အတုမဲ့ နိဳင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ အပိုင္း(၂)

အတုမဲ့ နိဳင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ
အပိုင္း (၂)
အညၾတသုေတသီတစ္ဦး

မေဟာသဓာဇာတ္ေတာ္သည္ သုတၱႏၱပိဋက၊ ခုဒၵကနိကာယ္၊ ဇာတကပါဠိေတာ္တြင္ပါ၀င္သည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အေလာင္းေတာ္ဘ၀က ပညာစြမ္းရည္ျဖင့္ ႏိုင္ငံႏွင့္ေလာကေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ရြက္ခဲ့ပံုကို ေဟာျပေတာ္မူထားေသာ ဇာတ္ေတာ္ၾကီးျဖစ္သည္။ ျမတ္ဗုဒၶအေလာင္းေတာ္၏ အတုမဲ့ႏိုင္ငံေရးသုခမိန္ဘ၀၊ ႏိုင္ငံေရးသမားဘ၀ကို ပံုေဖာ္ထားေသာ ေဒသနာေတာ္ျဖစ္သည္။ ဤဇာတ္ေတာ္၊ ေဒသနာေတာ္တြင္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကဖြင့္ဆိုေသာ ႏိုင္ငံေရးသဘာ၀၊ ႏိုင္ငံေရးသမားဂုဏ္ရည္တို ့ကို အထူးၾကည္ညိဳဖြယ္ ဖတ္ရႈသိရွိခံစားႏိုင္ပါသည္။

အတုမဲ့ႏိုင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ၏ ဘုန္းကံဉာဏ္စြမ္း၊ လံု ့လစြမ္းေမတၱာမ်ားျပားလွစြာေသာ စြမ္းရည္ေက်းဇူးတို ့ကို အထူးသိရွိၾကည္ညိဳရသည္။ ႏိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္သူတိုင္း အၾကိမ္ၾကိမ္ဖတ္ရႈထိုက္သည္။ အားက်အတုယူထိုက္သည္။ ဓါတ္ကူးယူထိုက္သည္။ မေဟာသဓာဇာတ္ေတာ္ကို ဖတ္ရႈေလ့လာျပီး ႏိုင္ငံေရးတရားတို ့ကို စြမ္းႏိုင္သမွ်က်င့္သံုးသင့္သည္။ ထိုသို ့က်င့္သံုးႏိုုင္ပါလ်င္ ထိုထိုႏိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္သူတို ့သည္ ႏိုင္ငံ၏အက်ိဳး၊ ေလာက၏အစီးအပြားတို ့ကို မုခ်ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါမည္။

အေလာင္းေတာ္ မေဟာသဓာ

အေလာင္းေတာ္မေဟာသဓာသည္ ၀ိေဒဟရာဇ္တိုင္း၊ အေရွ့ပါစီနယ၀မိဇၥ်ဂံုးရြာတြင္ေမြးဖြားသည္။ ဖခင္မွာ သိရိ၀ၯနသူေဌးၾကီးျဖစ္၍ မိခင္ကား သုမနေဒ၀ီျဖစ္သည္။ အေလာင္းေတာ္သည္ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွ စုေတခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အေျခြအရံနတ္သားတစ္ေထာင္ႏွင့္အတူ စုေတခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အေလာင္းေတာ္ဖြားျမင္လ်င္ဖြားျမင္ခ်င္း အေလာင္းေတာ္၏လက္တြင္းသို ့ သိၾကားမင္းက ေဆးတံုးတစ္ခုထည့္ေပးသြားသည္။

ထို ့ေနာက္အေလာင္းေတာ္သည္ ေဆးတံုး၏စြမ္းအားႏွင့္ပတ္သက္၍ မိခင္ႏွင့္ အေမးအေျဖစကားဆိုႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုေဆးတံုး၏ အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ ဖခင္သူေဌးၾကီး၏ (၇)ႏွစ္ၾကာ ေခါင္းခဲေခါင္းကိုက္နာေ၀ဒနာ ေပ်ာက္ကင္းသက္သာခ်မ္းေျမ့ရသည္။ အေလာင္းေတာ္၏ ေရွးဘုန္းကံကား အလြန္အ့ံၾသဖြယ္ေကာင္သည္။ လူ ့ေလာကေကာင္းက်ိဳးကို ေမြးဖြားလွ်င္ေမြးဖြားခ်င္း စတင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္။ လူ ့ေလာကတြင္ ဖြားျမင္လာျခင္းသည္ ေလာကေကာင္းက်ိဳးကိုေဆာင္ရြက္ဖို ့ ဟူေသာဘ၀မူကို သင္ခန္းစာေပးျခင္းဟု ျမတ္ႏိုးစြာခံယူႏိုင္ပါသည္။

အေလာင္းေတာ္၏ဘုန္းၾကီးျခင္းသည္ အေၾကာင္းမဲ့မဟုတ္ပါေပ။ သုုေမဓာရွင္ရေသ့ဘ၀-နိယတဗ်ာဒိတ္ရသည့္ဘ၀ႏွင့္ ထိုမတိုင္မီဘ၀မ်ားစြာမွစ၍ မေဟာသဓာဘ၀သို ့တိုင္ေအာင္ ျမင့္ျမတ္ေသာစိတ္ဓါတ္ျဖင့္ ႏိုင္ငံႏွင့္ေလာကေကာင္းက်ိဳးကိုေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ လုပ္ရပ္ေကာင္းမႈတည္းဟူေသာ အားၾကီးလွေသာ အေၾကာင္းမ်ားရွိသည္။ ဘုန္းၾကီးျခင္းသည္ ပုည-ျဖဴစင္ေသာစိတ္ထားျဖင့္ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ရြက္ျခင္းဟူေသာ ေကာင္းမႈအေၾကာင္းမ်ားစြာျဖင့္ အေျခခံတည္ေဆာက္ယူရပါသည္။ ထိုပုညသည္ အတိတ္---ေရွးဘ၀ကျပဳစုခဲ့ေသာအေၾကာင္းႏွင့္ ပစၥဳပၸန္---ယခုဘ၀၊ ယခုအခ်ိန္ျပဳစုေသာအေၾကာင္းဟူ၍ ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါသည္။

ထိုကာလႏွစ္မ်ိဳးတြင္ အတိတ္ကာလကားျပီးဆံုုးသြားခဲ့ေသာ တခ်ိန္က ပစၥဳပၸန္ျဖစ္ပါသည္။ ျပဳျပင္၍မရေတာ့ပါ။ ေကာင္းေမြ၊ ဆိုးေမြ ခံယူရံုသာရွိသည္။ လက္ရွိပစၥဳပၸန္ကား ယခုလက္၀ယ္ျဖစ္သည္။ ေကာင္းမႈပုညကို ပစၥဳပၸန္တိုင္း ဖန္တီးရယူႏိုင္သည္။ ပစၥဳပၸန္သည္လည္း ရပ္တန္ ့မေနပါ။ အနာဂါတ္က ပစၥဳပၸန္သို ့ဆိုက္ေရာက္လာသည္ႏွင့္ ယခုပစၥဳပၸန္သည္အတိတ္ျဖစ္သြားသည္။ ပစၥဳပၸန္တိုင္း စိတ္ေကာင္းေဖြးျဖဴစြာ ေဆာင္ရြက္ထားေသာ ပုညေကာင္းမႈမ်ားသည္ အတိတ္ေကာင္း၊ ကုသိုလ္သတၱိမ်ားအျဖစ္သို ့ ေျပာင္းလဲသြားသည္။ သို ့ဆိုပါလွ်င္ အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္တိုင္း စိတ္ေကာင္းထားေကာင္းမႈျပဳသူသည္ ေကာင္းမႈစြမ္းအားမ်ား ဆက္တိုက္ၾကီးမားဖြံ ့ျဖိဳးလာမည္။ ဘုန္းၾကီးလာမည္။ ႏိုင္ငံႏွင့္ေလာကေကာင္းက်ိဳးကို ပို၍ပို၍ ရြက္ေဆာင္ႏိုင္လာမည္ျဖစ္သည္။

အေလာင္းေတာ္မေဟာသဓာသည္ သုေမဓာရွင္ရေသ့၏ ေရွးဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀မ်ားစြာ ပစၥဳပၸန္တိုင္း ေမတၱာစစ္ျဖင့္ ေကာင္းမႈပုညမ်ားစြာျပဳစုခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံႏွင့္ေလာကေကာင္းက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ထိုထိုျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္ေသာ စိတ္ဓါတ္ႏွင့္လုပ္ရပ္တို ့ကို မေဟာသဓာဇာတ္ေတာ္တြင္ အထူးၾကည္ညိဳေလးျမတ္ဖြယ္ ဖတ္႐ႈသိရွိရပါလိမ့္မည္။ ႏိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္သူတို ့သည္ ဘုန္းၾကီးျခင္းအက်ိဳးထက္ ပစၥဳပၸန္တိုင္းတြင္ ေမတၱာကရုဏာတရားတို ့ျဖင့္ ေကာင္းမႈပုညကို ျပဳစုျခင္း၊ တည္ေဆာက္ျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို အေလးထားရပါမည္။ သို ့မွသာလွ်င္ မိမိတို ့၏ ေကာင္းမႈစြမ္းအားေၾကာင့္ မိမိ၏ႏိုင္ငံ၊ ေလာကပတ္၀န္းက်င္သည္ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာမႈရရွိျပီး မိမိတို ့၏ႏိုင္ငံေရး လုပ္ေဆာင္မႈသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွင့္ ညီညြတ္ပါမည္။

မိမိတို ့သည္ ႏိုင္ငံေလာကႏွင့္ သာသနာကို အလွဆင္သူျဖစ္လာပါမည္။ မေဟာသဓာအေလာင္းေတာ္သည္ အတိတ္ႏွင့္ပစၥဳပၸန္ကာလတိုင္း ျဖဴစင္ေသာစိတ္ဓါတ္၊ ျမင့္ျမတ္ေသာေကာင္းမႈစြမ္းအားတို ့ျဖင့္ ေလာက၏ေကာင္းက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။ ထိုသို ့ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ အေလာင္းေတာ္၏ အတုယူဖြယ္ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ ဘုန္းကံစြမ္းအားပါ၀င္သည္။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။)

အတုမဲ့ နိဳင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ
အတုမဲ့ နိဳင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ အပိုင္း(၃)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

The Four Kinds of Action (Kamma)

The Four Kinds of Action (Kamma)

According to the Buddha’s teaching, there are four kinds of action (Kamma).What are the four?

(1)There is dark action with dark result;

(2) There is bright action with bright result;

(3) There is dark and bright with dark and bright result; and

(4) There is action (Kamma) that is neither dark nor bright with neither dark nor bright result, action that leads to the destruction of Action.

First one is dark action with dark result. What is dark action with dark result? Here someone commits ten kinds of evil deed. Having committed ten kinds of evil deed, he reappears in unhappy worlds such as hell, Peta (ghost), animal. Here I would like to explain the ten kinds of evil deed. They are as follows:

(1) Killing any living beings;

(2) Stealing other persons’ belongings; and

(3) Making sexual misconduct.

These are called KÈyakamma (bodily action).

(4) Telling lie;

(5) Slandering;

(6) Telling harsh works; and

(7) Telling frivolous talk.

These are called VacÊkamma (verbal action).

(8)Greed;

(9)Hatred; and

(10) Wrong view.

These are called Manokamma (mental action). These ten kinds of evil action are called Dasaakusalakamma. If someone commits these ten kinds of evil deed (dark action), he or she will reap dark result. It is called dark action with dark result (Kanhakammakanhavipaka).

Second one is bright action with bright result. What is bright action with bright result? Here someone performs ten kinds of good deed. Having performed ten kinds of good deed, he reappears in happy worlds such as human, god, and brahma. Here I would like to explain the ten kinds of bright deed. They are as follows:

(1) Abstaining from killing any living beings;

(2) Abstaining from stealing other persons’ belongings; and

(3) Abstaining from making sexual misconduct.

These are called KÈyakamma (bodily action).

(4) Abstaining from telling lie;

(5) Abstaining from slandering;

(6) Abstaining from telling harsh works; and

(7) Abstaining from telling frivolous talk.

These are called VacÊkamma (verbal action).

(8)Non-greed;

(9)Non-hatred; and

(10) Right view.

These are called Manokamma (mental action). These ten kinds of good action are called Dasakusalakamma. If someone performs these ten kinds of good deed (bright action), he or she will reap bright result. It is called bright action with bright result (Sukkakammasukkavipaka).

