ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း တရားေတာ္

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္၊ 

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတာပဲ ရိွေတာ႔တယ္၊

ၿငိမ္းခ်မ္းတာပဲ ရိွေတာ႔တယ္။

ငါစိတ္ခ်မ္းသာသလို အားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ငါ႔အတြက္လည္း အက်ိဳးရိွတာ၊ အမ်ားအတြက္လည္း အက်ိဳးရိွတာကို လုပ္မယ္။

ငါတစ္ေယာက္တည္း အက်ိဳးရိွၿပီးေတာ႔ အမ်ားအက်ိဳး ထိခိုက္တာကို မလုပ္ဘူး။

ရိုးရိုးသားသား၊ မွန္မွန္ကန္ကန္၊ ၾကိဳးၾကိဳးစားစား လုပ္မယ္။

မရိုးသားတာ၊ မမွန္ကန္တာကို မလုပ္ဘူူး။

ဘယ္ေလာက္ပဲ အခက္အခဲေတြရိွရိွ အမွန္ကန္ဆံုး၊ အေကာင္းဆံုး၊ အရိုးသားဆံုး နည္းလမ္းကို ရေအာင္ရွာၿပီးေတာ႔ အခက္အခဲေတြကို ေၿဖရွင္းသြားမယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတာ သဘာ၀ပါ။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ အမွန္ကို လိုလားတဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ တကိုယ္ေကာင္းမဆန္ဘူး။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ တန္ဖိုးအရိွဆံုးအရာ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳမရိွရင္ ပစၥည္း၊ ဥစၥာ၊ ရာထူး၊ အာဏာ ဘယ္ေလာက္ပဲရိွရိွ ဘ၀ဟာ အဓိပၸာယ္ မရိွႏိုင္ဘူး။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွုရိွတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ ၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔သူဟာ သေဘာထားၾကီးတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

သေဘာထားၾကီးတဲ႔သူဟာ မ်ွတတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

သေဘာထားၾကိီးတဲ႔သူဟာ ခြင္႔လႊတ္တတ္တဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ မိတ္ေဆြေကာင္းၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ မိမိကုိယ္ကို ေလးစားတဲ႔သူၿဖစ္တယ္။

မိမိကိုယ္ကို ေလးစားတဲ႔သူဟာ သူတစ္ပါးကို ေလးစားတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ အမွန္ကို လိုလားတဲ႔စိတ္ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔သူဟာ ေအာင္ၿမင္ေနတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔စိတ္ဟာ ေက်နပ္ေနတဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔စိတ္မွာ စာနာမႈရိွ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔ စိတ္မွာ ဂုဏ္သိကၡာ ရိွတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔စိတ္မွာ သတၱိေတြ၊ အင္အားေတြ ၿပည္႔ေနတယ္။

စိတ္ရဲ ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဟာ အေပ်ာ္အပါးထက္ ပိုၿပီး ေက်နပ္စရာ ေကာင္းတယ္။

မိမိစိတ္ကို ၿပန္ၾကည္႔ပါ။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနပါတယ္၊

ၿမင္႔ၿမတ္ေနပါတယ္။

ေကာင္းတဲ႔နည္း၊ မွန္ကန္တဲ႔နည္းနဲ႔ ေအာင္ၿမင္တဲ႔သူ၊ ၾကီးပြားတဲ႔သူ ၿဖစ္ရမယ္။

ငါ႔မွာ အရည္အခ်င္းေကာင္းေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ္။

ေန႔စဥ္ ၾကိဳးစားသြားမယ္။

ငါဟာ ငါ႔အက်ိဳးကိုေရာ၊ အမ်ားအက်ိဳးကိုပါ အမ်ားၾကီး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ငါဟာ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ စိတ္ဓါတ္ေရာ၊ အသိဉာဏ္ေရာ၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ေရာ တိုးတက္ေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္၊

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။



Typed By: Monica Pyone

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

မင္းကြန္းဆရာေတာ္ၾကီး ဂဏနာနည္းကို အေျခခံ၍ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ “၀ိပႆနာ ရႈပြားနည္း” တရားေတာ္

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

စိတ္ကိုရွုက ခ်မ္းသာရ တရားေတာ္ (၃)

ဖႏၵနံ စပလံ စိတၱံ၊ ဒူရကၡံ ဒုႏၷိ၀ါရယံ။ ဥဇံု ကေရာတိ ေမဓာ၀ီ၊ ဥသုကာေရာ၀ ေတဇနံ။

၀ါရိေဇာ၀ ထေလ ခိေတၱာ၊ ၾသကေမာကတဥဗၻေတာ။ ပရိဖႏၵတိဒံ စိတၱံ၊ မာရေဓယ်ံ ပဟာတေ၀။

ဤစိတ္သည္၊  တဖ်က္ဖ်က္တုန္၊ တဆတ္ဆတ္ခုန္တတ္၏၊ လ်ွပ္ေပၚေလာ္လီတတ္၏၊ ေစာင္႔ေရွာက္ဖို႔ရာလည္း ခဲယဥ္း၏၊ မသြားသင္႔ေသာအာရံုဆီ မသြားေအာင္  တားၿမစ္ဖို႔ရာလည္းခဲယဥ္း၏၊ ၿမားလုပ္သမားသည္၊ ၿမားကိုေၿဖာင္႔ေအာင္ၿပဳသကဲသို႔ ၊ အသိအလိမၼာ၊ ပညာရိွေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤစိတ္ကို ေၿဖာင္႔ေအာင္ၿပဳရာ၏။

စိတ္ဟာ တုန္တတ္လွဳပ္တတ္တယ္။ ကိေလသာနဲ႔တုန္တယ္၊ ေလာဘနဲ႔လည္းတုန္တယ္၊ ေဒါသနဲ႔လည္း တုန္တယ္၊ ေမာဟနဲ႔လည္း လွဳပ္တယ္၊ မာနနဲ႔လည္း လွဳပ္တယ္။ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီတတ္၏။ တစ္အာရံုတည္းမွာ မေနပဲနဲ႔၊ အာရံုအမ်ိဳးမ်ိဳး (ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ) သူေလ်ွာက္သြားေနခ်င္တယ္တဲ႔။ အဲဒီလို မသြားေအာင္ ေစာင္႔ေရွာက္ဖို႔လည္း ဒီစိတ္ခဲယဥ္းတယ္။ ကဲ…ဒီေလာက္ေတာင္လား၊ ဒီစိတ္မသြားနဲ႔ဆိုၿပီး သံၾကိဳးနဲ႔ ဖမ္းခ်ည္ထားလိုက္။ ရလား။ မရဘူး။ အဲဒီေလာက္ဆုိးတဲ႔ စိတ္ပင္ၿဖစ္ၿငားေသာ္လည္းပဲ ၿမားလုပ္တဲ႔လူဟာ ေကာက္ေနတဲ႔ ၿမားကို တၿဖည္းၿဖည္းမီးကင္ၿပီးေတာ႔ ေၿဖာင္႔ယူတဲ႔အခါမွာ ေၿဖာင္႔သြားသလို အဲဒီကိေလသာ အညစ္အေၾကး ေတြနဲ႔ ေကာက္ေနတဲ႔ ဒီစိတ္ကို တၿဖည္းၿဖည္း ပညာရိွဟာ ေၿဖာင္႔လုိ႔ရတယ္၊ ေၿဖာင္႔ပါ။

ေရထဲမွာေနတဲ႔ငါးကိုထုတ္ၿပီး ကုန္းေပၚတင္လုိက္တဲ႔အခါက်ေတာ႔ မေနတတ္၊ မထိုင္တတ္နဲ႔ တဖ်က္ဖ်က္တုန္၊ တဆတ္ဆတ္ခုန္ ေရထဲၿပန္ဖို႔ကိုပဲ ခုန္ကာ၊ ခုန္ကာ ၾကိဳးစားသလိုပဲတဲ႔၊ ကာမဂုဏ္အာရံုေတြနဲ႔သာ ေပ်ာ္ပါးေနတဲ႔ အဲဒီစိတ္ကို ကာမဂုဏ္အာရံုထဲက ထုတ္ဆယ္ၿပီးေတာ႔ ရုပ္အာရံု၊ နာမ္အာရံုေခၚတဲ႔ ကမၼ႒ာန္းအာရံုေပၚ ပစ္တင္ထားၿပီဆိုရင္ ဒီစိတ္လည္းပဲမေနႏိုင္ဘူး။ ဘယ္ပဲၿပန္မလဲဆိုေတာ႔ အိမ္ပဲၿပန္မယ္တဲ႔။ အိမ္ၿပန္ေတာ႔ ကာမဂုဏ္အာရံု ေတြ႔တာေပါ႔။ အဲဒီကာမဂုဏ္အာရံုဆီကုိၿပန္ဖို႔ကိုပဲ ဒီစိတ္က ၾကိဳးစားၿပီးေတာ႔ တုန္ေန၊ ခုန္ေနေတာ႔တာပဲ။

ဘယ့္ႏွယ္႔ပါလဲ။ ငါ႔စိတ္ကေတြးေနပါေပါ႔ပဲဆိုၿပီး ၿပန္မဆြဲလိုက္နဲ႔၊ ၿပန္ဆြဲရင္ ေမာမယ္၊ ၿပန္ဆြဲရင္ စိတ္ကၿပန္ထြက္တယ္။ ထြက္တဲ႔စိတ္ကို ၿပန္မဆြဲဘဲနဲ႔ သူ႔ကို ၿဖစ္ေနတဲ႔အတိုင္း ေနာက္က လုိက္ေစာင္႔ၾကည္႔။ ၿဖစ္တဲ႔အတုိင္း ေစာင္႔ၾကည္႔တဲ႔အခါမ်ားလာေတာ႔ တၿဖည္းတၿဖည္း ေနာက္က်ေတာ႔ ဒီစိတ္ဟာ အသြားအလာအထြက္နည္းလာၿပီး တည္ၿငိမ္လာလိမ္႔မယ္။ အဲဒီလိုတည္ၿငိမ္လာတဲ႔အခါက်ေတာ႔ ေနာက္ဆံုး ၀ိပႆနာဉာဏ္ရင္႔တဲ႔အခ်ိန္ေရာက္ၿပီဆိုေတာ႔ စိတ္ကိုတြန္းလႊတ္တာေတာင္ ကိေလာသာအာရံုဆီ မသြားေတာ႔ဘူး။ အဲဒါႏိုင္သြားတာလား၊ ရံွုးေနတာလား။ ႏိုင္သြားတာေနာ္။ ဘာလုိ႔ႏိုင္သြားတာတုန္းဆို ရွုလို႔ေပါ႔။ အဲဒီႏိုင္တဲ႔နည္းေတြကို ၿမတ္စြာဘုရားကေပးထားပါရက္နဲ႔ ဒီႏိုင္တဲ႔ နည္းေတြကို မသံုးပဲနဲ႔ စိတ္ရဲ ႔အညွင္းဆဲ၊ အႏွိပ္စက္ခံေနမယ္ဆိုရင္ လူမိုက္လား၊ လူလိမၼာလား။ လူမိုက္ေပါ႔။ အညွင္းဆဲ၊ အႏိွပ္စက္ခံမလား၊ သူ႔ကိုႏိုင္ေအာင္ခ်ဳပ္မလား။ ခ်ဳပ္မယ္ေပါ႔။

                               “ေရ၌ေပ်ာ္ပါး ေရေနငါး၊ ဆယ္ထားကုန္းတြင္ တင္ေလလွ်င္

                         မတည္မရပ္၊ မေနတတ္၊ ဆတ္ဆတ္တုန္ကာ ခုန္သည္႔သြင္

                         ကာမဂုဏ္ေပ်ာ္ပါး၊ စိတ္မိုက္အား တရားအလုပ္ခြင္ တင္ေလလ်ွင္

                         မတည္မရပ္၊ မေနတတ္၊ ဆတ္ဆတ္တုန္ကာ ခုန္ၿမဲပင္

                         ကာမဂုဏ္ထံ၊ ၿပန္ဖို႔ရန္ ရုန္းကန္တတ္ၿမဲ အမွန္ပင္

                         ေစာင္႔ေရွာက္ရန္ခက္၊ တားရန္ခက္၊ ထိန္းခက္ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီခ်င္

