က်မသိပါျပီ (ေဒါက္တာ ေဒၚသင္းသင္း)

က်မသိပါျပီ

နံနက္(၆)နာရီတြင္ အိမ္မွထြက္ခဲ့ၾကသည္။ အေမျပန္မည့္ေန ့မို ့ ေလယာဥ္ကြင္းသို ့ ေစာေစာ ထြက္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္၏။ ေလယာဥ္သံုးစီး ေရွ ့ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ထြက္ၾကမည္ျဖစ္သျဖင့္ ေလယာဥ္ ကြင္းတြင္ ခရီးသည္မ်ား ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ လိုက္ပို ့ၾကသူမ်ား ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားလ်က္ရွိ၏။ ေကာင္တာတြင္ေနစရာမရွိေအာင္ ပစၥည္းမ်ား လူမ်ားျဖင့္ ရွဳတ္ရွက္ခက္ေနသျဖင့္ က်မသည္ ခံုလြတ္တစ္ေနရာတြင္ ဝင္ထိုင္ကာ စာဖတ္ေနမိသည္။ ေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္လံုး ရွိေနသျဖင့္ ပစၥည္းခ်ိန္ရန္ က်မမွာ စိတ္ခ်ေန၏။

အေမျပန္သြားျပီး သံုးေလးရက္ၾကာလ်င္ ေမာင္ေလးဆီကို အေမ့စာေရာက္လာသည္။ က်မသည္ ဝတၱရားမေက်ေၾကာင္း၊ ေလယာဥ္ကြင္းတြင္ သူ ့ကိုလ်စ္လွ်ဴ႐ႈျပီး စာအုပ္သာတြင္တြင္ဖတ္ေန ေၾကာင္း မေက်မနပ္စာေရးလာသည္။ အေမ့အျမင္ကေတာ့ ဟုတ္ေပလိမ့္မည္။ သို ့ေသာ္... က်မက တမင္တကာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈသည္ေတာ့မဟုတ္။

လူ ့စိတ္သဘာဝသည္ အျပင္ေလာကတြင္ အလြန္က်က္စားလိုသည္။ အမွန္ေတာ့ က်မအေမ သည္ သူ၏စိတ္ခ်မ္းသာမႈ လံုျခံဳမႈကု္ သမီးျဖစ္သူက်မဆီက ရွာေနျခင္းပင္ျဖစ္၏။ သူမ်ားဆီကရ ေသာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈသည္ ရသည့္အခါရ၍ မရသည့္အခါမရ ျဖစ္တတ္သျဖင့္ မရသည့္အခါတြင္ အၾကီးအက်ယ္ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ေလသည္။ ဟိုသူက ဝတၱရားမေက်တာ၊ သည္သူကတာဝန္မသိတာ စသည္ျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုခ်ည္း အျပစ္ျမင္ေလသည္။

က်မကိုယ္တိုင္ကလည္း အေမ့ဆီတြင္ လံုျခံဳမႈကိုရွာခဲ့သည္။ ရသည့္အခါရသလို မရသည့္အခါမရခဲ့ပါ။ အေမ မေက်နပ္သလို က်မလည္း မေက်မနပ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ အေမ့တြင္သာမက ပတ္ဝန္းက်င္ အႏွံ ့ကိုလည္း ကိုးကြယ္ရာရွာခဲ့ပါသည္။

က်မတြင္ ေရွ ့သိေနာက္သိ သိနိဳင္ေသာ အေဒၚတစ္ေယာက္ရွိပါသည္။ သူႏွင့္ေတြ ့ရလ်င္ က်မအလြန္စိတ္ခ်မ္းသာသည္။ က်မကိုလည္း နားလည္သည္ကတစ္ေၾကာင္း က်မသိလိုေသာ ေရွ ့ျဖစ္ေနာက္ျဖစ္မ်ားကိုလည္း သူ ့ကိုေမးနိဳင္သည္ကတစ္ေၾကာင္း ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ သူ ့ ကိုေမးရသည္မွာ ၾကာေတာ့ အားမရျဖစ္လာသည္။ က်မတြင္လည္း ဤသတၱိမ်ိဳး ရွိလာနိဳင္သည္ ဟုေျပာသည္။ သို ့ျဖင့္ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ရွာခဲ့သည္။ ေတြ ့သင့္သေလာက္ေတာ့ ေတြ ့ခဲ့သည္။ သို ့ေသာ္ မလိုလားအပ္ေသာ စိတ္အေလ့အက်င့္မ်ား ပါလာျပန္သည္။ ဒြိဟစိတ္မ်ားႏွင့္ မိမိစိတ္ ကိုမိမိ ဆံုးမျဖတ္နိဳင္ေသာ မလံုျခံဳမႈမ်ားပင္ျဖစ္၏။ ၾကာေတာ့မျဖစ္ေခ်ဟူ၍ သည္ဘက္ကို လက္လႊတ္လိုက္ရသည္။

