေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ဒီမေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ မေပ်ာ္ရႊင္မႈအစစ္မဟုုတ္ျပန္ဘူး။ ငိုုေနတဲ့ကေလးတစ္ေယာက္ကိုု မင္းက ကြတ္ကီမုုန္႔ေလးေပးလိုုက္ရင္ ကေလးဟာ ငိုုေနတာကေန ခ်က္ခ်င္းရယ္သြားတယ္ဆိုုတာကိုု အားလံုုးသိထားၾကတာပဲ။ ငါတိုု႔လူေတြေျပာေနၾကတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုုတာမ်ိဳးဟာလည္း ဒီအျဖစ္အပ်က္ထက္ ဘာမ်ားပိုထူးေသးလိုု႔လဲ။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Friday, June 15, 2018

သင့္အတြက္.... (၇)





(၇) ျပိဳင္ဘက္ေတြကို ေနာက္ခ်န္ထားခဲ့ခ်င္တဲ့ သင့္အတြက္.....

ငါတို႔ေတြဟာ ဒီေနရာမွာဆိုရင္ ဘယ္သူက ပိုသာသလဲဆိုတာမ်ိဳး စဥ္းစားေလ့ရွိၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔အားလံုးဟာ တူညီတဲ့ ရံႊ ႔ေစးတစ္ပံုတည္းကေန လုပ္ထားၾကတာမွ မဟုတ္တာ။

ပိုသာတာေတြ၊ ပိုနာတာေတြ မရွိတဲ့ ေနရာတစ္ခုမွာ လူတိုင္းဟာ ျမဲျမဲေက်ာက္ခ်ျပီး ထိုင္ေနသင့္ပါတယ္။

သင့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ “သင္“ ႏွင့္ “တျခားသူ” ရွိေနတယ္ ဆိုတာအထင္အရွားပဲလို႔ စဥ္းစားမိေနတာေၾကာင့္ သင္တိုု႔ဟာ အရူးလံုးလံုးျဖစ္ေနၾကရတာ။ သင္က ဒါကိုလူၾကားသူၾကားမွာ အမွန္တရားတစ္ခုုလိုု ျပဳမူေနေပမယ့္ တကယ္မွာကေတာ့ “သင္“ ဆိုတာလည္း မရွိဘူး။ “တျခားသူ“ဆိုတာလည္း ရွိမေနဘူး။ ဒါကို သင္ ေသသြားတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ နားလည္သြားမွာပါ။

ဗုဒၶရဲ ႔တရားဓမၼမွာ ခ်ဳပ္စပ္ခ်ည္ေႏွာင္ထားတာမ်ိဳး မရွိဘူး။ ဘယ္လို ခ်ဳပ္စပ္ခ်ည္ေႏွာင္မႈက “ငါ“ ႏွင့္ “သူတပါး“ ၾကားမွာ လည္ပတ္ေနေစတာလဲ။ အေႏွးႏွင့္အျမန္ဆိုုသလိုုပဲ ရန္သူရယ္၊ မိတ္ေဆြရယ္ ခြဲျခားတဲ့ ခ်ဳပ္စပ္ခ်ည္ေႏွာင္မႈမွာ ငါတိုု႔အားလံုုး အဆံုုးသတ္ၾကတယ္။ ငါတိုု႔ေတြဟာ ဒီအေလ့အထမွာ အရမ္း အသားက်ေနၾကေတာ့ ဒီခ်ဳပ္စပ္ခ်ည္ေႏွာင္ေနမႈဟာ တကယ္ရွိေနတယ္လိုု႔ ယံုုၾကည္သြားၾကေတာ့တယ္။

ဆင္းရဲတာ၊ ခ်မ္းသာတာ၊ အေရးၾကီးတာ၊ အေရးမၾကီးတာ - ဒါေတြ တစ္ခုုမွ တကယ္မရွိဘူး။ ဒါဟာ ေရလိႈင္းေတြေပၚမွာ တဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေနတဲ့ အလင္းေရာင္လိုုမ်ိဳးပဲ။ တခ်ိဳ ႔ေတြက မေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြထဲမွာပဲ ျငိတြယ္ေနလိုု႔၊ ဒါမွမဟုုတ္ တျခားတစ္ေယာက္ေယာက္က ကိုုယ့္ထက္ပိုုေပ်ာ္ရႊင္ေနလိုု႔ဆိုုျပီး ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ကိုု ၾကိမ္ဆဲေနတဲ့သူေတြလည္း ရွိေနၾကေသးတယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္မႈႏွင့္ မေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ အေရးၾကီးတာႏွင့္ အေရးမၾကီးတာ၊ ခ်စ္တာ၊ မုုနးတာ - ဒီအရာေတြအေပၚမွာ တေလာကလံုးက ေရးၾကီးခြင္က်ယ္လုုပ္ေနၾကတယ္။ ေလာကၾကီးထဲမွာ ဒါေတြတစ္ခုုမွ မရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ ဒါဟာ သုုညတ ဆိုုက္သြားတဲ့ ကမၻာၾကီးပဲေပါ့။

အေနာက္တိုုင္းကလူေတြ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ “လူတစ္ေယာက္ဟာ အျခားလူ တစ္ေယာက္အတြက္ ၀ံပုုေလြတစ္ေကာင္ပဲျဖစ္တယ္“တဲ့။ ဘာသာေရးမွာ ပထမအဆင့္ဆိုုတာဟာ ၀ံပုုေလြေတြအခ်င္းခ်င္း တစ္ေကာင္ႏွင့္တစ္ေကာင္ ကိုုက္ေနၾကတာေတြ ရပ္လိုုက္ၾကဖိုု႔ပဲ ျဖစ္ရပါမယ္။

ဗုုဒၶတရားေတာ္ေတြက တစ္ေယာက္ကိုုတစ္ေယာက္ ႏိုုင္တာ၊ ရံႈးတာ၊ ခ်စ္တာ၊ မုုန္းတာေတြအေၾကာင္း မဟုုတ္ပါဘူး။

တခ်ိဳ ႔က သူတိုု႔ရထားတဲ့ “တရားထူး“ ဆိုုတာကိုု ၾကြားခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာရွင္းပါတယ္။ သင္တို႔အေနႏွင့္ ၾကြားစရာတစ္ခုုအျဖစ္သံုုးလိုု႔ရတဲ့ “တရားထူး“ ဆိုုတာဟာ “တရားထူး“ ဆိုုတာ ႏွင့္ လားလားမွ မသက္ဆိုင္ပါဘူး။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōsh

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Tuesday, June 5, 2018

သင့္အတြက္.... (၆)





(၆) ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ (ႏိုုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္) ကိုု တကယ္ထူးျခားတဲ့သူလိုု႔ ထင္ေနသူ သင့္အတြက္.....

