Rich & Poor

အခ်မ္းသာဆံုးလူႏွင့္ အဆင္းရဲဆံုးလူ

တစ္ေန႔ေသာအခါ၌ လူတစ္ေယာက္သည္ သူေတာ္စင္တစ္ပါးထံသို႔သြားလ်က္ သူ၏ေရႊခြက္တစ္ခြက္ကို သူေတာ္စင္အား အလွဴဒါနအျဖစ္ေပးလွဴသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူေတာ္စင္က ေရႊခြက္ကို အလွဴမခံဘဲ “ငါဆင္းရဲသားဆီက အလွဴဒါနကို လက္မခံဘူး” ဟု ေျပာလိုက္သည္။ ထိုအခါ အလွဴဒါနျပဳသူက တအံ့တၾသျဖစ္သြားျပီး ”အရွင္သူျမတ္၊ ကၽြႏု္ပ္ ဒီေဒသမွာ အၾကီးဆံုး သူေ႒းသူၾကြယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ သူေ႒းသူၾကြယ္ျဖစ္တဲ့ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ ႔အလွဴကို လက္ခံပါ။” ဟု ေျပာလိုက္သည္။

ထိုအခါသူေတာ္စင္က ျပံဳးျပီးေျပာလိုက္သည္။

“မင္း အၾကြယ္၀အခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္တယ္ဆိုတာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ။ ငါေမးတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ေျဖၾကည့္စမ္းပါ။ ယခုေလာက္ ဥစၥာဓန ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေနပါလ်က္နဲ႔ မင္း ေနာက္ထပ္ဥစၥာဓန မလိုခ်င္ဘူးလား။”

သူေတာ္စင္ၾကီး၏ အေမးကို ၾကားရေသာအခါ “ကၽြႏ္ုပ္ ေနာက္ထပ္ ပစၥည္းဥစၥာ လိုခ်င္တဲ့စိတ္ရွိပါတယ္” ဟုေျပာလိုက္သည္။ ထိုအခါ သူေတာ္စင္က သူ၏ အယူအဆကို ေျပာျပလိုက္သည္။

“အဆင္းရဲဆံုး ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဆီမွာ မေရမတြက္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ ဥစၥာဓနရွိေနေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ ဥစၥာဓနလိုခ်င္တဲ့လူျဖစ္တယ္။ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀သူကေတာ့ ဥစၥာဓန မရွိေပမယ့္ ဥစၥာဓနရယူလိုတဲ့ အာသာဆႏၵမရွိတဲ့လူျဖစ္တယ္” ဟု ေျပာလိုက္သည္။

ဥစၥာဓနမာန္ တက္ေနေသာ သူေဌးသူၾကြယ္ၾကီးသည္ မိမိ၏ဆင္းရဲသည့္အေျခအေနကို သူေတာ္စင္ၾကီးေျပာျပသည့္အတြက္ နားလည္သေဘာေပါက္သြားသည္။

ဧကံသမယံ (၅)

ပါရဂူ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဘုရားရွင္ ဖန္ဆင္းတဲ့ သက္တန္ ့

ဗုဒၶ၏ တပည့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္သည္ သက္တန္ ့ျဖစ္သည္။ ဗုုဒၶသည္ သက္တန္ ့အား ေရာင္မ်ိဳးစံုေပးေနေသာ ေနမင္းျဖစ္သည္။ ေနမင္းသည္ အေျခခံအေရာင္သံုးမ်ိဳးျဖစ္ေသာ အျပာ၊ အ၀ါ၊ အနီကို ေပးသကဲ့သို ့ ဗုုဒၶသည္လည္း အေျခခံအေရာင္မ်ားျဖစ္ေသာ အေလာဘ၊ အေဒါသ၊ အေမာဟ အေရာင္မ်ားကို ေပးေတာ္မူသည္။ ထို ့ျပင္ သစၥာအလင္းေရာင္၏ အေၾကာင္းတရားျဖစ္ေသာ အေရာင္ သံုးဆယ့္ခုႏွစ္မ်ိဳးကို ေပးေတာ္မူသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆိုလ်င္လည္း ဗုဒၶသည္ ကၽြႏု္ပ္တို ့အား ပါရမီဟုေခၚေသာ အေရာင္ဆယ္မ်ိဳးကို ေပးေတာ္မူသည္။ ထိုအေရာင္မ်ားသည္ အေကာင္းဆံုးအေရာင္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ဗုဒၶထံေတာ္မွ ထိုအေရာင္ဆယ္မ်ိဳးကို ယူေသာသူသည္ အေရာင္တစ္ခုမွ အေရာင္တစ္ခုသို ့ လွည့္လည္သြားလာျပီး ကမၻာေပၚ၌ ထူးထူးျခားျခား ၀င္းလက္ ေတာက္ပသူျဖစ္လာလိမ့္မည္။ ထိုအေရာင္ဆယ္မ်ိဳးကို စာရင္းခ်ၾကည့္ရေအာင္ -

