INTRODUCTION TO INSIGHT MEDITATION 2

SUSTAINING ATTENTION

Sitting

Time and Place
Focusing the mind on the body can be readily accomplished while sitting. You need to find a time and a place which affords you calm and freedom from disturbance.

A quiet room with not much in it to distract the mind is ideal; a setting with light and space has a brightening and clearing effect, while a cluttered and gloomy room has just the opposite. Timing is also important, particularly as most people's days are quite structured with routines. It is not especially productive to meditate when you have something else to do, or when you're pressed for time. It's better to set aside a period - say, in the early morning or in the evening after work -when you can really give your full attention to the practice. Begin with fifteen minutes or so. Practice sincerely with the limitations of time and available energy, and avoid becoming mechanical about the routine. Meditation practice, supported by genuine willingness to investigate and make peace with oneself, will develop naturally in terms of duration and skill.

Awareness of the Body
The development of calm is aided by stability, and by a steady but peaceful effort. If you can't feel settled, there's no peacefulness; if there's no sense of application, you tend to day-dream. One of the most effective postures for the cultivation of the proper combination of stillness and energy is sitting.

Use a posture that will keep your back straight without strain. A simple upright chair may be helpful, or you may be able to use one of the lotus postures. (Illustrations and notes on posture are given at the back of this booklet.) These look awkward at first, but in time they provide a unique balance of gentle firmness that gladdens the mind without tiring the body.

If the chin is tilted very slightly down this will help, but do not allow the head to loll forward as this encourages drowsiness. Place the hands on your lap, palms upward, one gently resting on the other with the thumb-tips touching. Take your time, and get the right balance.

Now, collect your attention, and begin to move it slowly down your body. Notice the sensations. Relax any tensions, particularly in the face, neck, and hands. Allow the eyelids to close or half close.

Investigate how you are feeling. Expectant or tense? Then relax your attention a little. With this, the mind will probably calm down, and you may find some thoughts drifting in - reflections, daydreams, memories, or doubts about whether you are doing it right! Instead of following or contending with these thought patterns, bring more attention to the body, which is a useful anchor for a wandering mind.

Cultivate a spirit of inquiry in your meditation attitude. Take your time. Move your attention, for example, systematically from the crown of the head down over the whole body. Notice the different sensations- such as warmth, pulsing, numbness, and sensitivity - in the joints of each finger, the moisture of the palms, and the pulse in the wrist. Even areas that may have no particular sensation, such as the forearms or the earlobes, can be 'swept over' in an attentive way. Notice how even the lack of sensation is something the mind can be aware of. This constant and sustained investigation is called mindfulness (sati) and is one of the primary tools of Insight Meditation.

Mindfulness of Breathing (anapanasati)
Instead of 'body sweeping', or after a preliminary period of this practice, mindfulness can be developed through attention on the breath.

First, follow the sensation of your ordinary breath as it flows in through the nostrils and fills the chest and abdomen. Then try maintaining your attention at one point, either at the diaphragm or - a more refined location - at the nostrils Breath has a tranquilising quality, steady and relaxing if you don't force it; this is helped by an upright posture. Your mind may wander, but keep patiently returning to the breath.

It is not necessary to develop concentration to the point of excluding everything else except the breath. Rather than to create a trance, the purpose here is to allow you to notice the workings of the mind, and to bring a measure of peaceful clarity into it. The entire process-gathering your attention, noticing the breath, noticing that the mind has wandered, and re-establishing your attention -develops mindfulness, patience, and insightful understanding. So don't be put off by apparent 'failure' - simply begin again. Continuing in this way allows the mind to eventually calm down.

If you get very restless or agitated, just relax. Practice being at peace with yourself, listening to - without necessarily believing in - the voices of the mind.

If you feel drowsy, then put more care and attention into your body and posture. Refining your attention or pursuing tranquility at such times will only make matters worse!

(to be continued...)

INTRODUCTION TO INSIGHT MEDITATION 1
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

မာန

ေထာင္လႊားတက္ႂကြျခင္းသေဘာကို “မာန” လို႔ ေခၚပါတယ္၊ ဒီမာနဟာ ေထာင္လႊားတက္ႂကြျခင္းသေဘာ ရွိပါတယ္၊ ေလာကမွာ ပုဂၢိဳလ္အတန္းအစားခြဲရင္ -

၁။ ေသယ်ပုဂၢိဳလ္ = အထက္တန္းစားလူမ်ိဳး၊

၂။ သဒိသပုဂၢိဳလ္ = အမ်ားႏွင့္ တန္းတူလူမ်ိဳး၊

၃။ ဟီနပုဂၢိဳလ္ = ေအာက္တန္းစားလူမ်ိဳး၊


ဒီလို (၃) မ်ိဳးကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္၊ တစ္မ်ိဳးတစ္မ်ိဳးမွာ -

က။ ေသယ်မာန္ = အမ်ိဳးဥစၥာ ပညာအဆင္း အစရွိတာနဲ႔ အဖက္ဖက္က သူမ်ားထက္ သာတယ္ - လုိ႔ မွတ္ထင္မႈ၊

ခ။ သဒိသမာန္ = အမ်ိဳးဥစၥာ ပညာအဆင္း အစရွိတာနဲ႔ သင္းတို႔ႏွင့္ ဘာထူးသလဲ - လို႔ မွတ္ထင္မႈ၊