ကိုုယ့္ဘ၀အတြက္ စစ္မွန္တဲ့မူ၀ါဒကို ရွာေဖြေနတဲ့သူအဖို႔ စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပရံုုေလာက္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအလုုပ္ေတြေနာက္ကိုု လိုုက္မေနေတာ့ဘူး။ သမၼတျဖစ္ခ်င္တဲ့သူဟာ ဘ၀မွာ သူဘယ္ကုုိသြားေနတယ္ဆိုုတာကို သိတာမွမဟုတ္တာ။

သူတိုု႔ရဲ ႔ေရြးေကာက္ပြဲေတြဟာ သူတိုု႔အတြက္ေတာ့ အရမ္းကိုုအေရးၾကီးၾကတယ္။ သမၼတေတြႏွင့္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြဟာ မဲရဖိုု႔အေရး မဲဆြယ္စည္းရံုုးေရးပြဲေတြ လုုပ္ၾကတယ္။ ငတံုုးေတြပဲ။ တကယ္လိုု႔မ်ား ငါ့ကိုု သမၼတလုုပ္မလားလိုု႔ ေမးလာခဲ့ရင္ ျငင္းရလိမ့္မယ္။ ငါ့ကိုု သိပ္တံုုးတယ္ပဲေျပာေျပာ။ ဘယ္လိုုပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။

လူတစ္ေယာက္က သမၼတေရြးေကာက္ပြဲမွာ ရံႈးသြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူငိုုတယ္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေရြးေကာက္ပြဲက်ေတာ့ သူအနိုုင္ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က်ေတာ့ ကင္မရာေတြေရွ ႔မွာ သူကျပံဳးတယ္။ ႏိုုင္ငံေရးသမားေတြဟာ ကေလးေလးေတြႏွင့္ ဘာမ်ားကြာလိုု႔လဲ။ ငိုုေနတဲ့ကေလးေတြလိုုပဲ။ ငိုုေနတဲ့ကေလးကိုု သၾကားလံုုးသြားေပးလိုုက္ရင္ မ်က္ရည္ေတြၾကားကေန မ်က္ႏွာကျပံဳးလာတာပဲ။
(ႏိုုင္ငံေရးသမားေတြ )ဒီထက္ပိုုျပီး ရင့္က်က္ၾကရင္ေတာ့ ေကာင္းမွာပါ။

တစ္ေယာက္ေယာက္ဟာ သူ႔ရဲ ႔ကိုုယ့္ေရးအခ်က္အလက္ေတြ (CV) ေပၚမွာ မွီတည္ေနရျပီဆိုုရင္ ရံႈးေတာ့တာပဲ။

တခါတုုန္းက ဆူဂါမိုေဆးရံုုမွာ သူ႔ကိုုယ္သူ အာရွိ၀ါရာ စစ္အၾကီးအကဲတစ္ေယာက္ဆိုျပီး ထင္ခ်င္ရာထင္ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာဆိုုေနတတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ လည္ပင္းမွာဆြဲထားတဲ့ ဆုုတံဆိပ္ၾကီးတျပျပႏွင့္ သူႏွင့္ေတြ႔တဲ့သူေတြကိုု ဟန္တလံုုးပန္တလံုုးႏွင့္ စကား ေျပာေနတတ္တယ္။ အခုု စစ္ပြဲကလည္း ျပီးသြားျပီ။ စစ္တပ္က လုုပ္ခဲ့တာေတြကလည္း ဖန္တစ္ရာေထေနတဲ့ အလုုပ္ေတြခ်ည္းပဲဆိုုတာ ငါတိုု႔အားလံုုး ေသေသခ်ာခ်ာျမင္ေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီဆုုတံဆိပ္ေတြႏွင့္ပဲ လူသိေအာင္တဖန္ ျပန္လုုပ္ဖိုု႔ သူတိုု႔ၾကိဳးစားခ်င္ေနၾကျပန္တယ္။

ရုုရွ-ဂ်ပန္စစ္ပြဲကို ႏိုုင္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ငါတိုု႔က ကိုုလုုိနီေတြကိုု ေအာင္ႏိုုင္ခဲ့ျပီလိုု႔ ထင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္က ဘာျဖစ္လာခဲ့လဲ။ ဒုုတိယကမၻာစစ္မွာ စစ္ရံႈးသြားတဲ့အခါက်ေတာ့ ေနာက္ဆုံးမွာ ရုုရွေတြရဲ ႔ ရန္ျငိဳးထားမႈကိုုပဲ ရလိုုက္တယ္ဆိုုတာကိုု သေဘာေပါက္နားလည္ခဲ့ၾကရတယ္။

လူတိုုင္းကေတာ့ ဖခင္ႏိုုင္ငံေတာ္ၾကီးအေပၚသစၥာရွိဖိုု႔ကိုု ေျပာေနၾကတာပဲ။ ေမးရမယ့္ေမးခြန္းက ရွင္းရွင္းေလး။ ဒီသစၥာရွိမႈၾကီးက ငါတိုု႔ကိုု ဘယ္ကိုု ေခၚေဆာင္သြားမွာလဲ။ ရုုရွေတြကိုုဆန္႔က်င္တဲ့တိုုက္ပြဲမွာ ငါကိုုယ္တိုုင္လည္း လိုုလိုုလားလား စစ္ထဲလိုုက္ခဲ့တယ္။ ငါတိုု႔ေခ်မႈန္းလိုုက္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ငါတိုု႔ေတြဟာ မလုုပ္သင့္တာတစ္ခုုကိုု လုုပ္လိုုက္မိျပီဆိုုတာ သေဘာေပါက္သြားခဲ့တယ္။ ဘယ္အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ စစ္ပြဲေတြကိုု အစကတည္းက မဖန္တီးတာ ပိုုေကာင္းပါတယ္။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Friday, June 1, 2018

သင့္အတြက္.... (၅)





(၅) ဘ၀မွာ ပိုက္ဆံျပီး၊ ပိုက္ဆံ ေနာက္ထပ္ျပီးလည္း ပိုက္ဆံ လို႔ျဖစ္ေနတဲ့ သင့္အတြက္.....