ပထမအေရာင္မွာ ဒါနျဖစ္သည္။ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္သည္ ကမၻာေလာကအား ခ်မ္းေျမ့မႈေပးရာ၌ မိမိအင္အားကို ခၽြင္းခ်န္မထားသင့္ေပ။ တစ္စံုတစ္ေယာက္သည္ မိမိအသက္၊ သို ့မဟုတ္ မိမိ၏ ကိုယ္လက္အဂၤါ အစိတ္အပိုင္းကိုပင္ ႏွေျမာတြန္ ့တို မေနသင့္ေပ။ ဒါနျပဳသူသည္ မိမိအလွဴဒါနျပဳသည္ ဆိုသည္ကိုပင္ မသိပါေစႏွင့္။

သီလသည္ ဒုတိယအေရာင္ျဖစ္သည္။ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ သံုးပါးစလံုး စင္ၾကယ္သန္ ့ရွင္းေနပါေစ။ ဘ၀သည္ လွပေသာဘ၀ ျဖစ္ေနပါေစ။ စင္ၾကယ္ျမင့္ျမတ္မႈကို ကာကြယ္ေစာင့့္ေရွာက္ရန္အတြက္ အသက္ကိုပင္ စြန္ ့လႊတ္ရန္ ၀န္မေလးသင့္။ ဗုဒၶ၏ တပည့္သား ပီသေနပါေစ။

ပယ္စြန္ ့ျခင္း နိကၡမသည္ တတိယအေရာင္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶ၏ တပည့္သား သာ၀ကသည္ မိမိအတြက္လည္းေကာင္း၊ သူတစ္ပါးအတြက္လည္းေကာင္း မဟာရန္သူၾကီးအျဖစ္ သူေတာ္စင္မ်ား ရႈျမင္သံုးသပ္ထားေသာ ငါစြဲကိုပင္ ပယ္စြန္ ့ရမည္။ စင္ၾကယ္မႈကို အျခားရတနာအားလံုးထက္ တန္ဖိုးထားရမည္။ လာဘ္လာဘႏွင့္ အေက်ာ္အေစာကို မမက္ေမာရေပ။

စတုတၳအေရာင္က ပညာ။ ကမၻာေလာက၌ ပညာမပါဘဲ မည္သည့္ေကာင္းေသာအလုပ္ကိုမွ လုပ္၍မရေပ။ သို ့ရာတြင္ မိမိပညာကို မိမိေလာကီအက်ိဳးအတြက္ လည္းေကာင္း၊ သူတစ္ပါးကို ထိခိုင္နစ္နာေစေသာ အလုပ္ကို လုပ္ရန္အတြက္လည္းေကာင္း အသံုးမခ်သင့္ေပ။ ကမၻာေလာကအား အက်ိဳးျပဳရန္ အတြက္သာ အသံုးခ်သင့္သည္။

၀ီရိယသည္ ပဥၥမအေရာင္ျဖစ္သည္။ ၀ီရိယသည္ အဆံုးအပိုင္းအျခားမရွိေပ။ ၀ီရိယကို အစြမ္းကုန္ အသံုးခ်သင့္သည္။ တစ္စံုတစ္ဦးသည္ အခါခပ္သိမ္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ရွိေနသူျဖစ္သည္။ တိုက္ပြဲကို အရွံုးေပးျခင္းထက္ တိုက္ရင္းက်ဆံုးသြားပါေစ။

