The Nine Essential Factors Which Strengthen The Indriya Of a Vipassana Yogi

The Nine Essential Factors Which Strengthen The Indriya Of a Vipassana Yogi
By
Venerable Ashin Kundalabhivamsa

Nine Essential Factors for Vipassana

Publish at Scribd or explore others: Non-fiction Books dhamma

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Contemplation of the Mind

Contemplation of the Mind
By
SAYADAW U JOTIKA

In all human activities, this meditation practice is the most important. (But note that when we say ‘without thinking about it’ we don’t mean absent minded.)

Let’s see why we don’t even use noting:

For example when we hear something and try to label: This is a ‘dog bark.’ To come to this conclusion we need a very complicated process in the mind.

First you hear the sound and recall from the past similar sounds that you heard, you put the two together, then the mind works very fast like a computer.

Recognises: This is the same as that, and then you recall what it was called in the past, and you remember that, that was a dog barking in the past and you bring that past to the present: This sound is a ‘dog barking’.

You go through four different processes, four steps, in order to get to that.
In this meditation you stop at the first step, no more.

Even to name something you go through many-many steps like when we hear one word, if the sound is one syllable you go four full steps, if it has two syllables we go though more than four, maybe six or eight sometimes and if the sound has three or four syllables we have to go through many-many steps to get to the conclusion. The mind works very fast very hard. In this meditation practice we stop all that process we stay with the first step. That simple.
But it’s not easy to do that because we have a habit of going through the whole process.
But as I said before if you practise it, you don’t find it very difficult either.

It is just the act of being, when you see there is just ‘seeing’ when you hear there is just ‘hearing’ when you have any sensations in the body, there is just sensations, when you taste there is just ‘tasting’ when you smell there is just ‘smelling’, when you think there is just ‘thinking.’
Not even ‘I’ experiencing that. Because that ‘I’ can make things become very complicated. Of all human activity, body and mind, this is the simplest.

The act of just ‘being’ in all it’s simplicity and naturalness with nothing added at all.
That is the most important point: nothing added at all.

It’s just the experience of simple ‘being’, experience of simple process. So in practicing this meditation do not expect anything to happen.

That is also another important thing.

Especially for those of you who have been meditating for quite a while, a long time and who have had good experiences before; whenever they meditate again they always want to get to that state as quickly as possible. They expect that.

‘I have been into that peaceful state before. Now I am going to sit and get there as quickly as possible’. The harder we try the harder it becomes. So don’t try, don’t expect. This is another paradox.

If you really don’t try anything at all you will find that you are there.
To be as simple as possible — nothing added — sit as comfortable as possible, without overlapping anything.

The most important thing is to be balanced and to be at ease. If you can sit full lotus it’s ok. I used to sit like that before but I don’t try it any more. It’s not necessary.


(From - Buddhist Meditation - Contemplation of the Mind)



ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

စိတ္ကူးမ်ားမွတဆင့္ (သို ့) ေက်းဇူးတင္ထုိက္သူမ်ားအားလံုးသို ့....

မတ္လကုန္ခါနီး တစ္ရက္မွာ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြေပၚက ဓမၼစာေပေတြ လိုက္ရွာဖတ္ရင္းနဲ ့ “၀ိမုတၱိရသ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးကို သြားသတိထားလိုက္မိပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္က “၀ိမုတၱိသုခ” နာမည္ႏွင့္ ဘေလာ့ဂ္လုပ္ထားေတာ့ ဒီစကားလံုးေလးက စိတ္ကို တစ္မ်ိဳးေလးဆြဲေဆာင္လာပါတယ္။ ဒီ “ရသ” ဆိုတာေလးႏွင့္လည္း ဘေလာ့ဂ္တစ္ခုေလာက္ေရးတင္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကူးတစ္ခု အလိုလိုျဖစ္လာပါတယ္။