လူတစ္ေယာက္ရဲ ႔ အတိုင္းအတာ - သူ႔ကိုု ေငြေၾကးအနည္းငယ္ေပးလိုက္တာႏွင့္ သူဟာစတင္ျပီး လႈပ္ရွားအသက္၀င္လာတယ္။

လူရဲ ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈႏွင့္မေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြဟာ ေငြေၾကးအေပၚမွာခ်ည္းပဲေတာ့ တည္မွီေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေငြစုုဘဏ္ထဲမွာရွိတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ ႔လက္က်န္ေငြစာရင္းဟာ ခင္ဗ်ားရဲ ႔ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတိုင္းအတာျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ ရိုးရွင္းတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ဒီေလာက္ထိေတာ့ မရိုုးရွင္းဘူး။

ေငြမရွိရင္ ခင္ဗ်ားအခက္အခဲေတြျဖစ္ျပီ။ ေငြထက္ပိုအေရးၾကီးတဲ့ကိစၥေတြရွိေနေသးတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားသိထားသင့္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားဟာ ကာမဂုုဏ္ခံစားဖို႔ကိုလည္း ေတာက္ေလ ွ်ာက္စဥ္းစားတတ္တယ္။ ကာမဂုဏ္ထက္ပိုျပီး အေရးၾကီးတာေတြရွိေနေသးတာကိုလည္း ခင္ဗ်ားအေနႏွင့္ သိထားသင့္ပါတယ္။

အသက္ရွင္ရပ္တည္ဖို႔အတြက္ ေငြရွိမွျဖစ္မွာမို႔ပါလို႔စေျပာျပီး ခိုကိုးရာမဲ့ျဖစ္မေနပါနဲ႔။ ဒီေလာကၾကီးမွာ စုထားတဲ့ေငြေတြမရွိပဲလည္း ေကာင္းမြန္တဲ့ ဘ၀တစ္ခုကိုု ဦးတည္သြားႏိုင္ပါတယ္။

တကၠသိုလ္ကပါေမာကၡဆရာၾကီးေတြေတာင္မွ သူတိုု႔ရဲ ႔လုပ္ခလစာကိုု ေန႔စဥ္သူတိုု႔ရဲ ႔စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ေျဖရွင္းဖိုု႔ေလာက္သာ စိတ္မွာရွိၾကတယ္။

ခင္ဗ်ားရဲ ႔ ရာထူးဌာနႏၱရေတြ၊ လစာ၀င္ေငြေတြႏွင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေကၽြးေမြးေနရတာထက္ ပုိျပီး သနားစရာေကာင္းတာ မရွိေတာ့ဘူး။

“အလုပ္လုပ္၊ အလုပ္လုုပ္! ခင္ဗ်ားအလုုပ္လုုပ္ရင္ ပိုုက္ဆံရမယ္။ ပိုုက္ဆံရလာေတာ့ ေအးရာေအးေၾကာင္းေနႏုိင္တယ္၊စားဖိုု႔ တစ္ခုုခုုရွိမယ္။“ ဒီလိုရိုုးရွင္းတဲ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳးႏွင့္ ယွဥ္လိုက္ရင္ မားစ္ရဲ ႔အယူ၀ါဒက တကယ္ကို ဆန္းျပားရႈပ္ေထြးသြားေတာ့တာပဲ။

တခ်ိဳ ႔က သူတိုု႔မွ ေငြရွိလိုု႔ သူတိုု႔ဟာ အေရးၾကီးတဲ့သူေတြလိုု႔ထင္ၾကတယ္။ တျခားသူေတြက သူတိုု႔ “ဆတိုုးရီ“ ရထားလိုု႔ သူတိုု႔ဟာ အေရးၾကီးၾကတယ္လိုု႔ ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုုယ့္ရဲ ႔ လူ႔အရည္အေသြးေတာင္ မျပည့္မီတဲ့အေျခအေနကို အေရးၾကီးတဲ့သူလိုု႔ အထင္ေရာက္ေအာင္ ဘယ္ေလာက္ပဲလုုပ္ေနေန ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု မေကာင္းဆိုး၀ါးတစ္ေကာင္ျဖစ္လာဖိုု႔အျပင္ ဘာမွ ပိုုမရွိဘူး။

စၾကာ၀ဠာၾကီးတစ္ခုုလံုးကို ငါပိုင္ငါဆိုင္မဟုုတ္တဲ့ အရာႏွင့္သာ ျပည့္ေနေအာင္ ျဖည့္ထားတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုယ္ပိုင္အေတြးအထင္ေတြ အဆံုုုုးသတ္သြားတဲ့ေနရာကေနပဲ ဗုုဒၶ-ဓမၼဟာ စတင္တယ္။

ေလာကမွာ ႏိုုင္တာရယ္၊ ရံႈးတာရယ္၊ အေပါင္းရယ္၊ အႏႈတ္ရယ္ဆိုုျပီး အျမဲတမ္းရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ တရားရႈမွတ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ ဘာမွ ရွိမေနဘူး။ ဘာမွ ရွိမေနတာကပဲ ေကာင္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒါဟာ အၾကီးက်ယ္ဆံုုးႏွင့္ အလံုုးစံုုပါ၀င္ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့အရာ ျဖစ္လိုု႔ေနတာျဖစ္တယ္။

ဒိုုဂန္က ေျပာတယ္။
ကၽြႏုု္ပ္ရဲ ႔စိတ္ႏွလံုုးသားေကာင္းကင္မွာ ရတနာေတြအလား စီျခယ္ထားတဲ့ ပန္းေတြရွိေနျပီး....
ေလာကသံုုုုးပါးရဲ ႔ ဆရာသခင္ျဖစ္ေတာ္မူၾကတဲ့ ဘုုရားရွင္ေတြကိုု အဲဒီပန္းေတြႏွင့္ အကၽြႏု္ပ္ပူေဇာ္လိုုက္ပါတယ္။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Wednesday, May 23, 2018

သင့္အတြက္.... (၄)





(၄) ဘ၀အေပၚ စတင္ျပီး စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္မ်ားလာေနတဲ့ သင့္အတြက္....