ေျမၾကီးကဲ့သို ့ေသာ ခႏၱီတရားသည္ ဆ႒မအေရာင္ျဖစ္သည္။ မိမိအေပါင္းအသင္း ေဆြရင္းမ်ိဳးရင္းလူမ်ား၏ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္မ်ားကို ေမတၱာစိတ္ျဖင့္ သည္းခံေနသင့္သည္။ တစ္ျခားလူမ်ား က်ဴးလြန္ျပဳလုပ္ထားသည့္ အမွားအေပၚ၌ မည္သည့္အခါမွ ေဒါသမထားသင့္ေပ။

သတၱမအေရာင္မွာ သစၥာျဖစ္သည္။ မိမိစိတ္ထဲရွိသလို ေျပာရမည္။ မိမိေျပာသလို လုပ္ရမည္။ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါေပးထားေသာ ကတိကို ဘယ္ေတာ့မွမဖ်က္ရ။ သစၥာတရား၏ ရုပ္လံုးရုပ္သြင္ျဖစ္ေနပါေစ။

အ႒မအေရာင္ကား အဓိ႒ာန ပါရမီ။ မိမိဆံုးျဖတ္ခ်က္အတိုင္း လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ရမည္။ တစ္၀က္တစ္ပ်က္က ေနာက္ျပန္ဆုတ္ျခင္းထက္ ေသပစ္လိုက္ျခင္းက ေကာင္းေသးသည္။

ေမတၱာသည္ န၀မအေရာင္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မွန္သမွ်သည္ ေမတၱာတရားေရွ ့ထားသင့္သည္။ ပ်ားသကာလို စကားခ်ိဳသင့္သည္။ ကာယကံ ၀စီကံ ဟူသမွ် ေမတၱာတရားကို အေျခခံသင့္သည္။ တစ္ကမၻာလံုးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ မိမိ၏ ေမတၱာတရားကို သိရွိေနပါေစ။ ကမၻာေလာက၏ ေကာင္းက်ိဳးကို အစဥ္မျပတ္ လိုလားေနသင့္သည္။ သတၱ၀ါအားလံုး၏ ခ်မ္းေျမ့မႈအတြက္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနသင့္သည္။

ေနာက္ဆံုးအေရာင္မွာ ဥေပကၡာျဖစ္သည္။ ေျမွာက္ေသာေၾကာင့္ မေျမာက္သင့္ေပ။ သူတစ္ပါးက ခ်ီးမႊမ္းေသာေၾကာင့္လည္း ဘ၀င္ျမင့္မသြားသင့္ေပ။ သူတစ္ပါးက အျပစ္ေျပာေသာေၾကာင့္လည္း စိတ္ဓါတ္က်မသြားသင့္ေပ။ ကမၻာေလာကၾကီး ေျပာင္းလဲခ်င္ ေျပာင္းလဲသြားပါေစ။ မိမိကမူ ေက်ာက္ေတာင္ေက်ာက္သားကဲ့သို ့ ျမဲျမံခိုင္မာစြာေနသင့္သည္။ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဥေပကၡာပါရမီသည္ ဗုဒၶ၏သားခ်စ္မ်ားအား တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေသာ စိတ္ဓါတ္ျဖင့္ ကိုယ္က်ိဳးမၾကည့္ဘဲ ကမၻာေလာကအက်ိဳးကို သည္ပိုုးေဆာင္ရြက္ရန္ လံႈ ့ေဆာ္အားေပးသည္။ မိမိ၏ အျပဳအမူသည္ ကမၻာေလာက ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ျဖစ္သင့္သည္။

ဗုဒၶထံမွ ယင္းအေရာင္ဆယ္ပါးကို ရယူထားေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တစ္ကမၻာလံုးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးမဂၤလာျဖစ္လာနိဳင္သည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ပါရမီဆယ္ပါးကို အတိအက် က်င့္သံုးေဆာက္တည္ပါက အျမင့္ဆံုးအဆင့္ကို ရရွိလာေပလိမ့္မည္။ သမၼာသမၺဳဒၶ ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။ ဗုဒၶ၏သာ၀ကသည္ သက္တန္ ့ကဲ့သို ့ လွလာေပလိမ့္မည္။ ေနမင္းကဲ့သို ့ ေတာက္ပလာေပလိမ့္မည္။