တခါ မိတ္ေဆြမ်ားထံတြင္ လံုျခံဳမႈကိုရွာမိျပန္သည္။ အေမ့ဆီကမရေသာ လံုျခံဳမႈကို အေမႏွင့္အမ ႏွင့္တူေသာ လူမ်ားဆီကရေလမလားဟု ေမွ်ာ္လင့္မိသည္။ အေမ့လိုပင္ ရသည့္အခါရ၍ မရ သည့္အခါမရသည္ကို ေတြ ့လာရျပန္သည္။ ပတ္ဝန္းက်င္အမ်ိဳးမ်ိဳးတြင္ ရွာမႈအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ရွာခဲ့ သည္။ ဘယ္ေနရာရွာရွာ ေတြ ့သည္ကတစ္မ်ိဳးတည္းပင္။ (ရသည့္အခါရ၍ မရသည့္အခါ မရ)။ သို ့ေၾကာင့္ အသိတစ္ခုေတာ့ရလာသည္။ (ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုသည္မွာ မိမိအခ်ိန္ျပည့္ စိတ္အားကိုး ၍မရ။ မိမိကိုယ္တိုင္က ပတ္ဝန္းက်င္ကို အခ်ိန္ျပည့္ အားကိုးမႈမေပးနိဳင္သလို ပတ္ဝန္းက်င္က လည္း မိမိကို အခ်ိန္ျပည့္ လံုျခံဳမႈ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ မေပးနိဳင္ဆိုေသာ အသိပင္ျဖစ္၏။)

ေနာက္ဆံုးရွာစရာ တစ္ေနရာသာက်န္ေတာ့သည္။ တရားဓမၼသာ ကိုးကြယ္ရာဟု ဆိုစျမဲအတိုင္း တရားဓမၼ၌ ကိုးကြယ္ရာရွာရန္ အားထုတ္ခဲ့သည္။ စာေပက်မ္းဂန္မ်ား သင္ဆရာျမင္ဆရာမ်ားဆီ မွ ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့သည္။ ကိုယ္တိုင္လည္းအနည္းအက်ဥ္း တရားအားထုတ္ျခင္းျပဳခဲ့သည္။ အားထုတ္သည့္အခ်ိန္ ေလ့လာေနသည့္အခ်ိန္တြင္ေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကို အေတာ္ကေလးရသည္။ သို ့ေသာ္...ေလာကဓံႏွင့္ ရင္ဆိုင္တိုးမိတိုင္း တိုးမိတိုင္း ရွာထားေသာတရားမ်ားသည္လည္း ဘယ္ဆီေရာက္ကုန္မွန္းမသိေတာ့။ လမ္းကုန္ေနသျဖင့္ ေနာက္ဆံုးလုပ္စရာ တစ္ခုသာက်န္ေတာ့ သည္။

အမွန္ေတာ့ က်မဟာ အင္မတန္နံုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္နံုမွန္း အခုမွဘဲ သိေတာ့တယ္။ ပညာေတြတတ္ျပီး တရားကေလးဘာေလး နည္းနည္းပါးပါးသိတာနဲ ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဟုတ္လွျပီ ေအာင္းေမ့ေနတာ။ အေျခာက္တိုက္ ဘဝင္ျမင့္ေနတာ။ တကယ္စင္စစ္ေတာ့ က်မဟာ သူေတာင္းစားႏွင့္ ဘာမွမျခားခဲ့ပါဘူး။ သူမ်ားဆီလိုက္ျပီး စိတ္ခ်မ္းသာမႈေပးကမ္းၾကပါ၊ ေဝငွၾကပါလို ့ လိုက္ေတာင္းေနတာႏွင့္ အတူတူဘဲ။ တရားကိုလည္း ဒီလိုဘဲ သြားေတာင္းတာဘဲ။ အမွန္ေတာ့ တရားဟာ တရားဘဲ။ စိတ္ခ်မ္းသာမႈမွ မဟုတ္ဘဲ။ တရားမွာသြားေတာင္းရင္ တရားဘဲရမွာေပါ့။ စိတ္ခ်မ္းသာမႈေတာ့ ဘယ္ရပါ့မလဲ။ ဒါကို အခု က်မ သေဘာေပါက္ပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ က်မစိတ္ကိုက်မ ဒုန္းဒုန္းခ်လိုက္ျပီ။