Third one is dark and bright action ( Kanhasukkakamma) with dark and bright result (Kanhasukkavipaka). Here one sometimes generates the ten kinds of evil deed and the ten kinds of the good deeds. So he or she feels pain and happiness because he did action that is both bad deeds and evil deeds. For example, during the time of the Buddha, there was a certain lay man. He killed the animals by daytime and with self-control abstained at nights. For that action (kamma) that is both dark kamma( evil deed) and bright kamma( good deed), during the daytime, the dogs that had just been driven back, ran up on all sides to devour me but enjoyed the gods’ happiness.

The final one is Magga Action that is neither dark nor bright with neither dark nor bright result and leads to the destruction of actions. It is right. Catumaggakamma can totally remove good deed which a person can be attained to happy planes, such as human, god and Brahma and evil deed that a person can be got to unhappy planes namely ghost, animal and hell. A person who wants to get Catumaggakamma (path-action) must practice meditation.

According to the Buddha’s teaching, there are two kinds of BhÈvanÈ: Samatha bhÈvanÈ (concentration meditation) and VipassanÈ bhÈvanÈ (insight meditation). Here Samatha bhÈvanÈ means observing breathing in and breathing out before one practices meditation. After fifteen minutes, when he or she focuses the single object of meditation, he or she can go to meditation. Here VipassanÈ bhÈvanÈ means noticing five aggregates to be breath with the Mundane Fivefold Path (VipassanÈamagga) to breathe, that is, one should observe the arising and disappearing of your five aggregates with VipassanÈmagga. In Vipassana practice the VipassanÈmagga functions as the next following consciousness (insight knowledge) which observes the perishing of the previous one, called Anicca (Impermanence). In this process, the preceding Anicca and the subsequent Magga go on concurrently without allowing any defilement (Kilesa) to creep in between them. It is the technique of killing the cause in order to prevent the effect. As the meditator keeps on meditating on the arising and perishing of the five aggregates* (Khandha), he gradually attains the two highly developed stages of VipassanÈ knowledge, namely, YathÈbhutaÒÈÓa (Knowledge according to reality) and NibbindaÒÈÓa (Knowledge of disgust); and eventually he gains the MaggaÒÈÓa (Path knowledge). ArahattamaggaÒÈÓa can remove dark action (evil deed) and bright action (good deed). Thus, meditator can free from 31 planes which mingle with pain and happiness and attain NibbÈna which is free from various kinds of suffering. That is why I admonish all of you “Please do the last one (Action that is neither dark nor bright with neither dark nor bright result and leads to the destruction of actions (good action and bad action) that mingle pain and happiness)”.

May you get the last one (Catumaggakamma) which can destruct bad action and good action that can cause to attain 31 planes!

With Infinite Metta
Yours in Dhamma

Ashin Javana
University of Pune, Pune City, India
http://www.ashinjavana.blogspot.com/
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

အူယားလို ့ေရးသည္

ကာမာကူရ ဆင္းတုေတာ္ၾကီး

ကၽြန္ေတာ္ အခု ေရာက္ေနတဲ့ ဂ်ပန္နိဳင္ငံကို ဗုဒၶဘာသာနိဳင္ငံတစ္ခု အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ျမန္မာေတြသိထားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဂ်ပန္မွာ ထင္ရွားတဲ့ ကာမာကူရဘုရား (Kamakura Daibutsu) ဆိုရင္လည္း ျမန္မာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိၾကသလို ဘုရားဆင္းတုေတာ္ကိုလည္း ဓါတ္ပံုေတြ၊ ဆင္းတုေတာ္ အေသးေလးေတြကေနတဆင့္ ျမင္ဖူး၊ ဖူး ဖူးၾကပါတယ္။

ဂ်ပန္ေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဆိုရင္ေတာ့ ဂ်ပန္ရဲ ့ဘယ္နယ္ကိုပဲ ေရာက္ေနေန ဆင္းတုေတာ္ၾကီးရွိရာကို ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္နည္းမဟုတ္ တစ္နည္းနဲ ့ေတာ့ ေရာက္ေအာင္ၾကိဳးစားသြားဖူးၾကတာပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့အတြက္ ဘာသာေရးအထြဋ္အျမတ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ရိုေသရတဲ့ ေနရာျမတ္တစ္ခုေပပဲကိုး။

ဘုရားၾကီး သီတင္းသံုးတဲ့ေနရာက တိုက်ိဳျမိဳ ့ေပၚကေန ရထားႏွင့္သြားမယ္ဆို တစ္နာရီေလာက္စီးရင္ ကာမာကူရဘူတာကို ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီကမွ ဘက္စ္ကားျဖစ္ျဖစ္၊ Taxi နဲ ့ျဖစ္ျဖစ္ (၁၅) မိနစ္ေလာက္စီးရင္ ဘုရားၾကီးဆီေရာက္ပါတယ္။ ဘုရားၾကီးရဲ ့ပတ္ခ်ာလည္မွာ ေတာင္ကုန္းေတြ၊ သစ္ပင္ေတြ ထူထူထဲထဲရွိလို ့ သာသာယာယာရွိပါတယ္။ သိပ္မေ၀းတဲ့ေနရာမွာ ပင္လယ္လည္းရွိေနတာမို ့ ပတ္၀န္းက်င္ကတိုက္ခတ္ေနတဲ့ေလကအစ သန္ ့ရွင္းလတ္ဆတ္ျပီး ေရာက္ရွိလာတဲ့သူေတြကို ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့မႈကို ျဖစ္ေစပါတယ္။

တခ်ိဳ ့ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားကေတာ့ ကာမာကူရဘုရားၾကီးကို ဒါက ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္မဟုတ္ဘူး၊ မဟာယာနအယူအဆအရ ဘုရားအေလာင္းရုပ္တုပဲလို ့ဆိုၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သြားၾကတဲ့ျမန္မာေတြကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဆင္းတုေတာ္အျဖစ္ႏွင့္ဘဲ သိၾက၊ ႏွလံုးသြင္းၾကျပီး အာရံုျပဳၾကည္ညိဳဖူးေျမာ္ၾကတာဘဲ မ်ားပါတယ္။

ဘုရားၾကီးရဲ ့သမိုင္း
Amida Buddha
အမိတာဘာ= အမိတ(အႏိႈင္းဆမရွိေသာ)+အာဘာ(ပညာအေရာင္ရွိေတာ္မူေသာ ဘုရား)

ကၽြန္ေတာ္ ဘုရားၾကီးဆီ ဂ်ပန္ကို ေရာက္ခါစ ပထမဆံုးအၾကိမ္စသြားေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ျမန္မာျပည္ကဘုရားေတြလို ဘုရားပုရ၀ုဏ္ေတြ၊ အာရံုခံတန္ေဆာင္းေတြရွိမယ္လို ့ ထင္ထားတာပါ။ အနည္းဆံုးေတာ့ ဘုရား၀တ္ျပဳစရာ ေနရာသီးသန္ ့တစ္ခုေတာ့ရွိမယ္ေပါ့။ တကယ္လည္း ေရာက္သြားေရာ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ၾကီးဟာ ကုန္းျမင့္တစ္ခုေပၚမွာ ဒီအတိုင္း သီတင္းသံုးေနတာပါ။ ပတ္ခ်ာလည္မွာက ရင္ျပင္ေတာ္လိုမ်ိဳး လမ္းေလွ်ာက္ျပီး ၾကည့္လို ့ရတဲ့ လူသြားလမ္းက်ယ္ လုပ္ထားပါတယ္။ ဘုရား၀တ္ျပဳစရာေနရာသီးသန္ ့မရွိပါဘူး။ ေဘးဘက္ေတြမွာေတာ့ အမိုးႏွင့္ အေဆာက္အအံုေတြေအာက္မွာ ထိုင္စရာခံုရွည္ေတြေတာ့ ခ်ေပးထားပါတယ္။ ဘုရားရင္ျပင္ရဲ ့ ေထာင့္တခ်ိဳ ့မွာ ေက်ာက္တံုးအၾကီးၾကီးေတြ လူထိုင္လို ့ရေအာင္ ခ်ေပးထားတာေတာ့ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ျမန္မာေတြက အဲဒီေက်ာက္တံုးေတြေပၚတက္ျပီး ဘုရား၀တ္ျပဳရွိခိုးၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ ့လည္း ရင္ျပင္စၾကၤ ံေပၚမွာဘဲ အဆင္ေျပသလိုထိုင္ျပီး ကန္ေတာ့ၾကပါတယ္။ ပုတီးစိပ္တာတို ့၊ တရားထိုင္တာတို ့၊ ဘုရားစာရြတ္ျပီး ပူေဇာ္တာတို ့လုပ္ဖို ့ဆိုတာကေတာ့ ေနရာအေနအထားေၾကာင့္ နဲနဲ ခက္မယ္လို ့ေျပာရမွာပါဘဲ။

ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ကာမာကူရကို မၾကာခဏဆိုသလို ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ေရာက္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္က ဘုရားၾကီးမွာ ေအးေအးေဆးေဆး တစ္ေနရာမွာ ထိုင္တတ္ျပီး ေတြ ့သမွ်ျမင္သမွ်ကို ဂရုတစိုက္ သတိထား လိုက္ၾကည့္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီလို လိုက္ၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေတြ သတိထားမိသြားသလဲေပါ့...။

ဘုရားၾကီးရဲ ့ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေရး၀န္ထမ္းေတြဟာ ဒီဘုရားအေပၚမွာ အရိုအေသနည္းတာကို ေတြ ့ရပါတယ္။ သူတို ့က ဒီဘုရားၾကီးကို Tourist Attraction အျဖစ္၊ ရုပ္တုတစ္ခု အျဖစ္ေလာက္သာ သေဘာထားတဲ့ပံုစံ သူတို ့အျပဳအမူေတြမွာ ေတြ ့ရတတ္ပါတယ္။ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ အထိမ္းအမွတ္ရုပ္တုဆိုတာမ်ိဳးေတာင္ စိတ္ထဲရွိခ်င္မွ ရွိလိမ့္မယ္လို ့ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။

ေနာက္....လာၾကတဲ့သူေတြ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ သူတို ့လူမ်ိဳးေတြပဲမ်ားပါတယ္။ နိဳင္ငံျခားသားေတြလာတာလည္း ရွိေတာ့ရွိပါတယ္။ ျမန္မာေတြကိုကေတာ့ ေတြ ့ရခဲပါတယ္။ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးကို ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္တယ္လို ့သိထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ (သူတို ့မွာ မဟာယာနတို ့၊ ဇင္တို ့၊ ရွင္တို တို ့စသျဖင့္ေတာ့ အမ်ိဳးကြဲေတြေတာ့ရွိပါတယ္) ဘုရားလာၾကတဲ့သူေတြကို ျမင္ရရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးအံ့ၾသရပါတယ္။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ သူတို ့ဟာ ဆင္းတုေတာ္ကို အရိုအေသေပးတဲ့ပံုလည္းမျပ၊ ဘာသာေရးအထိမ္းအမွတ္တစ္ခုလို ့လဲ သေဘာထားပံုမရ။ သူတို ့ေတြက ဆင္းတုေတာ္ၾကီးကို Disney Land က အရုပ္ေတြလိုမ်ိဳးသေဘာထားသလားေတာ့မေျပာတတ္ဘူး။ ဓါတ္ပံုေတြ မ်ိဳးစံုရိုက္ျပီး ျပန္ၾကတာဘဲ ေတြ ့ရတတ္ပါတယ္။