                         ယင္းသည္႔စိတ္အား လႊတ္၍ထား မ်ားၿပားဒုကၡ မုခ်ပင္

                         ေရျမားသစ္ကို လိုသလို ပံုကိုရေအာင္ ၿပဳသည္႔အသြင္

                         စိတ္ရိုင္းအစဥ္ ယဥ္ေအာင္ပင္ သြန္သင္ဆံုးမ ရၿမဲပင္

                         ယင္းသို႔သိၿမင္ ပညာရွင္ စိတ္ဆင္ယဥ္ဖုိ႔ ထိန္းၿမဲပင္

                         ဘာ၀နာခြင္ စိတ္ကိုတင္ အစဥ္ရွုပြား ဆံုးမလွ်င္

                         ကိေလကင္းပ ယဥ္ေက်းရ မုခ်ခ်မ္းသာရၿမဲပင္။”

အဲဒီၿမတ္စြာဘုရားရဲ ႔ ေဒသနာေတာ္ေတြ ေထာက္ထားၿပီးေတာ႔ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြနဲ႔ ညစ္မည္းၿပီးေတာ႔ ရိုင္းစိုင္းေနတဲ႔စိတ္ကို ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ ကင္းႏိုင္သေလာက္ကင္းၿပီးေတာ႔ ၊ ၿဖဴစင္တဲ႔စိတ္ ၿဖစ္သည္ထက္ ၿဖစ္လာၿပီး၊ ယဥ္ေက်းလာေအာင္ ဆံုးမဖို႔ရာ နည္းလမ္းဟာၿဖင္႔ ရွင္ေတာ္ၿမတ္ဘုရားမိန္႔ၾကားထားတဲ႔ ဒီသတိပ႒ာန္နည္းလမ္းပဲလို႔ နားလည္ၿပီးေတာ႔ စိတ္ၿဖစ္သမွ်၊ ရုပ္ၿဖစ္သမ်ွကို မလစ္ရ၊ မလပ္ရေအာင္ ၿဖစ္တိုင္း၊ ၿဖစ္တိုင္း၊ စကၠန္႔တိုင္း၊ မိနစ္တိုင္း ရွုမွတ္ပြားမ်ား ၾကိဳးစာအားထုတ္ၾကၿခင္းအားၿဖင္႔ ရိုင္းစိုင္းေနတဲ႔ စိတ္အစဥ္မွ ကိေလသာအရိုင္းအစိုင္းေတြ စင္ၾကယ္သြားၿပီးေတာ႔ ၿဖဴစင္တဲ႔ စိတ္အယဥ္နဲ႔ နိဗၺာန္တိုင္ေအာင္ ခ်မ္းသာေဆာင္ႏိုင္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ားၿဖစ္ၾကပါေစ။

စိတ္ကိုရွုက ခ်မ္းသာရ တရားေတာ္ (၁)

စိတ္ကိုရွုက ခ်မ္းသာရ တရားေတာ္ (၂)

မူရင္း တရားေတာ္

Typed By: M.N.Pyone

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

စိတ္ကိုရွုက ခ်မ္းသာရ တရားေတာ္ (၂)

ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္ၾကီး

စိတ္မၿဖဴစင္ေသးသမွ် မသိေသးဘူး။ အဲဒီ ၿဖဴစင္တာကို စိတၱ၀ိသုဒၶိ လို႔ေခၚတယ္။ အဲဒီၿဖဴစင္တာက ဘယ္အခါမွ ၿဖဴစင္သလဲဆိုေတာ႔ အ႐ႈခံအာရံု အေပၚမွာ စိတ္အေတာ္ၾကာေအာင္ တည္ေနႏိုင္မွၿဖဴစင္တယ္။ အေတာ္ၾကာေအာင္ တည္ေနႏိုင္ရင္ အဲဒီတည္ေနႏိုင္တဲ႔အခိုက္အတန္႔မွာ ၿဖဴစင္ေနတာပဲ။ ေဘးကို မလႊင္႔မထြက္ မေၿပးမသြားပဲနဲ႔ ေဖာင္းမွဳရုပ္အစဥ္၊ ပိန္းမွဳရုပ္အစဥ္ေပၚမွာပဲ တလွည္႔စီ၊ တလွည္႔စီတည္တယ္။ စၾကၤန္ေလ်ွာက္တဲ႔အခါမွာလည္း ၾကြမွဳ၊ လွမ္းမွဳ၊ ခ်မွဳေပၚမွာပဲ တလွည္႔စီ၊ တလွည္႔စီ တည္တည္သြားတယ္။ အဲဒီလိုတည္ၿငိမ္တာကို သမာဓိလို႔ေခၚတယ္။ အဲဒီလို တည္ၿငိမ္လို႔ သမာဓိရတဲ႔အခိုက္မွာ စိတ္ကၿဖဴစင္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အဲဒီၿဖဴစင္တဲ႔အခိုက္အတန္႔ကို စိတၱ၀ိသုဒၶိလုိ႔ေခၚတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီးေတာ႔ သိစရာရိွတာ စိတ္တည္ၿငိမ္တိုင္း၊ တည္ၿငိမ္တိုင္း သိလာတယ္။ ၿဖဴစင္တဲ႔စိတ္အစဥ္မွာ ပါ၀င္တဲ႔ အသိဉာဏ္ကထက္လာလို႔။ အဲဒီလိုၿဖဴစင္ဖို႔ရာအတြက္ အခုဟာက ေလ႔က်င္႔ပြားမ်ား အားထုတ္ေနတာ။

ဒါေပမယ္႔လည္း စိတ္တည္ၿငိမ္ရံုမွ်ပဲ ရည္ရြယ္ၿပီး အားထုတ္ရင္ေတာ႔ တည္ၿငိ္မ္ရံုမွ်ပဲ တည္ၿငိမ္တယ္၊ သိစရာရိွတဲ႔ ရုပ္သဘာ၀၊ နာမ္သဘာ၀မသိဘူး။ တည္ၿငိမ္ရံုမွ် ရည္ရြယ္ၿပီး ေလ႔က်င္႔ပြားမ်ားအားထုတ္တဲ႔ ကမၼ႒ာန္းကိုသမထကမၼ႒ာန္းေခၚတယ္။ တည္ၿငိမ္ရံုမွ်မဟုတ္ပဲနဲ႔ တည္ၿငိမ္လို႔ စိတ္ၿဖဴစင္ေနတဲ႔အခါမွာ ၿဖဴစင္တဲ႔စိတ္ထဲမွာရိွတဲ႔ အသိဉာဏ္ေလးဟာ အရွုခံေဖာင္းၾကြတတ္တဲ႔သေဘာ၊ ပိန္က်သြားတဲ႔သေဘာ၊ အရွုခံၾကြ၍၊ လွမ္း၍၊ ခ်၍သေဘာ အဲဒီသေဘာေတြကို သူ႔သဘာ၀အတိုင္း ပိုင္းပိုင္းၿခားၿခား သိသိ၊ သိသိသြားဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အားထုတ္တဲ႔ အခါက်ေတာ႔ စိတ္ၿဖဴစင္လာတာနဲအမ်ွ အဲဒီအသိေလးေတြေပၚလာၿပီ။ ေရြ ႔သေဘာေလးေတြ ပထမဆံုး သိလာတယ္။ ေရြ ႔သေဘာသိလာတယ္ဆိုတာ ၀ါေယာဓါတ္ရဲ ႔သဘာ၀လကၡဏာ သိတယ္ေခၚတယ္။ ဒီထက္တိုး အားထုတ္လို႔ စိတ္ကပိုပိုတည္ၿငိမ္လာတဲ႔အခါ က်ေတာ႔ ေရြ ႔သေဘာေလးေတြဟာ တစ္ခုတည္း မဟုတ္ဘူး၊ ႏွစ္ခု၊ သံုးခု၊ ေလးခုပဲ။ ဆင္႔ဆင္႔ၿပီးေတာ႔ ေဖာင္းေဖာင္း လာတယ္၊ ဆင္႔ဆင္႔ၿပီးေတာ႔ ပိန္ပိန္လာတယ္။ ဒီလိုလည္းသိတယ္။

ဒီထက္ပိုရွင္းလာတဲ႔အခါက်ေတာ႔ ေရြ ႔မွဳေလးေတြ အဆက္မၿပတ္ ေၿမာက္မ်ားစြာ အဆင္႔ ဆင္႔ၿဖစ္ေပၚလာတာေတြ႔တယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ႔ ေရြ ႔မွဳ တစ္ခု ၿဖစ္ေပၚၿပီး ေပ်ာက္တာ၊ ေနာက္တစ္ခု ၿဖစ္ေပၚလာတာ၊ ေပ်ာက္တာ၊ ေနာက္တစ္ခုၿဖစ္ေပၚလာတာ၊ ေပ်ာက္တာ ဒါကိုေတြ႔တယ္။ အဲဒါဟာ ၿဖစ္မွဳ၊ ပ်က္မွဳ မၿမဲတဲ႔ အနိစၥေတြ႔တာ။ အဲဒါလည္းပဲ ထက္ၿမက္တဲ႔ အသိဉာဏ္က သူ႔အလိုလို သြားသိတာ။ ဘာေၾကာင္႔ လဲဆိုေတာ႔ စိတ္ကၿဖဴစင္ေနလို႔။ အဲဒါကို ၀ိပႆနာဘာ၀နာ ေခၚတယ္။ သမထဘာ၀နာ ကေတာ႔ စိတ္တည္ၿငိမ္ ရံုမွ်ေလး ရည္ရြယ္တယ္။ ၀ိပႆနာဘာ၀နာကေတာ႔ တည္ၿငိမ္ရံုမ်ွေလးမကဘူး။ သိစရာ ရိွတဲ႔ ရုပ္သေဘာ၊ နာမ္သေဘာကိုသိဖို႔ ဆိုတဲ႔ရြယ္ရည္ခ်က္။ အခုေယာဂီတို႔ အားထုတ္ေနတာက အဲဒီ ၀ိပႆနာပဲ။ စိတ္တည္ၿငိမ္လို႔ ၿဖဴစင္ၿပီဆုိရင္ ၿဖဴစင္တဲ႔စိတ္ထဲမွာပါတဲ႔ အသိဉာဏ္ဟာ ထက္လာၿပီးေတာ႔ အခုေၿပာတဲ႔အတိုင္း အရွုခံ ေဖာင္းမွု၊ ပိန္မွုရုပ္သေဘာ၊ ၾကြမွု၊ လွမ္းမွု၊ ခ်မွု ရုပ္သေဘာ၊ စဥ္းစားစိတ္၊ ေတြးစိတ္ေတြရွုၿပန္ေတာ႔ စဥ္းစားစိတ္၊ ေတြးစိတ္  နာမ္သေဘာ အဲဒီလိုသိသိလာတယ္။ မရွုရင္ေတာ႔ မသိဘူး။

