(၂) ႏွစ္သားေလးပါ...

၂၀၁၀။ ဇူလိုင္လ (၂၉) ရက္ေန ့မွာ ၀ိမုတၱိသုခ ရဲ ့ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ သက္တမ္း (၂) ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ပါျပီ။

(၂) ႏွစ္အတြင္း ဓမၼႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ စာေပမ်ား၊ ဗီြဒီယိုမ်ား၊ တရားေတာ္မ်ား ႏွင့္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို ပို ့စ္မ်ားအျဖစ္ အပုဒ္ေရ (၃၆၀) ေက်ာ္ တင္ေပးနိဳင္ခဲ့ပါတယ္။

၀ိမုတၱိသုခ အမည္ေအာက္မွာပဲ ဘာသာေရးဆိုင္ရာကုသိုလ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ သာသနာေရးႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကိုလည္း ေဆာင္ရြက္နိဳင္ခဲ့ပါတယ္။

ကမၻာတလႊားမွာရွိတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္လည္း ရင္းႏွီးခင္မင္ခြင့္ရရွိခဲ့သလို ဗဟုသုတႏွင့္ အေတြ ့အၾကံဳမ်ားလည္း ရွာမွီးစုေဆာင္းခြင့္ ရရွိခဲ့ပါတယ္။

အက်ဥ္းခ်ဳပ္လုိက္ရင္ေတာ့ ၀ိမုတၱိသုခ ဘေလာ့ဂ္ေၾကာင့္ ေကာင္းမႈေတြ အမ်ားၾကီးလုပ္နိဳင္ခဲ့ရပါတယ္။

အခုလိုမ်ိဳး ဘေလာ့ဂ္သက္တမ္း (၂) ႏွစ္ကို ျဖတ္သန္းနိဳင္ေအာင္ အဖက္ဖက္မွ ကူညီပံ့ပိုးေပးေနၾကတဲ့ ဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္မ်ား၊ ဓမၼေမာင္ႏွမမ်ား၊ ဘေလာ့ဂ္ကို လာေရာက္ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ႏွင့္ ေနာင္လည္း ေရွ ့ဆက္ျပီး ေမတၱာမ်ားျဖင့္ အျမဲအားေပးကူညီေပးၾကပါအံုးလို ့ ေမတၱာရပ္ခံ ပန္ၾကားရင္း.....

ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဓမၼစၾကာ တရားေတာ္မ်ား စုစည္းမႈ

မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
၆။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁) (ဆရာေတာ္ေနာက္ဆုံးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္႕တရား)
၇။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၂) (ဆရာေတာ္ေနာက္ဆုံးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္႕တရား)
၈။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၃) (ဆရာေတာ္ေနာက္ဆုံးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္႕တရား)
၉။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၄) (ဆရာေတာ္ေနာက္ဆုံးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္႕တရား)
၁၀။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၅) (ဆရာေတာ္ေနာက္ဆုံးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္႕တရား)
၁၁။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၆) (ဆရာေတာ္ေနာက္ဆုံးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္႕တရား)
၁၂။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၇) (ဆရာေတာ္ေနာက္ဆုံးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္႕တရား)
၁၃။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၈) (ဆရာေတာ္ေနာက္ဆုံးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္႕တရား)

၁။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁)
၂။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၂)
၃။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၃)
၄။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၄)
၅။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၅)
၆။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၆)
၇။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၇)
၈။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၈)
၉။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၉)
၁၀။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁၀)
၁၁။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁၁)
၁၂။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁၂)

၁။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁၃)
၂။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁၄)
၃။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁၅)
၄။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁၆)
၅။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁၇)

ဖားေအာက္ေတာရ ဆရာေတာ္

၁။၂၄-၅-၂၀၀၈ ဓမၼစကၠပ၀တၲနႏွင့္ အနတၲလကၡဏသုတ္ တရားေတာ္
၂။ ၃၁-၅-၂၀၀၈ ဓမၼစကၠပ၀တၲနႏွင့္ အနတၲလကၡဏသုတ္ တရားေတာ္

၃။ ၁-၆-၂၀၀၈ ဓမၼစကၠပ၀တၲနႏွင့္ အနတၲလကၡဏသုတ္ တရားေတာ္
၄။ ၇-၆-၂၀၀၈ ဓမၼစကၠပ၀တၲနႏွင့္ အနတၲလကၡဏသုတ္ တရားေတာ္
၅။ ၈-၆-၂၀၀၈ ဓမၼစကၠပ၀တၲနႏွင့္ အနတၲလကၡဏသုတ္ တရားေတာ္

ဓမၼဒူတဆရာေတာ္

ပရိတၲ စမၼစကၠပ၀တၲန အနတၲ ဓာရဏ အဘိဏွ

ပၪၥ၀ဂၢီငါးဦး

၁။ ဓမၼစၾကာအနက္တရားေတာ္-အပိုင္း(၁)
၂။ ဓမၼစၾကာအနက္တရားေတာ္-အပိုင္း(၂)
၃။ ဓမၼစၾကာအနက္တရားေတာ္-အပိုင္း(၃)
၄။ ဓမၼစၾကာအနက္တရားေတာ္-အပိုင္း(၄)
၅။ ဓမၼစၾကာအနက္တရားေတာ္-အပိုင္း(၅)
၆။ ဓမၼစၾကာအနက္တရားေတာ္-အပိုင္း(၆)
၇။ ဓမၼစၾကာအနက္တရားေတာ္-အပိုင္း(၇)

သပိတ္အိုင္ဆရာေတာ္
၁။ ဓမၼစႀကၤာ၊ အနတၲလကၡဏသုတ္

မင္းကြန္းဆရာေတာ္
ဓမၼစႀကၤာ ၊ အနတၲလကၡဏသုတ္၊ မဟာသမယသုတ္
ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (ျမန္မာျပန္ -၁)
ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (ျမန္မာျပန္ -၂)
ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (ျမန္မာျပန္ -၃)
ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (ျမန္မာျပန္ -၄)

မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္

၁။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁)

၂။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၂)

၃။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၃)

၄။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၄)
၅။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၅)

၆။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၆)
၇။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၇)
၈။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၈)
၉။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၉)
၁၀။ ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ (၁၀)