ယခု က်မ ကိုးကြယ္ရာ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ရပါျပီ။ ဘယ္လိုရသလဲ။ ဘယ္တုန္းကရသလဲလို ့ ေမးလ်င္ တစ္ခြန္းဘဲ ေျဖစရာရွိပါသည္။

က်မ ကိုးကြယ္ရာ စိတ္ခ်မ္းသာရာကို မရွာေတာ့တဲ့ေန ့က စျပီး ကိုးကြယ္ရာ စိတ္ခ်မ္းသာရာ ရတာဘဲ။ ယခုက်မ သူေတာင္းစား မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။


ေဒါက္တာသင္းသင္း
၁၉၇၈ ခု၊ ဇန္နဝါရီလ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

INTRODUCTION TO INSIGHT MEDITATION 4

Lying Down

Reclining at the end of a day, spend a few minutes meditating while lying on one side. Keep the body quite straight and bend one arm up so that the hand acts as a support for the head. Sweep through the body, resting its stresses; or collect your attention on the breath, consciously putting aside memories of the day just past and expectations of tomorrow. In a few minutes, with your mind clear, you'll able to rest well.

(to be continued...)

INTRODUCTION TO INSIGHT MEDITATION (FROM 1 TO 3)


ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

What is Buddhism? Part 5 (Spanish Version)

Renacimiento

El Buda recordó sus vidas pasadas. Hay hoy incluso monjes, monjas y otros que pueden recordar sus existencias anteriores. Tal una memoria fuerte es un resultado de meditación profunda y el entrenamiento mental. Para aquéllos que pueden revocar sus vidas pasadas, la idea de renacimiento se vuelve un hecho establecido que pone esta vida presente en una perspectiva significante.

La ley de kamma sólo puede entenderse totalmente en el armazón de muchos
vidas, porque a veces toma este largo para el kamma producir su fruta.

El renacimiento no está meramente limitado al reino humano. El Buda enseñó que el reino de seres humanos es pero uno entre muchos. Hay reinos de cielos, infiernos, animales y fantasmas además. Dependiendo del kamma uno ha aumentado, uno puede ser renazca en cualquiera de éstos. Entendiendo esto plantea un sentido de empatía y respeta para las vidas de todos los seres.

Porque ningún reino es permanente, el ciclo repetitivo de nacimiento y muerte y el vagar en del reino al reino es inherentemente el unsatisfying. En el futuro uno busca una manera. Siguiendo el Camino Ocho veces Noble a su culminación de esclarecimiento, el proceso de cesaciones del renacimiento completamente.
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သူငယ္ေတာ္ေတာရ ဆရာေတာ္၏ ေန ့စဥ္ေဟာျပ ၾသ၀ါဒ (၁၈)

တရား - စကား - အလကား

တရားအားထုတ္တဲ့အခါမွာ အေဖာ္မမွီး တစ္ကိုယ္တည္း ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ ့ က်င့္ေဆာင္ရတယ္၊ တစ္ေယာက္ တရား၊ ႏွစ္ေယာက္ စကား၊ သုံးေယာက္ အလကား၊ ဒီစကားကို အၿမဲတမ္း မွတ္ထားရမယ္။

ဒီလို မၿဖစ္ၾကေစနဲ ့

ဘုန္းၾကီးတို ့ ေယာဂီသူေတာ္စင္ေတြ အားလုံး လိုခ်င္တာကနိဗၺာန္၊ လုပ္ေနတာက မနိပ္ၿပန္။ ေၿပာေတာ့ တရား၊ လုပ္ေနတာက မတရား၊ ဒီလို မၿဖစ္ၾကေစနဲ ့။