ဂ။ ဟီနမာန္ = သူတို႔ေအာက္က်ေတာ့ ငါက ဘာအေရးစိုက္ရမွာလဲ - လို႔ မွတ္ထင္မႈ။


ဒီလို သံုးမ်ိဳးစီ ကြဲျပားႏုိင္ပါတယ္။

ဒီ (၉) မ်ိဳးထဲက ေသယ်ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ေသယ်မာန္၊ သဒိသပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ သဒိသမာန္၊ ဟီနပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ဟီနမာန္ဟာ ဟုတ္မွန္တဲ့အတိုင္း မာန္မူျခင္း (ယာထာ၀မာန္) မည္ပါတယ္၊ ဒီယာထာ၀မာန္မ်ိဳးကို အရဟတၱမဂ္ကသာ ပယ္ႏိုင္ပါတယ္။

ဇာတိမာန္

မ်ိဳး႐ိုးေကာင္းတဲ့အတြက္ မာန္တက္တာမ်ိဳးကို ဇာတိမာန္လို႔ ေခၚပါတယ္၊ ယခုေခတ္မွာလဲ အသင့္အတင့္ မ်ိဳး႐ုိးေကာင္းသူေတြ ရွိေနတတ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဟန္ႀကီးပန္ႀကီးလုပ္ကာ မာန္မာနတက္ေလာက္ေအာင္ တစ္ဖက္သားကို ကိုယ့္ေျခဖ၀ါးေအာက္ကလို မွတ္ထင္ရေလာက္ေအာင္ မ်ိဳး႐ိုးေကာင္းၾကတာမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ပါ။ ေရွးဘ၀က မေထာင္လႊားမတက္ႂကြ မာန္မာန မႀကီးခဲ့လို႔ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အမ်ိဳးျဖစ္ရတာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ယခုဘ၀မွာ ေထာင္လႊားတက္ႂကြ မာန္မာနႀကီးေနခဲ့ပါလွ်င္ ေနာင္ဘ၀သံသရာမွာ ယုတ္ညံ့ေအာက္က် သူတစ္ပါးရဲ႕ ေျခဖ၀ါးေအာက္သို႔ ေရာက္ရမယ့္အေရးကို အဖန္ဖန္ေတြးလို႔ မိမိရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ျဖဴေဖြးသန္႔စင္ မာန္မာန မ၀င္ေအာင္ ျပဳျပင္သင့္ပါတယ္။

ဓနမာန္

ပစၥည္းဥစၥာ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀တာကို အေၾကာင္းျပဳလုိ႔ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ မာန္မာနမ်ိဳးကို ဓနမာန္ (ဥစၥာမာန္) လို႔ ေခၚပါတယ္၊ ပစၥည္းဥစၥာခ်မ္းသာႂကြယ္၀သူေတြက ပစၥည္းဥစၥာ မရွိသူေတြႏွင့္ အတူမသြားႏိုင္၊ အတူမစားႏိုင္၊ အတူစကားမေျပာႏိုင္ဘဲ မာန္မာနတက္ကာ အဖက္မတန္သလို ဟန္ႀကီးပန္ႀကီး လုပ္မေနသင့္ပါ၊ ေရွးက အလွဴ ဒါနည္းခဲ့လုိ႔ ယခုဘ၀မွာ ဆင္းရဲေနၾကရတာပဲလို႔ သနားၾကင္နာ က႐ုဏာသက္ၿပီး သူတို႔ကို ႏႈတ္နဲ႔လဲ ကူညီသင့္ပါတယ္၊ ကိုယ္နဲ႔လဲ ကူညီသင့္ပါတယ္၊ အေျခေနအားေလ်ာ္စြာ ပစၥည္းဥစၥာ နဲ႔လဲ ကူညီသင့္ပါတယ္၊ အဲဒီလို ကူညီလိုက္တဲ့အတြက္ မိမိမွာ ဂုဏ္တက္လာစရာသာ ရွိပါတယ္၊ ဂုဏ္ယုတ္စရာ မရွိပါ၊ မိမိမွာ အေၾကာင္းကိစၥရွိတဲ့အခါမွာလဲ သူတို႔ရဲ႕ အကူအညီကို ရႏိုင္ပါေသးတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ႔ေက်းဇူးကို မသိတတ္ဘဲ အင္မတန္ မိုက္တြင္းနက္ေနသူေတြကိုေတာ့ သတိထားသင့္ပါတယ္။ ဒီပစၥည္းဥစၥာဆိုတာဟာ တစ္သက္စာမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ေဘးအႏၲရာယ္လဲ အလြန္မ်ားလွပါတယ္၊ ခိုင္ၿမဲမႈသေဘာလဲ မရွိပါ။ ပစၥည္းသခၤါရ လူသခၤါရသာ ျဖစ္ပါတယ္၊ တစ္ေန႔မွာ ပစၥည္းဥစၥာကျဖစ္ေစ၊ ပစၥည္းဥစၥာရဲ႕ ပိုင္ရွင္ကျဖစ္ေစ စြန္႔ခြာသြားတတ္ပါတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီဘ၀မွာ ပစၥည္းဥစၥာ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀သလို ေနာက္ဘ၀မွာလဲ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀ေအာင္ ဥစၥာမာန္ တက္ေနမယ့္အစား အလွဴဒါနကို စြမ္းအားအေလ်ာက္ ျပဳလုပ္ကာ ကိုယ့္ေနာက္ကုိသာ အပါယူသြားသင့္ပါတယ္။