ေညာင္တုန္းဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱေဇာတိကဘိ၀ံသ

၂၀၀၈ ကမၻာေအး ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္မ်ား

၁။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၉-၈-၂၀၀၈

၂။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၁၆-၈-၂၀၀၈

၃။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၂၃-၈-၂၀၀၈

၄။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၃၀-၈-၂၀၀၈

၅။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၆-၉-၂၀၀၈

၆။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၁၃-၉-၂၀၀၈

၇။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၂၀-၉-၂၀၀၈

၈။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၂၇-၉-၂၀၀၈

၉။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၂၈-၉-၂၀၀၈

၁၀။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၄-၁၀-၂၀၀၈

၁၁။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၅-၁၀-၂၀၀၈

၁၂။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၁၁-၁၀-၂၀၀၈

၁၃။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၁၂-၁၀-၂၀၀၈

၁၄။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၁၈-၁၀-၂၀၀၈

၁၅။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၁၉-၁၀-၂၀၀၈

၁၆။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၂၅-၁၀-၂၀၀၈

၁၇။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၂၆-၁၀-၂၀၀၈

၁၈။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၁-၁၁-၂၀၀၈

၁၉။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၂-၁၁-၂၀၀၈

၂၀။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၈-၁၁-၂၀၀၈

၂၁။ ဓမၼစႀကၤာသင္တန္း တရားေတာ္ ၉-၁၁-၂၀၀၈

၀ါခင္းကုန္းဆရာေတာ္
ပရိတ္ႀကီး(၁၁)သုတ္ႏွင့္ ဓမၼစႀကၤာသုတ္၊ အနတၲလကၡဏသုတ္ ၁၆-၄-၂၀၀၃


ဥဴးသုမဂၤလ

၁၁-၈-၂၀၀၉ ဓမၼစႀကၤာနိဒါန္း တရားေတာ္

၁၂-၈-၂၀၀၉ ဓမၼစႀကၤာအပိုင္း(၂) တရားေတာ္

၁၃-၈-၂၀၀၉ ဓမၼစႀကၤာအပိုင္း(၃) တရားေတာ္

၁၄-၈-၂၀၀၉ ဓမၼစႀကၤာအပိုင္း(၄) တရားေတာ္

၁၅-၈-၂၀၀၉ ဓမၼစႀကၤာအပိုင္း(၅) တရားေတာ္

အရွင္ပညာသီဟာဘိဝံသ

၁၇-၇-၂၀၀၈ တရားဦး ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ (၁)

၂၅-၇-၂၀၀၈ တရားဦး ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ (၂)

၁-၈-၂၀၀၈ တရားဦး ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ (၃)

၉-၈-၂၀၀၈ တရားဦး ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ (၄)

၁၆-၈-၂၀၀၈ တရားဦး ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ (၅)

၂၄-၈-၂၀၀၈ တရားဦး ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ (၆)

၃၀-၈-၂၀၀၈ တရားဦး ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ (၇)

၇-၉-၂၀၀၈ တရားဦး ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ (၈)

၁၄-၉-၂၀၀၈ တရားဦး ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ (၉)

အရွင္အာစရာလကၤာရ
၃၁။ တရားဦးဓမၼစၾကၤာ

ဓမၼေဘရီဆရာေတာ္

ဓမၼစၾကၤာသုတ္ေတာ္သင္တန္း တရားေတာ္မ်ား

၁။ တရားေတာ္အပိုင္း-(၁)
၂။ တရားေတာ္အပိုင္း-(၂)
၃။ တရားေတာ္အပိုင္း-(၃)
၄။ တရားေတာ္အပိုင္း-(၄)
၅။ တရားေတာ္အပိုင္း-(၅)
၆။ တရားေတာ္အပိုင္း-(၆)
၇။ တရားေတာ္အပိုင္း-(၇)

အားလံုးေသာ သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို ့ ၀ါတြင္းကာလမွာ စိတၱသုခ ကာယသုခ ႏွစ္ျဖာႏွင့္ ျပည့္စံုၾက၍ ကုသိုလ္တရားမ်ား ျဖည့္ဆည္းရြက္ေဆာင္နိဳင္ေစေသာ၀္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ကိုင္းကၽြန္းမွီ... ကၽြန္းကိုင္းမွီ...

ေအာ္...ျဖစ္မွျဖစ္ရေလျခင္းေနာ္..

လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးလေလာက္ကပါ။ စိတ္ေထြေထြရွိတာနဲ ့ဘာသာေရးစာအုပ္ေတြ ဆက္တိုက္ဖတ္ျဖစ္ေတာ့ ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကရဲ ့ “ဘာကိုတန္ဖိုးထားရမလဲ” ဆိုတဲ့ စာအုပ္လည္း ဖတ္တဲ့အထဲပါသြားတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ တစ္ခါ ဖတ္ျပီးသားပါ။ အခုတစ္ခါထပ္ဖတ္ျဖစ္ေတာ့ အရင္ကႏွင့္မတူတဲ့ အေတြးေတြ ထပ္ေတြးျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ဆရာေတာ္ ဘာသာျပန္ထားတဲ့ အဂၤလိပ္ကဗ်ာတစ္ပိုဒ္က ရင္ထဲမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ တစ္စံုတစ္ရာ ဟာတာတာ ခံစားေနရတာ တစ္ခုအတြက္ ကြက္တိလိုျဖစ္ေနေရာဗ်ာ။

အဲဒီကဗ်ာစာပိုဒ္ေလးကို ဖတ္ျပီး ကိုယ္လိုပဲ ခံစားေနရတဲ့သူေတြအတြက္ ေ၀မွ်ေပးအံုးမယ္လို ့စိတ္ကူးမိပါေသးတယ္။ ေနာက္ အလုပ္ရႈပ္တာရယ္၊ အာရံုမရတာရယ္ႏွင့္ ဘာမွ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ ဟိုတစ္ေန ့က မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ဆီက ကိုင္းကၽြန္းမွီ ကၽြန္းကိုင္းမွီ ဆိုတဲ့စကားေလး ၾကားလိုက္ေတာ့ ေခါင္းထဲက ဖ်က္ကနဲ အဲဒီကဗ်ာကို သတိသြားရတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သတိရတုန္း ေနာက္တစ္ခါ ထပ္မေမ့ခင္ ခံစားခ်က္တူမယ့္သူေတြအတြက္ ေ၀မွ်လိုက္တယ္ဗ်ိဳ ့။

The Hollow Men

We are the hollow men
We are the stuffed men
Leaning together
Headpiece filled with straw.
Alas!

T.S Eliot (1888-1965)
Written in 1925

We are the hollow men.
hollow ဆိုတာ အထဲမွာ ဘာမွမရွိတာ။ လူနဲ ့တူတဲ့ ပလပ္စတစ္ေကာ္ရုပ္ဆိုရင္ အေပၚယံမွာ လူနဲ ့တူေနေပမယ့္ အထဲမွာ ဘာမွမရွိဘူး။ အဲဒါကို hollow လို ့ေခၚတယ္။

We are the stuffed men.
stuffed men ဆိုတာ ဥပမာ - အ၀တ္နဲ ့လူရုပ္လုပ္ထားျပီးေတာ့ ၀ါဂြမ္းလို သိုးေမြးလိုဟာမ်ိဳးေတြ ျဖည့္ထားတာရွိတယ္။ အေပၚယံၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့ ၀၀ျဖိဳးျဖိဳး အျပည့္ၾကီးပဲ။ အထဲမွာ ၀ါဂြမ္းပဲရွိတယ္။ အဲဒါကို stuffed man လို ့ေခၚတယ္။

Leaning together.
တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ မွီျပီးေနၾကတယ္။ သူကလည္း hollow ကိုယ္ကလည္း hollow။ hollow အခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ မွီေနၾကတယ္။

Headpiece filled with straw.
Alas!
ေခါင္းပိုင္းထဲမွာ ေကာက္ရိုးေတြနဲ ့ပဲ ျဖည့္ထားတယ္။
ေအာ္...ျဖစ္မွျဖစ္ရေလျခင္းေနာ္။

ဘာသာျပန္ထားတာေလးက ကဗ်ာရဲ ့ပထမဆံုးအပိုဒ္ပါ။ ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္ေတာ့ ေအာက္မွာေပးထားတဲ့ လင့္ခ္ေတြကို ႏွိပ္ျပီး ကဗ်ာ အစကေန အဆံုး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္သာ ဖတ္ၾကည့္ၾကေပေတာ့ဗ်ိဳ ့။
http://www.americanpoems.com/poets/tseliot/1076
http://www.youtube.com/watch?v=nwcP3NOCeiE
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Hollow_Men
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ကမ္းမရွိတဲ့...သတိ

အမေရ...