ဒီတစ္ခါလည္း မေန ့က ကၽြန္ေတာ္ ဘုရားကို ေရာက္တယ္။ အ၀င္၀မွာ ၀င္ေၾကးပိုက္ဆံေပးျပီး ဘုရားပုရ၀ဏ္ထဲ စ၀င္လိုက္တာနဲ ့ ေတြ ့ရတဲ့ျမင္ကြင္းက စိတ္ထဲ ကသိကေအာင့္ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဆင္းတုေတာ္ၾကီးရဲ ့ေရွ ့တည့္တည့္မွာ အ၀င္၀ဂိတ္တံခါးႏွင့္ဆက္ထားတဲ့ လူသြားလမ္းရွည္တစ္ခုရွိတယ္။ စျပီး ပုရ၀ဏ္ထဲ၀င္လိုက္တာနဲ ့ ဆင္းတုေတာ္ၾကီးတစ္ကိုယ္လံုးကို ဖူးလိုက္ရျပီး တန္းတန္းမတ္မတ္ အဲဒီလမ္းအတိုင္း ဆင္းတုေတာ္ဆီ ေလွ်ာက္သြားရတာမ်ိဳးေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္၀င္သြားေတာ့ အဲဒီလူသြားလမ္းေပၚမွာ လူငယ္အုပ္စုတစ္ဖြဲ ့ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကတယ္။ ရိုက္တာက ရိုးရိုးမဟုတ္ဘူးဗ်။ တစ္ေယာက္က သူ ့လက္ဖ၀ါးကို ေမွာက္ျပီး ဆင္းတုေတာ္ၾကီးရဲ ့တည့္တည့္ေနရာမွာ အေပၚကို ေျမွာက္ထားတယ္။ အဲဒါကို ေနာက္တစ္ေယာက္က ကင္မရာကို ေနရာလိုက္ခ်ိန္ျပီးရိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္လိုက္တာနဲ ့ တန္းသေဘာေပါက္တယ္။ ဒီေကာင္ေတြ ဆင္းတုေတာ္ၾကီးရဲ ့ဦးေခါင္းေတာ္ကို လက္နဲ ့ပုတ္ေနတဲ့ပံုေတာ့ရိုက္ေနျပီလို ့။

ပုရ၀ဏ္အ၀င္မွ လွမ္းျမင္ရေသာ လူသြားလမ္းႏွင့္ ဆင္းတုေတာ္ၾကီး

စိတ္ထဲကေဒါသက ေထာင္းကနဲထြက္သြားတာကို အသာေလးထိန္းျပီး အဲဒီအဖြဲ ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာ္လာခဲ့လိုက္တယ္။ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚတက္တဲ့ ေလွကားနားေရာက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ လူငယ္တစ္ဖြဲ ့ထပ္ေတြ ့ျပန္တယ္။ သူတို ့ကလည္း ေလွကားထိပ္မွာ ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကတာပါဘဲ။ အဲ....ရိုက္ပံုရိုက္နည္းကေတာ့ သူတို ့ထဲက တစ္ေယာက္က ဘုရားဆင္းတုေတာ္ၾကီးရဲ ့ ကိုယ္ေနဟန္ထား၊ လက္ေနဟန္ထားေတာ္ အတိုင္း ခၽြတ္စြပ္တူေအာင္ လိုက္ထိုင္ျပီး ဓါတ္ပံုအရိုက္ခံေနတာပါ။ အဲဒါကို ေဘးကျဖတ္သြားတဲ့ လူေတြကလည္း သေဘာေတြက်လို ့ အားေပးသြားၾကပါေသးတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေဒါသက ပိုျပီးထြက္လာပါတယ္။ သူတို ့ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ေက်ာ္လာျပီးေတာ့ ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚတက္လာခဲ့လိုက္ပါတယ္။

ဘုရားအာရံုျပဳျပီး ခံုတန္းရွည္တစ္ခုမွာထိုင္ရင္း ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ျပန္ျပီးသတိေပးရပါတယ္။ ငါကုသိုလ္ျပဳဖို ့ဘုရားလာတာ၊ အကုသိုလ္မျဖစ္ေစနဲ ့လို ့ ဆင္ျခင္ေနလို ့မွ မဆံုးေသးဘူး။ ျမင္ကြင္းထဲကို မေတာ္တာက ထပ္၀င္လာျပန္ပါေရာဗ်ား...။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီျမင္ကြင္းကို ၾကည့္ရင္း ငါဒီအေၾကာင္းေတာ့ ပို ့စ္ေရးေတာ့မယ္လို ့ ေခါင္းထဲအၾကံရသြားျပီး သက္ေသခံအျဖစ္ ဓါတ္ပံုရိုက္ယူထားလိုက္ေတာ့မယ္လို ့စိတ္ကူးရသြားပါတယ္။ အဲဒါနဲ ့ကင္မရာလည္း မပါေတာ့ ပါတဲ့လက္ကိုင္ဖုန္းထုတ္ျပီး ဓါတ္ပံုမွတ္တမ္းတင္လိုက္ေတာ့တယ္ခင္ဗ်ာ။

ျမင္ကြင္းကေတာ့ အေနာက္တိုင္းသူမ ႏွစ္ေယာက္၊ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေအာက္က အုတ္ေဘာင္ေပၚမွာ ကို ့ယို ့ကားယားပက္လက္လွန္ျပီး အိပ္ခ်လိုက္လို ့ပါဘဲ။ သူတို ့၀တ္ထားတဲ့ အ၀တ္အစားေတြႏွင့္ သူတို ့အိပ္လိုက္ပံုနဲ ့က ဘုရားၾကီးေရွ ့မွာ ကၽြန္ေတာ္ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာတစ္ေယာက္မ်က္စိႏွင့္ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပဘူးဗ်ာ။ သူတို ့ကလည္း ဘာစိတ္ကူးေပါက္ျပီးမ်ား အိပ္လဲမသိ။ အၾကာၾကီးဘဲ။ ပထမ ကၽြန္ေတာ္က မသိမသာအေ၀းၾကီးကေန ဓါတ္ပံုရိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ မထူးဘူးကြာဆိုျပီး စိတ္ထဲတင္းတင္းရွိတာနဲ ့ သူတို ့အနားသြားျပီးေတာ့ကို ရိုက္လိုက္ေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ကထသြားတယ္။ က်န္တဲ့ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကီးၾကာမွ ထသြားတယ္။

ဒီလိုေတြ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္၊ လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ေနၾကတာကို ဘယ္သူမွလည္း တားမယ့္သူမရွိ၊ သတိေပးမယ့္သူလည္းမရွိ၊ သေဘာက်လို ့အားေတာင္ေပးလိုက္ၾကေသးတယ္။ ဘုရားၾကီး စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ ့ကလည္း သူတို ့ႏွင့္မဆိုင္သလိုပါဘဲ။

ဒီလိုအျပဳအမူမ်ိဳးေတြ ျမန္မာျပည္မွာသာ အခုလိုလုပ္လို ့ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္၀င္တားမိမွာ က်ိန္းေသပါတယ္။ ကိုယ္မတားခင္ေတာင္ ကိုယ့္ထက္ လက္ဦးျပီး တားမယ့္သူေတြ တန္းစီေနမွာပါ။ အခုေတာ့ ကိုယ့္နိဳင္ငံ၊ ကိုယ့္အရပ္မဟုတ္ေတာ့ ကိုယ့္မွာ ထြက္ေနတဲ့ ေဒါသကို အတင္းခ်ိဳးႏွိမ္ရင္း ျပန္လာခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ ဘာသာ၊ သာသနာကို အေစာ္ကားခံလိုက္ရသလို ခံစားရတယ္ဗ်ာ။

လူတိုင္းမွာ ဘာသာေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ခြင့္ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္မယံုၾကည္တဲ့ မကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာအယူအဆအေပၚမွာ ေစာ္ကားခြင့္၊ မေလးမစားလုပ္ခြင့္မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္လို ့ တျခားဘာသာ၀င္ေတြရဲ ့ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေတြ၊ ဘာသာေရးအေလးအျမတ္အျဖစ္သတ္မွတ္ထားတဲ့ေနရာေတြကို သြားၾကရင္လည္း သူတို ့ေတြရဲ ့ အေလးအျမတ္ထားတဲ့ ရုပ္ပံုကားခ်ပ္ေတြ၊ ရုပ္တုေတြကို မေလးမစား မလုပ္ၾကပါဘူး။ အသိအမွတ္ျပဳ တန္ဖိုးထားၾကပါတယ္။ အဲဒီေနရာက သတ္မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းကိုလည္း လိုက္နာတာပါဘဲ။ ဒါဟာ လူ ့ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုပါ။ ကိုယ္မယံုၾကည္ လက္မခံေပမယ့္ မေစာ္ကားပါဘူး။

အခုေတာ့ အင္မတန္တိုးတက္ေခတ္မီေနတဲ့ တိုင္းျပည္မွာရွိတဲ့ သူတို ့ကိုယ္သူတို ့ Civilized ျဖစ္ပါတယ္လို ့ ေၾကြးေၾကာ္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးေတြရဲ ့ တျခားဘာသာအေပၚ မေထမဲ့ျမင္ျပဳမႈၾကီးပါ။ ေတာ္ေတာ္ကို ရုပ္ဆိုးတယ္လို ့ ကၽြန္ေတာ္သံုးသပ္ပါတယ္။

ဒီပို ့စ္ကို ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဗုဒၶဘာသာနိဳင္ငံတစ္ခုလို ့ အမ်ားသိထားၾကတဲ့တိုင္းျပည္တစ္ခုမွာရွိတဲ့ အထင္ကရ ကမၻာေက်ာ္ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ၾကီးအေပၚ သူတို ့နိဳင္ငံသားေတြႏွင့္ ဘာသာျခားအေနာက္တိုင္းသားေတြရဲ ့ ျပဳမူဆက္ဆံပံုကို အားလံုးကို သိေစခ်င္လို ့ပါ။ တကယ္ေတာ့ ကာမာကူရဆင္းတုေတာ္ၾကီးဟာ ဒီတိုင္းျပည္မွာ တည္ရွိသီတင္းသံုးေနေပမယ့္လို ့ တစ္ကမၻာလံုးမွာရွိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အားလံုးႏွင့္ ပတ္သက္ပါတယ္။ ဆက္ႏႊယ္ပါတယ္။ ဘယ္တိုင္းျပည္၊ ဘယ္ေဒသကပဲျဖစ္ျဖစ္ ဗုဒၶဘာသာရဲ ့ အထိမ္းအမွတ္၊ အေဆာက္အအံု၊ ေစတီပုထိုး၊ ဆင္းတုေတာ္ေတြအားလံုးကို ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမယ့္တာ၀န္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းရဲ ့တာ၀န္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို တတ္နိဳင္သေလာက္ ကိုယ္နဲ ့နီးစပ္ရာအားလံုးကို သိေအာင္ေျပာျပေပးၾကဖို ့ ကၽြန္ေတာ္ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ ျဖစ္နိဳင္ရင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမွရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ နိဳင္ငံအသီးသီးက ဗုဒၶဘာသာ၀င္အားလံုးကို သိေစခ်င္တာပါ။ ေနာက္ ဒီကမွေရွ ့ဆက္ျပီး ဘာသာ၊ သာသနာကို အေစာ္ကားမခံရေအာင္ ဘယ္လိုမ်ိဳး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္နိဳင္မလဲဆိုတဲ့ နည္းလမ္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို ့ထက္ အေတြ ့အၾကံဳပိုမ်ားတဲ့ ရဟန္းပညာရွိေတြ၊ လူပညာရွိေတြ ႏွင့္ တိုင္ပင္ညွိႏိႈင္းလို ့ အေျဖဆက္ထုတ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

အတုမဲ့ နိဳင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ

အမွာစာ

ဤ “အတုမဲ့ နိဳင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ” ေဆာင္းပါးကို အညၾတသုေတသီတစ္ဦးက ေရးသားျပဳစုပါသည္။ ဇာတကပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာ ႏွင့္ ပိဋကတ္ေတာ္လာ ဗဟုသုတတို ့ကို အေျခခံျပဳမူတည္၍ ေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လစဥ္ အခန္းဆက္ေဆာင္းပါးအျဖစ္ စီစဥ္ေရးသားသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ ဦးတည္ခ်က္မွာ ဒုကၡပင္လယ္ေၾကာတြင္ ေျမာပါေနေသာ အမိနိဳင္ငံေတာ္ႏွင့္ နိဳင္ငံသူနိဳင္ငံသားအားလံုးအတြက္ ေမတၱာျဖင့္ သက္စြန္ ့ၾကိဳးပမ္း စြမ္းစြမ္းတမံ အားထုတ္ေနၾကေသာ ထင္ရွားေသာ မထင္ရွားေသာ အာဇာနည္အေပါင္းကို ဂုဏ္ျပဳဖို ့ျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃ ရတနာသံုးပါးကို ေလးျမတ္ေကာ္ေရာ္ပူေဇာ္ဖို ့ျဖစ္ပါသည္။ အက်ယ္ျပန္ ့ဆံုးအားျဖင့္ ကမၻာေလာကတစ္ရပ္လံုး ျငိမ္းခ်မ္းသာယာေစဖို ့ျဖစ္ပါသည္။