ပညာမာန္

စာေပတတ္ကၽြမ္းသူေတြရဲ႕ မာန္ကို ပညာမာန္လို႔ ေခၚပါတယ္၊ စာေပပညာဆိုတာဟာ မသင့္ေတာ္တာကို မသင့္ေတာ္မွန္းသိေအာင္ အသိအလိမၼာကိုလဲ ေပးတတ္ပါတယ္၊ သင့္ေတာ္တာကို သင့္ေတာ္မွန္းသိေအာင္ အသိအလိမၼာကိုလဲ ေပးတတ္ပါတယ္၊ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရာမွာ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ေအာင္၊ အဆင္ေျပေအာင္ အသိအလိမၼာကိုလဲ ေပးတတ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒီပညာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး မာန္မာနႀကီးေနမယ္ဆိုရင္ အင္မတန္ရွက္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ေရွးဘ၀က သူေတာ္ျမတ္ေတြကို ခ်ဥ္းကပ္ေလွ်ာက္ထား ေဆြးေႏြးလာခဲ့တဲ့အတြက္ ဒီဘ၀မွာ မိမိကိုယ္တိုင္က ပညာႀကီးသူ ျဖစ္လာရပါတယ္၊ ပညာသင္ခြင့္လဲ ရခဲ့ပါတယ္၊ ဒီလို အခြင့္သာလို႔ ပညာတတ္လာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က အေၾကာင္းမညီၫြတ္လို႔ ပညာမသင္ရသူေတြ၊ ပညာသင္ရေစကာမူ ဥာဏ္ထိုင္းလွတဲ့အတြက္ ပညာမတတ္သူေတြက႕ို ေတြ႔ရတဲ့အခါမွာ ေမာက္မာေမာ္ႂကြား မာနထားေနမယ့္အစား သနားၾကင္နာ က႐ုဏာထားသင့္ပါတယ္၊ သို႔မဟုတ္ အခြင့္အခါသင့္ပါက တစ္ဆင့္သင္ၾကားေပးသင့္ပါတယ္၊ ပညာမာန္တက္ကာ ကိုယ့္ဘ၀ကို မနစ္နာေစသင့္ပါ။

အဆင္းမာန္

အလွဂုဏ္အတြက္ မာန္တက္ျခင္းကို အဆင္းမာန္လို႔ ေခၚပါတယ္၊ ေရွးဘ၀က အစစအရာရာမွာ သည္းခံကာ အမ်က္ေဒါသ နည္းလာခဲ့တဲ့အတြက္လဲ အဆင္းလွတတ္ပါတယ္၊ ဘုရား၀င္း ေက်ာင္း၀င္း စသည္တို႔ကို သုတ္သင္ရွင္းလင္းခဲတဲ့ အတြက္လဲ အဆင္းလွတတ္ပါတယ္၊ ပန္း စသည္တို႔ကို လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့အတြက္လဲ အဆင္းလွတတ္ပါတယ္၊ ဒီလို ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြေၾကာင့္ ရလာတဲ့ ကိုယ့္အဆင္းကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဟန္ႀကီးပန္ႀကီး မလုပ္သင့္ပါ၊ အလွမာန္တက္ကာ ဘ၀င္မျမင့္သင့္ပါ၊ အလွဂုဏ္ကိုးကာ မဆိုးသင့္ပါ၊ ေရွးကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ရလာတဲ့ အဆင္းကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး အကုသိုလ္မာန္ တက္ေနတာဟာ အင္မတန္မွားတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္၊ အျပင္အဆင္းလွသလို အတြင္းစိတ္ကို အစြမ္းကုန္ ျပဳျပင္လို႔ ဣေႁႏၵရွင္ သူေတာ္စင္ေတြ ျဖစ္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။

လိုရင္းမွာ - ေရွးဘ၀က မေထာင္လႊား မတက္ႂကြ မာန္မာန မႀကီးခဲ့လို႔ ယခု ျမင့္ျမတ္တဲ့ အမ်ိဳးမွာ ျဖစ္လာရပါတယ္၊ ေရွးဘ၀က အလွူဒါနျပဳလုပ္ခဲ့လို႔ ဒီဘ၀မွာ ပစၥည္းဥစၥာ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀လာရပါတယ္၊ ေရွးဘ၀က သူေတာ္သူျမတ္ေတြကို ခ်ဥ္းကပ္ေလွ်ာက္ထား ေဆြးေႏြးေမးျမန္းလာခဲ့တဲ့အတြက္ ဒီဘ၀မွာ ပညာႀကီးလာရပါတယ္၊ ေရွးဘ၀က အမ်က္ေဒါသနည္းခဲ့၊ ဘုရား၀င္း၊ ေက်ာင္း၀င္း စသည္ကို သုတ္သင္ခဲ့၊ ပန္း စသည္ကို လွဴဒါန္းခဲ့လို႔ ယခုဘ၀မွာ အဆင္းလွခဲ့ရပါတယ္၊ ဒီလို မိမိမွာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ရရွိလာတဲ့ အမ်ိဳး၊ ဥစၥာ၊ ပညာ၊ အဆင္းကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး မာန္မာနတက္ႂကြေနတာဟာ ေနာင္ယုတ္နိမ့္တဲ့ဘ၀မွာ ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေနာက္ေနာက္ ဘ၀ေတြမွာ အဆင့္အဆင့္ျမင့္တက္မဲ့ အေရးကို ေမွ်ာ္ေတြးၿပီး ေထာင္လႊားတက္ႂကြ မိမိတို႔ရဲ႕ မာန္မာနကို အစြမ္းကုန္ ႏွိမ္ခ်ိဳးႏိုင္ၾကပါေစ။