ဒီကေန႔ တရုတ္ဘုန္းၾကီးတစ္ပါး တရားေလ်ွာက္တယ္။ ဘယ္နွယ္႔ေလ်ွာက္လဲဆိုေတာ႔ သူထိုင္၀မ္မွာ တရားအားထုတ္တာ ငါးႏွစ္ရိွၿပီတဲ႔။ ငါးနွစ္သာအားထုတ္ခ႔ဲတယ္။ စိတ္အေၾကာင္း ဘာမွမသိခဲ႔ဘူးတဲ႔။ သူကဘယ္လိုအားထုတ္တာလဲဆိုေတာ႔  ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလရွုတာ။ ေလထြက္ေတာ႔ ထြက္တယ္ ႏွာေခါင္းက၊ ၀င္ေတာ႔ ၀င္တယ္၊ ထြက္တယ္၊ ၀င္တယ္၊ ထြက္တယ္၊ ၀င္တယ္နဲ႔ ႏွားသီး၀ကေနၿပီး ေလရဲ ႔၀င္မွဳ၊ ထြက္မွဳကို ဖမ္းၿပီးရွုတာ။ စိတ္အၿပင္လြင္႔သြားရင္လည္း လြင္႔တဲ႔စိတ္ၿပန္ဆဲြ။ ၿပန္ဆြဲၿပီးေတာ႔ ႏွာသီး၀ၿပန္ကပ္ ထြက္တယ္၊ ၀င္တယ္လို႔ရွု။ စဥ္းစားေနရင္းလည္းပဲ စဥ္းစားမွန္းသိတဲ႔အခ်ိန္မွာၿပန္ဆြဲ ၿပန္ဆြဲၿပီးေတာ႔ ထြက္တယ္၊ ၀င္တယ္လို႔ အဲဒီလို္ရွုတာ။ အဲဒီလိုရွုေတာ႔ သူ႔ဟာက စိတ္ကိုသိဖု႔ိ ရွုတာမဟုတ္ပဲနဲ႔ ႏွာသီး၀ ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလေပၚမွာ စိတ္တည္ၿငိမ္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ပဲရွုတာ။ ရွုေတာ႔ ထြက္တဲ႔စိတ္၊ လႊင္႔တဲ႔စိတ္ရဲ ႔ သေဘာကိုလည္းမသိဘူး။ တခါတရံ စိတ္ထြက္ေန၊ လႊင္႔ေနလည္းပဲ မသိဘူး။အဲဒါေၾကာင္႔ သူ ဘာမွမသိခဲ႔ဘူးတဲ႔။ ငါးႏွစ္လံုးလံုး အားထုတ္ခဲ႔တာ။ အခုဒီမွာက်ေတာ႔ သိလာတယ္တဲ႔။ စိတ္ဆိုတာ ၿဖဳတ္ခနဲ ၿဖဳတ္ခနဲ ထြက္ထြက္သြားတဲ႔သေဘာ ရိွတယ္ဆိုတာလည္း သိလာတယ္။ ထြက္တဲ႔စိတ္ကို လိုက္ရွုရင္ ထြက္တဲ႔စိတ္ဟာ ရပ္သြားတယ္ဆိုတာလည္း သိတယ္။ ေနာက္စိတ္တခုသိရင္ ေနာက္စိတ္တခုက ထပ္ၿပီးေတာ႔ ေပၚလာတယ္ ဆိုတာလည္း သိလာတယ္။ အဲဒီစိတ္ကိုရွုၿပန္ေတာ႔လည္း အဲဒီစိတ္ကရပ္သြားတယ္၊ ေပ်ာက္သြားတယ္ ဆိုတာ စိတ္ရဲ ႔သေဘာကို သူသိစၿပဳလာတယ္။ သိစၿပဳလာတာနဲ႔အမ်ွ သူ႔စိတ္က ပိုၿပီးတည္ၿငိမ္ၿပီးေတာ႔ ခ်မ္းသာ လာတယ္တဲ႔။

ဆိုလိုတာက စိတ္ကိုရွုတဲ႔အေလ႔အက်င္႔လုပ္တဲ႔အခါက်ေတာ႔ စိတ္ရဲ ႔သေဘာသိလာတယ္။ သိလာေတာ႔ အရွုခံစိတ္အေပၚမွာ ရွုတဲ႔ စိတ္က တည္ၿငိမ္ေနတဲ႔အခါမွာ အရွုခံစိတ္ရဲ ႔သဘာ၀ေလး သိေနတယ္။ တၿခားေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ၿဖစ္စရာ အာရံုေတြဆီ စိတ္ကမေရာက္ဘူး။ မေရာက္ေတာ႔ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမၿဖစ္ဘူး။ လြင္႔တယ္ဆို လြင္႔တယ္၊ လြင္႔တယ္ရွု၊ စဥ္းစားတယ္ဆို စဥ္းစားတယ္၊ စဥ္းစားတယ္ရွု၊ ေတြးတယ္ဆို ေတြးတယ္၊ ေတြးတယ္ရွု။ ရွုတဲ႔အခါမွာ လြင္႔စိတ္၊ စဥ္းစားစိတ္၊ ေတြးစိတ္အေပၚမွာပဲ စိတ္ကတည္ၿငိမ္၊ တည္ၿငိမ္ၿပီးေတာ႔ ခုနက လြင္႔စိတ္၊ စဥ္းစားစိတ္၊ ေတြးစိတ္ေတြေပ်ာက္သြားတာလည္းသိတယ္၊ ေနာက္ထပ္ၿပန္ေပၚလာတာလည္းသိတယ္၊ ေနာက္တခါ ေပ်က္သြားတာလည္း သိတယ္။

အဲဒီေတာ႔ စိတ္ကတစ္တန္းတည္း ၿဖစ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ ၿဖစ္လာတယ္၊ ေပ်ာက္သြားတယ္၊ ေနာက္တခါလည္း ၿဖစ္တယ္၊ ေပ်ာက္တယ္ ဆိုတဲ႔ သေဘာကိုသိ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင္႔ စိတ္မၿမဲဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္တယ္။ အဲဒီလိုသေဘာေပါက္တဲ႔ အသိဟာ ၀ိပႆနာဉာဏ္ပဲ။ အဲဒီ ၀ိပႆနာဉာဏ္ဟာ ၿဖဴစင္တဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တဲ႔အခိုက္မွာပဲ ၿဖစ္ေပၚတယ္။ ဟာ… စိတ္ေတြက ထြက္ေန၊ လြင္႔ေန၊ စဥ္းစာေန၊ ေတြးေနလည္း ကို္ယ္က လိုက္မမွတ္ဘူး၊ ဒီတိုင္း ၾကည္႔ေနမယ္ဆိုရင္ လြင္႔ၿမဲလြင္႔၊ ထြက္ၿမဲထြက္ေနေတာ႔ ေဟာ..စိတ္ေတြက အိမ္ေရာက္ လိုေရာက္၊ ေတာေရာက္ လိုေရာက္၊ အလုပ္ဆီေရာက္လိုေရာက္၊ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းဆီ ေရာက္လိုေရာက္၊ ဘုရား ေရာက္လိုေရာက္နဲ႔ ေၿဗာင္းဆန္ေနတယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ႔  စိတ္ကမခ်မ္းသာေတာ႔ဘူး။ ဘာေၾကာင္႔လဲဆို စိတ္ကမည္းေနတယ္။ ဘာစိတ္နဲ႔ မည္းေနတာတုန္းဆိုေတာ႔ လြင္႔စိတ္၊ ပ်ံ ႔စိတ္ေခၚတဲ႔ ဥဒၵစၥ၊ ကုကၠဳစၥစိတ္နဲ႔ မည္းေနတယ္။ အဲဒါဘာေၾကာင္႔  တုန္းဆို စိတ္ကုိမရွုလို႔။ မရွုေတာ႔ စိတ္ကသူသြားခ်င္ရာ အာရံုကိုသြားတယ္။ သူသြားခ်င္ရာ အာရံုကိုသြားၿပီဆိုရင္ မခ်မ္းသာေတာ႔ဘူး။ အဲဒီေတာ႔ စိတ္ကသူသြားခ်င္ရာသြားတာကို လႊတ္ထားတာ ေကာင္းသလား။ အဲဒီစိတ္ကို ရွုၿခင္းအားၿဖင္႔ သိေအာင္ၾကိဳးစားတာ ေကာင္းသလား။ ရွုၿခင္းအားၿဖင္႔ သိေအာင္ ၾကိဳးစားတာ ေကာင္းတယ္ေနာ္။ ရွုၿပီးဆိုရင္ သိေရာ၊ သိၿပီဆိုရင္ အဲဒီစိတ္ဟာ တၿဖည္းၿဖည္းက်ေတာ႔ ရပ္သြားတာပဲ။

ၿမင္ႏိုင္ခဲစြ၊ သိမ္ေမြ႔လွ၍ွ

သူက်လိုရာ က်တတ္ပါသည္႔၊

ပမာေမ်ာက္ႏိွုင္း၊ စိတ္ဆင္ရိုင္းကို

ထုသိုက္ေၿဖခၽြတ္၊ ထင္တိုင္းလႊတ္၍

မကြပ္မထိန္း၊ ညႊတ္တိုင္းယိမ္းက

ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာ မရပါပဲ၊

ပူစရာဆင္႔ကဲ လြန္ဆင္းရဲသည္

မိုက္မဲသူတို႔ လမ္းစဥ္တည္း။

စိတ္ကလုပ္ခ်င္ရာသာ လႊတ္ေပးၿပီး လုပ္ၿပီဆိုရင္ေတာ႔ မေကာင္းမွဳ၊ အကုသိုလ္၊ ဒုစရိုက္ေတြပဲ ေၿပာတယ္၊ ဒုစရိုက္ ေတြပဲလုပ္မယ္။ လုပ္ၿပီဆိုရင္ေတာ႔ ဒုကၡေတြပဲ အဆင္႔ဆင္႔ပြားေတာ႔တာပဲ၊ သုခဆိုတာမရိွဘူး။

သုဒုဒၵသံ သုနိပုဏံ၊ ယတၳကာမနိပါတိနံ။ စိတၱံ ရေကၡထ ေမဓာ၀ီ၊ စိတၱံ ဂုတၱံ သုခါ၀ဟံ။

သုဒုဒၵသံ - အလြန္ၿမင္ႏိုင္ခဲေသာ၊ သုနိပုဏံ - အင္မတန္ သိမ္ေမြ႔ေသာ၊ ယတၳကာမနိပါတိနံ - သူက်ခ်င္ရာ အာရံု၌က်တတ္ေသာ၊ စိတၱံ - စိတ္ကို၊ ေမဓာ၀ီ - ပညာရိွသည္၊  ရေကၡထ - ရွုမွတ္ ပြားမ်ားေသာအားၿဖင္႔ ေစာင္႔စည္း၊ထိန္းသိမ္းရာ၏။ ဂုတၱံ - ေစာင္႔ေရွာက္ထိန္းသိမ္း၍ လံုၿခံဳၿပီးေသာ၊ စိတၱံ - စိတ္သည္၊  သုခါ၀ဟံ - နိဗၺာန္တိုင္္ေအာင္ ခ်မ္းသာကို ေဆာင္တတ္၏။

ေစာင္႔ေရွာက္၍ လံုၿခံဳၿပီးေသာစိတ္သည္ဆိုတာ ၿမင္တိုင္း၊ ၾကားတိုင္၊ နံတိုင္း၊ စားတုိင္း၊ ထိတိုင္း၊ ၾကံေတြးတိုင္း ၿမင္တယ္၊ ၾကားတယ္၊ နံတယ္၊ စားတယ္နဲ႔ ရွုရွု၊ ရွုရွဳေပးလိုက္တဲ႔အခါ ေနာက္က်ေတာ႔ ၿမင္မွုေပၚမွာလည္း ေလာဘ၊ ေဒါသ မၿဖစ္ေတာ႔ဘူး၊ ၾကားမွဳအေပၚမွာလည္း ေလာဘ၊ ေဒါသ မၿဖစ္ေတာ႔ဘူး၊ နံမွု၊ စားမွုအေပၚမွာလည္း ေလာဘ၊ ေဒါသမၿဖစ္ေတာ႔ဘူး။ မၿဖစ္ေတာ႔ စိတ္မည္းေတြမရိွေတာ႔ စိတ္ဟာ ၿဖဴစင္ေနေရာ။ ၿဖဴစင္ေနရင္ စိတ္ဟာ ေစာင္႔ေရွာက္လို႔ လံုၿခံဳသြားၿပီ။ စိတ္ထဲမွာ ကိေလသာ ေဘးရန္ မရိွေတာ႔။ အဲဒိီလုိဆိုရင္ ခ်မ္းသာၿပီတဲ႔။ အဲဒီလို သေဘာရိွတဲ႔ စိတ္ကို သူ႔အတိုင္းလႊတ္ထားမွ ခ်မ္းသာမွာလား၊ သူကို႔ ရွုမွတ္ၿပီးေတာ႔ ေစာင္႔ေရွာက္ေပးမွ ခ်မ္းသာမွာလား။ ေစာင္႔ေရွာက္ေပးမွ ခ်မ္းသာမယ္။