အဲဒါႏွင့္ ဘာအေၾကာင္းမ်ိဳး တင္ရင္ေကာင္းမလဲလို ့စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ အခုတေလာ ကိုယ့္ဆီ၀င္လာတဲ့ အီးေမးလ္ေတြထဲက ကိုျပည့္စံုေအာင္ (ဖိုးသား) ပို ့လိုက္တဲ့ ဓမၼဆိုက္ေတြရဲ ့ လိပ္စာေတြကို သတိရလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီပို ့လိုက္တဲ့ လိပ္စာေတြက အမ်ားၾကီးပါ။ စိတ္၀င္းစားလို ့တစ္ခုျပီးတစ္ခု လိုက္ႏွိပ္ၾကည့္ဖို ့က်ေတာ့ အခ်ိန္ကေတာ္ေတာ္ေပးရပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ဆိုက္ေတြဆို သူတို ့လုပ္ထားတဲ့ Graphic Effect ေတြေၾကာင့္ အတက္ေႏွးေနတတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ဆိုက္ေတြက်ေတာ့လည္း ၀င္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတို ့တင္ထားတာက ကိုယ္သိပ္စိတ္မ၀င္စားတဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ျပန္ေရာ။ ဒါေတြကို အခ်ိန္တစ္ခုေပးျပီး လိုက္ၾကည့္ရင္ေတာင္ ေန ့၀က္ေလာက္ေတာ့ ကုန္မယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒါႏွင့္ အဲဒီဘေလာ့ဂ္ေတြကို တစ္ေနရာတည္းမွာ စုစည္းျပီး သူတို ့အသစ္တင္ေနသမွ်ကို တစ္ထိုင္တည္းႏွင့္ ဖတ္လို ့ရေအာင္လုပ္ေပးဖို ့စိတ္ကူးမိပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ ဖတ္တဲ့သူလည္း အခ်ိန္မကုန္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ျပီး သူမဖတ္ခ်င္တဲ့ စိတ္မ၀င္စားတဲ့စာမ်ိဳးဆိုလည္း ေက်ာ္ဖတ္လိုက္လို ့ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးအဆင္ေျပသြားမယ္လို ့ထင္မိပါတယ္။

ဒါနဲ ့နာမည္ကို Register မလုပ္ခင္ ဘုန္းဘုန္းဦးေလာကနာထႏွင့္ အြန္လိုင္းမွာေတြ ့တာႏွင့္ နာမည္ကိုသံုးလို ့ေကာင္းမေကာင္းတိုင္ပင္မိပါတယ္။ ေနာက္တျခား ခပ္ဆင္ဆင္နာမည္ေတြလည္း ဘုန္းဘုန္းက ထပ္ျပီးရွာေပးပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒီ “၀ိမုတၱိရသ” နာမည္ကိုဘဲ Register လုပ္ျဖစ္သြားျပီး စိတ္ကူးထားတဲ့အတိုင္း ဘေလာ့ဂ္ေတြကို စုစည္းျပီးတင္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။

တင္ျပီးသြားေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ဟိုျပင္ဒီျပင္၊ ဟိုထည့္ဒီထည့္လုပ္ရင္း ဘေလာ့ဂ္စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ထည့္ခ်င္တာေလးတစ္ခုရွိတာႏွင့္ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိလို ့ကို၀င္းျမင့္ကို အြန္လိုင္းမွာေတြ ့တုန္း လွမ္း အကူအညီေတာင္းလိုက္မိပါတယ္။ အဲဒါ ကို၀င္းျမင့္က စကားေျပာေနရင္း တစ္ထိုင္တည္းနဲ ့ဘဲ အဲဒီ Coding ကိုစမ္းပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာက သူ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ့ Coding ေလာက္ပဲစမ္းမယ္ထင္တာ။ ေနာက္ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ စာမ်က္ႏွာအသစ္တစ္ခုႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္လွမ္းေမးလိုက္တဲ့ Function ႏွင့္ ထြက္လာပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ကို၀င္းျမင့္ျပလိုက္တဲ့ စာမ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရင္းနွင့္ အေတြးနယ္ခ်ဲ ့လိုက္မိပါတယ္။ ကို၀င္းျမင့္လုပ္ေပးလိုက္တဲ့ စာမ်က္ႏွာမွာက Feature ကို ေတာ္ေတာ္စံုေအာင္ ထည့္လို ့ရေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္တစ္ခုတည္းအတြက္ သူလုပ္ေပးထားတာကို သံုးမယ္ဆိုရင္ “သတၱ၀ါႏွင့္ လက္နက္ႏွင့္ မမွ်” ဆိုသလို ျဖစ္သြားနိဳင္ပါတယ္။ ဒါနဲ ့ ကို၀င္းျမင့္ႏွင့္ဆက္တိုင္ပင္ျပီး အဲဒီစာမ်က္ႏွာေပၚမွာ တျခား သင့္ေတာ္မယ့္ ဓမၼဆိုင္ရာ အေၾကာင္းအရာေတြကို စုစည္းတင္ျပသြားဖို ့စီစဥ္လုိက္ၾကပါေတာ့တယ္။