[စာမ်က္ႏွာ ၅၃ မွ ၅၆]

[ဗုဒၶအလိုေတာ္က် ႀကီးပြားခ်မ္းသာေရး ကိုယ္က်င့္မဂၤလာ၊
ေျမာင္းျမပေဇၨာတာ႐ံုႏွင့္ ေမွာ္ဘီ သာသနာ့၀န္ေဆာင္ဆရာေတာ္ အရွင္ကုမာရ]
စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

------------------------------------------------------------------------------------
(အီးေမးလ္မွတဆင့္ရရွိေသာ Forward Mail ကို ႏွစ္သက္သျဖင့္ ထပ္ဆင့္ကူးယူ ေဖာ္ျပပါသည္ ခင္ဗ်ား။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

INTRODUCTION TO INSIGHT MEDITATION

The aim of this booklet is to serve as an introduction to the practice of Insight Meditation as taught within the tradition of Theravada Buddhism. You need not be familiar with the teachings of the Buddha to make use of it, although such knowledge can help to clarify any personal understanding you may develop through meditation.

The purpose of Insight Meditation is not to create a system of beliefs, but rather to give guidance on how to see clearly into the nature of the mind. In this way one gains first-hand understanding of the way things are, without reliance on opinions or theories - a direct experience, which has its own vitality. It also gives rise to the sense of deep calm that comes from knowing something for oneself, beyond any doubt.

Insight Meditation is a key factor in the path that the Buddha offered for the welfare of human beings; the only criterion is that one has to put it into practice! These pages, therefore, describe a series of meditation exercises, and practical advice on how to use them. It works best if the reader follows the guide progressively, giving each sequence of instructions a good work-out before proceeding further.

The term 'Insight Meditation' (samatha-vipassana)* refers to practices for the mind that develop calm (samatha) through sustained attention, and insight (vipassana) through reflection. A fundamental technique for sustaining attention is focusing awareness on the body; traditionally, this is practised while sitting or walking. The guide begins with some advice on this.

Reflection occurs quite naturally afterwards, when one is 'comfortable' within the context of the meditation exercise. There will be a sense of ease and interest, and one begins to look around and become acquainted with the mind that is meditating. This 'looking around' is called contemplation, a personal and direct seeing that can only be suggested by any technique. A few ideas and guidance on this come in a later section.

___________________
* Knowledge of terms in Pali - the canonical language of Theravada Buddhism - is not necessary to begin the practice of meditation. It can be useful, however, to provide reference points to the large source of guidance in the Theravada Canon, as well as to the teaching of many contemporary masters who still find such words more precise than their English equivalents.

(to be continue..)

Copyright by Amaravati Publications 1988

----------------------------------------------------------------------------
မသစၥာအလင္း (www.thitsaralin.com) မွ ကၽြန္ေတာ့္ထံသို ့ ဓမၼဒါန လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ စာအုပ္ေလးကို စိတ္၀င္စားသူမ်ား အားလံုးအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး ထပ္ဆင့္ေ၀မွ် ဒါနျပဳလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ႏွစ္သက္မိေသာ ဇင္ ပံုျပင္မ်ား (၁၄)

Chasing Two Rabbits

---

A martial arts student approached his teacher with a question. "I'd like to improve my knowledge of the martial arts. In addition to learning from you, I'd like to study with another teacher in order to learn another style. What do you think of this idea?" "The hunter who chases two rabbits," answered the master, "catches neither one."

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

What is Buddhism? Part 4 (Spanish Version)

La Ley Natural De Kamma

El Buda dijo, "Monjes, el kamma es la intención." Según la ley natural de kamma (o karma), hay resultados ineludibles de nuestras acciones intencionales. Ciertos actos, las cosas dijeron o pensaron llevará a herir otros o dañar a sí mismo si la intención detrás de ellos es insalubre. Esto 'el kamma malo' es motivado por deseo egoísta, enojo o engaño. Porque el resultado es que las personas desagradables y dolorosas, sabias no siguen las intenciones impuras. Hay las acciones, discurso y pensamientos que provienen de de las intenciones sanas semejantemente. Esto 'el kamma bueno' lleva al bienestar de a sí mismo y otros. Motivado por generosidad, compasión, la claridad de entender y otros estados positivos de mente, las personas sabias cultivan y siguen en su puro intetions.

Mucho, aunque no todos, de qué una experiencias el resultado del kamma anterior de uno es. Así cuando uno encuentra a sí mismo en una situación desagradable, en lugar de proyectando el reproche en otros uno puede examinar la propia conducta del pasado de uno y puede asumir la responsabilidad por las causas que llevaron hasta la situación. Igualmente cuando uno está sintiéndose feliz, en lugar de tomarlo para concedió uno parece entender las causas anteriores y condiciones sobre las que lo trajeron. Entendiendo cómo felicidad origina anima el kamma bueno extenso.

El Buda señaló que ningún ser, divino o no, tiene el poder para detener las consecuencias de bueno o el kamma malo. Uno siega exactamente que qué uno
sembra. Así si quiere ser adinerado, entonces sea generoso, trabajador y fidedigno. Si quiere ir al paraíso, sea poderoso, sea amable y medite. Si quiere ser iluminado, desarrolle visión basada en paz profunda de mente.