                                                       “ ၿမင္ႏိုင္ခဲစြ၊ သိမ္ေမြ႔လွ၍ွ

                                              သူက်လိုရာ က်တတ္ပါသည္႔၊

                                              ပမာေမ်ာက္ႏိွုင္း၊ စိတ္ဆင္ရိုင္းကို

                                              ခ်င္႔ႏိွုင္းဉာဏ္ယွဥ္၊ သမၸဇဥ္ႏွင္႔

                                              အစဥ္ခၽြန္းအုပ္ သတိခ်ဳပ္၍ွ

                                              မလွဳပ္မယိုင္ ေကာင္းစြာႏိုင္ေသာ္

                                              ဖြံ႔ခုိင္ၿဖိဳးၿဖိဳး ခ်မ္းသာတိုးသည္

                                              ေကာင္းက်ိဳး ၾကြယ္လိမ္႔မည္သာကိုး။”

စိတ္ဆင္ရိုင္းကို သတိခၽြြန္းအုပ္၍ွ ရွုမွတ္ပြားမ်ားၿခင္းအားၿဖင္႔ ေစာင္႔ေရွာက္မွသာ အကုသိုလ္ၿဖစ္စရာ အာရံုဆီ မသြားေတာ႔ ကိေလသာေတြ မလုပ္ရွားႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ သတိၿဖင္႔ ရွုမွတ္၍ ေစာင္႔ေရွာက္သၿဖင္႔ လံုၿခံဳၿပီးေသာစိတ္ သည္ နိဗၺာန္တိုင္ေအာင္ ခ်မ္းသာကိုေဆာင္တတ္၏။ စိတ္ဆင္ရိုင္းကို က်ံဳးသြင္းၿပီး ယဥ္ေအာင္လုပ္တာ၀ိပႆနာပဲ။ 

(ဆက္ရန္)

စိတ္ကိုရွုက ခ်မ္းသာရ တရားေတာ္ (၁)

စိတ္ကိုရွုက ခ်မ္းသာရ တရားေတာ္ (၃)

မူရင္း တရားေတာ္

Typed By: M.N.Pyone

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

စိတ္ကိုရွုက ခ်မ္းသာရ တရားေတာ္ (၁)

ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္ၾကီး

တရားအားထုတ္္တယ္ဆိုတာ စိတ္ကိုၿဖဴစင္ေအာင္ ေလ႔က်င္႔ပြားမ်ားတဲ႔အလုပ္ပဲ။ အဂၤလိပ္ကေတာ့Mental Culture လို႔ ဒီလိုသံုးတယ္။ Mental Development လို႔လည္း သံုးတယ္။ Mental Trainingလို႔လည္း သံုးတယ္။ စိတ္ကိုေလ့က်င့္ေပးတာ။ ျဖဴစင္ေအာင္။ စိတ္ကမ်ားေသာအားၿဖင္႔ ညစ္မည္းေနတာမ်ားတယ္။ လိုခ်င္တပ္မက္တဲ႔စိတ္ ေလာဘစိတ္ေတြၿဖစ္ေနတဲ႔အခါၿဖစ္၊ စိတ္ဆိုးစိတ္ပ်က္ ေဒါသစိတ္ေတြၿဖစ္တဲ႔အခါၿဖစ္၊ ေထာင္လႊားတက္ၾကြ ဘ၀င္ၿမင္႔တဲ႔ မာနစိတ္ေတြၿဖစ္တဲ႔အခါၿဖစ္၊ မနာလိုစိတ္ ဣႆာ စိတ္ေတြ ၿဖစ္တဲ႔အခါၿဖစ္၊ ႏွေၿမာတြန္႔တိုစိတ္ မစၦရိယစိတ္ ၿဖစ္တဲ႔အခါၿဖစ္၊ အသိအၿမင္မွားတဲ႔ ဒိ႒ိေခၚတဲ႔ အသိအၿမင္မွားတဲ႔ အယူအဆေတြ စိတ္ထဲၿဖစ္ေပၚလိုၿဖစ္ေပၚ အစရိွသည္ၿဖင္႔ ညစ္မည္းတဲ႔စိတ္ေတြပဲ အၿဖစ္မ်ားတယ္။  ဒါေၾကာင္႔စိတ္ဟာ ေရနဲ႔တူတယ္။ ေရမ်ား ေၿမေပၚၿဖစ္ၿဖစ္ တစံုတခုေပၚၿဖစ္ၿဖစ္ ေလာင္းခ် လိုက္ၿပီဆိုရင္ နိမ္႔ရာဘက္ပဲ စီးသြားတယ္။ ၿမင္႔တဲ႔ဘက္ကို မစီးဘူး။ ၿမင္႔တဲ႔ဘက္ကို စီးေစခ်င္ရင္ ေရစီး ေၾကာင္းေရွ ႔က အဆီးအတားလုပ္ေပးမွသာ ၿမင္႔ရာဘက္ကို ၿပန္စီးတယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ပဲ ေရကို ဒီအတိုင္းသာ သြန္ခ်လိုက္မယ္ဆိုရင္ နိမ္႔ရာဘက္ကိုပဲ စီးသြားတယ္။ ထို႔အတူပဲ စိတ္ကိုလည္း သတိ၊ ပညာနဲ႔ သာမထိန္းကြပ္လွ်င္ နိမ္႔ရာဘက္၊ အကုသိုလ္အာရံုဘက္ (ေလာဘအာရံု၊ ေဒါသအာရံု၊ ေမာဟမာနအာရံု) ကိုပဲသြားတယ္။ ကုသိုလ္ၿဖစ္စရာအာရံုဘက္ကိုမသြားဘူး။

ဘာေၾကာင္႔တုန္းဆို ေလာကကိုက ေလာဘ၊ ေဒါသဦးစီးၿပီး အားၾကီးေနတဲ႔ ေလာက ၿဖစ္ေတာ႔ ေလာဘၿဖစ္စရာ အာရံုေပါတယ္၊ ေဒါသၿဖစ္စရာ အာရံုေပါတယ္၊ မာနၿဖစ္စရာအာရံု ေပါတယ္။ ေပါေတာ႔ ေလာဘၿဖစ္စရာ အာရံုဆီဘက္ပဲ စိတ္ကသြားၿပီးေတာ႔ လိုခ်င္တယ္၊ တပ္မက္တယ္၊ ႏွစ္သက္တယ္၊ တြယ္တာတယ္။ ေဒါသၿဖစ္စရာအာရံုဘက္သြားၿပီး စိတ္ဆိုးတယ္၊ စိတ္ပ်က္တယ္၊ စိတ္မခ်မ္းသာဘူး စသည္ၿဖင္႔ မေကာင္းတဲ႔ စိတ္မည္းေတြ၊ အကုသိုလ္စိတ္ (ကိေလသာ) ေတြပဲ ၿဖစ္တယ္။ စိတ္ကိုညစ္ႏြမ္းေစတဲ႔အတြက္ ကိေလသာ လို႔ေခၚတယ္။ လူကို ႏိွပ္စက္တဲ႔စိတ္၊ ဆင္းရဲေအာင္လုပ္တဲ႔စိတ္၊ ပူေလာင္ေစတဲ႔စိတ္၊ ေလာင္ၿမိဳက္ေစတဲ႔စိတ္ အဲဒီ စိတ္မည္းေတြရိွေနသမ်ွ ဆင္းရဲေနတယ္။ အဲဒီ စိတ္မည္းေတြနည္းရင္ နည္းသေလာက္ ခ်မ္းသာတယ္။ စိတ္ၿဖဴေတြ မ်ားရင္မ်ားသေလာက္ ခ်မ္းသာတယ္။ ၿဖဴတဲ႔စိတ္ (ကုသိုလ္စိတ္၊ ေကာင္းတဲ႔စိတ္၊ အၿပစ္ကင္းတဲ႔စိတ္) ၿဖစ္ေနရင္ စိတ္ဟာ ၿဖဴၿပီး ခ်မ္းသာေနတယ္၊ ၾကည္လင္ေနတယ္၊ ခ်မ္းေၿမ ႔ေနတယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လူကိုႏွိပ္စက္တတ္၊ ပူေလာင္ေစတတ္တဲ႔ စိ္တ္ညစ္၊ စိတ္မည္း၊ ကိေလသာစိတ္ေတြ မ၀င္ေစဘဲနဲ႔ ကုသိုလ္စိတ္၊ စိတ္ေကာင္း၊ စိတ္ၿမတ္ေတြပဲၿဖစ္ေနေအာင္ ေလ႔က်င္႔၊ ပြားမ်ား၊ အားထုတ္တာကို တရားအားထုတ္တယ္ (ဘာ၀နာ) လို႔ေခၚတယ္။

ဘာ၀နာ (တရားအားထုတ္တယ္) ဆိုသည္မွာ မိမိသႏၱန္၌ ၿဖဴစင္ေသာစိတ္ (အျပစ္ကင္းတဲ့ ကုသိုလ္စိတ္) မ်ား ၿဖစ္ပြားေအာင္ အားထုတ္ၿခင္း၊ စိတ္ကို ေလ႔က်င္႔ေပးၿခင္းကို ေခၚတယ္။ ေဖာင္းတယ္၊ ပိန္တယ္၊ ထိုင္တယ္၊ ထိတယ္ ႐ႈမွတ္လို႔ ေကာင္းတဲ႔ အခါၿဖစ္ေစ၊ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္၊ ရွုမွတ္လို႔ေကာင္းတဲ႔အခါၿဖစ္ေစ စိတ္ဟာအရွုခံ  ေဖာင္းမႈ၊ ပိန္မႈ အေပၚမွာဘဲ တည္ၿငိမ္ေနတာမ်ားလာေတာ႔ တၿခားေလာဘၿဖစ္စရာ၊ ေဒါသၿဖစ္စရာ၊ စိုးရိမ္စရာ၊ ပူေဆြးစရာ အဲဒီဘက္ စိတ္မေရာက္ဘဲနဲ႔ စိတ္ဟာေဖာင္းတာကို တည္လိုက္၊ ပိန္တာကို တည္လိုက္၊ ေဖာင္းတာအဆင္႔ဆင္႔ေတြ႔လိုက္၊ ပိန္တာအဆင္႔ဆင္႔ေတြ႔လိုက္နဲ႔ တလွည္႔စီ တည္ၿငိမ္၊ တည္ၿငိမ္ၿပီးေနတဲ႔အခါမွာ စိတ္က ခုနကေၿပာတဲ႔ ေလာဘ၊ ေဒါသစိတ္ အညစ္အမည္းေတြမရိွဘူး။ မရိွေတာ႔ အဲဒီစိတ္အစဥ္ဟာ ၿဖဴေနတယ္။ ေဖာင္းတာေလး သိလိုက္၊ ေဖာင္းတာၿပီးသြားၿပန္ေတာ႔ ပိန္တာေလးသိလိုက္၊ ေနာက္တခါေဖာင္းတာေလးေပၚလာ ေဖာင္းတာေလး သိလုိက္၊ ေနာက္တခါပိန္တာေပၚလာ ပိန္တာေလး သိလိုက္နဲ႔ ဒီရုပ္သေဘာေလးႏွစ္ခု၊ လႈပ္ရွားေနတဲ႔သေဘာေလးနွစ္ခုအေပၚမွာပဲ စိတ္ကတစ္လွည္႔စီတည္ေနတယ္။ အဲဒီလႈပ္ရွားေနတဲ႔သေဘာေလးနွစ္ခုက လိုခ်င္စရာလည္းမဟုတ္ဘူး၊ စိတ္ဆိုးစရာလည္းမဟုတ္ဘူး၊ စိတ္ပ်က္ စရာ လည္းမဟုတ္ဘူး၊ ဘာလဲလို႔ဆိုေတာ႔ သိစရာေလး။ အဲဒီသိစရာေလးကို သိသိၿပီးေနေတာ႔ အဲဒီစိတ္ထဲမွာ စိတ္အညစ္အမည္းမရိွဘူး။ ၿဖဴစင္တဲ႔ အၿပစ္ကင္းတဲ႔ စိတ္ပဲရိွေနေတာ႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေယာဂီခ်မ္းသာတယ္။