ကို၀င္းျမင့္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဒီရက္ပိုင္းေတြအေတာအတြင္းမွာ ဆိုက္အသစ္အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး အခ်ိန္ေပးျဖစ္ၾကပါတယ္။ အသစ္ေတြထည့္လိုက္၊ ျပန္ျပင္လိုက္ႏွင့္။ ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲမွာလည္း တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ဒီဆိုက္ကို ဘာေတြဘယ္လို ျပင္ဆင္ရမလဲလို ့ဘဲ စဥ္းစားျဖစ္ေနပါတယ္။ ေခါင္းထဲက ထြက္လာတာေတြေျပာလိုက္ ကို၀င္းျမင့္က ခ်က္ခ်င္း ခ်က္ခ်င္း ထထ လုပ္လိုက္ႏွင့္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းျပီး စိတ္ကူးတည့္ရာ ေကာင္းနုိးရာရာေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ (ေတာ္ပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ ဒီလို ေကာင္းတဲ့ ကိစၥမွာ တြဲမိသြားလို ့။ တျခားေနရာမွာဆို မလြယ္ဘူး။ )

ေနာက္ Data ေတြ ထည့္ဖို ့အတြက္ကို ညီေလး ျပည့္စံုေအာင္ (ဖိုးသား) ႏွင့္ ကိုေအာင္ဦး တို ့ကိုလည္း အကူအညီေတာင္းရပါတယ္။ အစ္မ မသန္းသန္းစိန္ (သစၥာအလင္း) ကိုလည္း ေ၀ဖန္အၾကံျပဳျပီး လုိတာေတြျဖည့္ေပးဖို ့ အကူအညီေတာင္းရပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္း ဦးေလာကနာထ ကိုလည္း လိုအပ္တာမ်ား အၾကံျပဳညႊန္ၾကားေပးဖို ့ ေလွ်ာက္ထားရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို ့လုပ္ေနတာကို သိသြားရင္းက Domain အလွဴရွင္ႏွင့္ Hosting အလွဴရွင္မ်ားကလည္း သဒၶါတရားအျပည့္ျဖင့္ လွဴဒါန္းေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီလိုနဲ ့ ႏွစ္ဆန္း (၁) ရက္ ေန ့မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ရဲ ့စာမ်က္ႏွာအသစ္ကို စလိုက္နိဳင္ျပီျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ၀င္ေရာက္လည္ပတ္ေနၾကပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ရဲ ့ဓမၼဒါနအလွဴၾကီး အေကာင္အထည္ ေပၚသြားခဲ့ပါျပီ။

ကၽြန္ေတာ္တို ့မွာက လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ သဒၶါတရားအရင္းခံႏွင့္ တတ္သေလာက္၊ မွတ္သေလာက္ ၾကိဳးစားျပီး လုပ္ထားတာျဖစ္လို ့ အားနည္းခ်က္ေတြကေတာ့ အဖက္ဖက္ကရွိေနမွာပါ။ အဲဒါေလးေတြကို အျမင္မေတာ္တဲ့့သူေတြအားလံုးက ေမတၱာ ကရုဏာေရွ ့ထားျပီး ေထာက္ျပညႊန္ၾကားဆံုးမေပးၾကဖို ့လဲ ဖိ္တ္ေခၚခ်င္ပါတယ္။