El único escape de los resultados de kamma es el esclarecimiento. Hasta entonces sin embargo, es posible atenuarse la severidad de las consecuencias de kamma malo aumentando el bueno. El Buda dio el símil de una cuchara de sal mezclado en un vaso de agua comparado a una cuchara de sal mezclada en un río grande. El vaso de agua se pone impotable mientras el sabor del agua en el río es escasamente afectado. Semejantemente, los resultados de kamma malo para una persona que sólo hace una cantidad pequeña de kamma bueno son muy dolorosos, mientras el resultado del mismo kamma malo para una persona que habitualmente hace mucho kamma bueno es mucho menos severo.

Entendiendo esta ley natural de causa y efecto lleva a una vida ética, compasiva y sabia. Además, un abrazo más ancho de la ley de kamma llevaría cualquier rural hacia una sociedad más fuerte, más afectuosa y poderosa.
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သူငယ္ေတာ္ေတာရ ဆရာေတာ္၏ ေန ့စဥ္ေဟာျပ ၾသ၀ါဒ (၁၇)

နိဗၺာန္အလင္းဓာတ္ ဆိုက္ကပ္ႏိုင္သူ

ေယာဂီသူေတာ္စင္ေတြအားလုံး အလင္းကေန အလင္းသြားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားၿဖစ္ေအာင္ က်င့္ေဆာင္ အားထုတ္ရမယ္။ ၀ိပႆနာတရားကို ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ အို နာ ေသ ဇာတ္အၿမစ္ၿပတ္တဲ့ နိဗၺာန္အလင္းဓာတ္ၾကီးကို ေသခ်ာေပါက္ ေရာက္ႏိုင္တယ္။

ႏွလုံးသြင္း မွန္ကန္မွ

ေယာနိေသာမနသိကာရ ( ႏွလံုးသြင္း မွန္ကန္စြာ ) နဲ ့ခႏၶာဥာဏ္စိုက္ၿပီးေတာ့ မွတ္ႏိုင္မွ၊ မွတ္တတ္မွ၊ မွတ္ေနမွသာ အရိယာသူေတာ္ေကာင္းၾကီးေတြ ၿမင္ေတာ္မူ ရေတာ္မူတဲ့ တရားထူး၊ တရားၿမတ္ေတြကို
ရႏိုင္ၾကမယ္။

တရားကိုရွာ ခႏၶာဥာဏ္စိုက္

ေယာဂီသူေတာ္စင္ေတြအားလုံး တရားရခ်င္ရင္ သစၥာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ တရားကိုနာၾကားရမယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ခႏၶာဥာဏ္စိုက္ၿပီးေတာ့ ရႈမွတ္ပြားမ်ားရမယ္။ ဒါဆိုရင္ တရားရႏိုင္တယ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ကၽြန္ေတာ္သိခဲ့ေသာ ျဖဴးဆရာေတာ္ (သို ့) သာသနာေတာ္အတြက္ ဆိုရင္ကြယ္.....

(ဒီပို ့စ္ကို ဆရာေတာ္ၾကီးစ်ာပနအမွီ အမွတ္တရ ေရးမယ္စိတ္ကူးထားေပမယ့္ မအားတာႏွင့္ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အခုရက္ပိုင္းထဲ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ေရးဖို ့အေၾကာင္းေတြၾကံဳလာတာေရာ၊ အခ်ိန္လည္း ရေနတာေရာႏွင့္ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ့ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ရည္မွန္းျပီး ပူေဇာ္ေရးသားလိုက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။)