ထို႔အတူပဲ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္၊ ထိတယ္၊ ဖိတယ္ ေသေသခ်ာခ်ာ၊ စူးစူးစိုက္စိုက္ ႐ႈလို႔မို႔လို႔ တေရြ ႔ေရြ ႔ ၾကြလာတဲ႔သေဘာ၊ တေရြ ႔ေရြ ႔ ေရွ ႔လွမ္းသြားတဲ႔သေဘာ၊ တေရြ ႔ခ်င္းတေရြ ႔ခ်င္း ေအာက္ဘက္ကို ေၿခေထာက္ က်သြားတဲ႔သေဘာ၊ ေအာက္ထိလိုက္တဲ႔သေဘာ၊ ထိလိုက္လို႔မို႔လို႔ ေအးခနဲ၊ ပူခနဲ ခံစားရတဲ႔သေဘာ၊ ႏူးည့ံမွဳ၊ ၾကမ္းတမ္းမွဳ ခံစားရတဲ႔သေဘာ၊ ၿပီးေတာ႔ ဖိနင္းလိုက္ေတာ႔ ပိသြားတဲ႔သေဘာ အစရိွသည္ အဲဒီအေပၚမွာပဲ စိတ္က တလွည္႔စီ စိုက္ၿပီးတည္ေနရင္ ၾကြခ်င္တယ္၊ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္၊ ထိတယ္၊ ၾကြခ်င္တယ္၊ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္၊ ထိတယ္။ အဲဒီလို တည္ၿငိမ္ေနတဲ႔အခါ စိတ္က အကုသိုလ္ၿဖစ္စရာ အာရံံုေတြဆီ မေရာက္ဘူး။ သိစရာ ရုပ္အာရံု၊ နာမ္အာရံုအေပၚမွာပဲ စိတ္ကစိုက္ၿပီးေတာ႔ တည္ေနတယ္။ အဲဒီလို တည္ေနေတာ႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေလာဘလည္းမၿဖစ္ဘူး၊ ေဒါသလည္းမၿဖစ္ဘူး၊ ေမာဟလည္းမၿဖစ္ဘူး။ ပကတိ ၿဖဴစင္တဲ႔စိ္တ္ ၿဖစ္ေနတယ္။ သိရံုမွ်၊ သိရံုမ်ွ သိသိၿပီးေတာ႔။ အဲဒီၿဖဴစင္တဲ႔စိတ္ၿဖစ္ေနတဲ႔အခါမွာလည္း ေယာဂီ ခ်မ္းသာ ေနတယ္ဆိုတာ ေယာဂီကို္ယ္ေတြ႔ပဲ။

ေသခ်ာစူးစူးစိုက္စိုက္႐ႈၾကည္႔ရင္ ေသေသခ်ာခ်ာသိတယ္။ ၾကြခ်င္တယ္၊ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္၊ ထိတယ္။ ၾကြခ်င္တယ္၊ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္၊ ထိတယ္။ ဒီထက္ပိုႏိုင္ေသးရင္ ၾကြခ်င္တယ္၊ ၾကြခ်င္တယ္၊ ၾကြတယ္၊ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္၊ ခ်တယ္၊ ထိတယ္၊ ထိတယ္၊ ဖိတယ္၊ ဖိတယ္ စသည္ၿဖင္႔ စူးစူးစိုက္စိုက္ ႐ႈလို႔ စိတ္ကအဲဒီအေပၚမွာပဲ အတည္ၿငိမ္မ်ားၿပီဆိုရင္ အဲဒီစိတ္ကၿဖဴစင္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင္႔မို႔ အဲဒီအခိုက္အတန္႔ကို စိတၱ၀ိသုဒၶိလို႔ေခၚတယ္။ အဲဒီလို စိတ္ၿဖဴစင္ေနရင္ စိတ္ခ်မ္းသာရံုတင္မကဘူး၊ ၿဖဴစင္ေနတဲ႔စိတ္ထဲမွာပါတဲ႔ အသိဉာဏ္ကလည္း ပိုၿပီး ထက္ၿမက္လာတယ္။ ထက္ၿမက္လာေတာ႔ သိစရာရိွတာကို ပိုပိုင္းပိုင္းၿခားၿခားသိလာတယ္။ စိတ္မၿဖဴစင္သမ်ွ အသိဉာဏ္မထက္ဘူး။ ဓါးမ်ားသံေခ်းတက္ေနေတာ႔ တံုးသလား၊ ထက္သလား၊ တံုးေနတယ္ေနာ္။ အဲဒီသံေခ်းေတြစင္ေအာင္ ေက်ာက္ေပၚမွာေသြးလိုက္တဲ႔အခါ သံေခ်းစင္သြားရင္ ထက္လာတယ္။ အဲဒီအတိုင္းပဲ။ စိတ္ထဲမွာ စိတ္အညစ္အမည္း ေလာဘ၊ ေဒါသစသည္႔ သံေခ်းေတြ စိတ္ထဲတက္ေနရင္ အဲဒီစိတ္ထဲမွာပါတဲ႔ ဉာဏ္ဟာမထက္ေတာ႔ဘူး၊ တံုးေနတယ္။ အဲဒီေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ အညစ္အေၾကးေတြ မရိွပဲနဲ႔ ၿဖဴစင္ေနတဲ႔အခိုက္ဆိုရင္ စိတ္ဟာ ၿဖဴစင္ၾကည္လင္ၿပီး ခ်မ္းသာေနတာကတစ္ပိုင္း၊ အဲဒီၿဖဴစင္ၾကည္လင္ေနတဲ႔အတြက္ပဲ ဉာဏ္ကထက္လာတယ္။ သံေခ်းေတြေၿပာင္သြားတဲ႔ဓါးဟာ ထက္လာသလို၊ စိတ္အညစ္အမည္း မရိွတဲ႔ အခိုက္မွာ စိတ္ဟာအသိဉာဏ္က ထက္လာေတာ႔၊ အဲဒီစိတ္ၿဖဴစင္တဲ႔အခ်ိန္ကစၿပီး သိစရာရုပ္သေဘာ၊ နာမ္သေဘာကို သူ႔အလိုလို သိသိလာတာ က်ေတာ႔ ၀ိပႆနာဉာဏ္။

(ဆက္ရန္)

စိတ္ကိုရွုက ခ်မ္းသာရ တရားေတာ္ (၂)

စိတ္ကိုရွုက ခ်မ္းသာရ တရားေတာ္ (၃)

မူရင္း တရားေတာ္

Typed By: M.N.Pyone

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

အႏွစ္သံုးပါးတရားေတာ္

ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္ၾကီး

ပဥၥႏၷံ ေ၀ရာနံ သာရာဒနဘာေ၀န အသာရႆ ဓနႆ ဒါနံ သာေရာ။

ပဥၥႏၷံ ေ၀ရာနံ - ေရ၊ မီး၊ မင္း၊ သူခိုး၊ အေမြခံသားသမီးဆိုးတို႔ႏွင္႔ ၊ သာရာဒနဘာေ၀န - မၿပတ္အၿမဲ ဆက္ဆံေနရသည္႔အတြက္ေၾကာင္႔ ၊ အသာရႆ  - အႏွစ္သာရ ဘာမွမဟုတ္ေသာ၊ ဓနႆ - စီးပြား၊ဥစၥာ၏၊ သာေရာ - ထုတ္ယူလို႔ ရႏိုင္သည္႔ အႏွစ္သည္ကား၊ ဒါနံ -  ေပးကမ္း၊ စြန္႔ၾကဲ၊ လွဴဒါန္းမွဳ၊ ဒါနအစုတို႔ပါေပတည္း။

ဒါၿဖင္႔ ပစၥည္း၊ ဥစၥာ၊ ရတနာထဲက အကာကိုထုတ္ယူပါဆိုေတာ႔ သူတပါးကို ေပးကမ္း စြန္႔ၾကဲ၊လွဴဒါန္းလိုက္တဲ႔ ေစတနာ၊ ဒါနအစုေလးသည္ အႏွစ္ရသြားတယ္။ အဲဒီေစတနာ၊ ဒါန အႏွစ္ ကေလးကို တခါ ေရဖ်က္လို႔ေကာ ပ်က္ဆီးရဲ ႔လား၊ မီးဖ်က္လို႔ေကာ ပ်က္ဆီးရဲ ႔လား၊ သူခိုး၊ ဓါးၿပေတြယူလို႔ေကာ ရရဲ ႔လား၊ အေမြခံ သားဆိုး၊ သမီးေတြကေကာ ယူသံုးၿဖဳန္းလို႔ ရရဲ ႔လား၊ မရဘူးေနာ္။ လူသာေသမယ္ ဒီေစတနာ၊ ဒါန အႏွစ္ ကေလး ကေတာ႔ မပ်က္ေတာ႔ဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ သူ႔ကို အႏွစ္လို႔ေခၚတယ္။ ဒါဘယ္ထဲကရသြားပါလိမ္႔၊ ပစၥည္း၊ ဥစၥာ၊ ရတနာ တည္းဟူေသာ အကာထဲက ထုတ္ယူခဲ႔တာ။  

“ဥစၥာထဲမွာ အႏွစ္ရွာ ေတြ႔တာဒါနပဲ”။

*********************************************************

မိမိတို႔ ခႏၶာကိုုယ္ၾကီး ၾကည့္လိုက္။

ဗဟူေရာဂါ သာရာဒနဘာေ၀န အသာရႆ သရီရႆ သီလ၀ေႏၱသု အဘိ၀ါဒနာဒိကမၼံ သာေရာ။

ဗဟူေရာဂါ သာရာဒနဘာေ၀န - ကိုးဆယ္႔ေၿခာက္ပါးေသာေရာဂါ၊ ေ၀ဒနာတို႔ႏွင္႔ မၿပတ္အၿမဲ ဆက္ဆံေနရသည္႔အတြက္ေၾကာင္႔၊ အသာရႆ - အႏွစ္သာရ ဘာမွ်မဟုတ္ေသာ၊ သရီရႆ - အလ်ားတစ္လံ၊ အနံတစ္ထြာမ်ွရိွေသာ ေဟာဒီ႔ခႏၶာကို္ယ္ၾကီး၏၊  သာေရာ - ထုတ္ယူလို႔ ရႏိုင္သည္႔ အႏွစ္သည္ကား၊ သီလ၀ေႏၱသု - သီလရိွၾကကုန္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔၌၊  အဘိ၀ါဒနာဒိကမၼံ - အရုိအေသၿပဳၿခင္း၊ လက္အုပ္တင္မိုး ရိွခိုးၿခင္းအမွု အစရိွသည္တို႔ပါေပတည္း။

တို႔ခႏၶာကိုယ္ၾကီး ၾကည္႔လိုက္စမ္း။ အလ်ားကတစ္လံေလာက္ရိွတယ္၊ အနံကေတာ႔ တစ္ထြာေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ရိွတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေသးငယ္လို႔ေနေန ဒီခႏၶာကို္ယ္ၾကိီးနဲ႔ ဆက္ဆံေနရတဲ႔ သေဘာေတြ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ကိုးဆယ္႔နဲ႔ေၿခာက္ပါးေသာေရာဂါ၊ ေ၀ဒနာေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေနရတယ္။ဒီခႏၶာကိုယ္ၾကီးက ဘယ္သူနဲ႔ ဆက္ဆံရတယ္၊ ေရာဂါေတြနဲ႔ ဆက္ဆံရတယ္။ တစ္မ်ိဳးတည္းမ်ား ဟုတ္ရဲ ႔လား။ ကိုးဆယ္႔ေၿခာက္ပါး၊ မ်ားလွေသာ ေရာဂါေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေနရတဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ၾကီး။

ခႏၶာကိုယ္တည္းဟူေသာ အကာထဲက အႏွစ္ကိုထုတ္ယူပါဆိုေတာ႔ သီလ၀ေႏၱသု - သီလရိွၾကကုန္ေသာ သူေတာ္ေကာင္း အေပါင္းတို႔၌၊ အဘိ၀ါဒနာဒိကမၼံ - အရုိအေသၿပဳၿခင္း၊ လက္အုပ္တင္မိုး ရိွခိုးၿခင္း အမွု အစရိွသည္တို႔ပါေပတည္း။