အေတြးအေခၚပိုင္း အေရးအသားပိုင္းတို ့တြင္ အမွားေတြ ့ေသာ္ ပညာရွင္သူေတာ္ေကာင္းတို ့သည္ ေမတၱာ၊ ကရုဏာ ေရွ ့ထားလ်က္ လမ္းညႊန္အၾကံျပဳေပးပါရန္ ရိုေသစြာေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။

********************

အတုမဲ့ နိဳင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ

အညၾတသုေတသီတစ္ဦး

၁။ ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ နိဳင္ငံေရးအဓိပၸါယ္ညွိႏိႈင္းသံုးသပ္ခ်က္အက်ဥ္း

နိဳင္ငံေရးဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို ေယဘုယ်အမ်ားအားျဖင့္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရလ်င္ နိဳင္ငံ = နိဳင္ငံတစ္ခု၊ နိဳင္ငံအမ်ား (ကမၻာ၊ ေလာက) ၏ စား၊ ၀တ္၊ ေနေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး စသည့္ အက်ိဳးစီးပြားေရးရာ အားလံုးဟု သတ္မွတ္နိဳင္ပါသည္။ ၀ိေသသအထူးအားျဖင့္မူ ကာလတစ္ကန္ ့တြင္ နိဳင္ငံသားတို ့ကို ဆင္းရဲနိမ့္က်ေစေသာ အဓမၼ၀ါဒီ =အာဏာရွင္တို ့ကို ေတာ္လွန္ေသာအေရးဟုဆိုနိဳင္ပါသည္။ အသို ့ဆိုလွ်င္ နိဳင္ငံေရးအဓိပၸါယ္ သဘာ၀သည္ ဗုဒၶတရားေတာ္ရႈေထာင့္အရ မည္သို ့ရႈျမင္နိဳင္ပါသနည္း။

ဤတြင္ ပထမဦးစြာ ဗုဒၶတရားေတာ္၏ အႏွစ္သာရကို နားလည္သိျမင္ေစဖုိ ့ အထူးအေရးၾကီးပါသည္။ ဗုဒၶတရားေတာ္၏ ဦးတည္ခ်က္သည္ သတၱေလာကကို ခ်မ္းသာေစဖို ့ျဖစ္ပါသည္။ လူ၊ နတ္၊ နိဗၺာန္ သံုးတန္ေသာ ခ်မ္းသာကို ေဆာင္ရြက္ေပးဖို ့ျဖစ္ပါသည္။ မဟာကရုဏာေတာ္ျဖင့္ ထိုထိုတရားေတာ္ျမတ္ ပိဋကတ္သံုးပံု ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ၄င္းဦးတည္ခ်က္ျဖည့္ဆည္းဖို ့ စရိယ (၃)ပါး၊ မဟာပရိစၥာဂ (၅)ပါး၊ ပါရမီ (၁၀)ပါးတို ့ကို ဆည္းပူးအားထုတ္ေတာ္မူခဲ့ရသည္။ ထိုသုိ ့ဆည္းပူးနိုင္ျခင္း၏ အေျခခံတရားၾကီး (၄)ပါးကား ျဗဟၼာ့၀ိဟာရတရား = ေမတၱာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာတို ့ပါပင္တည္း။

အထက္ပါဖြင့္ဆိုခ်က္တို ့ကို ေလးနက္စြာ ညွိႏိႈင္းေကာက္ခ်က္ခ်ရပါလ်င္ နိဳင္ငံေရးသည္

(၁) ျဗဟၼာ့၀ိဟာရတရား (၄) ပါး

(၂) စရိယ (၃) ပါး

(၃) မဟာပရိစၥာဂ (၅) ပါး

(၄) ပါရမီ (၁၀)ပါး ဟူေသာ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားႏွင့္ ညီညြတ္သက္၀င္ေနသည္ကို မုခ်ေသခ်ာ ေတြ ့သိရပါသည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ၀ိေသသအားျဖင့္ျဖစ္ေစ ညီညြတ္ေသာ အဓိပၸါယ္ကို ေကာက္ယူနားလည္နိုင္ပါသည္။ သို ့ေသာ္ အတၱဟိတ ကိုယ္က်ိဳးကို ပဓာနမထားေသာ ေလာကေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္ေသာ နိဳင္ငံေရးေဆာင္ရြက္ခ်က္ျဖစ္ဖို ့ကား အဓိကက်ပါသည္။

ထို ့ျပင္ ရာဇဓမၼ = မင္းက်င့္တရား (၁၀)ပါးသည္လည္း နိဳင္ငံေရးတရားပင္ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။ ရာဇဟူေသာ ပါဠိေ၀ါဟာရသည္ “(၁၀)ပါးေသာတရားျဖင့္္ ေလာက (သူတပါး၊ အမ်ား) ကို ႏွစ္သက္ရႊင္ေပ်ာ္ ခ်မ္းသာေစသူ” ဟူ၍ အဓိပၸါယ္ရွိပါသည္။ ထိုအဓိပၸါယ္အရ နိဳင္ငံ၏ ခ်မ္းသာမႈအတြက္ ျဖဴစင္စြာေဆာင္ရြက္သူသည္ ရာဇဓမၼကို လိုက္နာက်င့္သံုးျခင္းပင္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပါတည္း။

အေသးစိတ္ရွင္းလင္း ဖြင့္ဆိုရပါလွ်င္ နိဳင္ငံေရးဟူသည္...

ျဗဟၼာ့၀ိဟာရတရား (၄)ပါး

(၁) ေမတၱာ = နိဳင္ငံသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးစီးပြားကို ေဆာင္ရြက္ျခင္း

(၂) ကရုဏာ = နိဳင္ငံသားတို ့ကို ဆင္းရဲအေပါင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း

(၃) မုဒိတာ = နိဳင္ငံသားတို ့ကို ၾကီးပြားတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း

(၄) ဥေပကၡာ = နိဳင္ငံသားတို ့၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အဂတိကင္းစြာ နိဳင္ငံ၏ ေလာက၊ ဓမၼဥပေဒႏွင့္ ညီညြတ္စြာေဆာင္ရြက္ျခင္း

စရိယ (၃)ပါး

(၁) ေလာကတၳစရိယ = ေလာက၊ နိဳင္ငံသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို က်င့္ေဆာင္ျခင္း

(၂) ဉာတတၳစရိယ = အမ်ိဳးသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို က်င့္ေဆာင္ျခင္း

(၃) ဗုဒၶတၳစရိယ = ထိုသို ့ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ မိမိအပါအ၀င္ ေလာကသားတို ့၏ အသိဉာဏ္တည္းဟူေသာ အဓိက ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာ ပညာရတနာအက်ိုဳးကို ပဓာနဦးတည္ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

ပဟာပရိစၥာဂ (၅)ပါး

(၁) ဓနပရိစၥာဂ = နိဳင္ငံသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ပစၥည္းဥစၥာမ်ား စြန္ ့လႊတ္ေဆာင္ရြက္ရျခင္း

(၂) ဘရိယပရိစၥာဂ = နိဳင္ငံသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ မိမိဇနီးမယား စြန္ ့လႊတ္ေဆာင္ရြက္ရျခင္း

(၃) ပုတၱပရိစၥာဂ = နိဳင္ငံသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ မိမိသားသမီးမ်ား စြန္ ့လႊတ္ေဆာင္ရြက္ရျခင္း

(၄) အဂၤပရိစၥာဂ = နိဳင္ငံသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ေျခ၊ လက္အစရွိေသာ ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ား စြန္ ့လႊတ္ေဆာင္ရြက္ရျခင္း

(၅) ဇီ၀ိတပရိစၥာဂ = နိဳင္ငံသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ မိမိအသက္ကို စြန္ ့လႊတ္ေဆာင္ရြက္ရျခင္း

ပါရမီ (၁၀)ပါး

(၁) ဒါနပါရမီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ပစၥည္းဥစၥာစြန္ ့လႊတ္ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၂) သီလပါရမီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ကိုယ္က်င့္ျဖဴစင္စြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၃) ေနကၡမၼပါရမီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ေလာဘကင္းစြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၄) ပညာပါရမီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို အသိဉာဏ္ပညာျဖင့္ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၅) ၀ီရိယပါရမီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ရဲရင့္တက္ၾကြစြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၆) ခႏၱီပါရမီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို သည္းခံေအးျမစြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၇) သစၥာပါရမီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္စြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၈) အဓိ႒ာန္ပါရမီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ခိုင္မာျပတ္သားစြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၉) ေမတၱာပါရမီ = နိင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ေမတၱာတရားစစ္မွန္စြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၁၀) ဥေပကၡာပါရမီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို အဂတိကင္းရွင္းစြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

ရာဇဓမၼ (၁၀)ပါး

(၁) ဒါန = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ပစၥည္းဥစၥာ စြန္ ့လႊတ္က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၂) သီလ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ကိုယ္က်င့္ျဖဴစင္စြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၃) ပရိစၥာဂ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို အသက္ကိုပင္ စြန္ ့လႊတ္ကာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၄) အဇၨ၀ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ရုိးသားစြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။
(၅) မဒၵ၀ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ႏူးညံ့သိမ္ေမြ ့စြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။
(၆) တပ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ျမင့္ျမတ္ျခိဳးျခံကာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။
(၇) အေကၠာမ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ေဒါသတရားကင္းစင္ကာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။
(၈) အ၀ိဟိ ံသ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ကရုဏာတရားျဖင့္ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။
(၉) ခႏၱီ = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို သည္းခံေအးျမစြာ က်င့္ေဆာင္ျခင္း။

(၁၀) အ၀ိေရာဓန = နိဳင္ငံသား၊ ေလာကသားတို ့၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အမ်ားဆႏၵသေဘာထားကို ေလးစားလိုက္နာလ်က္ က်င့္ေဆာင္ျခင္း ဟူ၍ျဖစ္ပါသည္။

အခ်ဳပ္ဆိုရပါလွ်င္ နိဳင္ငံေရးသည္ တကယ္စင္စစ္ ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္ေသာ ဦးတည္ခ်က္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ပါက ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ ညီညြတ္ေသာ ပါရမီျဖည့္ျခင္းဟု သတ္မွတ္နိဳင္ပါေပသည္။

ႏိုင္ငံအေရး တို ့အေရး

ႏိုင္ငံေရးသည္ ပါရမီဟု
ရႊင္ၾကည္ေလးျမတ္ သိျမင္မွတ္၍
မ်ားသတၱ၀ါ ကိုယ့္ေၾကာင့္သာလွ်င္
ခ်မ္းသာေအးျမ ရႊင္ေပ်ာ္ၾကဖို ့
ျမန္မာ့ႏြယ္ဖြား တိုင္းရင္းသားတို ့
စိတ္ထားညီညာ ေသြးစည္းကာလွ်င္
ေမတၱာေတြပြား သစၥာအားျဖင့္
ၾကိဳးစားအားထုတ္ အလုပ္လုပ္ေသာ္
အဟုတ္ေသခ်ာ ျပည္ျမန္မာသည္
ကမၻာအလယ္ ဂုဏ္ရည္ၾကြယ္လ်က္
၀င့္ထည္တိုးပြား ျပည္သူမ်ားလည္း
ေသြးသားစဥ္ဆက္ ျပံဳးရႊင္မ်က္ႏွာ
လင္းလက္စြာျဖင့္ ေသာ္တာေငြလ
ခ်မ္းေျမ့ၾက၍ သုခေရႊမိုး
ရြာသြန္းျဖိဳးမည္ အမ်ိဳးခ်စ္ဖို ့ ခ်ိန္သင့္ျပီ။

ႏိုင္ငံေရးဟု ေခၚမႈေ၀ါဟာ
ပါရမီပဲ စြဲျမဲမွတ္ပါ
ျမန္မာ့ႏြယ္ဖြား တို ့မ်ားသူငါ
ညီညာအား ၾကိဳးစားရႊင္ေပ်ာ္စြာ။

ႏိုင္ငံေရးသည္ ပါရမီ ရႊင္ၾကည္မွတ္ပါေလ။
ေမတၱာျပည့္ျဖိဳး ႏိုင္ငံက်ိဳး သယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ေလ။
ျမန္မာ့ႏြယ္ဖြား ညီေနာင္မ်ား စိတ္ထားညီညာေစ။
ရႊင္ျပံဳးေပ်ာ္ေပ်ာ္ ညီညြတ္ေသာ္ ေကာင္းေတာ္ေအာင္ပြဲေ၀။
ကမၻာ့ေျမမွာ တို ့ျမန္မာ သိကၡာဂုဏ္က်က္သေရ။
လျပည့္ေရႊည ေသာ္တာလ ေအးျမပံုမေသြ။
ကမၻာလည္းလွ ျမန္မာလွ သုချပံဳးပန္းေ၀။

