ဒါရသဂၤဟ။ ။ မယားကိုခ်ီးေျမွာက္ျခင္းဟူသည္မွာ လင့္၀တ္တရား ေက်ပြန္ျခင္းကို ဆို၏။ လင့္၀တ္တရားမ်ားကား ျမတ္နိဳးျခင္း၊ မထီမဲ့ျမင္မျပဳျခင္း၊ မိန္းမတပါး မလိုက္စားျခင္း၊ စည္းစိမ္အစိုးရမႈ အပ္ႏွင္းျခင္း၊ ၀တ္စားတန္းစာ ေပးျခင္းအားျဖင့္ ငါးပါးတို ့တည္း။
ထိုတြင္ ျမတ္နိဳးျခင္းဟူသည္ ခ်စ္ဖြယ္စကားျဖင့္ ေျမွာက္စားေျပာဆိုျခင္းတည္း။ မထီမဲ့ျမင္ျပဳျခင္းဟူသည္မွာ ကဲ့ရဲ့ရႈတ္ခ်ျခင္း၊ ေမာင္းမဲျခင္းစေသာ အမႈမျပဳျခင္းပင္။ စည္းစိမ္အစိုးရမႈ အပ္ႏွင္းျခင္းမွာ စီမံရန္ အိမ္တာ၀န္အားလံုး လႊဲအပ္ျခင္းတည္း။ လယ္လုပ္ျခင္း၊ ကုန္သြယ္ျခင္းစေသာ တာ၀န္မွာ ေယာက်ၤား၏တာ၀န္ျဖစ္၍ ထိုမွျဖစ္လာေသာ ပစၥည္းကို လံုျခံဳေအာင္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္ႏွင့္ အိမ္၌စီမံရန္ တာ၀န္မွာ မိန္းမတာ၀န္ဟု ေရွးကအစဥ္အလာရွိ၏။ ၀တ္စားတန္းစာေပးျခင္းမွာ မိမိအေျခအေနအလိုက္ ေပးကမ္းျခင္းကိုဆိုသည္။
၀တ္တရားႏွင့္အညီ မယားအား ခ်ီးေျမွာက္တတ္ေသာ လင္ေယာက်ၤားေကာင္းတစ္ေယာက္ ရေနေသာမယားကလည္း မိမိ၀တၱရားမ်ား မလစ္ဟင္းေစျခင္းျဖင့္ တံု ့ျပန္မွ မယားေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္နိဳင္သည္။ မယား၀တ္မ်ားကား အိမ္တြင္းအလုပ္မ်ားကို ေကာင္းစြာလုပ္ျခင္း၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအား ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း၊ မိမိလင္ေယာက်ၤားမွတပါး အျခားေယာက်ၤားႏွင့္ မက်ဴးလြန္ျခင္း၊ ပစၥည္းဥစၥာကို ေကာင္းစြာထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း၊ ခ်က္ေရးျပဳတ္ေရးစသည္၌ ကၽြမ္းက်င္၍ မပ်င္းမရိျခင္းအားျဖင့္ ငါးပါးတည္း။
အတြဲေလးမ်ိဳး။ ။ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦး ၀တ္တရားေက်ပြန္၍ ကိုယ္က်င့္သီလျပည့္စံုၾကလ်င္ သူတို ့၏အိမ္မွာ အျမဲတမ္းသာယာ၍ က်က္သေရရွိေသာ “သီရိေဂဟာ” ျဖစ္လ်က္ရွိေတာ့သည္။ ဤသို ့ေသာဇနီးေမာင္ႏွံလည္း နတ္သားႏွင့္နတ္သမီး စံုဖက္ထားေသာ အတြဲဟု ဆိုရသည္။ စတုကဂၤုတၱရ ဒုတိယပဏၰာသက ပုညာဘိသႏၵ၀ဂ္ (၃၆၈)၌ ဇနီးေမာင္ႏွံ အတြဲေလးစံုကို ေဟာေတာ္မူ၏။ ထိုအတြဲမ်ားကား-
(၁) သူေသေယာက်ၤားႏွင့္ သူေသမိန္းမ = လင္ကလည္းအက်င့္မေကာင္း၊ မယားကလည္း အက်င့္မရွိေသာ အတြဲ။ ဂုဏ္မတိုးတက္ ေသလ်က္ရွိေသာေၾကာင့္ သူေသဟုဆိုရသည္။
(၂) သူေသေယာက်ၤားႏွင့္ မယားနတ္သမီး = လင္က သီလမရွိ၊ မယားကသီလရွိေသာ အတြဲ။
(၃) နတ္ေယာက်ၤားႏွင့္ မယားသူေသ = လင္ကသီလရွိ၍ မယားကသီလမရွိေသာ အတြဲ။
(၄) နတ္ေယာက်ၤားႏွင့္ မယားနတ္သမီး = ႏွစ္ဦးစလံုးသီလရွိၾကေသာအတြဲ။