(မူရင္းစာေရးဆရာ သီရိလကၤာရဟန္းေတာ္ “ဘိကၡဳေမေတၱယ်”၏ မဟာေဗာဓိဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပဖူးေသာ “သဘာ၀ႏွင့္ တရားဓမၼ” ေဆာင္းပါးမွ ေကာက္နဳတ္ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ မူရင္းေဆာင္းပါးကို ဆရာပါရဂူမွ ဘာသာျပန္ဆိုထားပါသည္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ဘာသာေရး

'Secular State' ဟူေသာ စကားတစ္လံုးရွိသည္။ “ဘာသာေရးတျခား၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တျခား” စည္းျခားထားေသာနိဳင္ငံဟူ၍ ဆိုလိုသည္။ နိဳင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ဘာသာေရး၀င္မစြက္နိဳင္ေသာနိဳင္ငံကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းစကားလံုးအရ ဆိုလိုေသာဘာသာေရး သို ့မဟုတ္ ”ရီလစ္ဂ်င္း” ၌ “ရီလစ္ဂ်င္း” မဟုတ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာမပါေပ။ “ဘာသာေရးတျခား၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတျခား” စည္းျခားရာ၌ ပါေသာ ဘာသာေရးသည္ ဗုဒၶဘာသာမွအပျဖစ္ေသာ အျခားဘာသာမ်ားျဖစ္သည္။

ေလာကီလူမႈေရး လူမႈကိစၥမ်ားအတြက္ ဗုဒၶေဟာၾကားထားေတာ္မူေသာ မဂၤလသုတ္၊ သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္၊ ပရာဘ၀သုတ္၊ အပရိဟာနိယတရားစသည္တို ့သည္ နိဳင္ငံတစ္နိဳင္ငံတည္ေဆာက္ရာ၌ နိဳင္ငံ၏ စုလစ္မြမ္းခၽြန္ သို ့မဟုတ္ သရဖူအျဖစ္ တန္ဆာဆင္ထား၍ရသည္။ နိဳင္ငံတစ္နိဳင္ငံကို အေရာင္တင္ရာ၌ ဗုဒၶဘာသာကို အေရာင္တင္ေဆးအျဖစ္ အသံုးျပဳ၍ရသည္။ ဗုဒၶဘာသာကို နိဳင္ငံ၏အထြတ္အျဖစ္ သို ့မဟုတ္ အေရာင္တင္ေဆးအျဖစ္ အသံုးျပဳရာ၌ အေသာကမင္းတရားၾကီးသည္ ထိပ္ဆံုးကပါ၀င္သည္။

သို ့ေသာ္လည္း အေသာကမင္းတရားၾကီး၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို ေလ့လာသံုးသပ္ၾကည့္လ်င္ တစ္ပိုင္းက “အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတျခား၊ ဘာသာေရးတျခား” လမ္းစဥ္ႏွင့္ အက်ံဳး၀င္ေနျပီး တစ္ပိုင္းက ယင္းလမ္းစဥ္က ခြဲထြက္သြားသည္ကို ေတြ ့ရသည္။

အေသာကမင္းၾကီးျဖန္ ့ျဖဴးေသာ တရားဓမၼမွာ ဗုဒၶေဟာၾကားေသာ တရားဓမၼ၏ အေျခခံ သေဘာတရား ျဖစ္သည္။ အေသာကမင္းတရားၾကီးသည္ မိမိတရားဓမၼ သို ့မဟုတ္ မိမိဘာသာတရားကို သိဒၶိတင္လိုသည္ျဖစ္၍ အျခားတရားဓမၼ သို ့မဟုတ္ အျခားဘာသာတရားကို ေ၀ဖန္ရႈံ ့ခ်သည့္အလုပ္ကို မႏွစ္ျမိဳ ့ေပ။ အျခားဘာသာတရားကို ျပစ္တင္ရႈံ ့ခ်သူမ်ားအား တရားဓမၼ၏ ရန္သူဟူ၍ပင္ သေဘာထားသည္။