ဘာလိုလိုႏွင့္ အသက္ဆိုတာၾကီးက တစ္ႏွစ္ထပ္ၾကီးသြားျပန္ျပီေနာ္။
ဒီလိုႏွင့္ဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို ့အားလံုး ေသဖို ့ရက္ေတြ တစ္စတစ္စနီးနီးလာေနရတယ္။

အမလည္း အမအတတ္နိဳင္ဆံုးစြမ္းအားေတြႏွင့္ ဓမၼကိုက်င့္သံုးရင္း ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းဖို ့ၾကိဳးစားေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။ ဘ၀မွာ ေတြ ့ၾကံဳရသမွ် အေကာင္းအဆိုးအရာေတြအားလံုးကို မွ်တတဲ့ႏွလံုးသြင္းမႈႏွင့္ ခံယူလက္ခံတတ္ဖို ့ၾကိဳးစားေနသူတစ္ဦးအတြက္ တခါတေလအဆင္ေျပမႈေတြရွိသလို တခါတေလလည္း ျဖစ္သန္းရတဲ့အခ်ိန္ေတြက ခါးသီးေနတတ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္ခ်င္းစာလို ့ရပါတယ္။

ၾကိဳးစားအားတင္းထားရမႈေၾကာင့္ စိတ္ေတြပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ကို အားသစ္ျပန္ေလာင္းေပးနိဳင္တာကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ့အဆံုးအမတရားေတြပဲ မဟုတ္လား အမေရ။ ပိဋကတ္စာေပေတြကို တိုက္ရိုက္ဖတ္ျဖစ္လို ့ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆရာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ားရဲ ့ေဟာၾကားထား ေရးသားထားတဲ့ တရားေတာ္ေတြကို နာယူရ ဖတ္ရႈမွတ္သားလိုက္ရလို ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီအခ်ိန္ေတြမွာ ကၽြႏ္ေတာ္တို ့စိတ္ထဲ အသင့္အတင့္ႏွလံုးသြင္းနိဳင္ျခင္းဆိုတဲ့အရာတစ္ခု ျပန္လည္၀င္ေရာက္လာျပီး ပင္ပန္းသမွ်ေျပေပ်ာက္လို ့ အားသစ္ေမြးနိဳင္ခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား အမ။

ဒီႏွစ္ အမေမြးေန ့အတြက္ အမွတ္တရအျဖစ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ့ တရားေတာ္ေတြထဲက ေကာင္းနိဳးရာရာေလးေတြ လိုက္ရွာျပီး အမအတြက္ လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အမသိျပီးသား၊ က်င့္သံုးေနျပီးသားေတြ ျဖစ္ဖို ့မ်ားမယ္ဆိုတာ သိထားေပမယ့္လို ့ တရားဆိုတာမ်ိဳးက သိျပီးသား ထပ္သိရလို ့ ရိုးသြား အီသြားတယ္ဆိုတာမ်ိဳးက မရွိဘူးမဟုတ္လားေနာ္။ ေနာက္ျပီး တရားေတာ္ကို ပါဠိေတာ္ကေန တိုက္ရိုက္ျမန္မာျပန္ေတြ ဖတ္ရတဲ့အရသာကလည္း တစ္မ်ိဳးေလး အမရဲ ့။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးက ဒီလိုမ်ိဳးေလး ႏႈတ္ေတာ္ကေန ေျပာခဲ့ပါလားလို ့ ေတြးၾကည့္လိုက္ရင္ ၾကည္ႏူးစိတ္ႏွင့္ ၾကည္ညိဳသဒၶါတရားေတြ တိုးပြားရတယ္ေလ။ အမက ကဗ်ာလည္း ခ်စ္တတ္တဲ့သူဆိုေတာ့ ကဗ်ာေလးေတြလို ထိထိမိမိႏွင့္ အႏွစ္သာရအျပည့္ရွိတဲ့ ဓမၼပဒထဲက တရားစာပိုဒ္ေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေရြးထားတယ္ အမ။

၂၉၆။

သုပၸဗုဒၶံ ပဗုဇၩႏၲိ၊ သဒါ ေဂါတမသာ၀ကာ။
ေယသံ ဒိ၀ါ စ ရေတၱာ စ၊ နိစၥံ ဗုဒၶဂတာ သတိ။

၂၉၆။
ေန႔ေရာညဥ့္ပါ အျမဲမျပတ္ ဘုရားဂုဏ္ကို အာ႐ုံျပဳ၍ျဖစ္ေသာ
သတိ႐ွိသူ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္တို႔ သည္
အခါခပ္သိမ္း ေကာင္းစြာႏုိုးၾကားေသာအားျဖင့္ ႏုိးၾကားရကုန္၏။


296.
The disciples of Gotama are always wide awake and watchful,
and their thoughts day and night are set on Buddha's virtues.

၂၉၇။
သုပၸဗုဒၶံ ပဗုဇၩႏၲိ၊ သဒါ ေဂါတမသာ၀ကာ။
ေယသံ ဒိ၀ါ စ ရေတၱာ စ၊ နိစၥံ ဓမၼဂတာ သတိ။

၂၉၇။
ေန႔ေရာညဥ့္ပါ အျမဲမျပတ္ တရားဂုဏ္ကို အာ႐ုံျပဳ၍ျဖစ္ေသာ
သတိ႐ွိသူ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္ တို႔သည္
အခါခပ္သိမ္း ေကာင္းစြာႏုိုးၾကားေသာအားျဖင့္ ႏုိးၾကားရကုန္၏။


297.
The disciples of Gotama are always wide awake
and watchful, and their thoughts day and night are set
on the virtues of his Teaching, Dhamma.

၂၉၈။
သုပၸဗုဒၶံ ပဗုဇၩႏၲိ၊ သဒါ ေဂါတမသာ၀ကာ။
ေယသံ ဒိ၀ါ စ ရေတၱာ စ၊ နိစၥံ သံဃဂတာ သတိ။

၂၉၈။
ေန႔ေရာညဥ့္ပါ အျမဲမျပတ္ သံဃာဂုဏ္ကို အာ႐ုံျပဳ၍ျဖစ္ေသာ
သတိ႐ွိသူ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္ တို႔သည္
အခါခပ္သိမ္း ေကာင္းစြာႏုိုးၾကားေသာအားျဖင့္ ႏုိးၾကားရကုန္၏။

298.
The disciples of Gotama are always wide awake and watchful,
and their thoughts day and night are set
on the virtues of his Community, Sangha.

၂၉၉။
သုပၸဗုဒၶံ ပဗုဇၩႏၲိ၊ သဒါ ေဂါတမသာ၀ကာ။
ေယသံ ဒိ၀ါ စ ရေတၱာ စ၊ နိစၥံ ကာယဂတာ သတိ။

၂၉၉။
ေန႔ေရာညဥ့္ပါ အျမဲမျပတ္ သံုးဆယ့္ႏွစ္ေကာ႒ာသကို အာ႐ုံျပဳ၍ျဖစ္ေသာ
သတိ႐ွိသူ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္တို႔သည္
အခါခပ္သိမ္း ေကာင္းစြာႏုိုးၾကားေသာအားျဖင့္ ႏုိးၾကားရကုန္၏။

299.
The disciples of Gotama are always wide awake and watchful,
and their thoughts day and night are set on fleeting nature of the body.