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ျဖဴးဆရာေတာ္ႏွင့္ လူခ်င္း ခင္မင္သိကၽြမ္းရင္းႏွီးလားလို ့ ေမးခဲ့ရင္ မသိကၽြမ္းခဲ့ပါဘူးလို ့ဘဲ ေျဖရမွာပါ။ ႏွစ္ခါ သံုးခါေလာက္ေတာ့ မိနစ္ပိုင္းေလး စကားေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ၾကားမွာ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္မႈေလးေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ငါးႏွစ္ေက်ာ္ကာလ ကၽြန္ေတာ္တို ့တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား စျဖစ္ခါစ ဘာသာေရးႏွင့္ပတ္သတ္တာေတြ ရွာေဖြေလ့လာတဲ့အခ်ိန္ေတြတုန္းကေပါ့။ ေက်ာင္းမွာက ဗုဒၶဘာသာအသင္းကဖြင့္ထားတဲ့ စာၾကည့္တိုက္တစ္ခုရွိတယ္။ စာအုပ္ေတြႏွင့္ တရားတိပ္ေခြ (အဲဒီတုန္းက စီဒီက ေခတ္မစားေသးပါ။) ေတြ ေတာ္ေတာ္စံုပါတယ္။ တရားနာၾကည့္ခ်င္ေတာ့ စာၾကည့္တိုက္က စီနီယာ ေနာင္ေတာ္ၾကီးေတြကို ေမးရတာေပါ့။ ဘယ္အေခြေတြ နားေထာင္လို ့ေကာင္းလဲလို ့။ ကိုယ္ေတြက ၾကာနီကန္ေလာက္ပဲ ေကာင္းေကာင္းသိတာဆိုေတာ့။ သူတို ့ေတြက သီတဂူဆရာေတာ္၊ ျဖဴးဆရာေတာ္၊ ၾကာနီကန္ဆရာေတာ္တို ့ကို နားေထာင္ဖို ့ အၾကံေပးပါတယ္။ တရားအားထုတ္တာႏွင့္ပတ္သက္ရင္ေတာ့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီးတရားေတြ၊ ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္ၾကီး တရားေခြေတြ ေတာ္ေတာ္ကို စံုစံုရွိပါတယ္။ ဒါႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္က သီတဂူဆရာေတာ္အေခြႏွင့္ ျဖဴးဆရာေတာ္ အေခြေတြကို စျပီး နာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးကို စသိတာကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းကဘဲေပါ့။ ဆရာေတာ္ရဲ ့ ေသြးႏွင့္ေရးတဲ့သာသနာ ကိုနားေထာင္ျပီး ေထရ၀ါဒမွာ ဒီလိုမ်ိဳးေတြ မရွိပါလား၊ မလုပ္ရပါလား ဆိုတာကို အဲဒီအခ်ိန္ေတြက စတင္သတိထားမိခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးအေခြေတြကို ၾကံဳရင္ၾကံဳသလို နာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္ေက်ာ္ ေလာက္ကပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ ျမိဳ ့ကဗုဒၶဘာသာလူငယ္အဖြဲ ့တစ္ခုက တရားပြဲတစ္ခုကို ရက္ရွည္လုပ္ဖို ့ စီစဥ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္က ဆရာေတာ္ေတြကို လိုက္ပင့္ေပးဖို ့တာ၀န္ယူရပါတယ္။ အားလံုးက ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးကို ပင့္ေပးဖို ့ေတာင္းဆိုၾကတာႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆရာေတာ္ၾကီးသီတင္းသံုးတဲ့ ကမာရြတ္ဘူတာနားက ေက်ာင္းကို သြားခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးကေတာ့ တရားပြဲအတြက္ နယ္ၾကြေနလို ့ရွိမေနပါဘူး။ တပည့္ဦးဇင္းေတြႏွင့္ဘဲ လိုခ်င္တဲ့ရက္ကိုေလွ်ာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ ့တရားပြဲ Planner စာအုပ္ထဲမွာ ရက္အားမအား ရွာၾကည့္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့တရားပြဲ လုပ္မယ့္အခ်ိန္မွာ ဆရာေတာ္က တရားပြဲအတြက္ နယ္ကို ေရာက္ေနမယ့္အခ်ိန္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ရန္ကုန္ပတ္၀န္းက်င္ဆိုရင္ေတာင္ ေရွ ့တရားပြဲအျပီး ေနာက္တရားပြဲကို အဆင္ေျပရင္ၾကြေပးနိဳင္ေသးတယ္။ အခုေတာ့ နယ္ကိုၾကြမွာဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္နိဳင္ေတာ့တာႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆရာေတာ့္ေက်ာင္းကေန တပ္ေခါက္ျပီး ျပန္လာခဲ့လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ေနာက္တစ္ႏွစ္ ကၽြန္ေတာ္တို ့အဖြဲ ့တရားပြဲထပ္လုပ္ဖို ့ျပင္ဆင္ေတာ့ ဒီတခါေတာ့ ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီး အားမယ့္ရက္ကို ေရြးျပီး ရက္ရေတာ့မွ စီစဥ္မယ္ဆိုျပီး သေဘာတူဆံုးျဖတ္ၾကပါတယ္။ ဒါနဲ ့ကၽြန္ေတာ္လည္း ေနာက္တစ္ေခါက္ ဆရာေတာ့္ေက်ာင္းကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီတခါေတာ့ ဆရာေတာ့္ကို ဖူးေတြ ့ရပါတယ္။ တပည့္ရဟန္းတစ္ပါးက ဆရာေတာ့္ေက်ာကအနာေလးေတြကို ေဆးလိမ္းေပးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရာက္သြားတာပါ။ (အဲဒီတုန္းကမွာ ဆရာေတာ့္မွာ ဆီးခ်ိဳေရာဂါရွိမွန္း သိခဲ့ရပါတယ္။) ဆရာေတာ္ၾကီးကို တရားပြဲပင့္ခ်င္တဲ့အေၾကာင္းေလွ်ာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္က Planner စာအုပ္ထဲမွာ သူရန္ကုန္မွာရွိမယ့္အခ်ိန္ထဲက အားတဲ့တစ္ရက္ကို ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေဆာင္းရာသီထဲမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆရာေတာ့္ဆီက ရက္ရတာႏွင့္ ေပ်ာ္ျပီး အဖြဲ ့ကို လွမ္းအေၾကာင္းၾကားကာ တရားပြဲ စစီစဥ္ဖို ့လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။

တရားပြဲနီးလာတဲ့ လပိုင္းအလိုေလာက္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ျမိဳ ့က ျပီးစီးခါနီး သာသနာေရးဆိုင္ရာ အေဆာက္အအံုအသစ္တစ္ခုဆက္လက္ေဆာက္ဖို ့အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့အလွဴေငြရွာေဖြတဲ့အေနႏွင့္ တရားပြဲတစ္ခုကို စီစဥ္ၾကပါတယ္။ သူတို ့တရားပြဲရက္က ကၽြန္ေတာ္တို ့လူငယ္အဖြဲ ့လုပ္တဲ့ တရားပြဲႏွင့္ ေရွ ့ဆင့္ေနာက္ဆင့္ဆိုသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ျမိဳ ့နယ္သာသနာေရးအဖြဲ ့က တရားပြဲမွာ ျဖဴးဆရာေတာ္ကို ပင့္ခ်င္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို ့အဖြဲ ့ဆီကေန တရားပြဲရက္ကို အလွဴျပန္လာခံပါတယ္။ ျမိဳ ့နယ္ဆိုင္ရာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားကပါ ၀ိုင္းျပီးေမတၱာရပ္ခံကာ အလွဴခံလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြလည္း ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ့တရားပြဲရက္ကို လွဴလိုက္ရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာ ေနာက္ထပ္တစ္ေခါက္ ဆရာေတာ္ၾကီးေက်ာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။