အညၾတသုေတသီတစ္ဦး

ေရႊရတု
အတြဲ ၉၊ အမွတ္ ၉။
နိဳ၀င္ဘာ ၂၀၀၉

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။)

အတုမဲ့ နိဳင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ အပိုုင္း(၂)
အတုမဲ့ နိဳင္ငံေရးသုခမိန္ မေဟာသဓာ အပိုင္း(၃)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ေမြးေန႕အဆံုးလား ၊ ေမြးေန႕အျဖဳန္းလား

ဒကာ ၀ိမုတၱိသုခအတြက္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ပို႕လိုက္ပါတယ္
က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ လင္းလက္ေအာင္ျမင္ပါေစ

ေမတၱာျဖင့္
ဓမၼဂဂၤါ
၃၁-၀၇-၂၀၁၀

ေမြးေန႕အဆံုးလား ၊ ေမြးေန႕အျဖဳန္းလား

(၁)

ဒီေန႕က ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ငါးရက္ေန႕ပါ။ ဗာရာဏသီ၊မိဂဒါ၀ုန္ အတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ၾကီး တစ္ခုလံုးအတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေဟာဒီဘဒၵကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုးအတြက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ထူးျမတ္လွတဲ့ ေန႕ရက္ ဆိုတာကိုေတာ့ ဓမၼဘေလာ့ဂါမိတ္ေဆြ ဒကာ၀ိမုတၱိရဲ႕ ေမြးေန႕ျပကၡဒိန္ကို လွန္ေလွာမိမွ သိလုိက္ရတာပါ။ ဒီေန႕ ဘာေန႔ပါလိမ့္ေပါ့။

ျပကၡဒိန္ဆိုတာကလည္း စာရြက္ၾကီးေတြကို လွန္ေလွာစရာမလိုဘူး၊ ဂ်ီေတာ့ခ္အြန္လိုင္းေပၚက အျဖဴေရာင္ေမတၱာ ေမာင္ဖိုးသားကို “ ဒီေန႕ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ ဘယ္ႏွစ္ရက္တုန္းဟ” လုိ႕ ေမးလိုက္ရံုနဲ႕ လံုေလာက္သြားပါတယ္။ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၅) ရက္ေပကိုး။ တစ္ႏွစ္တာ ဓမၼဂဂၤါစီးဆင္းမႈအတြင္း ရဟန္းမိတ္ေဆြ၊ လူပုဂၢိဳလ္မိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕နဲ႕ သိကြ်မ္းခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အနည္းစုေလးပါ။

ဒကာ ၀ိမုတၱိ၊ အျဖဴေရာင္ေမတၱာ၊ သစၥာအလင္းနဲ႕ အျခားလူပုဂၢိဳလ္ ဘေလာ့ဂါအနည္းစုနဲ႕ အြန္လိုင္းမွာလည္း စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဓမၼဂဂၤါကို ေမာင္ဖိုးသားက ျပဳျပင္ေလးလိုက္၊ သူက ျပန္ဖ်က္လိုက္နဲ႕ ဂဂၤါမ်က္ႏွာျပင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းခဲ့ပါေသးတယ္။ ခုေတာ့ ေထရ၀ါဒဗုဒၶ ဘာသာလူငယ္မ်ားက ဒကာေလးတစ္ဦးက ဂဂၤါစီးေၾကာင္းျပင္ဖို႕ အားထုတ္ေနပါတယ္။

ဒကာ၀ိမုတၱိကေတာ့ ဧဟိ သြာဂတံ နဲ႕ဆိုင္တဲ့ အဖြဲ႕ေရးရာ ကိစၥရပ္မ်ိဳးေတြမွာ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ရင္း အကူအညီေတြ အလွဴခံျဖစ္ပါတယ္။ ဒကာ ၀ိမုတၱိကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး မာတာဆိုတဲ့ ဆြမ္းဟင္းခ်က္ကပ္မယ့္ ဒကာမၾကီးတစ္ဦးနဲ႕လည္း သိခဲ့ရပါေသးတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေရအတြက္မမ်ားေပမယ့္ မမ်ားတဲ့ အေရအတြက္ေလးက ေက်ာရိုးခိုင္ခိုင္ရွိခဲ့ပါတယ္။

(၂)

ဒီေန႕(၃၁-၀၇-၂၀၁၀)က ဒကာ၀ိမုတၱိရဲ႕ ေမြးေန႕ပါ။ ၿပီးေတာ့ ဒီေန႕က ျမန္မာ့ျပကၡဒိန္မွာ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ငါးရက္မို႕ မိဂဒါ၀ုန္ညတစ္ညကို သတိရပါေသးတယ္။ (သူေနတဲ့ အခန္းေလးက မိဂဒါ၀ုန္မွာ ရွိပါတယ္)။ ဗုဒၶအရွင္က ၀ါဆိုလျပည့္ညမွာ ဓမၼစက္ကို လွည့္ပါတယ္။ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦး တစ္ေန႕ကို တစ္ပါးႏႈံး တရားေတာ္ကို နားလည္သြားပါတယ္။ ဘဒၵကမၻာရဲ႕ တရားဦးပြင့္တဲ့ ေ၀စုရေန႕ေတြပါပဲ...။ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ေလးရက္ေန႕မွာ နိဗၺာန္ေလွကားဦးမွာ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦး ထူးထူးျမတ္ျမတ္ ရပ္မိသြားပါတယ္။ သစၥာေလးပါးနဲ႕ မဂၢင္ရွစ္ပါး ၊မဇၥ်ိမပဋိပဒါဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြ ပဲ့တင္ထပ္သြားတဲ့ ေနရက္ေတြပါပဲ။

ပရိုဂ်က္တာ မလိုဘဲ သစၥာကို လမ္းညႊန္ျပတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ လက္ဟန္အေနအထားကို ဖူးဖူးၾကမွာပါ..။ အစပိုင္းမွာ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ဘုရားအျဖစ္ကို လက္မခံလိုၾကတဲ့ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးဟာ ခုေတာ့ ေမာ့လို႕ ၿပံဳးလို႕ ၾကည္လို႕....။ အစြန္းႏွစ္ပါးကို ပယ္လိုက္ၾကၿပီ၊ မဇၥ်ိမလမ္းကို ေလွ်ာက္ၾကၿပီ....။ သစၥာကို သိၾကၿပီ။ ဒါေပမယ့္ တစ္သံသရာလံုး ကူးခတ္နစ္ျမဳတ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ အတၱပင္လယ္ၾကီးထဲမွာ အေတြးအေခၚေတြက ငန္ေနၾကတုန္းပါ။ ခႏၶငါးပါးမွာ ဥပါဒါန္အစြဲေတြ အစြန္းထင္ ေနၾကတုန္းပါ...။ပဥၥ၀ဂၢီတို႕ရဲ႕ အဇၥ်တၱေပၚက အစြန္းေတြ ခြ်တ္ဖို႕ ဗုဒၶအရွင္ဟာ ေဒသနာၪာဏ္ေတာ္ကြန္႕ျမဴးရပါေတာ့တယ္။

၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၅)ရက္မွာ အနတၱလကၡဏသုတ္ေဒသနာေတာ္ လင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီေဒသနာဟာ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ အနတၱေဒနာေၾကၿငာစာတမ္း( Manifesto) ျဖစ္ခဲ့ပါေရာလား။ မဇၥ်ိမပဋိပဒါနဲ႕ သစၥာေလးပါးကို လြယ္လြယ္ေခါင္း ညိတ္ႏိုင္ေပမယ့္ အနတၱေဒသနာကေတာ့ ခါးပါတယ္။ ဥပါဒါန္ေရာဂါမွန္သမွ် ေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္တဲ့ ေဆးခါးၾကီးပါပဲ။ အတြင္းသားကို ထိပါတယ္၊ ေရာဂါပိုးကို ဖိပါတယ္။ ပုထုဇဥ္ဆိုတဲ့ သေဘာက ကိုယ္ပိုင္အတၱေလးကို ေမြးျမဴေနရတာေလ။ ပိုးေမြးသလို ေမြးထားရတဲ့ အတၱေလးကိုမွ ေရာဂါပိုးလုပ္ခံလိုက္ရေတာ့ အနတၱေဒသနာကို လူတိုင္းမၾကိဳက္ႏိုင္ဘူးေပါ့။ ၪာဏ္ရင့္သူနဲ႕ ႏွလံုးသားၾကီး သူေတြသာ နားလည္ႏိုင္ေသာ တရားေပပဲ။

တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညကို ေဆးေပါင္းခတဲ့ ညလို႕ ေျပာၾကတယ္။ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ ငါးရက္ကေတာ့ စၾကာ၀ဠာဆိုင္ရာေဆးခါးၾကီးေန႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဒီေန႕မွာ ဒကာ၀ိမုတၱိကို ေမြးဖြားခဲ့ပါသတဲ့..။ အနတၱလကၡဏသုတ္ေတာ္ကို ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္ကေတာ့ ဒီလိုမႊမ္းခဲ့ပါေလရဲ႕။

(က) ဓမၼစကၠံ ပဝေတၱတြာ၊ အာသဠွိယံ ဟိ ပုဏၰေမ။ နဂေရ ဗာရာဏသိယံ၊ ဣသိပတနဝွေယ ဝေန။
(ခ) ပါေပတြာဒိ ဖလံ ေနသံ၊ အႏုကၠေမန ေဒသယိ။ ယံ တံ ပကၡႆ ပဥၥမ်ံ၊ ဝိမုတၱတၳံ ဘဏာမ ေဟ။

(က) ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္ ဗာရဏသီျပည္၏အနီး ဣသိပတနေခၚ မိဂဒါဝုန္ေတာ၌ ပဥၥဝဂၢီအမည္ရွိကုန္ေသာ ေကာ႑ည၊ ဝပၸ၊ ဘဒၵိယ၊ မဟာနာမ္၊ အႆဇိ ရဟန္းငါးဦးတို႔အား ဓမၼစၾကာေဒသနာေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူ၍ –

(ခ) ေန႔ရက္အစဥ္ ေထရ္စဥ္ဝါလိုက္ ေသာတာပတၱိဖိုလ္သို႔ ဆိုက္ေရာက္ေစေတာ္ မူၿပီး၍ ဝါဆိုလျပည္႔ေက်ာ္(၅)ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထိုပဥၥဝဂၢီငါးဦးတို႔၏ အရဟတၱဖိုလ္အက်ဳိးငွာ အနတၱလကၡဏသုတ္ကို ဆက္၍ေဟာေတာ္မူၿပီ ထိုအနတၱလကၡဏသုတ္ကို အို- သူေတာ္ေကာင္းတို႔ အကြၽနု္ပ္တို႔သည္ ရြတ္ဆိုပြားမ်ားၾကပါကုန္စို႔။

(၃)

တကယ္ေတာ့ အနတၱေဒသနာဆိုတာက အတၱကပ္ၿငိစြဲလမ္းေနတဲ့ ခႏၶာငါးပါးအေတြးအေခၚေတြကို ပန္းေဂၚဖီထုပ္ကို ခြာခ်သလို အႏွစ္အသားမရွိေၾကာင္း ဖြင့္ခ်တဲ့ တရားပါ..။ ပန္းေဂၚဖီထုပ္ကို ကဗ်ာဆရာတကၠသိုလ္မင္းေမာ္က ဒီလိုေလးခြာခ်ဖူးတာ မွတ္မိပါေသးတယ္။

သူငယ္ခ်င္း
မင္းသူ႔မ်က္ႏွာၾကည့္
သူ႕ရဲ႕ရုပ္ကား
မပုပ္တပုပ္ ေဂၚဖီထုပ္လို
ပထမအလႊာ တစ္ထပ္ခြာၾကည့္
ဒုတိယအလႊာ...

ဒုတိယအလႊာ တစ္ထပ္ခြာၾကည့္
တတိယအလႊာ...