၃၀၀။
သုပၸဗုဒၶံ ပဗုဇၩႏၲိ၊ သဒါ ေဂါတမသာ၀ကာ။
ေယသံ ဒိ၀ါ စ ရေတၱာ စ၊ အဟႎသာယ ရေတာ မေနာ။

၃၀၀။
ေန႔ေရာညဥ့္ပါ မညႇဥ္းဆဲမႈ က႐ုဏာဘာ၀နာ၌ ေမြ႔ေလ်ာ္စိတ္႐ွိသူ
ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္တို႔သည္ အခါ ခပ္သိမ္း
ေကာင္းစြာႏုိးၾကားေသာအားျဖင့္ ႏုိးၾကားရကုန္၏။

300.
The disciples of Gotama are always wide awake and watchful,
and their mind day and night delights in compassion.

၃၀၁။
သုပၸဗုဒၶံ ပဗုဇၩႏၲိ၊ သဒါ ေဂါတမသာ၀ကာ။
ေယသံ ဒိ၀ါ စ ရေတၱာ စ၊ ဘာ၀နာယ ရေတာ မေနာ။

၃၀၁။
ေန႔ေရာညဥ့္ပါ ေမတၱာဘာ၀နာ၌ ေမြ႔ေလ်ာ္စိတ္႐ွိသူ
ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္တို႔သည္
အခါခပ္သိမ္း ေကာင္းစြာႏုိးၾကားေသာအားျဖင့္ ႏုိးၾကားရကုန္၏။


301.
The disciples of Gotama are always wide awake
and watchful, and their mind day and night delights
in the practice of loving kindness meditation.

ေနာက္ထပ္ ကၽြန္ေတာ္ တအားသေဘာက်ႏွစ္သက္တဲ့ ဓမၼပဒထဲက တရားပိုဒ္ေလးတစ္ခုလည္း ရွိေသးတယ္ အမေရ။ အဲဒီ တရားပိုဒ္ေလးကို ဖတ္ျဖစ္တိုင္း မျမင္ရတဲ့ အေျဖတစ္ခုခု ဒီစာသားေတြရဲ ့ေနာက္ကြယ္မွာ ပါေနသလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ အျမဲခံစားရတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး ကၽြန္ေတာ္တို ့အတြက္ ခ်န္ထားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ပေဟဠိတစ္ခုေပါ့။ အဲဒါတရားစာပိုဒ္ေလးက အမ သိမွာပါ။

၂၁။

အပၸမာေဒါ အမတံပဒံ၊ ပမာေဒါ မစၥဳေနာ ပဒံ။ အပၸမတၱာ န မီယႏၲိ၊ ေယ ပမတၱာ ယထာ မတာ။

၂၁။

မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းသည္ နိဗၺာန္၏အေၾကာင္းတည္း၊ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသည္ ေသျခင္း၏အေၾကာင္းတည္း၊ မေမ့မေလ်ာ့ေသာသူတို႔သည္ ေသသည္မမည္ကုန္၊ ေမ့ေလ်ာ့ေသာသူတို႔သည္ ေသသည္ မည္ကုန္၏။

21
Heedfulness is the path to the Deathless
Heedlessness is the path to death.
The heedful die not.
The heedless are as if dead already.

ကၽြန္ေတာ္တို ့ အမတို ့ေတြအားလံုးက အိမ္ေထာင္တာ၀န္၊ မိသားစုတာ၀န္ေတြကို ယူထားၾကတဲ့သူေတြျဖစ္တဲ့အျပင္ ကိုယ္သိထား တတ္ထားတဲ့ ေလာကီပညာရပ္ေတြႏွင့္ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကို တတ္နိဳင္သေလာက္ အက်ိဳးျပဳဖို ့ရည္ရြယ္ခ်က္ထား စိတ္ကူးထားၾကတဲ့သူေတြျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြရဲ ့ ေန ့စဥ္ေလာကီလူမႈဘ၀ျဖတ္သန္းရမႈမွာ စိတ္ညစ္စရာ စိတ္ပင္ပန္းစရာေတြ ေတြ ့ၾကံဳရတိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္သတိေပးနိဳင္ေအာင္လို ့ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိကရဲ ့အဆံုးအမ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေလးကိုလည္း အဆစ္အေနႏွင့္ အမေမြးေန ့အတြက္ လက္ေဆာင္ေပးလိုက္တယ္ အမေရ။

ဘ၀မွာ အဆင္မေျပမႈေတြ ဒုကၡေတြ အမ်ားႀကီးရွိလ်က္နဲ႔
ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနႏိုင္တဲ့သူေတြ ရွိတယ္။
အားလံုးအဆင္ေျပမွ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆိုရင္ေတာ့
ဒီတစ္သက္ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ မလြယ္ေတာ့ဘူး။
အဆင္မေျပမႈေတြ ရွိေနပါလ်က္
စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနတတ္မွ
တကယ္စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနတတ္တဲ့သူျဖစ္မယ္။

အမရဲ ့ ယခုက်ေရာက္တဲ့ ေမြးေန ့ရက္ျမတ္မွသည္ ဘ၀ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ ဓမၼျဖင့္ က်င့္သံုးေနထိုင္ေစာင့္တည္ရင္း မိမိအက်ိဳး၊ မိသားစုအက်ိဳး၊ လူသားေတြအက်ိဳး၊ သာသနာေတာ္အက်ိဳးကို စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္နိဳင္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစလို ့ ဆုေတာင္းရင္း။

အမရဲ ့ဓမၼေမာင္ငယ္
Bliss

*အမ မသစၥာအလင္း (www.thitsaralin.org) ရဲ ့ေမြးေန ့အတြက္ အမွတ္တရလက္ေဆာင္အျဖစ္ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။*

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ႏွစ္သက္မိေသာ ဇင္ ပံုျပင္မ်ား (၁၉)

Temper

A Zen student came to Bankei and complained: "Master, I have an ungovernable temper. How can I cure it?"

"You have something very strange," replied Bankei. "Let me see what you have."

"Just now I cannot show it to you," replied the other.

"When can you show it to me?" asked Bankei.

"It arises unexpectedly," replied the student.

"Then," concluded Bankei, "it must not be your own true nature. If it were, you could show it to me at any time. When you were born you did not have it, and your parents did not give it to you. Think that over."