ဒီအင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ ေရရွည္တည္တံ့ဖို ့အတြက္က ကၽြန္ေတာ္တို ့ေရာ၊ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးေရာ ၀ိုင္း၀န္းပါ၀င္လက္တြဲေဆာင္ရြက္သြားၾကဖို ့ေတာ့ လိုပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုနည္းႏွင့္ဘဲ ျမတ္စြာဘုရားရဲ ့သာသနာေတာ္ကို ကၽြန္ေတာ္တို ့တတ္စြမ္းနိဳင္တဲ့ နည္းလမ္းႏွင့္ တစ္ဘက္တစ္လမ္းကအဓြန္ ့ရွည္တည္တ့ံျပန္ ့ပြားေအာင္ သယ္ပိုးရြက္ေဆာင္နိဳင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

၀ိမုတၱိရသ (www.vimuttirasa.com) ကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းကူညီလက္တြဲေဆာင္ရြက္ေပးၾကေသာ ဆရာေတာ္ ဦးေလာကနာထ၊ ကို၀င္းျမင့္၊ အစ္မ မသန္းသန္းစိန္၊ ကိုေအာင္ဦး၊ ကိုျပည့္စံုေအာင္ (ဖိုးသား)၊ Domain အလွဴရွင္၊ Hosting အလွဴရွင္၊ လာေရာက္ လည္ပတ္ဖတ္ရႈၾကေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးႏွင့္ ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူမ်ား အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္တို ့အဖြဲ ့သားမ်ားကိုယ္စား ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ ့ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ဒီပို ့စ္ကေနတဆင့္ ေျပာၾကားလိုပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ဒီရက္ပိုင္းထဲ ဆရာေတာ္တစ္ပါးရဲ ့တရားေတာ္တစ္ခုထဲက ဘုရားအဆံုးအမ ပါဠိျမန္မာျပန္စာသားေလးကို အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သတိရေနမိတတ္ပါတယ္။ “ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို လုပ္မယ္လို ့စိတ္ကူးရံုမွ်နဲ ့ အက်ိဳးမ်ားလွျပီလို ့ ငါဘုရားေဟာေတာ္မူ၏” တဲ့။ ဒါကေတာ့ ပါဠိကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ထားတာပါ။ ဒီစာေၾကာင္းေလးဖတ္ရတိုင္း စိတ္ထဲမွာ ၾကည္နဴးမႈကို ခံစားရပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို ့လဲေတာ့ မသိပါဘူးခင္ဗ်ာ။ စာဖတ္သူမ်ား အားလံုးကိုလည္း ဒီဘုရားေဟာ အဆံုးအမေလးကို လက္ဆင့္ကမ္းရင္းႏွင့္ဘဲ ဒီစာကို နိဂံုးခ်ဳပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

စိတၱဳပၸာဒ မတၱမၸိ ေခါ အဟံ စုႏၵ ကုသေလသု ဓေမၼသု ဗဟုပကာေရာ ၀ဒါမိ။

အားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကိုယ္၏ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုနိဳင္ၾကပါေစ။

ေလးစားစြာျဖင့္

၀ိမုတၱိသုခ
The Bliss Of Emancipation
21 April 2009 (TUE.)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ေရႊဥမင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ အဆံုးအမတရားေတာ္

(တစ္ေန ့က ရလိုက္တဲ့ ဓမၼဒါန လက္ကမ္းစာေစာင္ေလးကို Scan ဖတ္ျပီး ျပန္လည္ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။)


ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Swimmology

Swimmology

A highly learned professor was traveling on a ship at sea. An illiterate sailor was also on the same ship.

Mid-journey they had a discussion.

The professor asked, "Old man, have you studied geology, the science of the earth?".

The old man replied humbly, "Sir, I am illiterate so I cannot read. I have not studied geology."

The professor then announced, "Old man, then you have wasted one-quarter of your life." The old man became very sad at the thought that he had wasted one-quarter of his life.

The next day the professor asked him, "Old man, have you studied meteorology, the science of weather?"

The old man replied humbly, "Sir, I am illiterate so I cannot read. I have not studied meteorology."

The professor then announced, "Old man, then you have wasted one-half of your life." The old man became very sad at the thought that he had wasted one-half of his life.

The next day the professor asked him, "Old man, have you studied zoology, the science of animal life?"

The old man replied humbly, "Sir, I am illiterate so I cannot read. I have not studied zoology."

The professor then announced, "Old man, then you have wasted three-quarters of your life." The old man became very sad at the thought that he had wasted three-quarters of his life.