တတိယအလႊာ တစ္ထပ္ခြာၾကည့္
စတုတၳအလႊာ....
(ငယ္ငယ္တုန္းက ဖတ္ဖူးတဲ့ ကဗ်ာမို႕ မွားရင္ျပင္ၾကကုန္)

ေဂၚဖီထုပ္ဆိုတာက ခြာၾကည့္ေတာ့လည္း အလႊာေတြပဲ ေတြ႕ရေပတာကိုး။ အႏွစ္အသားေတာ့ မရွိဘူး၊ အတၱနဲ႕ တူတဲ့ အူတိုင္ၾကီးေတာ့ ရွိပါရဲ႕။ အသံုးမက်...။ ေအာ္ အနတၱပါတကား...။

အနတၱေဒသနာကို နာယူရင္း ၪာဏ္အလင္းပြင့္သြားတဲ့ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းျမတ္ေတြကို ဗုဒၶအရွင္က ဒီလို ဂုဏ္ျပဳစကားဆိုပါတယ္။ ဓမၼစၾကာတရားကို နာယူရလို႕ ေသာတာပန္အရိယာျဖစ္ၿပီးသားကိုယ္ေတာ္ၾကီးေတြ အခု အနတၱကို သိျမင္ၿပီး ရဟႏၱာအစစ္ေတြ ျဖစ္ကုန္တာကလား။

“ဧဝံ ပႆံ ဘိကၡေဝ သုတဝါ အရိယသာဝေကာ ႐ူပသၼိမၸိ နိဗၺိႏၵတိ၊ ေဝဒနာယပိ နိဗၺိႏၵတိ၊ သညာယပိ နိဗၺိႏၵတိ၊ သခၤါေရသုပိ နိဗၺိႏၵတိ၊ ဝိညာဏသၼိမၸိ နိဗၺိႏၵတိ။ နိဗၺိႏၵံ ဝိရဇၨတိ။ ဝိရာဂါ ဝိမုစၥတိ။ ဝိမုတၱသၼႎ ဝိမုတၱမီတိ ဉာဏံ ေဟာတိ။ ခီဏာ ဇာတိ။ ၀ုသိတံ ျဗဟၼစရိယံ။ ကတံ ကရဏီယံ။ နာပရံ ဣတၳတၱာယာတိ ပဇာနာတိ။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ႐ႈေသာ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္သည္ ႐ုပ္၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ ေဝဒနာ၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ သညာ၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ သခၤါရတို႔၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ ဝိညာဏ္၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ ျငီးေငြ႕ေသာ္ စြဲမက္မႈကင္း၏၊ စြဲမက္မႈကင္းျခင္းေၾကာင့္ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္၏၊ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္ေသာ္ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္ျပီဟု အသိဉာဏ္ျဖစ္ေပၚ၏၊ ပဋိသေႏၶ ေနမႈကုန္ျပီ၊ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္သံုးၿပီးၿပီ၊ ျပဳဖြယ္(မဂ္)ကိစၥကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ဤမဂ္ကိစၥအလို႔ငွာ တစ္ပါးေသာျပဳဖြယ္ မရွိေတာ့ၿပီဟု ေဟာေတာ္မူ၏။

So seen, Bhikkhus, the well taught noble disciple is disgusted with matter, disgusted with feeling, disgusted with perception, disgusted with mental formation, disgusted with consciousness. So being disgusted, he is dispassionate. Through dispassion, he is free from craving. When he is freed, he knows that it is freedom. Further he knows that birth is ended. The Holy life has been lived. What was to be done has been done. Nothing further has to be done for this noble path.”

ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ စကားေတာ္ထဲမွာ ခႏၶာငါးပါးကို ၿငီးေငြ႕ရင္ အစြဲအလမ္းကင္းသြားမယ္၊ အစြဲလမ္းကင္းရင္ ကိေလသာက လြတ္ေျမာက္မယ္၊ ကိေလသာက လြတ္ေျမာက္ရင္ေတာ့
၁-ခီဏာ ဇာတိ (ေမြးေန႕ဆံုးၿပီ)(ပဋိသေႏၶေနမႈ ကုန္မွေတာ့ ေမြးေန႕ေတြ က်င္းပဖို႕မလိုၿပီ)
၂-၀ုသိတံ ျဗဟၼစရိယံ( သူေတာ္ေကာင္း စာေမးပြဲေအာင္ၿပီ)
၃-ကတံ ကရဏီယံ (အလုပ္စခန္းသိမ္းၿပီ)
၄-နာပရံ ဣတၳတၳာယ (အခ်ိန္ပို အလုပ္ဆင္းစရာ မလိုေတာ့ၿပီ) (No OT တဲ့...။)

ဒကာ ၀ိမုတၱိကေတာ့ နာမည္အလိုအရ လြတ္ေျမာက္ၿပီးသားမို႕ ေမြးေန႕ ေတြ အဆံုးသတ္မွာလား...
သံသရာထဲမွာ ေပါေပါေလာေလာ ေမြးေန႕ေတြ ျဖဳန္းတီးဦးမွာလား လို႕ပဲ ခပ္စပ္စပ္ေလး ေမးလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ဓမၼဂဂၤါ
၃၁-၀၇-၂၀၁၀

အထူးစာၾကြင္း၊ ရွင္မဟာနမ္ ေသာတာပန္ျဖစ္တဲ့ ေန႕မွာ ေမြးဖြားတဲ့ မာတာ့ကိုလည္း ရည္ညႊန္းလိုက္ပါေၾကာင္း။ ေမြးေန႕မ်ား ၿငိမ္းၾကေစသတည္း။

----------------------------------

တပည့္ေတာ္တို ့အတြက္ ေမြးေန ့ေဆာင္းပါးကို အထူးတလည္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ေရးပို ့ေပးသနားေတာ္မူတဲ့ ဘုန္းဘုန္း ဓမၼဂဂၤါ ကိုယ္ေတာ္ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ဘုရား။ ေမြးေန ့မွာ အင္မတန္မြန္ျမတ္ျပီး တန္ဖိုးမျဖတ္နိဳင္တဲ့ ဓမၼလက္ေဆာင္ ခ်ီးျမွင့္ေပးလို ့ ေဖာ္မျပနိဳင္ေအာင္ ၾကည္ႏူး၀မ္းသာရပါတယ္ဘုရား။

ရိုေသစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဘုရားရွင္ရဲ႕ Swimmology

ဒီေန႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ဆြမ္းသြားကပ္ေတာ့ ေက်ာင္းကဦးဇင္းက တရားတိုေလးတစ္ပုဒ္ ေဟာလိုက္တယ္။ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေလးပါဘဲ။ ဦးဇင္းေဟာတာေလး အတိုခ်ဳံးေျပာရရင္...
...ဒါနျပဳၾကတဲ့သူ အမ်ိဳးအစား (၄) မ်ိဳးရွိပါတယ္တဲ့။

• ပထမအမ်ိဳးအစားက ရွိလို႔ လွဴတာပါတဲ့။ သူ ့မွာ ရွိေနလို ့ (သို ့) ပိုေနလို ့ သူမ်ားကို လွဴတာပါ။ အဲဒီအလွဴမ်ိဳးကို ျမတ္စြာဘုရားက မခ်ီးမႊမ္းပါဘူးတဲ့။
• ဒုတိယ တစ္မ်ိဳးက ရွိဖို ့လွဴတာပါတဲ့။ မရွိလို ့မလွဴ၊ မလွဴလို ့မရွိ ဆိုတဲ့စကားေၾကာင့္ ရွိခ်င္ၾကတာနဲ ့ လွဴၾကတယ္တဲ့။ အဲဒီအလွဴမ်ိဳးကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရားက မခ်ီးမႊမ္းပါဘူးတဲ့။
• တတိယတစ္မ်ိဳးက သိဖို ့ လွဴတာတဲ့။ သံဃာေတာ္ေတြဟာ ပရိယတၱိ၀န္ေတြ ပဋိပတၱိ၀န္ေတြကို ေဆာင္ျပီးေနၾကတယ္။ သူတို ့သိထားတဲ့တရားမ်ိဳး ငါလည္း သိခ်င္လိုက္တာဆိုတဲ့ စိတ္ဆႏၵႏွင့္ လွဴၾကတယ္တဲ့။ အဲဒီအလွဴမ်ိဳးကိုေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ခ်ီးမႊမ္းပါတယ္တဲ့။
• ေနာက္ဆံုးတစ္မ်ိဳးကေတာ့ သိလို ့လွဴတာပါတဲ့။ ဒါနရဲ ့ေကာင္းက်ိဳးတရားကို တကယ္နားလည္သိရွိသေဘာေပါက္သြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို ့လို ့ လွဴဒါန္းမႈျပဳၾကတဲ့သူေတြတဲ့။ အဲဒီလိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးရဲ ့အလွဴကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ခ်ီးမႊမ္းပါတယ္တဲ့။

ဦးဇင္းကဆက္ျပီး ၾသဃတရဏသုတ္ ကို ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလး ဆက္ေဟာပါတယ္။ (စကားခ်ပ္။ ။ သုတ္ေတာ္အက်ယ္ႏွင့္ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြကေတာ့ ပို ့စ္တင္ထားျပီးသားမို ့လို ့ ထပ္ျပီး ဒီမွာ မေျပာျပေတာ့ပါဘူး။) အဓိကကေတာ့ ျငိမ္ျပီးကူးရင္ျမွဳပ္မယ္။ အဲဒါက အကုသိုလ္လုပ္တဲ့သူေတြက အပါယ္ဂတိကို သြားရတတ္တယ္ဆိုတဲ့သေဘာ။ လႈပ္ျပီးကူးရင္ေမ်ာမယ္။ အဲဒါက ခုန ပထမႏွင့္ဒုတိယအမ်ိဳးအစားဒါနကုသိုလ္ရွင္ေတြကို ရည္ညႊန္းတယ္။ ေနာက္ဆံုးကေတာ့ မျငိမ္မလႈပ္ကူးနည္းေပါ့။ ဒါကေတာ့ တတိယႏွင့္ စတုတၳအမ်ိဳးအစားဒါနကုသိုလ္ရွင္ေတြကို ရည္ညြန္းတယ္ ဆိုျပီး သုတ္ေတာ္ကို ေကာက္ခ်က္ဆြဲပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးတစ္ခုဆက္ေဟာတာကေတာ့ သံဃာမွာ ဒုႆီလမရွိဘူးလို ့ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တယ္တဲ့။ အခုဆို ဘယ္ဘုန္းၾကီးက ၀ိနည္းႏွင့္မညီဘူး။ ဘယ္ဘုန္းၾကီးကေတာ့ျဖင့္ ဘာေတြလုပ္ေနျပန္ျပီစသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး အသံေတြထြက္ၾကတယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး ကိုယ္မၾကည္ညိဳနိဳင္တဲ့ ဘုန္းၾကီးေတြႏွင့္ ပတ္သက္ရ၊ လွဴဒါန္းရတဲ့အခါေတြမွာ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ မျမင္ဘဲနဲ ့ သံဃာလို ့ သံဃာ့အဖြဲ ့အစည္းတစ္ခုလံုးကို အာရံုျပဳျပီး မိမိအတြက္ ေကာင္းမႈလယ္ယာမ်ိဳးေစ့ကို စိုက္ပ်ိဳးပါလို ့ မိန္ ့ၾကားျပီး တရားနိဂံုးခ်ဳပ္ ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀ေပးပါတယ္။



တရားအျပီး ကိုယ့္ဖာသာ စပ္ဆက္ျပီးေတြးျဖစ္တာကေတာ့ တခါက ပို ့စ္တင္ဖူးတဲ့ ပေရာဖက္ဆာႏွင့္သေဘာၤသားပံုျပင္ထဲကလို ေရကူးနည္းကို မေလ့လာခဲ့တဲ့ ဆရာခမ်ာ ပင္လယ္ထဲသေဘၤာပ်က္ေတာ့ ေရနစ္ဖို ့ျဖစ္ခဲ့ရသလို သံသရာခရီးမွာလည္း ေရကူးနည္းမတတ္ရင္ တျခားဘာေတြဘယ္ေလာက္တတ္တတ္ ေမ်ာရျမွဳပ္ရမွာပါလားလို ့....။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးသာ ပြင့္မလာခဲ့ဘူးဆိုရင္ ေလာကမွာ အနတၱတရားဆိုတာရွိပါလားလို ့ သိခြင့္ က်င့္သံုးနားလည္ခြင့္ကို ေလာကသားေတြ ရၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အရွင္ျမတ္ၾကီး ေဟာၾကားခဲ့လို ့သာေပါ့။ အနတၱဆိုတာ ဘာဆိုတာ နားလည္ဖို ့ အရွင္ျမတ္ၾကီးေျပာျပ ေဟာျပခဲ့တဲ့ ေရကူးနည္းနဲ့ ပမာတူတဲ့ တရားေတြရွိလို ့သာ ခံသာေတာ့တယ္လို ့ ေတြးရင္း.....။