အေသာကမင္းတရားၾကီးသည္ တရားဓမၼ သို ့မဟုတ္ ဘာသာတရားကို လူတန္းစားတစ္ရပ္၏ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းဟူ၍ သေဘာမထားေပ။ တရားဓမၼ သို ့မဟုတ္ ဘာသာတရားတစ္ခုခုကို ျဖန္ ့ျဖဴးေနၾကသူမ်ားအားလည္း ထိုတရားဓမၼ သို ့မဟုတ္ ထိုဘာသာတရား ပိုင္ဆိုင္သူဟူ၍ သေဘာမထားေပ။ အေသာကမင္းတရားၾကီး၏ တရားဓမၼ သို ့မဟုတ္ ဘာသာတရား လမ္းစဥ္လိုက္လ်င္ နိဳင္ငံ သို ့မဟုတ္ လူမ်ိဳး၏အျမင္ က်ဥ္းေျမာင္းမႈ ပေပ်ာက္သြားမည္သာမက အင္အားေတာင့္တင္း ခိုင္မာလာသည့္ နိဳင္ငံတစ္နိဳင္ငံ တည္ေဆာက္ရာ၌ အကူအညီ အေထာက္အပံ့မ်ားစြာ ျဖစ္လာနိဳင္သည္။

အေသာက၏ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ မူ၀ါဒသည္ သမိုင္း၌ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ေသာ ဘုရင္အခ်ိဳ ့ကဲ့သို ့ ဘာသာေရး တစ္ယူသန္၀ါဒမဟုတ္ေပ။ သမိုင္း၌ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ေသာ ဘုရင္အခ်ဳိ ့ကဲ့သို ့ မိမိဘာသာတရားကို ျဖန္ ့ျဖဴးလိုသည့္အတြက္ အျခားဘာသာတရားကို ဆန္ ့က်င္ဘက္မလုပ္ေပ။ ယင္းဘက္လိုက္သည့္ မူ၀ါဒ၏ဆိုးက်ိဳးကို ဘုရင္အေသာက ေကာင္းစြာနားလည္သည္။ အေသာက၏ ဘာသာေရးဆိုင္ရာမူ၀ါဒသည္ လူသား၏မူ၀ါဒသာျဖစ္သည္။

ဘုရင္အေသာကသည္ ထီးနန္းကို တရားဓမၼအေပၚ အေျခခံေအာင္လုပ္ျပီးသည့္ ေနာက္၌ပင္ ထီးနန္းကို တရားဓမၼအေပၚ စိုးမိုးခြင့္မေပးေပ။ တစ္ဖက္က ဗုဒၶတရားကို သက္၀င္ယံုၾကည္သူျဖစ္သည့္အတိုင္း တစ္ဖက္ကလည္း အုပ္ခ်ဳပ္သူ မင္းလုပ္သူအေနျဖင့္ နိဳင္ငံအတြင္းရွိ ဘာသာတရားအားလံုးကို တိုးတက္ၾကီးပြားခြင့္ရွိေအာင္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အျပည့္အ၀ ေပးထားသည္။ မိမိဘာသာအတြက္ အျခားဘာသာတရားမ်ားကို မည္သည့္အခါမွ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခြင့္ မျပဳေပ။

အေသာကမင္းၾကီးသည္ ဗုဒၶတရားကို ျပန္ ့ပြားေအာင္ ၾကိဳးစားသူအမွန္ျဖစ္ေသာ္လည္း အျခားဘာသာတရားမ်ားကိုလည္း လြတ္လပ္ခြင့္ေပးထားသျဖင့္ ယေန ့က်င့္သံုးေနေသာ “အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တျခား၊ ဘာသာေရးတျခား” ဟူေသာ မူ၀ါဒႏွင့္ ေထာ္ေလာ္ကန္ ့လန္ ့ ျဖစ္ေနသည္ဟူ၍လည္း ေျပာ၍မရေပ။

“အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တျခား၊ ဘာသာေရးတျခား” မူ၀ါဒႏွင့္ ေထာ္ေလာ္ကန္ ့လန္ ့လုပ္သည္ဟူ၍လည္း မဆိုနိဳင္ေသာ၊ “အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တျခား၊ ဘာသာေရးတျခား” မူ၀ါဒႏွင့္ ေထာ္ေလာ္ကန္ ့လန္ ့လုပ္သည္ဟူ၍လည္း ေျပာ၍မရေသာ၊ အေသာကမင္းတရားၾကီး၏ ဓမၼတရားဆိုင္ရာမူ၀ါဒကို လိုက္နာေသာ ကမၻာ့သမိုင္း၌ရွိသည့္ ဘုရင္ဧကရာဇ္မ်ားမွာ အိႏၵိယ၊ သီရိလကၤာ၊ တိဗက္၊ နိေပါ၊ တရုတ္၊ ထိုင္း၊ ဂ်ပန္၊ ကိုရီးယား၊ မြန္ဂို၊ စမၸာ၊ သီရိ၀ိဇယ၊ ျမန္မာနိဳင္ငံမ်ား၌ သမိုင္းစဥ္လာရွိခဲ့ၾကေသာ ဘုရင္ဧကရာဇ္မ်ားျဖစ္သည္။

(စာေရးဆရာ ပါရဂူ ၏ “ရာဇာႏွင့္သာသနာ” စာအုပ္မွ ေကာက္နုတ္ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဗုဒၶနိဳင္ငံေတာ္

သာမညဖလအခါေတာ္ေန ့အမွတ္တရ

ဗုဒၶနိဳင္ငံေတာ္

ကမၻာေလာကတစ္ခုလံုး ျငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားေတာင့္တေနၾကသည့္ ယခုလိုအခါသမယ၌ တစ္စံုတစ္ခုကို ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနၾကေသာ လူအားလံုးတို ့၏နားထဲတြင္ အတိတ္၏အသံသည္ ပဲ့တင္ထပ္ေနပါေစ။

ေရွးအတိတ္ကာလက လကၤာဒီပေတာင္ဘက္စြန္းရွိ ေဒ၀ျမိဳ ့ေတာ္မွ ဥေရာပတိက္ရွိ အိုင္အိုနီယန္ ပင္လယ္ကမ္းေျခအထိ ထိုအခ်ိန္က လူသိမ်ားေသာ ကမၻာသည္ ေနရာထူးေနရာျမတ္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုေနရာ၌ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းႏွင့္ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ျခင္း ၾကီးစိုးလႊမ္းမိုးေနသည္။ အေသာကမင္းတရားၾကီး ေရးထိုးစိုက္ထူထားခဲ့ေသာ ကာလစီ၊ ဂိရနာ၊ ရွဟဘဇဂါဟီ ေက်ာက္စာမ်ားအဆိုအရ ခရစ္ေတာ္မဖြားျမင္မီ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မတိုင္မီကပင္ ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္းမွ ကရုဏာတမန္ေတာ္သည္ ဆီရိယား၊ အီဂ်စ္၊ ဆိုင္းရင္၊ ေမစီဒိုနီယာ၊ အယ္လ္ေဘးနီးယားနိဳင္ငံတို ့၌ တရားဓမၼျဖန္ ့ျဖဴးေဟာၾကားၾကသည္။ လူႏွင့္တိရစၦာန္တို ့အတြက္ ေဆးရံုေဆးခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္တည္ေထာင္ခဲ့ၾကသည္။ အိပ္-ဘီ-ဘက္ဗဲလ္ (H.B Havell) က သူ၏နာမည္ေက်ာ္စာအုပ္ “အိႏၵိယ၌ အာရယန္တို ့၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈသမိုင္း” (History of Aryan Rule in India ) ၌ ဤသို ့ဆိုထားသည္။

“အေသာကမင္းတရားၾကီး၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကာလသည္ အိႏၵိယယဥ္ေက်းမႈ၏ အၾကီးမားဆံုးသမိုင္းေခတ္ တစ္ေခတ္မွ်သာမကဘဲ လူ ့ယဥ္ေက်းမႈသမိုင္း၏ မွတ္တိုင္ၾကီးတစ္တိုင္လည္း ျဖစ္၏။ မိမိသာသနာျပဳလုပ္ငန္း၏ အက်ိဴးသက္ေရာက္မႈသည္ မိမိအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ နိဳင္ငံ၏ နယ္စပ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္သြားသည္ဟူေသာ အေသာကမင္းတရားၾကီး၏ ေၾကျငာခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္၍ အျငင္းပြားစရာ အေၾကာင္းမရွိေပ။ မၾကာမီက တူးေဖာ္ေတြ ့ရွိရေသာ ေရွးေဟာင္း ကမၺည္း ေက်ာက္စာမ်ားသည္ အီဂ်စ္ျပည္၌ အေသာကမင္းတရားၾကီး သာသနာျပဳခဲ့ပံု အေထာက္အထားမ်ားကို ေဖာ္ျပေနသည္။