လူရယ္လို႔ေမြးဖြားလာျပီးမွေတာ့ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေၾကာင့္ၾကစိုးရိမ္စိတ္ေတြႏွင့္ ရွင္သန္ေနထိုင္သြားရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားရွက္ဖို႔ေကာင္းလိမ့္မလဲ။ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာမွေတာ့ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနလို႔ရတဲ့ေနရာတစ္ခုုဆီကိုေတာ့ ခင္ဗ်ားေရာက္ေအာင္သြားသင့္တာေပါ့။

ေမြးဖြားျခင္း၊ အိုမင္းျခင္း၊ နာမက်န္းျဖစ္ျခင္း၊ ေသဆံုးျခင္း....ဒီဘယ္လိုမွျငင္းမရႏိုုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ အရာေတြကုုိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ေရွာင္လႊဲလို႔႔မရႏိုင္ဘူးေပါ့။ အမွန္စင္စစ္က သူတို႔ေတြကို က်င္က်င္လည္လည္ႏွင့္ ကိုင္တြယ္ထိန္းေက်ာင္းတတ္ဖို႔ရာသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ ႔ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ပါ။ ဒီျဖစ္စဥ္ၾကီးေတြထဲမွာပဲ ကပ္ျငိေနျပီး ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္မေနသင့္ပါဘူး။

လူတစ္ေယာက္တေလကမွ သူတို႔ရဲ ႔ ဘ၀ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ေသေသခ်ာခ်ာဂဃနဏ မစဥ္းစားတတ္ၾကတာ အံၾသစရာေကာင္းပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ မခ်က္ျပဳတ္ထားရေသးတဲ့ အစားအစာေတြကို သယ္ေဆာင္ရင္း ေလွ်ာက္သြားေနၾကသလိုမ်ိဳးပါပဲ။ တျခားသူေတြလည္း ကိုယ္လိုပါပဲလို႔ ေျဖေတြးေတြးရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ႏွစ္သိမ့္ထားၾကပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဒီလိုမ်ိဳး တျခားသူေတြလည္း ကိုယ္လိုပါပဲလို႔ ေတြးတတ္ၾကတာကို ကြၽန္ေတာ္က “အုပ္စုလိုက္ အသံုးမက်မႈ“ လို႔ နာမည္တပ္ရတာပါ။

“ဆာတိုးရီ“ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးျပဳျပင္ တည္ေဆာက္ယူတာကိုု ေျပာတာပါ။ “အုပ္စုလိုက္ အသံုးမက်မႈ“ ကေန ႏိုးထလာတာကို ဆိုလိုပါတယ္။

မန္ခ်ဴရီးယားအရပ္မွာ ဟိုးအရင္က လွည္းေတြကို ေခြးအၾကီးၾကီးေတြကို ဆြဲခိုင္းၾကတယ္။ လွည္းေမာင္းသမားက အသားတံုးေလးကို ေခြးရဲ ႔ ႏွာေခါင္းေရွ ႔နားမွာ တြဲေလာင္းခ်ိတ္ထားတယ္။ ဒီအခါမွာ ေခြးခမ်ာ ဒီအသားတံုးကို စားရဖို႔အေရး အရူးလိုပဲ ေျပးရေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း က်ိန္းေသတာေပါ့။ သူဘယ္စားလို႔ရႏိုုင္မလဲ။ ေနာက္ဆံုး လွည္းက လိုရာခရီးကို ေရာက္သြားေတာ့မွ သူ႔ကို အဲဒီအသားတံုးကို ပစ္ေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ သူဟာ တစ္လုပ္ထဲႏွင့္ အဲဒီအသားတံုးကို မ်ိဳခ်ပစ္လိုက္တယ္။

ဒါဟာ လူေတြရယ္၊ သူတို႔ေတြရဲ ႔လစာေငြရယ္ႏွင့္ သဘာတရားခ်င္း အတိအက် တူပါတယ္။ လမကုန္မခ်င္း သူတို႔ဟာ သူတို႔ႏွာေခါင္းထိပ္မွာ တြဲေလာင္းခ်ေပးထားတဲ့ လစာေနာက္ကို ေျပးလိုက္ၾကတယ္။ လစာရျပီဆိုတာႏွင့္ အဲဒီေငြကို တစ္ခါတည္း သံုးပစ္လိုက္ၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ သူတို႔လက္ထဲ ပိုက္ဆံက ျပတ္သြားတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္တစ္ခါ လစာထုတ္ရက္ေနာက္ကို တခါ ေျပးလိုက္ၾကျပန္တယ္။

ဘယ္သူကမွ သူတို႔ႏွာေခါင္းတဆံုးကိုလြန္ျပီး မျမင္ႏိုင္ၾကဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ လူတိုင္းလူတိုုင္းကေတာ့ သူတို႔ဘ၀ေတြဟာ တစ္နည္းနည္းႏွင့္ အဓိပၺါယ္ျပည့္စံုေနတယ္ရယ္လိုု႔ ထင္ေနတတ္ၾကေပမယ့္ တကယ္က သူတိုု႔ေတြဟာ ပ်ံလႊားငွက္ေတြႏွင့္ ဘာမွ သိပ္မကြာၾကဘူး။ အထီးေတြက အစာရွာတယ္။ အမေတြက ဥ၀ပ္တယ္။

လူအမ်ားစုုဟာ ဘ၀လမ္းကိုု ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မခ်ဥ္းကပ္ႏိုုင္ၾကဘူး။ ေရတိုုနည္းလမ္းေတြသံုုးျပီး ဘ၀ကိုု ခက္ခက္ခဲခဲရုုန္းကန္ေနၾကရတယ္။ အေၾကာတက္ေနတဲ့ ပုုခံုုးေပၚမွာ ေဆးလိမ္းေနၾကသလိုု ျဖစ္ေနတယ္။

ေမးခ်င္တာက.... ခင္ဗ်ားက ဘာလိုု႔ ႏွာဖူးေၾကာၾကီးကိုုုု ဒီေလာက္ေတာင္ ရံႈ ့ထားရတာလဲ။

ဒါကို ဂရုုမစိုုက္ပဲေနမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ ဘ၀တစ္ေလ ွ်ာက္လံုုး ဘာမွ မယ္မယ္ရရ လုုပ္ျဖစ္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါ့အျပင္ ခင္ဗ်ားရဲ ႔ သူလိုုငါလိုုေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တစ္ေန႔ေန႔မွာ ျပည့္စံုလာမလားရယ္လို႔ ေစာင့္စားရင္းႏွင့္ပဲ အခ်ိန္ေတြကုုန္ဆံုုးသြားရမွာျဖစ္တယ္။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi


ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Tuesday, May 22, 2018

သင့္အတြက္....  (၃)





(၃) ကိုယ့္ရဲ ႔အိမ္ေထာင္ဖက္ႏွင့္ စိတ္ဆိုးရန္ျဖစ္ျပီး ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနတဲ့ သင့္အတြက္.....