On the forth day, it was the sailor's turn to ask a question. He came running to the professor crying, "Professor Sir, Professor Sir, have you studied swimmology, the science of swimming?"

The professor looked surprised and said, "No, I don't know how to swim."

The old man replied, "Oh Professor Sir, I am so sorry! You have wasted your whole life! This ship has struck a rock and it is about to sink. Those who can swim can swim that nearby island. All others will die."

(အစ္မ မသန္းသန္းစိန္ (သစၥာအလင္း) တခါက C Box မွာ ဒီပံုျပင္ေလးဖတ္ခ်င္ပါတယ္ ေျပာထားလို ့ ကၽြန္ေတာ္ရွာျပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အစ္မ စိတ္ေက်နပ္ သေဘာက်လိမ့္မယ္လို ့ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ၾကည္ညိဳမိေသာ ဗုဒၶ၏ စိတ္ထားေတာ္မ်ား (၁)

ဗုဒၶႏွင့္ ဥပါလိသူၾကြယ္ (အနာဂတ္သာသနာမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္)

Buddha and Upali

Publish at Scribd or explore others: Religion & Spiritual spirituality spiritual

(ကၽြန္ေတာ္ ဒီ၀တၴဳေၾကာင္းမွာပါတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ့ဥပါလိသူၾကြယ္ကို ေနာက္ိဆံုးပိုင္းေလးမွာ ဆံုးမတဲ့ စကားေတာ္ေတြကို ဖတ္မိတုိင္း အရွင္ျမတ္ရဲ ့အယူ၀ါဒမတူသူေတြအေပၚမွာထားတဲ့ ၾကီးျမတ္တဲ့ သေဘာထားကို ၾကည္ညိဳလို ့မဆံုးျဖစ္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

ဒီ၀တၳဳေၾကာင္းကို အေရးအသား ေနာက္ပံုစံတစ္မ်ိဳးျဖင့္ http://kokhy-learns-abhiddhamma.blogspot.com/2009/02/blog-post_15.html တြင္လည္း ဖတ္ရႈနိဳင္ပါသည္။ )
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ေလွထိုးသမေလး ႏွင့္ ကိုုယ္ေတာ္ကေလး

ေအးခ်မ္းတဲ႔ေတာရေက်ာင္းကေလးတစ္ခုမွာသံဃာေတာ္မ်ားေနထိုင္ၾကပါတယ္။

ေခ်ာင္းငယ္ေလးတစ္ခုက၀န္းပတ္စီးဆင္းေနပါတယ္။ တျခားေေနရာမ်ားသို႔သြားလာလိုပါက ေခ်ာင္းကေလးတစ္ခုမွတစ္ဆင္႔ ျဖတ္သန္းသြားလာၾကရပါတယ္။ ေခ်ာင္းငယ္ကေလးကိုျဖတ္သြားဖို႔ရာ ကူးတို႔ေလွကေလး တစ္စီးပဲရွိပါတယ္။ ကူးတို႔ကုိေလွာ္ခတ္တဲ႔ ကူတို႔သမားကေလးကလည္း အလြန္ေခ်ာေမာလွပတဲ႔ မိန္းမပ်ိဳေလးျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီမိန္းကေလးက အသိဥာဏ္ပညာနဲ႔ ျပည္႔စံုသူကေလးပါ။ စီးစရာကလည္း ဒီေလွနဲ႔ ဒီမိန္းကေလးပဲရွိတာေပါ႔ေနာ္။

ကိုယ္ေတာ္ငယ္ကေလးတစ္ပါးဟာ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုေၾကာင္႔ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကို သြားေရာက္ဆည္းကပ္ဖို႔ လိုအပ္လာပါတယ္။ ေခ်ာင္းငယ္ကေလးကို ျဖတ္သန္းသြားလာရပါတယ္။ ကူးတို႔ကူးခတ္တဲ႔ မိန္းမပ်ိဳကေလးက လြန္စြာေခ်ာေမာလွပတာေၾကာင္႔ ကိုယ္ေတာ္ကေလးက ေငးေမာေနမိတာေပါ႔။ တစ္ဘက္ကမ္းေရာက္ေတာ႔ ကူးတို႔ခတစ္က်ပ္စီ ေပးၾကရပါတယ္။