တရားေတြ ့ဖို ့ရာ

တစ္ေယာက္တည္းေန၊ ဆိပ္ၿငိမ္ရာ ခ်ဥ္းကပ္၊ သတိလက္ကိုင္ထား၊ နိဗၺာန္သို ့စိတ္ကို ညြတ္ၿပီး ဇြဲေကာင္းေကာင္း နဲ ့ ၾကိဳစားၾကမယ္ဆိုရင္ ေယာဂီေတြ အားလုံး တရားေတြ ့ၾကပါလိမ့္မယ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

INTRODUCTION TO INSIGHT MEDITATION 3

Walking and Standing

Many meditation exercises, such as the above 'mindfulness of breathing', are practiced while sitting. However, walking is commonly alternated with sitting as a form for meditation. Apart from giving you different things to notice, it's a skillful way to energize the practice if the calming effect of sitting is making you dull.

If you have access to some open land, measure off about 25-30 paces' length of level ground (or a clearly defined pathway between two trees), as your meditation path. Stand at one end of the path, and compose your mind on the sensations of the body. First, let the attention rest on the feeling of the body standing upright, with the arms hanging naturally and the hands lightly clasped in front or behind. Allow the eyes to gaze at a point about three meters [10 feet] in front of you at ground level, thus avoiding visual distraction. Now, walk gently, at a deliberate but 'normal' pace, to the end of the path. Stop. Focus on the body standing for the period of a couple of breaths. Turn, and walk back again. While walking, be aware of the general flow of physical sensations, or more closely direct your attention to the feet. The exercise for the mind is to keep bringing its attention back to the sensation of the feet touching the ground, the spaces between each step, and the feelings of stopping and starting.

Of course, the mind will wander. So, it is important to cultivate patience, and the resolve to begin again. Adjust the pace to suit your state of mind - vigorous when drowsy or trapped in obsessive thought, firm but gentle when restless and impatient. At the end of the path, stop; breathe in and out; 'let go' of any restlessness, worry, calm, bliss, memories or opinions about yourself. The 'inner chatter' may stop momentarily, or fade out. Begin again. In this way you continually refresh the mind, and allow it to settle at its own rate.

In more confined spaces, alter the length of the path to suit what is available. Alternatively, you can circumambulate a room, pausing after each circumambulation for a few moments of standing. This period of standing can be extended to several minutes, using 'body sweeping'.

Walking brings energy and fluidity into the practice, so keep your pace steady and just let changing conditions pass through the mind. Rather than expecting the mind to be as still as it might be while sitting, contemplate the flow of phenomena. It is remarkable how many times we can become engrossed in a train of thought - arriving at the end of the path and 'coming to' with a start! - but is natural for our untrained minds to become absorbed in thoughts and moods. So instead of giving into impatience, learn how to let go, and begin again. A sense of ease and calm may then arise, allowing the mind to become open and clear in a natural, unforced way.

(to be continued...)

INTRODUCTION TO INSIGHT MEDITATION 1 AND 2
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ပကိဏၰက နမကၠာရ ဘုရားရွိခုိးႀကီး

kyeethae



(အမ မသစၥာအလင္း (www.thitsaralin.com) ၏ ဓမၼဒါနကို ထပ္ဆင့္မွ်ေ၀ပါသည္။)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

၀ိပႆနာဘံုသြား ဉာဏ္ေလွခါးက်မ္း (သံလ်င္ေတာရ ဓမၼ၀ါဒီဆရာေတာ္)

နေမာ ရဟနတၱယႆ

၀ိပႆနာဘံုသြား - ဉာဏ္ေလွခါးက်မ္း

ပဏာမႏွင့္ အာသီသ

၁။ ဉာဏ္ေတာ္သခင္၊ ဘုရားရွင္၊ ဦးတင္ညြတ္တြားေပ၊

၂။ ေယာဂီအမ်ား၊ ဉာဏ္ေလွခါး၊ ထိပ္ဖ်ားတက္နိဳင္ေစ၊

၃။ ကိေလသာယုတ္၊ ဉာဏ္ဒါးခုတ္၊ ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းေအာင္ေခၽြ၊

၄။ ျဖစ္-ပ်က္ ၂ ျဖာ၊ ခ်ဳပ္ဆံုးရာ၊ ေပၚလာနိဗၺာန္ေပ၊

၅။ နိဗၺာနဓာတ္၊ ဧျငိမ္းရပ္၊ ဖိုလ္ကပ္ေပ်ာ္နိဳင္ေစ။

------------------------------

ပဌမပိုင္း

ေလွခါး

လိုရာအဆင့္သို ့ျဖစ္ေစ၊ အျမင့္သို ့ျဖစ္ေစ၊ တက္ေရာက္နိဳင္ရန္ အသံုးျပဳၾကေသာ နင္းစရာ အထစ္-အဆစ္-အဖု-အခြက္-အထံုး စသည္ တခုခုကို ”ေလွခါး” ဟု ေခၚၾကသည္။