“ဘာသာတရားတစ္ခုခုသည္ လူ၏ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္မႈအစီအစဥ္၌ ဆက္စပ္မႈမရွိသည့္ အရာတစ္ခုအျဖစ္ ရွင္းလင္းေျပာျပ၍လည္း မရေပ။ နားလည္၍လည္းမရေပ။ ထို ့ေၾကာင့္ အေသာကမင္းတရားၾကီး အုတ္ျမစ္ခ်ခဲ့ေသာ ဗုဒၶဘာသာ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ားသည္ ေနာက္ပိုင္း၌ ခရစ္ယာန္ႏွင့္ အစၥလာမ္ ဘာသာတရားႏွစ္ခု ေပၚေပါက္ထြန္းကားလာခဲ့ေသာ နယ္ေျမကိုပင္ ဖန္တီးေပးခဲ့သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်လ်င္ မွန္ကန္သည္ထက္ပင္ ေက်ာ္လြန္သြားေပလိမ့္မည္။”


အာေရဗ် သမိုင္းဆရာ ေအာလ္ေဘရုနီ (Alberuni) ၏ အဆိုအရ ပါရွား၊ ခုရာဆန္၊ အီရတ္ႏွင့္ ဆီရိယားနယ္စပ္ တိုင္းနိဳင္ငံအားလံုးသည္ ေခတ္တစ္ေခတ္က ဓမၼနိဳင္ငံေတာ္အတြင္း ပါ၀င္ခဲ့ေသာ နိဳင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ပါထိယားနိဳင္ငံ၌ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ ပါရွိေသာ ေရႊဒဂၤါးျပားမ်ားကို ေတြ ့ရွိရသည္။ ယင္းေရႊဒဂၤါးျပားမ်ား၌ ဗုဒၶ၏ ဘြဲ ့နာမေတာ္ကို ဂရိအကၡရာျဖင့္ ေရးထိုးထားသည္။


အမွန္စင္စစ္ေရွးေဟာင္း ကမၺည္း ေက်ာက္စာပညာရွင္မ်ားသည္ ထိုေခတ္က ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္းမွ အာဖဂါနိစၥတန္၊ ပါရွား၊ ပါထိယား၊ အီရတ္၊ ဆီရိယား၊ ေဂ်ရုစလင္၊ အီဂ်စ္၊ ဆိုင္ရင္၊ ေမစီဒိုနိယာအထိ လည္းေကာင္း၊ ေနာက္ဆံုး အက္ပိရပ္အထိလည္းေကာင္း ဗုဒၶဘာသာ သာသနာျပဳမ်ား တစ္လွမ္းျပီးတစ္လွမ္း လွမ္းၾကႊေတာ္မူခဲ့ၾကေသာ လမ္းခရီးမ်ားကို ေျခရာေကာက္၍ ရနိဳင္သည္။


ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာ့ေဘာင္ အတြင္း၀င္ေရာက္ ရွင္ရဟန္းျပဳၾကေသာ ဂရိလူမ်ိဳး အမ်ားအျပားရွိၾကသည္။ အေသာကမင္းတရားၾကီး အထူးၾကည္ညိဳေလးစားေသာ ရဟႏၱာတစ္ပါးမွာ ဂရိလူမ်ိဳးႏြယ္ ဓမၼရကၡိတမေထရ္ျဖစ္သည္။ အပရႏၱတိုင္းသူတိုင္းသားမ်ားအား ဗုဒၶတရားေဟာၾကားရန္ တာ၀န္လႊဲအပ္ျခင္းခံရေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာ ဓမၼရကၡိတမေထရ္ ျဖစ္သည္။