ဒီေန ့က ပဥၥ၀ဂၢီ(၅)ဦးကို အရွင္ျမတ္ၾကီးက အနတၱလကၡဏာသုတ္ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ေန ့ျဖစ္ေနတာေရာ၊ ဇူလိုင္ (၃၁)ရက္ ျဖစ္ေနတာေရာ ႏွစ္ခုေပါင္းျပီး ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို အမွတ္တရဓမၼလက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

က်ဲေကာင္းက်ဲမည့္ သကာရည္

ေမြးေန ့အမွတ္တရအျဖစ္ ဓမၼညီငယ္ ဖိုးသား(ကိုျပည့္စံုေအာင္) (အျဖဴေရာင္ေမတၱာ)က ေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ပို ့စ္ေလးပါ။ အားလံုးဖတ္လို ့ရေအာင္ ျပန္လည္ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။ ေမြးေန ့လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ညီငယ္ဖိုးသားကိုလည္း ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။

*က်ဲေကာင္းက်ဲမည့္ သကာရည္*

မဂၤလာပါ ဓမၼေမာင္ႏွမတို႔.. ဒီစာစုေလးဟာ (31.07.2010) ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ ေမြးေန႔ရွင္ ကို၀ိမုတၱိသုခ အတြက္ ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္အျဖစ္ ရည္ရြယ္ ေရးသားထားတာပါ။ သို႔ေပမယ့္လည္း စာရွဳသူအားလံုးကို ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ အတြက္ ဘေလာ့ စာမ်က္ႏွာေပၚ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္.. ဖရန္စစ္ ေဘကြန္ရဲ႕ စာဖတ္ျခင္းဟာ ျပည့္၀ေစတယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို သတိမူမိရင္ျဖင့္ စာရွဳသူ သင့္အေနနဲ႔ ႏွလံုးသြင္း ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ဖတ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္..။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အစ္ကိုေရ..

ၾကည္လင္ ေအးျမေသာ ေမြးေန႔ပါ။ မႏွစ္က ညီ့ေမြးေန႔တုန္းက အစ္ကိုက ပံုျပင္ေတြ ေျပာျပၿပီး အသိေတြေပးခဲ့ သလို ညီကလည္း အစ္ကို႔ေမြးေန႔ ေရာက္ေတာ့ အစ္ကို႔နည္းကို ျပန္မွီၿပီး ပံုျပင္ႏွစ္ပုဒ္ ျပန္ေျပာျပမိတယ္.. ဒီႏွစ္ ည့ီေမြးေန႔မွာေတာ့ အစ္ကိုက ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြ ထဲက မွတ္သားဖြယ္ရာေတြကို ထုတ္ႏုတ္ေရးသားၿပီး လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ေပးခဲ့ျပန္တယ္..။ အဲ.. အစ္ကို႔ ေမြးေန႔က်ေတာ့ ညီဘာ ျပန္ေပးရမလဲ စဥ္းစားေတာ့ ဟဲ ဟဲ ငါၾကင္းဆီနဲ႔ ငါၾကင္း ျပန္ေၾကာ္တယ္ပဲ ေျပာရမလား.. ဒါမွ မဟုတ္ အလွဴ႕လက္ဖက္နဲ႔ ဧည့္ခံတယ္ပဲ ဆိုရမလား.. မႏွစ္ကလိုပဲ အစ္ကို႔နည္းကို ျပန္တုလို႔ ညီ ဖတ္ဖူးခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြ ထဲက မွတ္သားမိတာေတြကို ညီ့အေတြးေတြနဲ႔ ေရာေမႊ သမၿပီး ေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးလိုက္တယ္ အစ္ကို..

တစ္ခု ရွိတာက ညီဖတ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြက ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းေလာက္ ညီ ဘာသာေရးနဲ႔ အလွမ္းေ၀းတုန္းက ဖတ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြ ဆိုေတာ့.. ဘာသာေရး နယ္ပယ္က စာအုပ္ေတြနဲ႔ေတာ့ ယွဥ္လို႔ မရပါဘူး.. ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒီ စာအုပ္ေတြထဲက မွတ္သားခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကိုပဲ ညီသိထားတာေတြနဲ႔ ထပ္ခ်ဲ႕လို႔ ႀကိဳးစားၿပီး ေတြးေပး ေရးေပးလိုက္ပါတယ္ အစ္ကိုေရ.. သိၿပီးသားေတြ ပါခဲ့ရင္လည္း နာဖူးထပ္မံ ေပါ့ အစ္ကိုရာ..

ပထမဆံုး ဟိုလွန္ဒီလွန္နဲ႔ သေဘာက်မိတဲ့ စာေၾကာင္းေလးက

“ေလာကမွာ မွားတဲ့ ကေလးသူငယ္ရယ္လို႔ တစ္ေယာက္မွ မရွိဘူး ခင္ဗ်၊ မွားတဲ့ လူႀကီးသူမ ေတြပဲ ရွိတယ္” တဲ့။ ကဲ.. ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲ အစ္ကိုေရ.. ဆရာ အတၱေက်ာ္ရဲ႕ သက္ငယ္စကား စာအုပ္ထဲက ေရးသားခ်က္.. လူလတ္ပိုင္း၀င္ လူႀကီးပိုင္း နီးေနတဲ့ ညီတို႔ အစ္ကိုတို႔ကို တည့္ခြပ္လိုက္တဲ့ အတိုင္းပဲေနာ..

ဒါေပမယ့္ ညီ ဒီစာေၾကာင္းေလး ျပန္ဖတ္မိေတာ့ ျပံဳးမိတယ္.. ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဟို တစ္ေန႔ကပဲ ကေလး တရားေတြ အေဟာမ်ားတဲ့ ဆရာေတာ္ အရွင္အာစာရာ လကၤာရ ရဲ႕ ကေလးတရား တစ္ပုဒ္ နာမိလိုက္တယ္.. သဃၤန္းကၽြန္းက စာသင္ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမွာ ေဟာခဲ့တဲ့ တရားပါ။ တရားထဲမွာ ဆရာေတာ္က ေက်ာင္းက ဆရာမေတြက ကေလးေတြ ဆိုးတယ္ ဆိုးတယ္ ေျပာေတာ့ ကေလးနဲ႔ လူႀကီး ဘယ္သူက ပိုဆိုးလဲကို ယွဥ္ၿပီး ေဟာျပသြားတာ.. က်န္တဲ့သူေတြေတာ့ မသိဘူး.. ညီ့အတြက္ေတာ့ တစ္ခ်က္ေဟာတိုင္း တစ္ခ်က္ ျပံဳးမိသလို တစ္သက္စာ မေမ့ႏိုင္တဲ့ အေတြးေတြလည္း ရလိုက္တယ္ အစ္ကို.. အစ္ကို႔ကို ႏွစ္ခ်က္ သံုးခ်က္ေလာက္ ညီေျပာျပဦးမယ္..

ငါးႏွစ္အရြယ္ ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အသက္ ၅၀ အရြယ္ လူႀကီးတစ္ေယာက္.. ဘယ္သူက အရက္ေသာက္သလဲ တဲ့.. ဒီအေမးနဲ႔တင္ လူႀကီး ဆိုးေၾကာင္း တစ္ခ်က္ေတာ့ ေပၚသြားတယ္ ထင္တာပဲ အစ္ကို..

ေနာက္တစ္ခ်က္က ငါးႏွစ္ အရြယ္ ကေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ အသက္ ၅၀ အရြယ္ အဘြားႀကီး တစ္ေယာက္ ဘယ္သူက ႏွစ္လံုး ထိုးသလဲတဲ့.. လူႀကီး သူမေတြကို ဆရာေတာ္က ႏွိပ္ကြပ္လိုတာ မဟုတ္ဘဲ လူႀကီးေတြ ဆင္ျခင္ႏိုင္ေအာင္ ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလး ဆုံးမသြားတာပဲ အစ္ကို.. ေနာက္တစ္ခုက အစ္ကို႔ရဲ႕ ပံုျပင္ထဲကလို ကေလးကို အခ်ိဳမစားေစခ်င္ရင္ သြန္သင္မယ့္ လူႀကီးကိုယ္တိုင္ကလည္း အခ်ိဳမစား သင့္ဘူးဆိုတာကို မီးေမာင္း ထိုးျပ သြားသလိုပါပဲ အစ္ကုိေရ..

ဒီစာေရးရင္း ညီ စဥ္းစားမိသြားတာက ဆရာ အတၱေက်ာ္ ေျပာသလိုပဲ ကေလးဘ၀က အျပစ္ကင္းခဲ့ အျပစ္နည္းခဲ့တဲ့ ညီတို႔တစ္ေတြ ခုမ်ားက်မွ လူႀကီးစရိုက္၀င္လို႔ လူႀကီးမိုက္ေတြမ်ား ျဖစ္ေနၾကသလားလို႔..

ဒီေနရာမွာ ဆရာေတာ္ ဆက္ေဟာသြားတာက ကေလးဆိုတာ မဆိုးပါ၊ ကေလးဆုိတာ နားမလည္တာ၊ နားလည္သြားေအာင္ ေျပာျပပါဆိုၿပီး လကၤာေလးနဲ႔ ဆံုးမသြားတယ္ အစ္ကိုေရ..

နားလည္သြားေအာင္ ဆိုလို႔.. သတိရမိတာေလး ညီ ဆက္ေရးလိုက္ဦးမယ္.. နည္းနည္းေတာ့ ရွည္သြားမယ္ ထင္တယ္.. လူႀကီးသူမေတြ ကေလးေတြကို နားလည္သြားေအာင္ ဆိုဆံုးမရာမွာ ရိုက္ၿပီး ဆံုးမတဲ့ သူေတြက ခပ္မ်ားမ်ား အစ္ကို.. အစ္ကိုလည္း ငယ္ငယ္က အရိုက္ခံဖူးမယ္ ထင္တယ္.. ညီလည္း အရိုက္ခံဖူးတာပဲ.. ဒါေပမယ့္ ညီထင္ပါတယ္ အရိုက္ခံရတာကို ႀကိဳက္ပါတယ္ ဆုိတဲ့လူေတာ့ မရွိပါဘူး အစ္ကိုေရ..

အရိုက္ခံရတာနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ အရိုက္ခံရတဲ့ အခ်ိန္ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့ အစ္ကိုရာ.. အစ္ကို သိၿပီးသားေတြပါပဲ.. ရိုက္တဲ့သူ ဘက္က စစဥ္းစားၾကည့္ရင္ ရိုက္တဲ့သူရဲ႕ သႏၱာန္မွာ အဲဒီအခ်ိန္ ဘာျဖစ္ေနမလဲ အစ္ကို.. ေ၀းေ၀း ေတြးစရာေတာ့ မလိုပါဘူး.. အကုသိုလ္စိတ္ပဲ ျဖစ္ေနမွာ.. အရိုက္ခံရတဲ့သူ ဘက္ကေကာ.. အကုသိုလ္စိတ္ပဲ..
အဲေတာ့ စိတ္ရဲ႕ ပ်က္ႏႈန္းက လက္ဖ်စ္တစ္တြတ္ကို ကုေဋ တစ္သိန္းေက်ာ္၊ ရုပ္ရဲ႕ ပ်က္ႏႈန္းက ကုေဋ ငါးေထာင္ေက်ာ္ ဆိုေတာ့.. အားပါးပါး အစ္ကိုေရ.. အရိုက္ခံရတာ ႏွစ္မိနစ္ေလာက္္ပဲ ထားၾကည့္လိုက္.. ကုေဋတစ္သိန္း၊ ကုေဋငါးေထာင္နဲ႔ ေျမႇာက္လိုက္ရင္ နည္းနည္းေနာေနာ အကုသိုလ္ေတြမွ မဟုတ္ဘဲ..

ေဟာ.. ဒီအေၾကာင္းကို အတုမရွိ သိေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားက်ေတာ့ ဘယ္ရဟန္ုးကိုေတာ့ျဖင့္ ရိုက္ၿပီး ဆံုးမလိုက္တာ.. ဘယ္သူ႔ကိုေတာ့ျဖင့္ ရိုက္ၿပီး ဆံုးမလိုက္တာ.. အဲလိုမွ မရွိပဲ.. မဟာကရုဏာ အျပည့္နဲ႔၊ သတၱ၀ါေတြကို သနားတဲ့စိတ္ အျပည့္နဲ႔ မသိတာကို သိေအာင္ နားမလည္တာကို နားလည္ေအာင္ အထပ္ထပ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ သြန္သင္ ဆံုးမေတာ္မူတာ..