(သေျပကန္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ပရိတ္ၾကီးနိႆယသစ္ စာမ်က္ႏွာ ၁၁၆-၁၁၇ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)
ထိုတြင္ ျမတ္နိဳးျခင္းဟူသည္ ခ်စ္ဖြယ္စကားျဖင့္ ေျမွာက္စားေျပာဆိုျခင္းတည္း။ မထီမဲ့ျမင္ျပဳျခင္းဟူသည္မွာ ကဲ့ရဲ့ရႈတ္ခ်ျခင္း၊ ေမာင္းမဲျခင္းစေသာ အမႈမျပဳျခင္းပင္။ စည္းစိမ္အစိုးရမႈ အပ္ႏွင္းျခင္းမွာ စီမံရန္ အိမ္တာ၀န္အားလံုး လႊဲအပ္ျခင္းတည္း။ လယ္လုပ္ျခင္း၊ ကုန္သြယ္ျခင္းစေသာ တာ၀န္မွာ ေယာက်ၤား၏တာ၀န္ျဖစ္၍ ထိုမွျဖစ္လာေသာ ပစၥည္းကို လံုျခံဳေအာင္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္ႏွင့္ အိမ္၌စီမံရန္ တာ၀န္မွာ မိန္းမတာ၀န္ဟု ေရွးကအစဥ္အလာရွိ၏။ ၀တ္စားတန္းစာေပးျခင္းမွာ မိမိအေျခအေနအလိုက္ ေပးကမ္းျခင္းကိုဆိုသည္။
၀တ္တရားႏွင့္အညီ မယားအား ခ်ီးေျမွာက္တတ္ေသာ လင္ေယာက်ၤားေကာင္းတစ္ေယာက္ ရေနေသာမယားကလည္း မိမိ၀တၱရားမ်ား မလစ္ဟင္းေစျခင္းျဖင့္ တံု ့ျပန္မွ မယားေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္နိဳင္သည္။ မယား၀တ္မ်ားကား အိမ္တြင္းအလုပ္မ်ားကို ေကာင္းစြာလုပ္ျခင္း၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအား ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း၊ မိမိလင္ေယာက်ၤားမွတပါး အျခားေယာက်ၤားႏွင့္ မက်ဴးလြန္ျခင္း၊ ပစၥည္းဥစၥာကို ေကာင္းစြာထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း၊ ခ်က္ေရးျပဳတ္ေရးစသည္၌ ကၽြမ္းက်င္၍ မပ်င္းမရိျခင္းအားျဖင့္ ငါးပါးတည္း။
အတြဲေလးမ်ိဳး။ ။ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦး ၀တ္တရားေက်ပြန္၍ ကိုယ္က်င့္သီလျပည့္စံုၾကလ်င္ သူတို ့၏အိမ္မွာ အျမဲတမ္းသာယာ၍ က်က္သေရရွိေသာ “သီရိေဂဟာ” ျဖစ္လ်က္ရွိေတာ့သည္။ ဤသို ့ေသာဇနီးေမာင္ႏွံလည္း နတ္သားႏွင့္နတ္သမီး စံုဖက္ထားေသာ အတြဲဟု ဆိုရသည္။ စတုကဂၤုတၱရ ဒုတိယပဏၰာသက ပုညာဘိသႏၵ၀ဂ္ (၃၆၈)၌ ဇနီးေမာင္ႏွံ အတြဲေလးစံုကို ေဟာေတာ္မူ၏။ ထိုအတြဲမ်ားကား-
(၁) သူေသေယာက်ၤားႏွင့္ သူေသမိန္းမ = လင္ကလည္းအက်င့္မေကာင္း၊ မယားကလည္း အက်င့္မရွိေသာ အတြဲ။ ဂုဏ္မတိုးတက္ ေသလ်က္ရွိေသာေၾကာင့္ သူေသဟုဆိုရသည္။
(၂) သူေသေယာက်ၤားႏွင့္ မယားနတ္သမီး = လင္က သီလမရွိ၊ မယားကသီလရွိေသာ အတြဲ။
(၃) နတ္ေယာက်ၤားႏွင့္ မယားသူေသ = လင္ကသီလရွိ၍ မယားကသီလမရွိေသာ အတြဲ။
(၄) နတ္ေယာက်ၤားႏွင့္ မယားနတ္သမီး = ႏွစ္ဦးစလံုးသီလရွိၾကေသာအတြဲ။
(သေျပကန္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ပရိတ္ၾကီးနိႆယသစ္ စာမ်က္ႏွာ ၁၁၆-၁၁၇ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