ေမးခြန္းက ဘယ္သူကမွန္လဲဆိုတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ သင္ဟာ အရာကိစၥေတြအေပၚမွာ ၾကည့္ေနက်မဟုုတ္တဲ့ မတူတဲ့ရႈေထာင့္ကေန ၾကည့္ရံုုေလး ၾကည့္ေနလိုုက္ဖိုု႔ပါပဲ။

တစ္ခုခု ထူးထူးျခားျခားျဖစ္လာေအာင္ လုုပ္ေနတာမ်ိဳးကုုုိ ရပ္ပစ္လိုုက္ပါ။ ျဖစ္ေနတဲ့အတိုုင္းေလးအတိုုင္းပဲ ေနလိုုက္ပါ။ အျပစ္တင္ေ၀ဖန္ေနတာေတြကိုု ရပ္လိုုက္ပါ။ ထိုုင္သာေနလိုုက္ပါ။

အားလံုုးက “ငါ“ ဆိုုတာကေန ျမစ္ဖ်ားခံလာတာေတြပါ။ ေနာက္ပိုုင္းဆက္ျပီး ျဖစ္လာမွာေတြက မရွိတာကို အရွိလုုပ္၊ မဟုုတ္တာကိုု အဟုုတ္လုပ္ျပီး ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္လာျခင္းေတြပါပဲ။

လူတိုုင္းေတြးထင္ေနၾကတာက သူတိုု႔ရဲ ႔ အတၱလိုုအင္ဆႏၵ ဆိုုတာဟာ ေျပာင္းလဲလိုု႔မရႏိုုင္တဲ့၊ ေရြ ႔လ်ားဖိုု႔ မလြယ္ကူတဲ့အရာတစ္ခုု၊ သူ႔ကိုု ဗဟိုုျပဳျပီး က်န္တာေတြမွန္သမ ွ်က လည္ပတ္ေပးေနရတာမ်ိဳးလိုု႔ ထင္တတ္ၾကတယ္။ တခါတုုန္းက လူတစ္ေယာက္က ေျပာတယ္။ “ၾကည့္စမ္း။ ငါကလြဲလိုု႔ က်န္တဲ့သူေတြ ေသကုန္ၾကျပီ။“တဲ့။ အဲလို ေျပာခဲ့တဲ့သူကိုယ္တိုင္ဟာလည္း အခုမရွိေတာ့ဘူး။

လူေတြက အခ်စ္ေမတၱာေၾကာင့္ လက္ထပ္ၾကတယ္လို႔ဆိုတယ္။ တကယ့္တကယ္က တဏွာေပမကို အေျခခံျပီးမွ လက္ထပ္တဲ့အထိျဖစ္လာၾကတယ္ဆုုိတာမ်ိုဳးေတာ့ ဘယ္သူမွ မေျပာၾကဘူး။

ဘာကိုမွ ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ထားတဲ့ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ဟာ သူလိုပဲ ဘာမွနားမလည္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ လက္ထပ္လိုုက္ၾကတာပဲ။ လူေတြက ဒါကိုု “ဂုုဏ္ယူ၀မ္းသာပါတယ္“ ဆိုုျပီး ေကာင္းခ်ီးေပးၾကေသးတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကို ငါ့အေနနဲ႔ကေတာ့ နားကိုမလည္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။

မိသားစုဆိုုတာမ်ိဳးဟာ တခါတေလမွာ က်ိဳးေၾကာင္းမတိုက္ဆိုင္ရင္ မိဘရယ္၊ သားသမီးရယ္၊ ဇနီးရယ္၊ ခင္ပြနး္သည္ရယ္ အားလံုုး အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး စိတ္တိုေအာင္၊ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေအာင္ လုုပ္မိတတ္တဲ့ ေနရာမ်ိဳးျဖစ္တယ္။

သားသမီးက ကလန္ကဆန္လုုပ္လာခဲ့လိုု႔ရွိရင္ မိဘေတြက “နင္တို႔ ဘာနားလည္လို႔လဲ“ ဆိုျပီး ျမည္တြန္ေတာက္တီးတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ မိဘေတြမွာလည္း မွန္ေနတာပဲ မဟုတ္လား။ သူတိုု႔ကေရာ အကုန္ နားလည္ထားၾကတာမို႔လို႔လား။ တကယ္က အားလံုုးဟာ မသိမႈအမိုက္ေမွာင္ထဲမွာ လမ္းေပ်ာက္ေနၾကတာပဲ မဟုုတ္လား။

လူတိုုင္းက ပညာေရးအေၾကာင္း ေျပာတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါတိုု႔ ပညာတတ္ျဖစ္လာရင္ေကာ ဘာျဖစ္မွာလဲ။ သူလိုငါလို ႏိုုင္ငံသားတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္လာမွာပဲ မဟုုတ္လား။ ဒီထက္မပိုုလွပါဘူး။

ဒီလို အထိန္းအကြပ္မရွိ ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္ေနၾကတဲ့လူေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ေနရတာဟာ တိရစၦာန္ရံုုထဲက ေမ်ာက္ေတြကိုုၾကည့္ရတာထက္ ပိုရယ္စရာေကာင္းေသးေတာ့တယ္။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Wednesday, May 16, 2018

သင့္အတြက္.... (၂)





(၂) တစ္ခုုခုုထဲမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနမွရလိမ့္မယ္လိုု႔ ေတြးေနတဲ့ သင့္အတြက္