ဒီတခါလည္းဆရာေတာ္ၾကီးကို ေက်ာင္းမွာ ဖူးေတြ ့ရပါတယ္။ အက်ိဳးအေၾကာင္းေလွ်ာက္ျပီး တရားပြဲရက္မေျပာင္းဘဲ က်င္းပတဲ့ေနရာႏွင့္ ဦးစီးတဲ့အဖြဲ ့အေျပာင္းအလဲလုပ္လိုက္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္ၾကီးအေနႏွင့္ အဲဒီလိုလုပ္လိုက္တာ အဆင္ေျပမေျပ ေမးေလွ်ာက္ရပါတယ္။ ဆရာေတာ္က အဆင္ေျပပါတယ္။ အဲဒီေန ့ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္အခ်ိန္သာ လာပင့္ဆိုျပီး မွာပါတယ္။

အဲဒီလိုႏွင့္ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ့တရားပြဲရက္ကို ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေန ့က ျဖဴးဆရာေတာ္တရားပြဲဆိုေတာ့ ပရိတ္သတ္က ေသာင္းႏွင့္ခ်ီျပီး တရားနာလာၾကပါတယ္။ ေဆာက္လက္စ အေဆာက္အဦးထဲမွာျပည့္က်ပ္သြားလို ့ အေဆာက္အဦးေရွ ့ကကြင္းျပင္မွာ ေနရာခ်ေပးရပါတယ္။ Projector ႏွင့္ ပိတ္ကားေတြကို လူတိုင္းျမင္နိဳင္ေအာင္ ေထာင္ေပးထားရပါတယ္။ ေဘးပတ္ခ်ာလည္က လမ္းေတြႏွင့္ လူသြားလမ္းေတြမွာလည္း ပရိတ္သတ္က ျပည့္လွ်ံေနပါတယ္။ ဒါေတာင္ တရားပြဲစဖို ့က နာရီပိုင္းလိုေနပါေသးတယ္။ အခ်ိန္နီးလာေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးကို သြားပင့္ဖို ့ ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းကို ဖုန္းလွမ္းဆက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီး ေဆးခန္းၾကြသြားတာ ျပန္ေရာက္မလာေသးတဲ့အေၾကာင္း သိလိုက္ရပါတယ္။ ဆရာေတာ္ျပန္ၾကြမလာေသးလည္း ေက်ာင္းကေနသြားထိုင္ေစာင့္မယ္ဆိုျပီးေတာ့ ျမိဳ ့နယ္ကဆရာေတာ္တစ္ပါးရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ကားတစ္စီးႏွင့္ ဆရာေတာ့္ေက်ာင္းကို ထြက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။

ေက်ာင္းကို ေရာက္ေတာ့လည္း ဆရာေတာ္ၾကီး ျပန္ၾကြမလာေသးပါဘူး။ တရားပြဲက်င္းပရမယ့္အခ်ိန္က ေရာက္ေနပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့လည္း စိတ္ေတြပူျပီး ေစာင့္ေနၾကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးကား ေက်ာင္းထဲ၀င္လာပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကို တြဲျပီး ေက်ာင္းေပၚကို ပင့္သြားၾကပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ေနေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးဟာ တပည့္ရဟန္းေတာ္၊ ကပၸိယတို ့ႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္တို ့ကားေပၚကို တက္လာျပီး တရားပြဲကို စတင္ထြက္ခြာၾကပါေတာ့တယ္။

ျမိဳ ့ေရာက္လို ့တရားပြဲစေတာ့ တစ္နာရီခြဲေလာက္ေတာင္ ေနာက္က်ေနပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ပရိတ္သတ္ကေတာ့ ေလ်ာ့မသြားပါဘူး။ ခ်မ္းေအးေနတဲ့ၾကားကဘဲ ဇြဲေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ဆရာေတာ့္ၾကြအလာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကပါတယ္။ ဒီလိုႏွင့္ ဆရာေတာ္ၾကီးလည္း ပလႅင္ေပၚတက္ျပီး တရားမေဟာခင္ သူေနာက္က်ရတဲ့အတြက္ေတာင္းပန္စကားဆိုပါတယ္။ အမွန္က ဆရာေတာ္ၾကီးက ေဆးခန္းတစ္ခုမွာ သြားျပီးေက်ာက္ကပ္ေဆးျပီး ျပန္ၾကြလာတာပါ။ ေက်ာင္းျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း တရားပြဲကို ခ်က္ခ်င္းျပန္ထြက္လိုက္လာခဲ့တာပါ။