ခႏၶာကိုယ္ထဲက အႏွစ္ထုတ္ယူလိုက္ပါဆိုေတာ႔ မိမိထက္ အသက္၊ သိကၡာ၊ ဂုဏ္၀ါၾကီးမားတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ မိဘ၊ ဆရာသမား၊ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ၊ သီလ၊ သမာဓိရိွေနတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို အရိုအေသၿပဳတာ၊ လက္အုပ္တင္မိုးရိွခိုးၿခင္း အမွုေတြ ၿပဳလိုက္လို႔ရိွရင္ ခႏၶာကိုယ္တည္းဟူေသာ အကာထဲက အႏွစ္ကိုရသြားၿပီ။ ခႏၶာကိုယ္တည္း ဟူေသာ အကာထဲက အႏွစ္ကိုရတယ္။ အဲဒီ မိမိထက္ အသက္၊ သိကၡာ၊ ဂုဏ္၀ါၾကီးမားတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ မိဘေတြ၊ သံဃာေတာ္အရွင္ၿမတ္ေတြ၊ ဘုရား၊တရားအစရိွတဲ႔ သီလရိွတ႔ဲ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ရိွခိုးၿခင္းအမွုၿပဳတယ္ဆိုတာ သီလကုသိုလ္၊ အရိုအေသၿပဳတယ္ဆိုတာ သီလကုသိုလ္။ မိဘတို႔ရဲ ႔ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ေပးတာလည္း သီလကုသိုလ္၊ ဆရာသမားတို႔ရဲ ႔ ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြ လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ေပးတာလည္း သီလကုသိုလ္။

ဒါေၾကာင္႔သီလက ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရိွတယ္။ ေရွာင္ရမယ္႔ သီလနဲ႔ ေဆာင္ရမယ္႔သီလ။ ေရွာင္ရမယ္႔ သီလကေတာ႔ ပထမတုန္းက တစ္ပုဒ္ခ်င္း တစ္ပုဒ္ခ်င္း ပါဏာတိပါတာ၊ အာဒိႏၷာဒါနာ၊ ကာေမသုဆိုတဲ႔ သူမ်ားအသက္သတ္ၿခင္း၊ သူ႔ဥစၥာခုိးၿခင္း၊ ကာမဂုဏ္တို႔ကို မီွ၀ဲတာေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္ၿခင္း။ ဒါကေရွာင္ရမယ္႔ သီလေတြ။ ေဆာင္ရမယ္႔ သီလေတြက ပထမေၿပာခဲ႔သလို မိဘတုိ႔ရဲ ႔ေ၀ယ်ာ၀စၥ၊ ဆရာသမား တုိ႔ရဲ ႔ ေ၀ယ်ာ၀စၥ၊ ေယာဂီ တို႔ရဲ ႔ေ၀ယ်ာ၀စၥ၊ ဘုရားရဲ ႔ေ၀ယ်ာ၀စၥ အစရိွသည္ၿဖင္႔ သံဃာေတာ္ အရွင္ၿမတ္ ေတြရဲ ႔ ေ၀ယ်ာ၀စၥ၊ သီလရိွၾကတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္အေပါင္းတုိ႔ရဲ ႔ ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြ ရြက္ေဆာင္ေနတာကေတာ႔ ေဆာင္ရမယ္႔ သီလ။ အဲဒီ ေရွာင္ရမယ္႔ သီလၿဖစ္ၿဖစ္၊ ေဆာင္ရမယ္႔ သီလၿဖစ္ၿဖစ္၊ ဒီခႏၶာကိုယ္တည္းဟူေသာ အကာထဲကေန အႏွစ္ကိုထုတ္ယူတာ။ ဘယ္ထဲကထုတ္ယူလိုက္ပါလိမ္႔ ခႏၶာကိုယ္တည္းဟူေသာ အကာထဲကေန သီလ တည္းဟူေသာ အႏွစ္ကုိ ထုတ္ယူတာ။ ဘာအႏွစ္ထုတ္ယူလိုက္ပါလိမ္႔၊ သိီလအႏွစ္ထုတ္ယူလိုက္တာ။ ဒီသီလ အႏွစ္က ဘယ္ထဲက ထြက္လာပါလိမ္႔၊ ခႏၶာကိုယ္ အကာထဲကထြက္လာတာ။ ခႏၶာကိုယ္ အကာတည္းဟူေသာ အရာဌာနကေန ၿပိီးေတာ႔ သီလတည္းဟူေသာ အႏွစ္ကို ထုတ္ယူလိုက္တာ။ ဒါၿဖင္႔ ဒီခႏၶာကိုယ္ၾကီးသည္ အကာလား အႏွစ္လားလို႔ ေမးရင္ အကာေနာ္။ အဲဒီအကာကို အႏွစ္ထင္ၿပိီး ၿပဳၿပင္ေနၾကတာ။ အဲဒါလူလိမၼာလား၊ လူမိုက္လား၊ လူမိုက္။

အကာကို အကာလို႔ၿမင္ၾကပါ။ ေအးအဲဒါေၾကာင္႔မို႔ ဒီခႏၶာကိုယ္ၾကီးက ဘာပါလိမ္႔။ “အကာ”။ အကာ ထဲကအနွစ္ထုတ္ယူပါဆိုေတာ႔ သီလ။ ဘာပါလိမ္႔ သီလ။ “ခႏၶာထဲမွာ အႏွစ္ရွာ ေတြ႔တာ သီလပဲ”။

*********************************************************

အႏွစ္သံုးမ်ိဳးမွာ တစ္ခုပဲက်န္ေတာ့တယ္။ အဲဒီအႏွစ္က ဘာလဲဆိုေတာ့...

အနိစၥာဘိဘူတဘာေ၀န အသာရႆ ဇီ၀ိတႆ အနိစၥာဒိ၀ေသန ၀ိပႆနာေယာေဂါ သာေရာ။

အနိစၥာဘိဘူတဘာေ၀န - မၿမဲေသာတရားက အၿမဲတမ္းႏွိပ္စက္ေနသည္႔ အတြက္ေၾကာင္႔၊  အသာရႆ - အႏွစ္သာရဘာမွ်မဟုတ္ေသာ၊  ဇီ၀ိတႆ - ဇီ၀ိတိေျႏၵ ေခၚဆိုရသည့္ အသက္၏၊ သာေရာ -  ထုတ္ယူလို႔ရႏိုင္သည္႔ အႏွစ္သည္ကား၊ အနိစၥာဒိ၀ေသန - အနိစၥ၏ အစြမ္းအားျဖင့္၊ ၀ိပႆနာေယာေဂါ -  ၀ိပႆနာတရားတုိ႔ပါေပတည္း။

ေပၚရာ ရႈတာ ၀ိပႆနာ ကို ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္....

Typed By: M.N.Pyone

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ေပၚရာ ႐ႈတာ ၀ိပႆနာ

ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

ဒါၿဖင္႔ တို႔ပရိတ္သတ္… ေဟာဒီနွာသီး၀က အၿမဲတမ္း ရွဴရိွဳက္ေနတဲ႔ ေလကေလး မရိွဘူးလား။ အႆာသ၊ ပႆာသ ၀ါေယာဓါတ္လို႕ေခၚတာ။ ၀င္တဲ႔ေလက်ေတာ႔ ၀င္သက္၊ ထြက္သြားတဲ႔ေလက်ေတာ႔ ထြက္သက္။ ၀င္သက္၊ ထြက္သက္ ၀ါေယာဓါတ္ ေၿခာက္ပါး၊ အႆာသ၊ ပႆာသ ၀ါေယာဓါတ္။ အဲဒီေတာ႔ ဒီအသက္လို႔ေခၚတဲ႔ ေလကေလးဟာ ၾကည္႔လိုက္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရားက တေကြးတဆန္႕အတြင္းမွာ ပ်က္စီးၿပီးေတာ႕သြားႏိုင္တယ္။ တို႕ပရိတ္သတ္ နားလည္ေအာင္ေၿပာမယ္ဆိုရင္ ေသႏိုင္တယ္။ ေကြးေသာလက္ မဆန္႕ခင္၊ ဆန္႔ေသာလက္ မေကြးခင္ အဲဒီေလာက္ၿမန္ေနတာ။ ဒီထက္နားလည္ေအာင္ေၿပာမယ္ဆိုရင္ ၀င္သြားတဲ႔ေလကေလးက ၿပန္မထြက္ရင္ ေသတာပဲ .... ဟုတ္ရဲ႕လား။ ထြက္သြားတဲ႔ေလကေလးက ၿပန္ၿပီးေတာ႔မ၀င္ရင္ ေသတာပဲ။ ေသတာမ်ား အႀကာႀကီးထင္မေနနဲ႕ .... ဟုတ္လား။ ဒါၿဖင္႔ ဒို႔က ဒီအသက္ေလးကို အႏွစ္သာရထင္ၿပီးေတာ႔ တယုတယ ေမြးၿမဴၿပီးေတာ႔ေနတဲ႔အသက္။ အဲဒီေလာက္ထိေအာင္ ၿမန္ဆန္ၿပီး ပ်က္ဆီးလြယ္ၿပီးေတာ႕ ေနသည္႔ အတြက္ေၾကာင္႔ ဒီအသက္သည္ “အကာေခၚမလား၊ အႏွစ္ေခၚမလား”  ....အကာ၊ ေသခ်ာၿပီလား။ အဲဒီ၀င္ေလ၊ ထြက္ေလ၊ ၀င္သက္၊ထြက္သက္ဆိုတဲ႔ အကာအသက္ထဲကေနၿပီးေတာ႔ အႏွစ္တရားကို ထုတ္ယူပါဆိုေတာ႔၀ိပႆနာတရားကို ထုတ္ယူရမယ္။  ဘာကိုထုတ္ယူရမယ္... ၀ိပႆနာ။

၀ိပႆနာဆိုတာကေတာ႕ ေပၚရာေပၚရာ ရွုတာကို ...ဘာပါလိမ္႕ ... ၀ိပႆနာ။ ၀ိပႆနာဆိုတာ တစ္ခုထဲစြဲ ရွုတာမဟုတ္ဘူး၊ ေပၚရာ ရွုတာ။ သမထက်ေတာ႔ တစ္ခုတည္းစြဲၿပီးေတာ႔ ရွုတာ။ ကိုယ္ရွုတဲ႔အာရံု တစ္ခုတည္းကို စူးစိုက္ၿပီးေတာ႔ ဘယ္ေနရာ ဘာၿဖစ္လို႔မွ ဂရုမစို္က္ဘူး။ သူကတစ္ခုတည္းစြဲၿပီးေတာ႔ ရွုတယ္။ ၀ိပႆနာက်ေတာ႔ ေပၚရာ၊ ေပၚရာေတြလုိက္ၿပီးေတာ႔ ဘာလုပ္ပါလိမ္႔ ရွုမွတ္တာေနာ္။ ဆို.....