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သာေရာပမသုတ္ (အကာပယ္ပစ္ အႏွစ္ကိုရွာ)

၉- မဟာသာေရာပမသုတ္
(ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္)

၃ဝ၇။ အကြ်နု္ပ္သည္ ဤသို့ ၾကားနာခဲဲ့ရပါသည္-

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဒဝဒတ္ သင္းခဲြဲထြက္သြား၍ မၾကာျမင့္မီ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဒဝဒတ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ရဟန္းတို့ကို ဤသို့မိန့္ေတာ္မူ၏-

ရဟန္းတို့ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္းေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုး ဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡအတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွား ျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြာ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့သို့ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူလည္း ျဖစ္၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ''ငါသည္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာရိွသူျဖစ္၏၊ ငါမွတစ္ပါးေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကား မထင္ရွားကုန္၊ တန္ခိုးအာနုေဘာ္နည္းကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။

ရဟန္းတို့ ဥပမာေသာ္ကား အနွစ္ကို အလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုလြန္၍သာလွ်င္, အကာကိုလြန္၍သာလွ်င္,အခံြကို လြန္၍သာလွ်င္, အေပြးကိုလြန္၍သာလွ်င္ အခက္အရြက္ကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကို မ်က္စိအျမင္ရိွေသာ ေယာက်ာ္းသည္ ျမင္၍ ဤသို့ ေျပာဆိုရာ၏၊ ''ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ စင္စစ္ အနွစ္ကို မသိ၊ အကာကို မသိ၊ အခံြကို မသိ၊ အေပြးကို မသိ၊ အခက္အရြက္ကို မသိ၊ ထိုသို့မသိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ျကီး၏ အနွစ္ကိုလြန္၍သာလွ်င္, အကာကို လြန္၍သာလွ်င္, အခံြကို လြန္၍သာလွ်င္, အေပြးကိုလြန္၍သာလွ်င္အခက္အရြက္ကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ျဖင့္ျပဳလုပ္ရမည့္ အက်ိဳးကိုလည္း မခံစားရလတၲ ံ့'' ဟု (ေျပာဆိုရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡအတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ဤကဲဲ့သို့ ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူလည္း ျဖစ္၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ''ငါသည္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာရိွသူျဖစ္၏၊ ငါမွတစ္ပါးေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကား မထင္ရွားကုန္၊ တန္ခိုးအာနုေဘာ္နည္းကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာအေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာေနရ၏။ ရဟန္းတို့ ဤရဟန္းကို သာသနာေတာ္၏ အခက္အရြက္ကို ယူသူဟု ဆိုရ၏။ ထို (လာဘ္စသည္) ျဖင့္လည္း ကိစၥျပီးျပီဟု ေက်နပ္ ေနျခင္းသို့ ေရာက္၏။

၃ဝ၈။ ရဟန္းတို့ ဤ သာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ဳိးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္းအိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡအတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံ ေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ'ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွထြက္ခြာ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့ သို့ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္ သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလ နွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ''ငါသည္ အက်င့္သီလရိွသူ ေကာင္းျမတ္ေသာတရားရိွသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွ တစ္ပါးေသာအျခား ရဟန္းတို့သည္ကား အက်င့္သီလမရိွသူ ယုတ္ညံ့ေသာတရားရိွသူ ျဖစ္ကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကိုျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။

ရဟန္းတို့ ဥပမာေသာ္ကား အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကို လြန္၍သာလွ်င္, အကာကို လြန္၍သာလွ်င္,အခံြကို လြန္၍သာလွ်င္, အေပြးကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကိုမ်က္စိအျမင္ရိွေသာ ေယာက်ာ္းသည္ ျမင္၍ ဤသို့ ေျပာဆိုရာ၏၊ ''စင္စစ္ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္အနွစ္ကို မသိ၊ အကာကို မသိ၊ အခံြကို မသိ၊ အေပြးကို မသိ၊ အခက္အရြက္ကို မသိ၊ ထိုသို့ မသိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ အနွစ္ကို အလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကို လြန္၍သာလွ်င္, အကာကို လြန္၍သာလွ်င္,အခံြကို လြန္၍သာလွ်င္ အေပြးကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္အနွစ္ျဖင့္ ျပုလုပ္ရမည့္ အက်ိဳးကိုလည္း မခံစားရ လတၲံ့'' ဟု (ေျပာဆိုရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ဳိးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡအတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ'ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ဤကဲဲ့သို့ ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ။ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္ သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္ သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ''ငါသည္ အက်င့္သီလရိွသူ ေကာင္းေသာတရားရိွသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွ တစ္ပါးေသာအျခားရဟန္းတို့သည္ကား အက်င့္သီလ မရိွကုန္၊ ယုတ္ညံ့ေသာတရားရိွသူ ျဖစ္ကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကိုျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။ ရဟန္းတို့ ဤရဟန္းကို သာသနာေတာ္၏အေပြးကို ယူ၏ဟု ဆိုရ၏။ ထို (အက်င့္သီလ) ျဖင့္လည္း ကိစၥျပီးျပီဟု ေက်နပ္ေနျခင္းသို့ ေရာက္၏။

၃ဝ၉။ ရဟန္းတို့ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္းအိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာ ပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေန ရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့သို့ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူကား မဟုတ္ေပ။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ''ငါသည္ တည္ၾကည္ျခင္းရိွသူ ျဖစ္၏၊ အာရံုတစ္ခုတည္း၌ တည္တံ့ေသာစိတ္ရိွသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွတစ္ပါးေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကား တည္ၾကည္ျခင္း မရိွကုန္၊ တုန္လႈပ္ပံ့်လြင့္ေသာစိတ္ ရိွကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကိုနိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ေရာက္၏။ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။

ရဟန္းတို့ ဥပမာေသာ္ကား အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုလြန္၍သာလွ်င္, အကာကိုလြန္၍သာလွ်င္အခံြကို ျဖတ္ ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကို မ်က္စိအျမင္ရိွေသာေယာက်ာ္း သည္ ျမင္၍ ဤသို့ ေျပာဆိုရာ၏၊ ''ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ စင္စစ္ အနွစ္ကို မသိ၊ အကာကို မသိ၊ အခံြကို မသိ၊ အေပြးကို မသိ၊ အခက္အရြက္ကို မသိ၊ ထိုသို့မသိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကို လြန္၍သာလွ်င္, အကာကိုလြန္၍သာလွ်င္ အခံြကိုျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြာသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ရမည့္အကို်းကိုလည္း မခံစားရလတၲံ့'' ဟု (ေျပာဆို ရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ'ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ဤကဲဲ့သို့ ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္ သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ကားမဟုတ္ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္း မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္း သမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ''ငါသည္ တည္ၾကည္ျခင္းရိွသူ ျဖစ္၏၊ အာရံုတစ္ခုတည္း၌ တည္တံ့ေသာစိတ္ရိွသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွ တစ္ပါးကုန္ေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကားတည္ၾကည္ျခင္း မရိွကုန္၊ တုန္လႈပ္ပံ့်လြင့္ေသာစိတ္ရိွကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကိုနိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ေရာက္၏။ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။ ရဟန္းတို့ ဤရဟန္းကို သာသနာေတာ္၏ အခံြကိုယူသူဟု ဆိုရ၏။ ထို (တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိ) ျဖင့္လည္း ကိစၥျပီးျပီဟု ေက်နပ္ေနျခင္းသို့ ေရာက္၏။

၃၁ဝ။ ရဟန္းတို့ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္းအိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့သို့ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္း မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ ျပည့္စံုသူကား မဟုတ္ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္း မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္း သမာဓိနွင့္ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူကား မဟုတ္ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္း မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ (ဒိဗၺစကၡဳ) ဉာဏ္အျမင္ကိုရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ''ငါသည္ သိျမင္၍ေနသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွ တစ္ပါးေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကားမသိမျမင္ဘဲဲ ေနကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။