ဓမၼရကၡိတမေထရ္သည္ သတၱ၀ါအားလံုးအေပၚ ကရုဏာေရွ ့ထားေသာ မေထရ္တစ္ပါးျဖစ္သည္။ သမႏၱပါသာဒိကာပါရာဇိကဏ္္အ႒ကထာ၌ ဓမၼရကၡိတမေထရ္သည္ လူသူမနီးေတာၾကီးမ်က္မည္းထဲ၌ သီတင္းသံုးေသာ အရညကင္ ဓူတင္ေဆာင္ ရဟန္းေတာ္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုထားသည္။ ေတာတိရစၦာန္မ်ားက ဓမၼရကၡိတမေထရ္ကို ၀တ္ၾကီး၀တ္ငယ္ျပဳၾကသည္။ အေသာကမင္းတရားၾကီး၏ ညီေတာ္ တိႆသည္ သစ္ပင္ၾကီး တစ္ပင္ရင္း၌ ဘာ၀နာတရား ပြားမ်ားအားထုတ္ ေနေသာ ဓမၼရကၡိတ မေထရ္ကို ဖူးေတြ ့ရသည္။


ဓမၼရကၡိတမေထရ္သည္ ျငိမ္းခ်မ္းမႈ၏ တကယ့္ရုပ္လံုးရုပ္သြင္ျဖစ္သည္။ ညီေတာ္တိႆသည္ ယင္းျငိမ္းခ်မ္းမႈမ်ိဳးကို လိုလားေတာင့္တသူ ျဖစ္လာသည္။ ဆင္ၾကီးတစ္ေကာင္ သစ္ခက္တစ္ခက္ျဖင့္ ဓမၼရကၡိတမေထရ္အား ယပ္ခတ္ေပးေနသည္ကိုလည္း ညီေတာ္တိႆျမင္ရသည္။


ထို ့ေနာက္ မၾကာခင္ အေတာအတြင္းမွာပင္ ဘုရင့္ညီေတာ္ တိႆသည္ သာသနာ့ေဘာင္၀င္ေရာက္ျပီး ရဟန္းျပဳလိုက္သည္။


ထိုနည္းအတူပင္ အေသာကမင္းတရားၾကီး၏ သားမက္ေတာ္ အဂၢိျဗဟၼာလည္း ရဟန္းဘ၀ေရာက္ရွိသြားသည္။ ယင္းမင္းညီမင္းသား အႏြယ္ေတာ္မ်ား၏ ေျခရာေနာက္လိုက္၍ သားေတာ္မဟိႏၵႏွင့္ သမီးေတာ္ သဃၤမိတၱာတို ့လည္း သာသနာ့ႏြယ္ဘြား ဘိကၡဳႏွင့္ဘိကၡဳနီမ်ား ျဖစ္သြားၾကသည္။


အေရွ ့ဟူ၍လည္း မရွိေပ။ အေနာက္ဟူ၍လည္း မရွိေပ။ ခ်စ္ခင္ျခင္းသာလွ်င္ရွိသည္။ စည္းလံုးညီညြတ္ျခင္း သာလွ်င္ရွိသည္။ ကမၻာေလာကသည္ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ျခင္း အျပည့္ရွိေနသည္။


ဗုဒၶ၏ ျမင့္ျမတ္ေသာ တရားေဒသနာေတာ္သည္ လူမ်ိဳးအားလံုး၊ နိဳင္ငံသားအားလံုး၏ ႏွလံုးသားအတြင္း၌ တစ္ဖန္ျပန္၍ ထြန္းလင္းေတာက္ပ လာပါေစ။

ဆရာအရွင္သူျမတ္၏ ကရုဏာေတာ္သည္ သတၱ၀ါအားလံုးအား ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ေအာင္ လုပ္ျပီးလွ်င္ ကမၻာေလာကအေပၚတြင္ ပ်ံ၀ဲေနပါေစ။

(မူရင္းစာေရးဆရာ သီရိလကၤာရဟန္းေတာ္ “ဘိကၡဳေမေတၱယ်”၏ မဟာေဗာဓိဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပဖူးေသာေဆာင္းပါးကို ဆရာပါရဂူမွ ဘာသာျပန္ဆိုထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္