“ေပၚရာ၊ ေပၚရာ ရွုမွတ္တာ၊ ေခၚပါ ၀ိပႆနာ”။

ေအး.... ၀ိပႆနာက်ေတာ႔ ဘာတုန္း။ မိမိရဲ ႔ခႏၶာကိုယ္ႀကီးမွာ ဉာဏ္နဲ႔ၾကည္႔ၿပီးေတာ႔ ေပၚရာ ရွုတယ္။ ဘယ္ကိုရွုရမွာတုန္း ေပၚရာရွုရမွာေနာ္။ ဒါၿဖင္႕ေပၚႏိုင္တဲ႕ ဌာနေတြၾကည္႔လိုက္ ဒို႔ခႏၶာကိုယ္ၾကီးမွာ မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လ်ွာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္။ ဘယ္နွစ္ခု၊ ဒြါရေၿခာက္ပါးလို႔လည္း ေခၚတယ္ ဟုတ္ရဲ ႔လား။ မ်က္စိေရာ မေပၚႏိုင္ဘူးလား၊ နားကေရာ၊ ႏွာေခါင္းေရာ၊ လ်ွာကေကာ၊ ခႏၶာကိုယ္ေရာ၊ စိတ္ေရာ မေပၚႏိုင္ဘူးလား။ ေအး....ေပၚရာရွု။ မေပၚရင္ မရွုနဲ႔၊ ဒါေၿပာေနတာ။ မ်က္စိကေပၚရင္ မ်က္စိရွု၊ နားကေပၚရင္ နားရွု၊ ႏွာေခါင္းကေပၚရင္ ႏွာေခါင္းရွု၊ လ်ွာကေပၚရင္ လ်ွာရွု။ ဘာလုပ္ရမလဲ ေပၚရာကိုရွုရမယ္။

Typed By: M.N.Pyone

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ေဗာဇၥ်င္ (၇) ပါး တရားေတာ္

 

Version (1)

Version (2)

လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္နီးပါးအခ်ိန္၊ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္စေရးခါစက ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ႔ ေဗာဇၥ်င္ (၇) ပါး တရားေတာ္ကို တင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက မွတ္မွတ္ရရ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါတစ္ေယာက္က အဲဒီတရားကို နာျပီးသြားေတာ့ သူဆက္ေလွ်ာက္ရမယ့္ဓမၼလမ္းအတြက္ သိခ်င္တာေတြ ဆရာေတာ္ၾကီးတရားထဲကေန သိလိုက္ရလို႔ တကယ္အက်ိဳးမ်ားေၾကာင္း၊ အခုအခ်ိန္ကစျပီး သူအားထုတ္မႈအတြက္အခ်ိန္ေပးေတာ့မွာမို႔ ဘေလာ့ဂ္လည္း ဆက္ေရးေတာ့မွာမဟုတ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း တခါတည္းႏႈတ္ဆက္သြားေၾကာင္းေျပာသြားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက သူလည္း အြန္လိုင္းကေပ်ာက္သြားေတာ့တာပါပဲ။ 

မေန႔က ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ႔ အဲဒီတရားေတာ္ကို သတိတရစိတ္ထဲက ျဖစ္လာတာႏွင့္ ျပန္နာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဓမၼမိတ္ေဆြေတြကိုလည္း ေပးျပီးနာၾကည့္ေစခ်င္တဲ့စိတ္ျဖစ္မိပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား အခ်ိန္ရခဲ့ရင္ နာၾကည့္ၾကပါအံုးလို႔....

ေမတၱာျဖင့္

၀ိမုတၱိသုခ 

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

တရား စအားထုတ္ခါစ ေယာဂီမ်ားအတြက္

ျမစိမ္းေတာင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

၀တၳဳေတြ က်ဳပ္တို႔ ဖတ္ဖူးမွာေပါ႔႔ဗ်ာ။ ၀တၳဳထဲမွာ တခါတည္း ၿမဳပ္ၿပီးေတာ႔ ၀င္သြားတာေတြ မရိွဘူးလား? စိတ္၀င္စားတာကိုးဗ်။ တစ္သံသရာလံုးက အပယ္ေရာက္ေၾကာင္း စိတ္၀င္စားခဲ႔တာေတြ မ်ားတာကိုး။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။

အဲ…တရားကို စိတ္၀င္စားရမယ္။ ၿမတ္စြာဘုရားေဟာတဲ႔ တရားဟာ မိမိကို ရည္ညႊန္းၿပီးေတာ႔ မိမိ မ်က္ႏွာကို ၿမတ္စြာဘုရားက တည္႔တည္႔ၾကီးကို ၾကည့္ေဟာေနသလို ဒီလိုကို စိတ္၀င္စားရမယ္…ဟုတ္လား။ အဲဒီလို စိတ္၀င္စားေနတဲ႔အခါက်ေတာ႔ ေမဃိယက ၿမတ္စြာဘုရားေဟာတဲ႔ တရားေနာက္ တခါတည္းပါသြားတယ္။ ေၾသာ္…ဟုတ္လိုက္တာ။ နားကလည္းပဲ တရားကိုနာတယ္၊ ဉာဏ္ကလည္းခႏၶာကိုလွည္႔တယ္။ ဒါကရင္႔က်က္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ေပါ႔။

ဒီေနရာမွာ ခၽြင္းခ်က္ရိွပါတယ္။ မရင္႔က်က္ေသးတဲ႔ ေယာဂီေတြက နားကတရားနာ၊ ဉာဏ္ကခႏၶာလွည္႔။ ဒီလိုမလုပ္ပါနဲ႔။ ဒါ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ေဟာထားတာ မွန္ပါတယ္။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ရဟႏၱာၾကီးပဲ။ မွန္ကန္တဲ႔တရားပဲ။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ ဦးဇင္းဆိုလိုတာက အေတြ႔အၾကံဳ အခုမွ စခါစဆိုရင္ ဉာဏ္လွည္႔လို႔ လြယ္ပါ႔မလား။ အဲ…ကိုယ္႔ခႏၶာကို္ယ္နဲ႔ကိုယ္ ခ်င္႔ခိ်န္ပါ။

ဆရာေတာ္ၾကီးေတြက အကုန္လံုး တရားရေနေတာ႔ ဟုတ္တာ မွန္တာေတြပဲ ေဟာတာ။ အမွန္ေတြပဲ။ သုိ႔ေသာ္လည္းပဲ ကိုယ္ကအခုမွ သမာဓိလည္း က်က်နနမရိွ၊ သတိလည္း ေကာင္းေကာင္းမရိွေသးဆိုရင္ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ ဘာေဟာသလဲ။ အဲဒီေဟာတာကို မွတ္မိေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာနာအံုး။ ထပ္ခါထပ္ခါနာလို႔ မွတ္မိသြားၿပီ၊ တရားအားထုတ္တာလည္းပဲ လနဲ႔ႏွစ္နဲ႔ အရိွန္ရလာၿပီဆိုေတာ႔ ေဟာ…ဆရာေတာ္ၾကီး ေဟာတာအမွန္ပဲ။ နားကတရားကိုနာ၊ ဉာဏ္က ခႏၶာကိုလွည္႔။ အဲဒီလို တရားနာရင္းနဲ႔ကို တရားထူး၊ တရားၿမတ္ေတြ ရသြားႏိုင္တယ္။

ကို္ယ္႔ရဲ ႔အေပၚမွာ မူတည္တယ္။ ကုိယ္႔ရဲ ႔ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဘယ္ေလာက္ အားေကာင္းသလဲ? ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ၾကည္႔ရင္ မသိႏိုင္ဘူးလား သူေတာ္ေကာင္းတို႔။  ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ေတာ႔ ဟန္မေဆာင္ၾကနဲ႔။ သူမ်ားကုိုေတာ႔ လိမ္လို႔ရမယ္။ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ေတာ႔ လိမ္လို႔မရဘူး။ ကိုယ္က အားမေကာင္းေသးဘဲနဲ႔ သြားၾကည္႔မယ္ဆိုရင္ တရားလည္းေကာင္းေကာင္းမမွတ္မိေတာ႔ဘူး။

တခ်ိဳ ႔က တရားေဟာေနကာမွ ရွဳးရွဲရွဳးရွဲ လုပ္ေနတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ တရားေဟာေနတာေတာင္ ရွဳးရွဲရွဳးရွဲ တရားမွတ္ေနတယ္။ တရားမွတ္ေနေတာ႔ ဘာေဟာမွန္းမသိေတာ႔ဘူး။ တရားဆိုတာ အစကတည္း ဆက္စပ္ၿပီးေတာ႔ ယူရတာမဟုတ္လား သူေတာ္ေကာင္းတို႔။

အဲ…ဉာဏ္ရင္႔က်က္သြားေတာ႔ ရွုုပါ။ တရားလည္းနာ၊ တရားလည္းရွု။ တရားလည္းနာ၊ တရားလည္းရွု။ ဒီတရားေတြ ထပ္ခါထပ္ခါ ဒီမွာႏွစ္နဲ႔ခ်ိီၿပီး တရားနာဖူးတဲ႔သူေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ နွစ္နဲ႔ခ်ီနာထားေတာ႔ အကုန္လံုးသိေနတယ္။ ေ၀ါဟာရေလး၊ ဘာေလး နည္းနည္းေလး ဇာတ္လမ္းေလး ကြဲတာပဲရိွတယ္။ ေၾသာ္ ဒီသေဘာ ဆိုက္တာပဲ။ ဘိတ္ဆံုးက်ေတာ႔ သစၥာေလးပါး ၿပန္ဆိုက္တာပဲ။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးနည္းနဲ႔ ေဟာၾကားေနတဲ႔ ဆရာေတာ္ဘုရားေတြလည္း ဘိ္တ္ဆံုးက် ေဖာင္းပိန္ ၿပန္ဆိုက္တာပဲ။ သတိပ႒ာန္္ဆိုက္တာပဲ။ အထိုက္ အေလ်ာက္သိေနေတာ႔ တရားလည္းနာ တရားလည္းရွုလို႔ရတယ္။

အခုမွ စခါစ ပုဂၢိဳလ္ေတြကေတာ႔ တရားကို သိေအာင္နာပါ။ ဒီလိုဆိုလိုပါတယ္ ေနာ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေတြရဲ ႔ ၾသ၀ါဒကိုလည္း မပစ္ပယ္ပါဘုူး။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေတြရဲ ႔ ေၿခအစံုကို အၿမဲတမ္းရိွခိုးေနတာပဲ။ အဲဒီေတာ႔ မိမိရဲ ႔ခႏၶာကိုယ္ကိုၾကည္႔။ မိမိခႏၶာကိုယ္အင္အား၊ သတိ၊ သမာဓိအား ဘယ္ေလာက္ရိွသလဲ။ ရွိရင္ရိွသလို သံုးရမယ္။

Typed By: M.N.Pyone

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

အသုဘရႈတယ္ဆိုတာ...

“အသုဘရႈတယ္၊ အသုဘရႈတယ္” ဆိုတဲ႔စကားကို ေၿပာေလ႔ရိွၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔က အသုဘရႈတယ္၊ ရႈတယ္ ဆိုတာ ဘယ္လိုရႈရမွာလဲ? တခ်ိဳ ႔ကေဆာင္းပါးေတြနဲ႔ေရးၾကတယ္။ အသုဘရႈတယ္ဆိုတာ သုႆန္က သခ်ႋဳင္းေတြ သြားၿပီးရႈတယ္လို႔ တခ်ိဳ ႔လည္း အဲလိုေရးတာေတြလည္း ေတြ႔ဖူးေသးတယ္။ အမွန္က အသုဘရႈတယ္ဆိုတာမိမိခႏၶာကိုယ္ကို ၿပန္ရႈရမွာေနာ္။ မွတ္ထားၾက။ မိမိရဲ ႔ခႏၶာကိုယ္ကို ၿပန္ရႈရမွာ။ အခု ဒီေနရာမွာ တိုက္ဆိုင္လာလို႔ အသုဘရႈနည္းေၿပာမယ္။

အသုဘရႈနည္းပံုမွန္ -

• မိမိက အိပ္ယာေပၚ ပက္လက္လွန္အိပ္ေနလိုက္။ ေၿခလက္ေတြ ဆန္႔ဆန္႔ထား၊ မ်က္စိမိွတ္ထား၊
• စိတ္အာရံုၿဖင္႔ မိမိခႏၶာကိုယ္ကို ၾကည္႔ပါ။  စိတ္အာရံုၿဖင္႔ မိမိ ခႏၶာကိုယ္ကို ၾကည္႔ေတာ႔ အိပ္ယာေပၚ ပက္လက္လွန္ဆန္႔ဆန္႔ အိပ္ေနပံုၿမင္ရမယ္။
• အခုငါ ၀ိညာဥ္မခ်ဳပ္ေသးလို႔ ဒီတိုင္းရိွတာ။ ၀ိညာဥ္ ခ်ဳပ္သြားလို႔ရိွရင္ ငါ႔ရဲ ႔ ဒီခႏၶာကိုယ္ၾကီး ေသၿပိီးေတာ႔ အသုဘၾကီးၿဖစ္မွာ။ အဲဒီလို ႏွလံုးသြင္းလိုက္ပါ။
• အဲဒီေတာ႔ မိမိခႏၶာကိုယ္ၾကီးဟာ အသုဘအၿဖစ္ၾကီးကို ၿမင္လာလိမ္႔မယ္။ ကိုယ္႔ခႏၶာ ကိုယ္႔ ဖာသာၾကည္႔ေတာ႔ ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္ၿမင္တယ္။ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလိုလို ဆိုင္သလိုလိုလည္း ထင္တတ္တယ္။ ပိုင္ပိုင္ၾကီးၾကည္႔ရတယ္။ အဲဒီလိုၾကည္႔ပါမ်ားလာေတာ႔ အသုဘကို ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္ၿမင္ၿပီမွတ္။