သင္ဟာတစ္ေယာက္ေယာက္အေပၚမွာ အျမဲတမ္းသြားမွီေနတတ္တယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က အာလူးေခ်ာင္းေၾကာ္စားေနရင္ လိုုက္စားခ်င္တယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ တုုတ္ထိုုးသၾကားလံုုးေလး စုုပ္ေနတာေတြ႔ရင္လည္း လိုုက္စားခ်င္တယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ပုေလြေခ်ာင္းေလးမႈတ္ေနတာေတြ႔ရင္ “ေမေမ။ သားကိုုလည္း ပုေလြေခ်ာင္းေလး၀ယ္ေပးပါ“ ဆိုုျပီး ပူဆာတယ္။ ဒါက ကေလးေတြမွာခ်ည္း ျဖစ္တတ္တာမ်ိဳးမဟုုတ္ဘူး။

ေႏြဦးေရာက္လာျပီဆိုုရင္ ေႏြဦးက သင့္ရဲ ႔စိတ္ကိုလႊမ္းမိုုးျခယ္လွယ္ႏိုင္ဖို႔ သင္ကခြင့္ေပးလိုုက္တယ္။။ ေဆာင္ဦးေရာက္ျပီဆိုုလည္း ဒီအတိုုင္းပဲ။ လူတိုုင္းဟာ တစ္စံုတစ္ခုုက ကိုုယ့္စိတ္ကို လႊမ္းမိုုးျခယ္လွယ္ထားတာကိုု ေစာင့္ေမ ွ်ာ္ေနတတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ ႔ဆို လူေတြရဲ ႔စိတ္ကိုု လႊမ္းမိုးႏိုင္ဖို႔ လုပ္ငန္းေၾကာ္ျငာေတြျပဳလုပ္ဖန္တီးျပီး အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းေတာင္ လုုပ္လိုုက္ၾကေသးတယ္။

လူေတြဟာ စိတ္ခံစားခ်က္ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးျဖစ္တာမ်ိဳးကိုု သေဘာက်တတ္ၾကတယ္။ ရုုပ္ရွင္ရံုုေရွ ႔က ေၾကာ္ျငာပိုုစတာကိုုၾကည့္ရံုုေလးနဲ႔တင္ သူတိုု႔မ်က္ႏွာေတြမွာ ခံစားခ်က္ေတြ ေယာက္ရက္ခပ္သြားတာမ်ိဳးျဖစ္ၾကတယ္။ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ရဲ ႔ ဓမၼတရားေတာ္က လူေတြ ကိုုယ့္ရဲ ႔စိတ္ခံစားခ်က္ေတြမွာ ကိုုယ္တိုုင္ ဒူးေထာက္အညံ့ခံေနရတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစဖိုု႔အတြက္ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားတစ္ဘက္မွာလည္း ေလာကၾကီးထဲမွာ ဘာမွ မဟုုတ္တာေတြကိုု လူေတြက ဇာခ်ဲ ႔ေနတတ္ၾကတယ္။

ပံုုမွန္လူသားတစ္ေယာက္ဆိုုရင္ ဒီပံုုစံအတိုုင္းပဲ။ သူဟာ အသံုုးမက်မႈေတြစုုစည္းထားတဲ့ မ်က္လံုုးေတြႏွင့္ပဲ ၾကည့္ျမင္ေနတတ္တယ္။

သူရဲေကာင္းေတြရဲ ႔၀န္းက်င္မွာေနေနရတာေၾကာင့္ သတၱိဗ်တၱိအပိုုင္းအစေတြႏွင့္ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု သူရဲေကာင္းဆိုုတဲ့ ဇာတ္ရုုပ္တစ္ခုုကိုု ကျပဖိုု႔ပါပဲ။ တကယ္က ဒါဟာလည္း သူရဲေကာင္းဆန္တာမ်ိဳးမွ မဟုုတ္တာ။ အေဖလုုပ္တဲ့ သူခိုုးၾကီးက သူ႔သားကိုု ေျပာတယ္။ “မင္းရဲ ႔အသံုုးမက်တဲ့ရိုုးသားမႈကိုု ခ်က္ခ်င္းရပ္မပစ္လိုက္ဘူးဆိုုရင္ေတာ့ မင္းဟာငါ့လိုု ေလးစားခံရေလာက္တဲ့ သူခိုုးတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမွာ မဟုုတ္ဘူး။ မင္းဟာ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုုပ္ငန္းအေပၚမွာ မေထမဲ့ျမင္ လုုပ္လိုက္တာပဲျဖစ္တယ္“ တဲ့။

လူေတြဟာ လူတတ္ၾကီးဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာေပးေတြႏွင့္ ကမၻာေျမၾကီးအေပၚမွာ မင္းမူေနတဲ့ အရွင္သခင္ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာၾကတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ကိုယ့္ဟာကို ဘယ္ကေနစလုုပ္ရမယ္မွန္းေတာင္ မသိၾကဘူး။ တီဗြီကလာေနတဲ့ အားကစားပြဲေတြကိုု ၾကည့္ေနျပီး တျခားသူေတြလည္း သူလိုုပဲ ၾကည့္ၾကတာလုိ႔ ကိုုယ့္အတြက္ကုိယ္ ကာကြယ္ေျပာဆိုုတတ္ၾကတယ္။

ငါတိုု႔တေတြဟာ ဒီလိုု အုုပ္စုုလိုုက္အသံုုးမက်မႈမွာ ေနထိုင္ၾကတယ္။ ဒီလို ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္မႈေတြကိုပဲ စစ္မွန္တဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေတြရယ္လို႔ ထင္မွတ္မွားၾကတယ္။ သင္ဟာ အမွန္ကိုု အမွန္အတိုုင္း ကိုယ့္ဖာသာ သိလာေအာင္လုုပ္ဖိုု႔ႏွင့္ ဒီရူးသြပ္မႈကေန ႏိုုးထလာဖိုု႔က မျဖစ္မေန လိုုအပ္ပါတယ္။ တရားဘာ၀နာပြားမ်ားအားထုုတ္ တယ္ဆိုုတာ အုုပ္စုုကေနစြန္႔ခြာထြက္ျပီး ကိုုယ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဘက္ႏွင့္ ကိုုယ့္လမ္းကိုုယ္ေလ ွ်ာက္ဖို႔ျဖစ္တယ္။