ဆရာေတာ္ၾကီးဟာ တရားပြဲ စစခ်င္းမွာ ေတာ္ေတာ္ကို အားယူျပီး သီလေပး၊ တရားနိဒါန္းပ်ိဳးေတြလုပ္ေနရတာကို ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြသတိထားမိပါတယ္။ အသံက တိုးတိမ္ေနျပီး တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေပ်ာက္မလိုေတာင္ ျဖစ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေဆာက္လက္စအေဆာက္အဦးရဲ ့ မိုးမလံု၊ ေလမလံုတဲ့ ခန္းမေဆာင္ထဲမွာ ေဆာင္းေလကလည္း တျဖဴးျဖဴးႏွင့္ တိုက္ခတ္ေနပါတယ္။ က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးဟာ ဘယ္လိုမ်ားေ၀ဒနာကို ေတာင့္ခံျပီး တရားေဟာေနမလဲလို ့ ကၽြန္ေတာ္ေတြးၾကည့္မိပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကိုလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို ့အဖြဲ ့ေတြက တရားပြဲၾကီးအျပင္မွာ Stand By အျဖစ္ တာ၀န္က်ေနၾကေတာ့ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ရင္း မ်က္ႏွာေတြပ်က္ေနၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကို ဒုကၡေပးသလိုေတာ့ျဖစ္သြားျပီဆိုျပီးေတာ့။ တစ္ေယာက္ကဆိုရင္ “ရင္ထဲမေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ” ဆိုျပီးေတာ့ကို ပါးစပ္က ထုတ္ေျပာလာပါတယ္။

ဒီလိုႏွင့္ တရားပြဲစလို ့ နာရီ၀က္ေက်ာ္လာေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးအသံက တျဖည္းျဖည္းက်ယ္လာျပီး ပံုမွန္လိုျဖစ္လာပါတယ္။ ေနာက္တစတစႏွင့္ ဆရာေတာ္ၾကီးေဟာေနက်စတိုင္လ္အတိုင္း အသံျမွင့္တဲ့ေနရာေတြမွာ ျမွင့္ျပီး အားက်ိဳးမာန္တက္ကို ေဟာေနပါေတာ့တယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီး အခုအခ်ိန္မွာ ေ၀ဒနာဒဏ္ကို ဘယ္လိုမ်ားသည္းခံနိဳင္သြားလဲေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။ တကယ့္ကို ပံုမွန္အေျခအေနအတိုင္းျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲဒီညက တရားကို ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာေအာင္ကို ေဟာေပးေတာ္မူသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေန ့က ရရွိတဲ့ န၀ကမၼအလွဴေငြေတြရဲ ့ တစ္၀က္ကို ေဆာက္လက္စ သာသနာ့အေဆာက္အအံုအတြက္ ျပန္လည္လွဴဒါန္းသြားျပီး က်န္တစ္၀က္ကို ယိုးဒယားသြားေဆးကုရာမွာ အသံုးျပဳမွာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းလည္း မိန္ ့ေတာ္မူသြားခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေန ့က ဆရာေတာ္ၾကီးဟာ တရားကို ပံုစံႏွစ္မ်ိဳးႏွင့္ ေဟာေျပာ ျပသသြားခဲ့တယ္လို ့ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ စြဲျမဲယံုၾကည္ေနပါတယ္။ တစ္မ်ိဳးက တရားကို ပါးစပ္ကေန ၀စီကံေျမာက္ ေဟာေျပာညႊန္ျပသြားျပီး ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ လုပ္ေဆာင္မႈႏွင့္ ျပသသြားခဲ့တာပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ သာသနာ့တာ၀န္ဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္ကို မငဲ့ဘဲ ဒီလိုမ်ိဳးထမ္းရတယ္ကြလို ့ ကာယကံေျမာက္ လမ္းညႊန္သြားခဲ့ သလိုပါဘဲ။ အဲဒီညရဲ ့ တရားပြဲကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့နိဳင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

တစ္ေန ့က ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို မေတာ္တဆထိခိုက္မိလို ့ ကြဲသြားတာ သံုးခ်က္ခ်ဳပ္လိုက္ရပါတယ္။ ရာသီဥတုေအးေအးမွာ အနာျဖစ္ေတာ့ လက္က နာျပီး ကိုက္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဆရာ၀န္က လက္ကို ျငိမ္ျငိမ္ထားပါလို ့ေတာ့ မွာလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲ ဆရာေတာ္ၾကီး အေၾကာင္းက ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ့ ေ၀ဒနာႏွင့္ယွဥ္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္အနာက ဘာမွမေျပာပေလာက္တာေလးပါ။ ေနာက္ ေလတျဖဴးျဖဴးတိုက္ေနတဲ့ၾကားမွာ အသံကိုျမွင့္ျပီးလည္း စကားေျပာေနရတာ မဟုတ္ပါ။ တင္ပလႅင္ေခြပံုစံႏွင့္လည္း ႏွစ္နာရီေက်ာ္ထိုင္ရတာမဟုတ္ပါ။ အပူေပးစက္ဖြင့္ထားတဲ့အခန္းထဲမွာ ေအးေအးလူလူ ေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ျပီး လက္ေခ်ာင္းေလး ဆယ္ေခ်ာင္းႏွင့္ သာသနာ့တာ၀န္ကို (ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေျပာတာပါ) မဆိုစေလာက္ ေသးေသးမႊားမႊားပမာဏေလး ထမ္းေဆာင္ရတာ ဘာမ်ားအပန္းၾကီးနိဳင္မွာ မို ့လို ့လဲေနာ္။

ကၽြန္ေတာ္ ဒီအပတ္ထဲ ေလးငါးရက္ေလာက္ေတာ့ အခန္းထဲမွာ နားေနရပါမယ္။ အခ်ိန္အားေလးမွာ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ့သာသနာေတာ္အတြက္လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အာရံုျပဳၾကည္ညိဳရင္း ကၽြန္ေတာ္လည္း တတ္နိဳင္သေလာက္ သာသနာ့၀န္ကို ရက္ပိုင္းေလာက္ေလး နိဳင္သေလာက္ ထမ္းလိုက္ပါအံုးမည္ဟု စိတ္ကူးလ်က္။

ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္