အသုဘဆိုတာ မတင္႔တယ္တာေၿပာတာ။ အခု အသက္၀ိညာဥ္ မခ်ဳပ္ေသးခင္က အသုဘအစိမ္း ေခၚတယ္။ ၀ိညာဥ္ခ်ဳပ္ၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့  ေၾကြၿပီးအသုဘ ေခၚတယ္။ အညွာမွ ေၾကြၿပီးေသာ သစ္သီးမွည္႔ကဲ႔သို႔ ေၾကြၿပီးေသာ အသုဘေခၚတယ္။ မေၾကြခင္ ၀ိညာဥ္မခ်ဳပ္ေသးခင္က သရက္သီးမ်ား အညွာနဲ႔ တန္းလန္းရိွေသာ (သရက္သီး) အသီးကဲ႔သို႔ အညွာမေၾကြေသးေတာ႔ အသုဘအစိမ္းေခၚတယ္။ တို႔၀ိညာဥ္မခ်ဳပ္ေသးေတာ႔ ဒီခႏၶာကိုယ္ကေတာ့ အသုဘေတာ႔ အသုဘပါပဲ။ တင္႔တယ္ၿခင္းမရိွဘူး။ တင္႔တယ္ၿခင္းမရိွေသာ္လည္းပဲ ၀ိညာဥ္တန္းလန္း ရိွေနေသာေၾကာင္႔၊ အညွာမွ မေၾကြေသးေသာေၾကာင္႔ အသုဘအစိမ္းေခၚတယ္။

ဒီခႏၶာကိုယ္ၾကီး အသုဘၾကီးပဲလို႔ ၿမင္ၿပီဆိုေတာ႔ ႏွစ္သက္မွဳ၊ တြယ္တာမွဳ ဘာမွမရိွေတာ႔ဘူး။ ႏွစ္သက္မွဳ၊ တြယ္တာမွဳ မရိွေတာ႔ၿခင္းက အၿမတ္ထြက္လာတယ္။ ခႏၶာကို္ယ္လည္း တြယ္တာမွဳမရိွဘူး၊ (ခႏၶာ)ကိုယ္သာမဟုတ္ေသးဘူး။  ပစၥည္းဥစၥာလည္း တြယ္တာမွဳ မရိွဘူး။ ဘုန္းၾကီးဆိုလို႔ရွိရင္ ေက်ာင္းကန္လည္း တြယ္တာမွဳမရိွဘူး။ အသုဘ ကမၼ႒ာန္း စီးၿဖန္းလို႔ အသုဘပံုကို ပိုင္ပိုင္ၿမင္ထားေသာ ဘုန္းၾကီးမ်ား ပစၥည္းဥစၥာေတြကို သိမ္းဆည္းထားေလ႔မရိွဘူး။ ဘာမွမက္ေမာၿခင္း မရိွဘူး။ အဲဒီလိုဘုန္းၾကီးက ေက်ာင္းကန္နဲ႔စပ္လို႔ စကားလည္း ေၿပာလိမ္႔မယ္ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ေတြက အလုိလို ေအးခ်မ္းၿပီးေတာ႔ ရဟႏၱာပုဂၢိဳလ္လိုလိုကို ထင္ရေလာက္ေအာင္ စိတ္ေတြက ေအးခ်မ္းေပ်ာ႔ေပ်ာင္း သြားတယ္။ လူလည္း ဒီအတိုင္းပါဘဲေနာ္။ အဲဒါမွတ္ထားၾက။

အသုသ အသုဘ ဆိုလို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ရႈရတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီစကားနဲ႔ဆက္လို႔ ေရွးကဆိုရိုးရိွတယ္။ “မသာတစ္ေခါက္ ေက်ာင္းဆယ္ေခါက္” ။ မသာတစ္ေခါက္ ေက်ာင္းဆယ္ေခါက္ ဆိုတဲ႔စကား ေရွးလူၾကီးေတြစကား။ အသုဘ မသာအိမ္ကို တစ္ေခါက္သြားၿခင္းသည္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသို႔ ဆြမ္းပို႔၊ ဥပုသ္ေစာင္႔၊ တရားနာ ဆယ္ေခါက္သြားတာထက္ မသာတစ္ေခါက္ သြားလိုက္ၿခင္းက ပို၍ခရီးေရာက္တယ္။ တနည္းအားၿဖင္႔ ညီမ်ွေသာ ကုသိုလ္ရိွတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဆိုလိုသည္မွာ အသုဘ ရုပ္ၾကီးၾကည္႔ၿပီးေတာ႔ကာ ေၾသာ္...သူ႔ခမ်ာ ေသရွာလို႔ တကယ္ အသုဘ အစစ္ၿဖစ္ၿပီ။ ငါ႔ခႏၶာကိုယ္လည္း ဒီလိုၿဖစ္မွာပဲ၊ အဲဒီလိုေတြးဆၾကည္႔ေတာ႔ကာ အသုဘရႈၿခင္း အဓိပၸါယ္ေရာက္တယ္။ ေရွးအခါက အသုဘနဲ႔ စပ္လို႔ ဘုန္းၾကီးေတြပင္႔စာေရးေသာအခါ ဘယ္ရြာက ဘယ္သူကြယ္လြန္သြားလို႔ အသုဘရႈစား ၾကြေတာ္မွဳပါလုိ႔ ပင္႔ေလ႔ရိွၾကတယ္။ ဘုန္းၾကီးေတြကို။ လူမ်ားကိုလည္း အသုဘရႈ တရားနာၾကြၾကပါလုိ႔ ဖိတ္စာရိုက္ေလ႔ရိွၾကတယ္။ လူအမ်ား အသုဘရႈလား မရႈလားေတာ႔ မသိဘူး။ အသုဘေတာ႔ပို႔ၾကတယ္။ အသုဘပို႔တယ္ဆိုတာ ဒီလိုအသုဘရႈနည္းကို ၾကည္႔ၾက။ ရုပ္ခႏၶာက ေသတၱာထဲထည္႔ထားလို႔ မၿမင္ရေသာ္လည္း အဲဒီထဲမွာ ရုပ္ၾကြင္းခႏၶာၾကီးက ႏွစ္သက္ဖြယ္ မရိွေတာ႔ဘူး။ ပုပ္ပြေနမယ့္၊ မပုပ္ပြေသးေသာ္လည္း ပုပ္ပြဖုိ႔ရန္ ေရွးရႈေနတဲ႔ စပ္ဆုတ္ရြ႔ံရွာဖြယ္ ခႏၶာကုိယ္ၾကီးဘဲ။ ငါ႔ခႏၶာကိုယ္လည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ အဲဒီလိုတင္စားၾကည္႔ရင္ အဲဒါအသုဘရႈၿခင္းၿပီးသြားတယ္ေနာ္။

ၿပီးေတာ႔ တို႔ခႏၶာကိုယ္ေတြဟာ အသက္မေသေသးခင္ အသုဘစိမ္းေတြ လႈပ္ရွားေနၾကတာ။ အမွန္စင္စစ္ ႏွစ္သက္ဖြယ္မရိွ၊ မတင္႔တယ္ေသာ အသုဘေတြ။ မတင္႔တယ္ေသာေၾကာင္႔ ဒီခႏၶာကိုယ္ၾကီး တင္႔တယ္ေစၿခင္း အက်ိဳးငွာ ေရခ်ိဳးေပးရတယ္။ အ၀တ္တန္ဆာ ဆင္ၾကတယ္။ သနပ္ခါးန႔ံသာေတြ လိမ္းလို႔ ၿပဳၾက ၿပင္ၾကတယ္။ အသုဘၾကီး ၿပင္ေနၾကတာေနာ္။ ေသၿပီးသား အသုဘၾကီးကို ပန္းကံုးၾကီးေတြ ေထာင္လို႔၊ မတင္႔တယ္တာေတြကို တင္႔တယ္ပါေစျခင္း အက်ိဳးငွာ လွပေသာ အ၀တ္ကေလးေတြဖံုးလို႔၊ အဲဒိီလို ၿပဳၿပင္ၾကသကဲ႔သုိ႔ တို႔ခႏၶာကိုယ္ၾကီးလည္း မတင္႔တယ္ေသာ အသုဘၾကီးတင္႔တယ္ေအာင္ သနပ္ခါးလိမ္းရတာ၊ မိန္းမေတြ ေက်ာက္ၿပင္ေပၚ သနပ္ခါး တရႊဲရႊဲနဲ႔ ေသြးၾကတယ္။ အဲဒီအသုဘၾကီးကို ၿပင္ၾကတာအဲဒါ။ ငါဟာ အသုဘၾကီးကို ၿပင္ေနတာဘဲလို႔ နားလည္ၾကေနာ္။ ငါ႔အသုဘၾကီး ငါၿပင္ထားတာ။ သူကလည္း သူ႔အသုဘၾကီး သူၿပင္လာတာ။ အမယ္.. အသုဘၾကီး ၿပင္လာလိုက္တာ သနပ္ခါးေခ်ာင္းၾကီးေတြ ကြက္လို႔၊ ႏွဳတ္ခမ္းနီၾကီးေတြ ဆိုးလို႔၊ ေခါင္းမွာလည္းပန္းေတြ ပန္လို။႔ သူတို႔ အသုဘၾကီးေတြ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ၿပင္လာၾကတာ။ နားလည္ၾကရဲ ႔လား။ ဟုတ္ကဲ့လား။ ကိုယ္႔အသုဘကိုယ္ ၿပင္ၾကတာေနာ္။ ေသျပီးတဲ႔အခါ ကိုယ္႔အသုဘကို သူမ်ားၿပင္ၾကမွာ။

 
Typed By: M.Pyone

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

အထက္မဂ္ဖိုလ္သို ့တက္ရန္နည္းလမ္းမွန္

အထက္မဂ္ဖိုလ္သို ့တက္ရန္နည္းလမ္းမွန္


The Correct Way Of Progressing To Higher Magga And Phala


တရားေတာ္ အသံဖိုင္ http://saddhammaramsi.blogspot.com/2009/10/blog-post_06.html
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Buddhism is the Religion of Freedom

မဟာျမိဳင္ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက

၁၂-၂-၂၀၁၁ Singapore တြင္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္

Dhamma Download (www.dhammadownload.com) မွ ျပန္လည္ကူးယူေ၀မွ်ဓမၼဒါနျပဳပါသည္။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ခ်စ္သူမ်ားေန႔ အမွတ္တရ

သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး

ေမတၲ သုတၲန္တရားေတာ္(၁) (၁၇-၁-၁၉၇၉)-(၁၃၄၀ၿပာသိုလၿပည္.ေက်ာ္ ၅ရက္ည)



ေမတၲ သုတၲန္တရားေတာ္(၂) (၁၈-၁-၁၉၇၉)-(၁၃၄၀ၿပာသိုလၿပည္.ေက်ာ္ ၆ရက္ည)



(ဆိုဒ္မွာ တင္ျပီးသား တရားေတာ္ပါ။ ခ်စ္သူမ်ားေန႔အတြက္ အမွတ္တရ ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အားလံုး ေမတၱာႏွလံုးကိုယ္စီသံုး ရႊင္ျပံဳးႏိုင္ၾကပါေစ။)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဘာလို႔ လမ္းဆံုးမေရာက္တာလဲ

ရန္ကုန္တိုင္း၊ တိုက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္၊ လိေမၼာ္ၿခံေက်းရြာ
ျမစိမ္းေတာင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲ ဇာေနယ်

ဦးျမသန္းစံႏွင့္အေမးအေျဖ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

နိ၀ရဏတရားေတာ္

မဟာျမိဳင္ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ

နိဝရဏ တရား

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္