တစ္ေယာက္တည္းဆိုရင္ေတာ့ လူေတြက ေတာင့္ခံထားႏိုုင္ၾကေပမယ့္လိုု႔၊ အုုပ္စုုဖြဲ႔မိသြားၾကျပီဆိုုရင္ေတာ့ သူတိုု႔ရဲ ႔ အသံုုးမက်မႈကိုု စတင္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ အုုပ္စုုလိုုက္ အသံုုးမက်မႈထဲ စီးေမ ွ်ာလိုုက္ၾကေတာ့တာပဲ။ သူတိုု႔ဟာ ဒီလိုုအုုပ္စုုလိုုက္ အသံုုးမက်ဖိုု႔အတြက္လည္း ဆံုုးျဖတ္ခ်က္ေတြခိုင္မာၾကတယ္။ ကလပ္ေတြေထာင္ၾကတယ္။ အဖြဲ႔၀င္ေၾကးေတြေတာင္ ေပးၾကေသးတယ္။ တရားဘာ၀နာပြားမ်ားအားထုုတ္ တယ္ဆိုုတာဟာ အုုပ္စုုလိုုက္ အသံုုးမက်မႈကေန စြန္ ့ခြာ ခြဲထြက္လာလိုုက္တာကိုု ေခၚပါတယ္။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Sunday, May 13, 2018

သင့္အတြက္.... (၁)





(၁) တျခားသူေတြက ကိုုယ့္အေပၚဘယ္လိုုသေဘာထားေနမွာလဲလိုု႔ အျမဲစိုုးရိမ္ေနတဲ့ သင့္အတြက္........

သင့္အေနႏွင့္ ေလေလးတစ္ခ်က္လည္တာေလာက္ကိုုေတာင္မွ အျခားသူတစ္ေယာက္ႏွင့္ အလဲအလွယ္လုုပ္လုုိ႔မရပါဘူး။လူတိုုင္းလူတိုုင္း၊ လူတစ္ေယာက္စီ တစ္ေယာက္စီတိုုင္းဟာ ကိုုယ့္ကိုုယ္ပိုုင္ဘ၀ႏွင့္ကိုုယ္ ေနထိုုင္ေနၾကတာပါ။ ဘယ္သူက ပိုုျပီး ပါရမီပိုုေကာင္းတယ္၊ အရည္အေသြးပုုိျမင့္တယ္ဆိုုတာေတြ စဥ္းစားျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းမေနသင့္ဘူး။

မ်က္လံုုးေတြကလည္း “ငါတိုု႔က ေအာက္ဘက္မွာရွိေနေပမယ့္ ပိုုျမင္ႏိုင္ခြင့္ရွိတယ္“ လိုု႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာသလိုု၊ မ်က္ခံုုးေတြကလည္း “ငါတိုု႔က ဘာမွ မျမင္ရေပမယ့္ ပိုုျမင့္တဲ့ေနရာမွ ေနေနရတာပါကြာ“ လိုု႔ ျပန္တံုု႔ျပန္ေလ့မရွိပါဘူး။

ျမတ္စြာဘုုရားရွင္ရဲ ႔ အဆံုုးအမတရားေတာ္ႏွင့္အညီ ေနထိုုင္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးက ကိုုယ္ဘာလုုပ္ေနတယ္ဆိုုတာကိုု တျခားသူေတြသိေအာင္ လုုပ္ေနဖို႔မဟုတ္ပဲ ကိုုယ္လုုပ္စရာ၊ ျဖည့္ဆည္းစရာရွိတာေတြကိုု ျပည့္စံုေအာင္ ၾကိဳးစားျဖည့္ဆည္းေနဖို႔ပါပဲ။

ေတာင္တန္းၾကီးက သူဟာျမင့္မားပါတယ္ဆိုုတာကိုု မသိပါဘူး။ ပင္လယ္ၾကီးက သူဟာ က်ယ္ျပန္႔နက္ရိႈင္းပါတယ္ဆိုုတာကိုု မသိပါဘူး။ ကမၻာေလာကစၾက၀ဠာၾကီးအတြင္းမွာရွိေနတဲ့ အရာတစ္ခုုစီတိုုင္းဟာ သူတိုု႔ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုုတာကိုု မသိေပမယ့္လိုု႔လည္း အသက္၀င္လႈပ္ရွားေနၾကတာပါပဲ။

ငွက္ေလးရဲ ႔သီခ်င္းဆိုသံရယ္ ပန္းေလးရဲ ႔ရယ္ေမာလိုက္သံေတြဟာ ေက်ာက္ကမ္းပါးရဲ ႔ေအာက္မွာ ထိုုင္ျပီး တရားရႈမွတ္ေနတဲ့သူႏွင့္ ဘာမွပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္မႈမရွိပဲ သဘာ၀အတိုုင္းထြက္ေပၚေနတာသာျဖစ္တယ္။

ငွက္ေလးက တရားရႈမွတ္ေနတဲ့သူကိုု ဂုုဏ္ျပဳခ်ီးက်ဴးဖိုု႔အတြက္ဆိုုျပိး သီခ်င္းသီက်ဴးေနတာမဟုုတ္ဘူး။ ပန္းေလးကလည္း သူ႔ရဲ ႔အလွႏွင့္ တရားရႈမွတ္ေနသူကိုု အံ့ၾသသြားေအာင္လုုပ္ဖိုု႔ဆိုုျပီး ဖူးပြင့္ေနတာ မဟုုတ္ပါဘူး။ အဲဒီအတိုင္းပါပဲ။ တရားအားထုတ္ေနသူတစ္ဦးဟာလည္း တရားထူးအသိဉာဏ္ရဖို႔ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးႏွင့္ တရားအားထုတ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ အသက္ရွင္ေနတဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုဆီတိုင္းမွာ အတၱဆိုတဲ့အရာကို ထိုးထြင္းသိျမင္သေဘာေပါက္နားလည္သြားဖို႔အတြက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာသာတရားဆုိတာဟာ အလံုးစံုသန္႔ရွင္းသစ္လြင္လန္းဆန္းျပီး တျခားဘယ္သူႏွင့္မွ မစပ္ဆိုုင္ပဲ ကိုယ့္ဘ၀ႏွင့္ကိုုယ္ ရပ္တည္ေနထိုုင္ႏိုင္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