ရဟန္းတို့ ဥပမာေသာ္ကား အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုလြန္၍သာလွ်င္ အကာကိုိုျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟုထင္ မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကို မ်က္စိအျမင္ရိွေသာ ေယာက်ာ္းသည္ ျမင္၍ ဤသို့ေျပာဆိုရာ၏၊ ''ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ စင္စစ္ အနွစ္ကို မသိ၊ အကာကို မသိ၊ အခံြကို မသိ၊ အေပြး ကို မသိ၊ အခက္အရြက္ကို မသိ၊ ထိုသို့မသိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာသစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကို လြန္၍သာလွ်င္ အကာကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ရမည့္ အကို်းကိုလည္း မခံစားရလတၲံ့'' ဟု (ေျပာဆိုရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေနၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေျကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့သို့ ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထို လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ။ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ ရိွ၏။ အၾကံအစည္ကား ျပည့္စံုျခင္း မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္း သို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္း သမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ကား ျပည့္စံုျခင္းမရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ (ဒိဗၺစကၡဳ) ဉာဏ္အျမင္ကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ ျပည့္စံု၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ''ငါသည္ သိျမင္၍ ေန၏၊ (ငါမွတစ္ပါး တစ္ျခားကုန္ေသာ ဤရဟန္းတို့သည္ကား) မသိမျမင္ဘဲဲ ေနကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကိုျမွင့္တင္၏၊ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့ ေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။ ရဟန္းတို့ ဤရဟန္းကို ျမတ္ေသာအက်င့္ 'သာသနာေတာ္'၏ အကာကို ယူ၏ဟု ဆိုရ၏။ ထို (ဒိဗၺစကၡဳဉာဏ္အျမင္) ျဖင့္လည္း ကိစၥျပီးျပီဟုေက်နပ္ေနျခင္းသို့ ေရာက္၏။

၃၁၁။ ရဟန္းတို့ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္းအိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤသို့့ရဟန္းျပဳျပီးေသာ္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာအေက်ာ္အေစာျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ မရိွ၊ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္း မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္း ကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလ နွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ ရိွ၏။ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုမျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ ေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ (ဒိဗၺစကၡု) ဉာဏ္အျမင္ ကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ အခိ်န္မေရြး လြတ္ေျမာက္သည့္ တရားကို ရ၏။ ရဟန္းတို့ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအခိ်န္မေရြး လြတ္ေျမာက္သည့္တရားမွ ဆုတ္ယုတ္ရာေသာအေၾကာင္း အခြင့္သည္ မရိွ။

ရဟန္းတို့ ဥပမာအားျဖင့္ အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုသာလွ်င္ ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု သိလ်က္ ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကို မ်က္စိအျမင္ရိွေသာ ေယာက်ာ္းသည္ ျမင္၍ ဤသို့ ေျပာဆိုရာ၏၊ ''စင္စစ္ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ကို သိ၏၊ အကာကို သိ၏၊ အခံြကို သိ၏၊ အေပြးကို သိ၏၊ အခက္အရြက္ကို သိ၏၊ ထိုသို့သိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုသာလွ်င္ ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု သိလ်က္ ဖဲဲခြါသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ရမည့္ အက်ိဳးကိုလည္းခံစားရလတၲံ့'' ဟု (ေျပာဆိုရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤသို့ ရဟန္းျပဳျပီးေသာ္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစ၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုလာဘ္သပ္ ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္မရိွ၊ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္း မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ အက်င့္သီလ နွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္ တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ထိုအက်င့္ သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူး ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ့္တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္တည္တံ့ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ (ဒိဗၺစကၡဳ) ဉာဏ္အျမင္ကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ အခိ်န္မေရြး လြတ္ေျမာက္သည့္ တရားကို ရ၏။ ရဟန္းတို့ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအခိ်န္မေရြး လြတ္ေျမာက္သည့္တရားမွဆုတ္ယုတ္ရာေသာ အေၾကာင္းအခြင့္သည္ မရိွ။

ရဟန္းတို့ ဤသို့လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္သည္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာဟူေသာ အက်ိဳး ရိွမႈအတြက္ မဟုတ္ေပ၊ အက်င့္သီလျပည့္စံုျခင္း ဟူေသာ အက်ိဳးရိွမႈအတြက္ မဟုတ္ေပ၊ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိဟူေသာ အက်ိဳးရိွမႈအတြက္ မဟုတ္ေပ၊ (ဒိဗၺစကၡဳ) ဉာဏ္အျမင္ဟူေသာ အကို်းရိွမႈအတြက္မဟုတ္ေပ။ ရဟန္းတို့ အၾကင္မပ်က္စီးနိုင္ေသာ စိတ္လြတ္ေျမာက္မႈ (အရဟတၲဖိုလ္) သည္ ရိွ၏၊ ဤသာသနာေတာ္သည္ ဤမပ်က္စီးနိုင္ေသာ စိတ္လြတ္ေျမာက္မႈ (အရဟတၲဖိုလ္) အတြက္သာ ျဖစ္၏။ ဤမပ်က္စီးနိုင္ေသာ စိတ္လြတ္ေျမာက္မႈ (အရဟတၲဖိုလ္) သည္ အနွစ္အသားေပတည္း။ ဤမပ်က္စီးနိုင္ေသာစိတ္လြတ္ေျမာက္မႈ (အရဟတၲဖိုလ္) သည္ အဆံုး (ပန္းတိုင္) ေပတည္းဟု ဤတရားကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။

ထိုရဟန္းတို့သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္ကို နွစ္လိုကုန္သည္ျဖစ္၍ ဝမ္းေျမာက္စြာ ခံယူၾကေလကုန္သတည္း။

ကိုးခုေျမာက္ မဟာသာေရာပမသုတ္ျပီး၏။

မဇၥ်ိမနိကာယ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိ၊ ၾသပမၼ၀ဂ္။

သာေရာပမသုတ္ (အကာပယ္ပစ္ အႏွစ္ကိုရွာ) အပိုင္း (၂)
သာေရာပမသုတ္ (အကာပယ္ပစ္ အႏွစ္ကိုရွာ) အပိုင္း (၃)
သာေရာပမသုတ္ (အကာပယ္ပစ္ အႏွစ္ကိုရွာ) အပိုင္း (၄)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၉) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (အရွင္သီလာစာရ-ေရစၾကိဳ)

သင္....လက္ညိွဳးထိုးမယ္ဆို
အရွင္သီလာစာရ (ေရစၾကိဳ)

မိမိတို႔ ထိုးလိုက္သည္႔ လက္ညဳိးသည္… မိမိကုိယ္ကုိ ထိုးညႊန္သည္႔ လက္ညွဳိး၊ သူတစ္ပါးကို ထိုးညႊန္ေသာ လက္ညွိဳးဟု ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိေနေလသည္။ ထိုႏွစ္မ်ိဳးတြင္လည္း တစ္မ်ိဳးႏွင့္ တစ္မ်ိဳး တူညီမႈမရွိသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရေပမည္။ မိမိကိုယ္ကို ညႊန္လိုက္ေသာလက္ညွဳိးမွာ အတၱ ျဖင့္တည္ေဆာက္ထားေသာေၾကာင့္ အင္အား ရွိ၏။ ဟန္၊ မာန္၊ ဌာန္နွင့္လည္းျပည္႔စုံေနသည္။ သူတစ္ပါးကိုထိုးညႊန္ေသာ လက္ညွိဳးမွာ အင္အားဟု မဆိုေသာ္လည္း ထိုးစိုက္ခ်လိုက္ေသာ ဂုဏ္သတၱိႏွင့္အတူ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ျခင္း၊ အသားေရာင္ေျပာင္းျခင္း စေသာ အေဖာ္အင္အားအေတာ္မ်ားေလသည္။ သုိ႔ေသာ္….ထိုထိုးစိုက္လိုက္ေသာ လက္ညွိဳး၏ ဂုဏ္သတၱိ သည္ သူတစ္ပါး၏ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္ဟူေသာ နံရံႏွင့္ထိေတြ႔လိုက္ေသာအခါ ေနာက္သို႔တြန္႔ သြားၿမဲသာ။