ဤေလွခါး၏အသံုးမွာ အျမင့္ခရီးအတြက္ အားျပဳသြားစရာ ဓမၼတာလက္နက္ တမ်ိဳးပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ မည္သူမဆို အျမင့္တက္ခ်င္လ်င္ ေလွခါးတမ်ိဳးမ်ိဳးကို မေရွာင္သာ သံုးစြဲေနၾကရေတာ့သည္။ ယင္းေလွခါးတမ်ိဳးမ်ိဳးမပါဘဲ အျမင့္သို ့တက္နိဳင္သည္ဟု ထံုးစံမရွိေတာ့ေပ။

ေလွခါးအမ်ိဳးမ်ိဳး

အျမင့္သို ့တက္ရန္ အသံုးျပဳၾကေသာ ေလွခါးတို ့မွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေနၾကသည္။ ၄င္းတို ့ကား -

၁။ ၀ါး-သစ္သား-သံ-ၾကိဳး စေသာ ေလွခါးတမ်ိဳး

၂။ ငုတ္-အဖု-အထစ္-ခ်ိဳင့္စေသာ ေလွခါးတမ်ိဳး

၃။ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ေလွခါး တမ်ိဳး၊

၄။ ေငြ-ေရႊစေသာ ရတနာ ေလွခါး တမ်ိဳး၊

၅။ လူေလွခါး၊ စကားေလွခါး၊ စိတ္ေလွခါး တမ်ိဳး၊

၆။ ေရ ေလွခါး၊ ေလ ေလွခါး၊ စက္ေလွခါး တမ်ိဳး၊

၇။ အေလ့အက်င့္ ေလွခါး တမ်ိဳး၊

၈။ ကံ ေလွခါး၊ ပါရမီ ေလွခါး တမ်ိဳး၊

၉။ စ်ာန္ ေလွခါး၊ ဉာဏ္ေလွခါး တမ်ိဳး ဟု လိုရာအျမင့္ႏွင့္ အဆင့္သို ့လည္းေကာင္း ခရီးသို ့လည္းေကာင္း ေရာက္နိဳင္ရန္ တြယ္စရာ၊ နင္းစရာ ေလွခါးအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိေနၾကသည္။

ပံုစံမ်ား

၁။ အိမ္၊ ေက်ာင္း စသည္တို ့၌ သစ္သားေလွခါး၊ သံေလွခါးတို ့ႏွင့္ တက္ၾကသည္။

၂။ ထန္းပင္၊ ဘုရားေရႊခ် စသည္တို ့၌ ၾကိဳး၊ ၀ါး၊ ျငမ္းေလွခါးတို ့ႏွင့္ တက္ၾကသည္။

၃။ ေတာင္ နံရံ၊ သစ္ပင္ၾကီး စသည္တို ့၌ ငုတ္-အဖု-အထစ္-ခ်ိဳင့္ စေသာ ေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၄။ ေဆးရံုႏွင့္ ျမင့္ေသာ အေဆာက္အအံုၾကီးတို ့၌ လွ်ပ္စစ္ေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၅။ စီးပြားမႈ၊ ေရာင္း၀ယ္မႈ စသည္တို ့၌ ေငြ၊ ေရႊစေသာ ရတနာေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၆။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ နိဳင္ငံေရး၊ လြန္ဆြဲေရး-ပြဲကေရး စသည္တို ့၌ လူေလွခါးမ်ိဳးႏွင့္ တက္ၾကသည္။

၇။ ႏႈတ္ရည္ျပိဳင္ပြဲျပမႈ၊ ၂ ျပည္ေထာင္ စာခ်ဳပ္မႈ၊ ေရွ ့ေနေရွ ့ရပ္လုပ္မႈ၊ စေသာ အမႈမ်ိဳးတို ့၌ ႏႈတ္ေလွခါးမ်ိဳးႏွင့္ တက္ၾကသည္။