မိန္းမပ်ိဳ ။ ။ ကိုယ္ေတာ္ကနွစ္က်ပ္က်ပါတယ္။

ကိုယ္ေတာ္ ။ ။ ဒကာမေလး သူမ်ားေတြက်ေတာ႔တစ္က်ပ္ပဲက်ၿပီး က်ဳပ္က်မွ ဘာလို႔နွစ္က်ပ္က်တာလဲ။

မိန္းမပ်ိဳ ။ ။ကိုယ္ေတာ္ကရဟန္းျဖစ္ၿပီး တပည္႔ေတာ္ကို ငန္းတယ္။ ကိုယ္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ နွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ဒါ႔ ေၾကာင္႔မို႔လို႔ နွစ္ေယာက္ခေပးရမယ္။

ကိုယ္ေတာ္ကေလးလဲ ရွက္ရွက္နဲ႔ နွစ္ေယာက္ခေပးလိုက္ရပါတယ္။ ညေနေက်ာင္းျပန္ေတာ႔ ဒီေလွကေလးနဲ႔ပဲေပါ႔။ ဒီတစ္ခါေတာ႔ကိုယ္ေတာ္က ေလးက ေလွခနွစ္ဆေပးရမွာစိုးလို႔ မိန္းမပ်ိဳေလးကိုလံုး၀မၾကည္႔ေတာ႔ပါဘူး။ ျမစ္ေရျပင္ကိုသာစိုက္ၾကည္႔ေနပါတယ္။

ကမ္းေရာက္ေတာ႔ . . .

မိန္းမပ်ိဳ ။ ။ ကိုယ္ေတာ္နွစ္က်ပ္က်ပါတယ္။

ကိုယ္ေတာ္ ။ ။ ဒကာမေလး ငါနင္႔ကိုလံုး၀မၾကည္႔ပဲ ဘာလို႔ထပ္ပိုေတာင္းရတာတံုး။

မိန္မပ်ိဳ ။ ။ ကိုယ္ေတာ္က တပည္႔ေတာ္ကိုမၾကည္႔ေပမဲ႔ တစ္လမ္းလံုး တပည္႔ေတာ္အေၾကာင္းပဲ ေတြးေတာလာတာ ဆိုေတာ႔႔ ကိုယ္ေတာ႔ေခါင္းထဲမွာ လူနွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတယ္။မရဘူး ႏွစ္ေယာက္ခပဲေပးရမယ္။

ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း ဟုတ္ေနျပန္ေတာ႔႔ နွစ္ေယာက္ခ ေပးလိုက္ရျပန္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ေန ့စဥ္အသြားႏွစ္က်ပ္ အျပန္နွစ္က်ပ္ေပးေနရပါတယ္။

ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း ဆရာသမားထံ သူ႔အျဖစ္အျပက္ေတြကိုေျပာျပၿပီး အကူအညီေတာင္းခံပါတယ္။

ဆရာေတာ္။ ။ဒီမိန္းကေလးဟာဥာဏ္ရွိတဲ႔သူျဖစ္တယ္။ ဒီတစ္ခါမင္းေလွစီးရင္ မ်က္နွာလြဲစရာမလိုပါဘူး။ မင္းရင္ထဲမွာျဖစ္ ေနတဲ႔ ကိေလသာသံေယာစဥ္ေတြကိုသာ သိမွတ္ၿပီးတရားရူ႕သြားပါ။ ကုိယ္ေတာ္အဆင္ေျပပါလိမ္႔မယ္။

ကိုယ္ေတာ္ကေလးလည္း အဲဒီကစၿပီေတာ႔ေလွခနွစ္ဆေပးစရာမလိုေတာ႔ပါဘူး။

(ဗီယက္နမ္လူမ်ိဳးဆရာေတာ္တစ္ပါးနွင္႔ ေရႊဥမင္တရားျပဆရာေတာ္ဦးေတဇနိယတို႔ ေျပာသည္)

(အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာတစ္ခုမွ ေတြ ့ရွိသျဖင့္ ျပန္လည္ကူးယူ ေဖာ္ျပပါသည္ ခင္ဗ်ား။)


ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္