ပုထုဇဥ္ဟူသည္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ဟူေသာအမွားသံသရာနယ္ပယ္၌ တ၀ဲလည္လည္ေနထိုင္ ေနၾကရေသာ သတၱ၀ါမ်ားျဖစ္၍ အမွားကင္းေသာသတၱ၀ါနည္းပါးေနမည္သာ။ ထိုအမွားမကင္းသ ူအခ်င္းခ်င္းကို ေငါက္ေငါက္စင္းေသာ လက္ညွိဳးထိုးျဖင့္ ထိုးညႊန္ျပၾကလွ်င္ ထိုကာယကံရွင္က မိမိဖက္သို႔ တစ္ဖန္ျပန္လည္၍ ျမွားဦးလွည္႔လာခဲ့ေသာ္ မိမိကခံႏိုင္ရည္ ရွိပါမည္ေလာ…ေတြးၾကည္႔ေစခ်င္ပါသည္။

ဤေလာကအတြင္း၌ မွီတင္းေနထိုင္ၾကကုန္ေသာ သူသူငါငါ ပုထုဇဥ္သတၱ၀ါတို႔သည္ ‘ထင္’ တစ္လုံးျဖင့္ ရွိေနတက္ၾကသည္။ မိမိကိုယ္ကိုထင္ထားေသာ ထင္တစ္လုံးသည္ ျမင့္တက္ေနၾကသေလာက္ သူတစ္ပါးကို ထင္ထားေသာအထင္ကား နိမ့္က်ေနတက္သည္၊ ေလ်ာ့တြက္ေနတက္သည္။

ပုထုဇဥ္အား ပုထုဇဥ္စိတ္ျဖင့္ သီးခံစိတ္ေမြးျမဴလွ်င္ ျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း (မိမိ၏သား သြားေခါေနသည္ကိုေတာ့ သြားေပၚေလးဟုသာ ျမင္တက္ၿပီး သူတစ္ပါးသားသမီးကိုကား ေပါက္ေခါႀကီးဟု နိမ့္ခ်ဆန္႔က်င္ေသာ ပုထုဇဥ္အျမင္ျဖင့္သာ ျမင္တက္ေနၾကပါလွ်င္) ဤေလာကတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာဖြယ္ မရွိေတာ့မည္သာ။

ဤသုိ႔ေသာ တစ္ဖက္သက္အျမင္မ်ိဳးတို႔သည္ စာေပနယ္ပယ္၌လည္းေကာင္း၊ လူမႈနယ္ပယ္၌လည္ေကာင္း၊ စီပြားေရး၊ ဘာသာေရး၊ ပညာေရးစေသာ နယ္ပယ္အသီးသီးတို႔၌လည္ေကာင္း တစ္ဖက္ေစာင္းအျမင္တို႔ျဖင့္ လက္ညွိဳးထိုးခ်င္ေနၾကေသာ လက္ညွိဳးရွင္တို႔ကို ေနရာေဒသအမ်ိဳးမ်ိဳးတြင္ ေတြ႔ျမင္ေနၾကသည္။ မင္းတို႔ ငါ့ကို အန္တုခ်င္လွ်င္ ဆယ္ခါျပန္ ပါရမီျဖည္႔လိုက္စမ္းပါအုံး ဟူေသာ မာနစကားသည္ ဂုဏ္ေၾကာင့္သာ ေပၚထြက္ ႏိုင္သည္မွန္ေသာ္လည္း မိမိအက်င့္သီလက ဗလာအခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေနလွ်င္ မိမိထိုးညႊန္လိုက္ေသာ ထိုလက္ညွိဳး သည္ ပဲ့ႏွင့္တက္ က်ိဳးေနေသာေလွကဲ့သို႔ ခ်ာခ်ာလည္ကာ လိုရာသို႔မေရာက္ပဲ တစ္ဖက္က ျပန္ေျပာင္း၍ ထိုးညႊန္ခဲ့ပါလွ်င္ အသင္ခံႏိုင္မည္ေလာ။

သူတစ္မ်ိဳး ငါတစ္နည္း အခ်ည္းႏွီးေသာလက္ညွိဳးတို႔ကို ထိုးေနၾကရင္း စင္းေနေသာလက္ညွိဳးက တစ္ဖန္ ေကြးလာၾကျပန္ေသာေၾကာင့္(သူေကြး ကိုယ္ေကြး ေကြးေနၾကေသာေၾကာင့္)ေလာကတစ္ခုလုံး ၿငိမ္းခ်မ္း ျခင္းမွ ကင္းေနေလသည္။လက္ညွိဳးသည္ ပုထုဇဥ္အခ်င္းခ်င္း ထိုးညႊန္ျပတက္ၾကသကဲ့သို႔ ဘုရားအစရွိေသာ ရဟႏၱာ မေထရ္ျမတ္တို႔လည္း ထုိးညႊန္ျပတတ္ၾကေလသည္။ ပုထုဇဥ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းထိုးညႊန္ျပေသာ လက္ညွိဳး သည္ အပယ္ေလးပါးသို႔ ညႊန္ေနသည္ႏွင့္တူသည္။ မိမိအျပစ္ကုိ မရႈျမင္ပဲ သူတစ္ပါး၏အျပစ္ကိုသာၾကည္႔၍ တစ္ဖက္သက္ဖိထုိး လိုက္သည္႔ ထိုလက္ညွိဳးတို႔သည္ အပယ္ေလးပါးမွ အျခားမရွိပါေခ်။

ဘုရားရွင္ႏွင့္ အရိယာတို႔ ထုိးညႊန္ေသာလက္ညွိဳးမွာကား လြတ္ေျမာက္ေစမည္႔လမ္းကိုသာ ဦးတည္ေနသည္။ အခါတပါး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေကာသမၺီျပည္ ဂဂၤါျမစ္ကမ္းတြင္ သီတင္းသုံးေနထိုင္ေတာ္မူေသာအခါ ဂဂၤါေရအလွ်င္ျဖင့္ ေမွ်ာပါလာေသာ သစ္တုံးကို ျမင္ေတာ္မူေလသည္။ ထိုအခါျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ လက္ယာ လက္ေတာ္ကိုဆန္႔တန္းကာ “ပႆထ ေနာ တုေမွ ဘိကၡေ၀ အမုံ မဟႏၱံ ဒါရုကၡႏၶံ ဂဂၤါယ နဒိယာ ေသာေတန ၀ုယွမာနံ” ခ်စ္သား..ရဟန္းတို႔ ေဟာဟိုက ဂဂၤါျမစ္ထဲက ေရအဟုန္မွာ ေျမာပါလာတဲ့ သစ္တုံးႀကီးကို ၾကည္႔လိုက္ၾကစမ္းဟူ၍..လက္ညွိဳးညႊန္ျပေတာ္မူသည္။