၈။ တခုခုဖန္တီးရန္ ေတြးေတာမႈ၊ ၾကံဆမႈမ်ား၌ စိတ္ေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၉။ ေလွ-သမၺန္စသည္တို ့ျဖင့္ ေရွ ့သို ့တိုးတက္ေစရာတို ့၌ ေရေလွခါး ေလ ေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၁၀။ ကား-ရထား-သေဘၤာ-ေလယာဥ္ပ်ံ-ဒံုးပ်ံစသည္တို ့ျဖင့္ တိုးတက္ၾကရာ၌ စက္ေလွခါးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၁၁။ အသားဆိုင္ထြားၾကိဳင္းမႈ၊ ကိုယ္လက္ၾကံ့ခိုင္မႈ၊ ၾကိဳးတန္းေပၚေလွ်ာက္နိဳင္မႈ၊ ဘီးတစ္ခုတည္းရွိ စက္ဘီးမ်ိဳးစီးျပနိဳင္မႈ စသည္တို ့မွာ အေလ့အက်င့္ေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၁၂။ အမ်ိဳးျမင့္ျမတ္မႈ၊ အဆင္းလွမႈ၊ အသံသာယာမႈ၊ ဗလအမ်ိဳးမ်ိဳး ျပည့္စံုမႈတို ့မွာ ကံေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၁၃။ စၾကာမင္းအျဖစ္၊ စၾကာေဒ၀ီအျဖစ္၊ လက္၀ဲရာမ္ အျဖစ္၊ လက္်ာရာမ္အျဖစ္၊ ပေစၥကဗုဒၶါအျဖစ္၊ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားအျဖစ္တို ့သို ့ တက္ေရာက္ၾကရာမွာ ပါရမီေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၁၄။ ေကာင္းကင္ပ်ံနိဳင္မႈ၊ ေျမလွ်ိဳးနိဳင္မႈ စသည္တို ့မွာ စ်ာန္ေလွခါး၊ အဘိညာဏ္ေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္ တက္ၾကသည္။

၁၅။ အသိမွန္ရမႈ ရုပ္ေလာက၊ နာမ္ေလာကတို ့ကို ထြင္းေဖာက္ျမင္နိဳင္မႈ၊ ေလာကနယ္ကို အစံုအလင္သိမႈ- ေလာကုတၱရာနယ္ကို အစံုအလင္သိမႈရနိဳင္ေရးမွာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳးျဖင့္သာ တက္ၾကသည္။ ယခုအသံုးျပဳမည့္ ေလွခါးမွာလည္း ဉာဏ္ေလွခါး မ်ိဳးသာ ျဖစ္ေတာ့သည္။

ဉာဏ္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဉာဏ္စခန္းအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဉာဏ္ႏွင့္တက္လွမ္းရေသာ အဆင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိျပန္၍ ဉာဏ္ေလွခါးတို ့မွာလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးပင္ ရွိေနၾကျပန္သည္။ ၄င္းတို ့မွာ-

၁။ ပရိယတၱိနယ္သို ့ တက္လွမ္းေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး

၂။ ဒါနကထာႏွင့္စပ္ေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး

၃။ သီလကထာႏွင့္စပ္ေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး

၄။ သဂၢကထာႏွင့္စပ္ေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး

၅။ ကာမာဒီန၀ကထာႏွင့္ စပ္ေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး၊

၆။ မဂၢကထာႏွင့္စပ္ေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး၊

၇။ စိႏၱာမယဉာဏ္ႏွင့္စပ္ေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး၊

၈။ သုတမယဉာဏ္ႏွင့္စပ္ေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး၊

၉။ ဘာ၀နာမယဉာဏ္ႏွင့္စပ္ေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး၊

၁၀။ စ်ာန္အဆင့္ဆင့္တက္လွမ္းေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး၊

၁၁။ အသိဉာဏ္အဆင့္ဆင့္တက္လွမ္းေသာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး၊

၁၂။ ပစၥေ၀ကၡဏာ ဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး၊

၁၃။ သမာပတၱိဉာဏ္ေလွခါးမ်ိဳး စသည္ျဖင့္ မ်ားစြာရွိေနရာ ဤေနရာအတြက္ (သာ၀က-သာဓာရဏ ဉာဏ္ေလွခါး ၆၇မ်ိဳး) ထဲမွ ခြဲထုတ္၍ ျပပါအံ့။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္