ေဟ့ မိတ္ေဆြ။ ဘာၾကည့္ေနတာလဲ။ အခုုေျပာေနတာ သင့္အေၾကာင္းေတြ ဆိုုတာကိုု မသိဘူးလား။

ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာရွိတဲ့ စအိုေပါက္ကလည္း သူစအိုေပါက္ျဖစ္ေနရတဲ့အတြက္ကို ရွက္ေနဖို႔မလိုုပါဘူး။ ေျခေထာက္ေတြကလည္း သူတိုု႔ ေျခေထာက္ေတြျဖစ္ေနရတဲ့အတြက္ မေက်မနပ္ျဖစ္ျပီး ဆႏၵျပေတာင္းဆိုုဖိုု႔ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ ဦးေခါင္းကလည္း အေရးအၾကီးဆံုးအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုမဟုုတ္သလို ခ်က္ကလည္း သူဟာ အရာအားလံုးရဲ ႔ ဖခင္တစ္ေယာက္အျဖစ္ စိတ္ကူးယဥ္ေနမွာမဟုုတ္ပါဘူး။

ထူးဆန္းဖို႔ေကာင္းတာက လူေတြက ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ (ႏိုင္ငံ့အၾကီးအကဲ) တစ္ေယာက္ကို တကယ္အေရးၾကီး ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္လိုမ်ိဳး ၾကည့္တတ္ၾကတယ္။ ႏွာေခါင္းက မ်က္လံုုးေတြႏွင့္ အစားထိုးလို႔မရသလို၊ ပါးစပ္ကလည္း နားရြက္ႏွင့္ အစားထိုးလို႔မရပါဘူး။ စၾကာ၀ဠာၾကီးထဲမွာ အရာအားလံုးဟာ တစ္ခုက တစ္ခုထက္သာလြန္တယ္ဆိုတာမ်ိဳး မရွိေနပါဘူး။သူ႔ဟာႏွင့္သူ ကိုုယ္ပိုုင္ရပ္တည္မႈ၊ တန္ဖိုုး ဆိုုတာရွိပါတယ္။

တခ်ိဳ ႔ကေလးေတြ ၾကြက္တစ္ေကာင္ကိုဖမ္းမိလိုက္တဲ့အခါ အဲဒီၾကြက္က ေထာင္ေခ်ာက္ထဲမွာ ရုုန္းကန္လႈပ္ရွားျပီး တြန္းထိုးေနတတ္တယ္။ ကေလးေတြက အဲဒီၾကြက္ရဲ ႔ႏွာေခါင္းကေန ေသြးေတြထြက္လာတဲ့အထိ အဆက္မျပတ္ကုပ္ျခစ္ေနတာ၊ အျမီးစုုတ္ျပတ္သြားတာေတြကိုုၾကည့္ျပီး သေဘာက်ေနတတ္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူတိုု႔ေတြက အဲဒီၾကြက္ကို ေၾကာင္ကို အစာအျဖစ္ေကၽြးလိုုက္ၾကတယ္။

တကယ္လို႔မ်ား ငါသာ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ထဲမွာ ထိုင္ေနခဲ့ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ “ေဟ့ အသံုးမက်တဲ့လူေတြ၊ ငါ့ကိုုၾကည့္ျပီး သေဘာက်ေနစရာ ဘာအေၾကာင္းမွမရွိဘူး“ လို႔ ကိုယ့္ဖာသာေျပာလိုက္မွာပဲ။ ျပီးရင္ေတာ့ ရိုုးရိုုးရွင္းရွင္းေလးပဲ တရားရႈမွတ္ျပီး ထိုင္ေနလိုက္မိမယ္။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Friday, May 11, 2018

အုပ္စုလိုက္ အသံုးမက်မႈ





လူရယ္လို႔ေမြးဖြားလာျပီးမွေတာ့ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေၾကာင့္ၾကစိုးရိမ္စိတ္ေတြႏွင့္ ရွင္သန္ေနထိုင္သြားရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားရွက္ဖို႔ေကာင္းလိမ့္မလဲ။ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာမွေတာ့ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနလို႔ရတဲ့ေနရာတစ္ခုုဆီကိုေတာ့ ခင္ဗ်ားေရာက္ေအာင္သြားသင့္တာေပါ့။

ေမြးဖြားျခင္း၊ အိုမင္းျခင္း၊ နာမက်န္းျဖစ္ျခင္း၊ ေသဆံုးျခင္း....ဒီဘယ္လိုမွျငင္းမရႏိုုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ အရာေတြကုုိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ေရွာင္လႊဲလို႔႔မရႏိုင္ဘူးေပါ့။ အမွန္စင္စစ္က သူတို႔ေတြကို က်င္က်င္လည္လည္ႏွင့္ ကိုင္တြယ္ထိန္းေက်ာင္းတတ္ဖို႔ရာသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ ႔ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ပါ။ ဒီျဖစ္စဥ္ၾကီးေတြထဲမွာပဲ ကပ္ျငိေနျပီး ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္မေနသင့္ပါဘူး။

လူတစ္ေယာက္တေလကမွ သူတို႔ရဲ ႔ ဘ၀ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ေသေသခ်ာခ်ာဂဃနဏ မစဥ္းစားတတ္ၾကတာ အံၾသစရာေကာင္းပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ မခ်က္ျပဳတ္ထားရေသးတဲ့ အစားအစာေတြကို သယ္ေဆာင္ရင္း ေလွ်ာက္သြားေနၾကသလိုမ်ိဳးပါပဲ။ တျခားသူေတြလည္း ကိုယ္လိုပါပဲလို႔ ေျဖေတြးေတြးရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ႏွစ္သိမ့္ထားၾကပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဒီလိုမ်ိဳး တျခားသူေတြလည္း ကိုယ္လိုပါပဲလို႔ ေတြးတတ္ၾကတာကို ကြၽန္ေတာ္က “အုပ္စုလိုက္ အသံုးမက်မႈ“ လို႔ နာမည္တပ္ရတာပါ။

“ဆာတိုးရီ“ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးျပဳျပင္ တည္ေဆာက္ယူတာကိုု ေျပာတာပါ။ “အုပ္စုလိုက္ အသံုးမက်မႈ“ ကေန ႏိုးထလာတာကို ဆိုလိုပါတယ္။

Kōdō Sawaki Rōshi

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္