ရဟန္းေတာ္တို႔ ထိုသစ္တုံးကို လွည္႔ၾကည္႔ရႈ႕ေနစဥ္….. “ရဟန္းတို႔..ဤသစ္တုံးႀကီးသည္ ဤမွာဘက္ကမ္းသို႔ မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ထိုမွာဘက္ကမး္သုိ႔ မေရာက္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ေရလည္၌မနစ္ျမဳပ္ခဲ့ပါလွ်င္၊ ၾကည္းကုန္း၌ မတင္ခဲ့ပါလွ်င္၊ လူတို႔မဆယ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ နတ္တို႔မဆယ္ယူခဲပါလွ်င္၊ ၀ဲမစုပ္ယူခဲ့ပါလွ်င္၊ အတြင္း၌ မပုပ္မေဆြး ခဲ့ပါလွ်င္၊ ထိုသစ္တုံးႀကီးသည္ သမုဒၵရာသို႔ ညြတ္ကုိင္းေနသျဖင့္ သမုဒၵရာထဲသို႔သာေရာက္လတၱံ့။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ေရာက္ရွိသနည္း၊ ဂဂၤါျမစ္ေရအလွ်င္သည္ သမုဒၵရာသို႔ေရာက္ေအာင္ တြန္းပုိ႔ေနျခင္း ေၾကာင့္ေပတည္း”

“ခ်စ္သားတို႔…. ဤမွာဘက္ကမ္းဟူသည္ အဇၥ်တၱိကာယတန ေျခာက္ပါးမည္၏၊ ထိုမွာဘက္ကမ္းဟူသည္ ဗာဟရာယတန ေျခာက္ပါးမည္၏၊ အလယ္၌ နစ္ျမဳပ္ျခင္းဟူသည္ ႏွစ္သက္စြဲမက္မႈ နႏၵီရာဂမည္၏၊ ၾကည္းကုန္း၌ တင္မႈဟူသည္ ငါဟူေသာ အတၱမာန္မည္၏၊ လူတို႔ဆယ္ယူမႈ႔ဟူသည္ သာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ လူတို႔ႏွင့္ေရာေႏွာေနထိုင္၏၊ အတူတကြ ႏွစ္သက္မႈ႔စိုးရိမ္းမႈရွိ၏၊ လူတို႔ခ်မ္းသာသည္ရွိေသာ္ ခ်မ္းသာ၏၊ လူတို႔ဆင္းရဲသည္ရွိေသာ္ ဆင္းရဲ၏၊ ျပဳဖြယ္ကိစၥ ရွိလာသည္ရွိေသာ္ မိမိသည္ပင္ ထိုကိစၥတို႔ဤ၌ အားထုက္ျခင္းသို႔ေရာက္၏၊ ဤသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ လူတို႔ဆယ္ယူျခင္းမည္၏”

“ရဟန္းတို႔….နတ္တို႔ဆယ္ယူျခင္းဟူသည္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ႕ေသာရဟန္းေတာ္တို႔သည္ တစ္ခုခုေသာ နတ္အျဖစ္ကို ေတာင့္တ၍ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္သုံး၏၊ ဤသို႔က်င့္သုံးျခင္းသည္ နတ္တို႔ဆယ္ယူျခင္းမည္၏၊” အတြင္း၌ ပုပ္ေဆြးျခင္းဟူသည္…ကိုယ္က်င့္သီလမရွိျခင္း၊ ယုတ္ညံ့ေသာ သေဘာရွိျခင္း၊ မစင္ၾကယ္ေသာ သေဘာရွိျခင္း၊ ျပဳလုပ္ထားေသာ မေကာင္းေသာ အမႈ႔က ိုဖုံးကြယ္ထားျခင္း၊ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္သုံးသူမဟုတ္ပဲ က်င့္သုံးသူဟု ၀န္ခံျခင္း၊ အတြင္းပုပ္ျခင္း၊ ကိေလသာျဖင့္ စိုစြပ္ျခင္း၊ သာသနာေတာ္နွင့္ မပက္သက္ေသာ အမႈကိစၥတို႔ျဖင့္ ရႈပ္ေထြးေနျခင္း…တို႔သည္ အတြင္း၌ပုပ္ေဆြးျခင္း တို႔ပင္ျဖစ္သည္။

ရဟန္းတို႔….၀ဲစုပ္ျခင္းဟူသည္ ကာမဂုဏ္ငါးပါးတို႔ႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးေနျခင္းတို႔ေပတည္းဟု ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ ေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ထိုးညႊန္ေတာ္မူေသာ လက္ညွိဳးသည္ သတၱ၀ါအားလုံး သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ကင္းေစႏိုင္ေသာ အက်ိဳးသတၱိထူးတို႔ျဖင့္ ထုံမႊမ္းထားေသာေၾကာင့္ လက္ညွိဳးထိုးသူတို႔ အတုယူသင့္လွေပသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္….မိမိအား ေကာသမၺီျပည္သားတို႔က အေကၠာသ၀တၳဳဆယ္ပါး …(ဆဲေရးျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး)ျဖင့္ လက္ညွိဳးထိုးကာ အမ်ိဳးအမ်ိဳးဆဲေရးၾကပါေသာ္လည္း သီးခံေတာ္မူခဲ့သည္။ တုံ႔ျပန္ေျပာဆုိျခင္းမျပဳခဲ့ေခ်။ ထို႔ထက္ အာၾကမ္း လွ်ာၾကမ္း ႏႈတ္သရမ္းျဖင့္ ဆဲေရးတိုင္းထြာတက္ေသာ “အေကၠာသဘာရဒြါဇပုဏၰား”၏ အမနာပစကားေတြကိုလည္း ေမတၱာျဖင့္သာ တုံ႔ျပန္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။

ပုထုဇဥ္ လူသားတို႔ အခ်င္းခ်င္း ထိုးညႊန္ၾကေသာ လက္ညွိဳးတို႔သည္ကား အတၱ၊ မာန္မာနတို႔ေရာေထြးပါ ေနေသာေၾကာင့္ ေသာက-စိုးရိမ္းရျခင္း၊ ပရိေဒ၀-ငိုေၾကြးရျခင္းစေသာ အက်ိဳးဆက္မ်ားစြာတို႔ျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း ထိုးႏွက္ခံစားေနရေသာေၾကာင့္ ၿငိမ္းေအးျခင္းမ်ားေ၀းကြာေနခဲ့သည္။ ျမတ္မီးကိုရႈိ႕၍ ဂဂၤါျမစ္ကို ဆူပြတ္ေအာင္ မစြမး္ႏိုင္သကဲ့သို႔ လူယုတ္မာတို႔၏ လက္ညွိဳးညႊန္ျပျခင္းတို႔သည္လည္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ ႏွလုံးသား၌ တုန္လႈပ္ျခင္းမရွိပါေခ်။

သဠာယတနသံယုတ္၊ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္
သီလကၡႏၶ၀ဂၢအ႒ကထာ.
ပန္းတကာကိုတင္ျမင့္ေဆာင္းပါးတို႔ကိုအေျခခံပါသည္။

ကိုရင္ေလး ဘေလာ့ဂ္ (http://www.sayyaungche.com/2010/03/blog-post_03.html) မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္မူရင္း)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၂) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၃) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (သီတဂူဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၄) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ျဖဴးဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၅) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၆) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၇) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုတ္ (ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ)
သစ္တံုးတရားေတာ္ (၈) ဒါရုကၡေႏၶာပမသုုတ္ (ဆရာနႏၵာသိန္းဇံ)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္