အဲလိုမ်ိဳး ပိုင္းေလာ့ ဆရာေတာ္ ဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္တစ္ပုဒ္မွာ နာယူမိလိုက္ေတာ့ ဘုရားရွင္ကို ၾကည္ညိဳၿပီးရင္း ၾကည္ညိဳရင္းပါပဲ အစ္ကိုေရ..

အစ္ကိုေရ.. ညီတို႔လည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ကေလးေတြကို သြန္သင္ ဆံုးမခြင့္ ရခဲ့ရင္.. မရိုက္ေၾကးေနာ္.. စကားနဲ႔ပဲ နားလည္ေအာင္ ဆံုးမၾကမယ္ေနာ အစ္ကို.. ေနာက္ၿပီး ညီတို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဒီအသိ မရွိေသးလို႔ ကေလးေတြကို ရိုက္ၿပီး ဆံုးမေနတာ ေတြ႔ရင္လည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ နားလည္ေအာင္ ေျပာျပၾကရေအာင္..

****************

တစ္ခ်က္နဲ႔တင္ နည္းနည္း ရွည္သြားတယ္ထင္တယ္.. သည္းခံၿပီး ဖတ္အစ္ကိုေရ.. ေနာက္ တစ္ခ်က္ ဆက္ေရးလိုက္ ဦးမယ္.. ဆရာ မင္းလူရဲ႕ အမ်ားႏွင့္ မသက္ဆိုင္ေသာသူ စာအုပ္ထဲက စာသားေလး..

“ေပါစိတ္ကေတာ့ လူတုိင္းမွာ ရွိေနတာ ေသခ်ာသည္။ ဂုဏ္သိကၡာေတြ ထိန္းသိမ္းေနရ လို႔သာ ေအာင့္ထားရတာ၊ တစ္ကိုယ္တည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွိတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ တစ္ႀကိမ္မဟုတ္ တစ္ႀကိမ္ တစ္နည္းမဟုတ္ တစ္နည္းေတာ့ ေပါဖူးတဲ့ လူေတြခ်ည္း ျဖစ္မွာပါ။ အနည္းဆုံး ကိုယ့္ရုပ္ကုိယ္ မွန္ထဲ ျပန္ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးျပမိတာမ်ိဳးတာ့ ရွိလိမ့္မည္။”

အစ္ကိုေရ.. မွန္ထဲ ျပန္ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးျပဖူးလား.. ညီေတာ့ ခဏခဏပဲ.. ဒီေနရာမွာေတာ့ ဆရာမင္းလူရဲ႕ စာသားက ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ရွိေတာ့ ညီ မိေက်ာင္းမင္း ေရခင္းျပသလို မရွင္းျပေတာ့ဘူးေနာ အစ္ကို.. ဒါေပမယ့္ ညီ ဆက္ေတြးမိတာကိုေတာ့ ေရးလိုက္ဦးမယ္..

ညီ ဆက္ေတြးမိတာက ရိုးသားစိတ္ အေၾကာင္းပါ.. လူတိုင္း လူတိုင္းဟာ ခုန မွန္ထဲ ကိုယ့္ရုပ္ကိုယ္ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးျပသလို အလုပ္မ်ိဳးေတာ့ လုပ္မိၾကတာခ်ည္းပါပဲ.. ဒါေပမယ့္ ရိုးသားစြာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အဲလိုေတာ့ ျပံဳးျပမိပါတယ္ လို႔ ၀န္ခံဖို႔က်ေတာ့.. လူတိုင္း လုပ္ႏိုင္ပါ့မလား အစ္ကို.. ဘယ္လုပ္ႏိုင္ပါ့မလဲ.. လုပ္ႏိုင္ပါတယ္လို႔ ေႂကြးေၾကာ္သူ အေနနဲ႔လည္း ခုနေျပာသလို ဂုဏ္ေတြ၊ ျဒပ္ေတြနဲ႔ ကာရံလိုက္ရင္ေတာ့ ၀န္ခံဖို႔က အခက္သား အစ္ကို.. ဒါကိုပဲ အတၱန႔ဲ ယွဥ္တဲ့ မာနလို႔ ေျပာလို႔ရမယ္ ထင္ပါတယ္..

ဒါေတာင္ ျပံဳးမိတာေလးပဲ ရွိေသးတယ္ အစ္ကို.. ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟနဲ႔ ယွဥ္တဲ့ အေတြးေတြ၊ ကာမဂုဏ္နဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ အေတြးေတြ ေတြးမိတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ရိုးသားစြာ ေျပာျပဖို႔က သာေတာင္ မျဖစ္ႏိုင္ေသးတယ္ အစ္ကို..

ဆရာေတာ္ တစ္ပါး ေျပာျပတာေလး သြားသတိရမိတယ္.. ဆရာေတာ္က သူငယ္ငယ္တုန္းက တရားစခန္း၀င္ေတာ့ တရားစစ္တဲ့ အခ်ိန္ဆို တရားစစ္တဲ့ ဆရာက တစ္ေနကုန္ ေတြးခဲ့ ၾကံခဲ့ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြကို ေျပာခိုင္းလို႔ တအား စိတ္ညစ္ခဲ့ရဖူး တယ္တဲ့.. ဘာလို႔လည္း ဆိုေတာ့ တစ္ေနကုန္မွာက ပုထုဇဥ္သဘာ၀ ေကာင္းတာေတြခ်ည္းပဲ ဘယ္ေတြးမိမလဲ တဲ့.. အဲဒါကို တရား အစစ္ခံရေတာ့ မေကာင္းတာေတြခ်န္၊ ေကာင္းတာေတြခ်ည္း ေျပာျပေတာ့ ရိုးသားရာ ဘယ္က်ေတာ့မလဲ တဲ့..

အစ္ကို သိဖူးၿပီးသားပါပဲ.. “ယံုၾကည္၊ က်န္းမာ၊ စိတ္ေျဖာင့္စြာျဖင့္၊ ျပင္းစြာအားထုတ္၊ နာမ္ႏွင့္ရုပ္ကို၊ ျဖစ္ခ်ဳပ္ဉာဏ္ျမင္၊ ဤငါးအင္ အမွန္ပင္ မဂ္ရေၾကာင္း” ဆိုတဲ့ တရားရေၾကာင္း အဂၤါရပ္ေတြကို.. ဒီအထဲမွာ စိတ္ေျဖာင့္ရမယ္ လို႔ ဆိုထားေတာ့ တရားအသိ တိုးလိုတဲ့ ညီတို႔အေနနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္ေလာက္မ်ား ရိုးသားေနၿပီလဲလို႔ ခဏခဏ ျပန္လွန္ စစ္ေဆးေနဖို႔ေတာ့ လိုေနၿပီထင္တယ္ အစ္ကို..

****************************

ေနာက္တစ္ခ်က္ ညီမွတ္ခဲ့မိတဲ့ စာသားက ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္ ေျပာၾကတဲ့ စာေၾကာင္းေလး.. အစ္ကိုက ဆင္းရဲတဲ့ ဒါဏ္ကို မခံႏိုင္၊ ဒီၾကားထဲ ဆရာ၀န္ကလည္း ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဆရာ၀န္ စရိတ္အတြက္ ေထာက္ပံ့ေပးမယ့္ မိသားစုရဲ႕ သမီးနဲ႔ လက္ထပ္ေတာ့မယ့္ အခ်ိန္မွာ ညီကေန အစ္ကိုကို ေျပာတဲ့ စကားပါ အစ္ကို.. မစႏၵာရဲ႕ တိမ္ဖံုးပါလို႔ လမသာ စာအုပ္ထဲက..

“ေဩာ္.. ကိုကိုရာ.. တိုက္တို႔ ကားတို႔ဟာ ရွိရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြဟာ ဘ၀ရဲ႕ ျဖည့္စြက္ခ်က္ပါ၊ လိုအပ္ခ်က္ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါအတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ေရာင္းစားစရာ မလိုပါဘူးကြာ” တဲ့..

ဒါကေတာ့ ေလာကီဘက္က ေရးထားတဲ့ စာသားေပါ့ အစ္ကို.. ေလာကုတၱရာဘက္က ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျဖည့္စြက္ခ်က္နဲ႔ လိုအပ္ခ်က္ ဆိုတဲ့ စကားလံုး ႏွစ္လံုးကို ညီ သတိထားမိတယ္.. ဒီေနရာမွာ လုိအပ္ခ်က္က ဘာလဲ၊ ေနာက္ၿပီး ျဖည့္စြက္ခ်က္ကေကာ ဘာလဲ.. ညီေတြးမိတာေပါ့ေနာ အစ္ကို.. ဘ၀ လြတ္ေျမာက္ေရးက အဓိက လိုအပ္ခ်က္ပဲ အစ္ကို.. ညီတို႔ ေန႔စဥ္ ၾကံဳေတြ႔ လုပ္ကိုင္ေနရတဲ့ စားေရး ေသာက္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ ဟိုအေရး၊ ဒီအေရးေတြကေတာ့ ျဖည့္စြက္ခ်က္ေပါ့ အစ္ကို..

အဲဒီေတာ့ကာ ညီတို႔ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ လိုအပ္ခ်က္ေနာက္ မလိုက္ဘဲ ျဖည့္စြက္ခ်က္ေတြေနာက္ တစ္ေကာက္ေကာက္ လိုက္ရင္း ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ အပါယ္သြားဖို႔ ေရာင္းစားေနတာ ရာခိုင္ႏႈန္း ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ရွိေနသလဲလို႔.. စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္.

ဘုန္းႀကီး စာခ်သလိုေတာ့ ျဖစ္ေနၿပီလား မသိဘူး.. ညီ သတိရတာေလး ဆက္ေရး လိုက္ဦးမယ္.. ေျပာသာေျပာ တာပါ။ ညီလည္း ျဖည့္စြက္ခ်က္ေတြ လုပ္ေနမိတာက ခပ္မ်ားမ်ားရယ္.. တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ျဖစ္ေနတာ အခ်ိဳးမတည့္တဲ့ အခါ ဦးတည္ခ်က္ ေပ်ာက္သြားတာလည္း ပါတာေပါ့ အစ္ကိုရာ.. အဲ ဒါေပမယ့္ တေလာကပဲ အြန္လိုင္းက မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္နဲ႔ ညီ စကားေျပာရင္း “ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္၊ ေလွ်ာက္ရမယ့္ လမ္းကို သိေတာ့ သိတယ္.. ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ခါ အားေလ်ာ့ေနတယ္” ဆုိတာ ေျပာမိေတာ့ သူလည္း အဲလို ျဖစ္တာပါပဲ.. ဒါေပမယ့္ သူက အားေလ်ာ့တယ္ ဆိုတဲ့ အဆင့္ေနာက္မွာ “ငါေလွ်ာက္ရမယ့္ လမ္းဟာ ဒီလမ္းပဲ.. ငါလုပ္ရမယ့္ အလုပ္ဟာ ဒီအလုပ္ပဲ..” ဆိုၿပီး ေနာက္ထပ္ အဆင့္တစ္ဆင့္ ထပ္ခံထားလိုက္ တယ္တဲ့.. ရည္မွန္း ခ်က္ကို ခိုင္မာေအာင္ ထပ္ဆင့္ တည္ေဆာက္လိုက္တဲ့ သေဘာေပါ့ အစ္ကိုရာ.. အဲဒီေတာ့မွ “ဒီဘ၀နဲ႔ ဒီအလုပ္ဆိုတာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ပိုင္ပိုင္ခ်ထားပါ” ဆိုတဲ့ လယ္တီ ဆရာေတာ္ ဘုရားရဲ႕ အဆံုးအမကို ျပန္သတိရမိ ေတာ့တယ္.. ညီေတာ့ အဲဒီစကား ၾကားၿပီးကတည္းက လုပ္ရတဲ့ အလုပ္ေတြမွာ ပိုၿပီး အားပါလာတယ္ အစ္ကို.. ဒါကေတာ့ ညီ စကားစပ္လို႔ ထည့္ေရးလိုက္တာပါ။

***************************

“သံေယာဇဥ္ဆိုတာ ျဖတ္ပါမယ္ ဆိုကာမွ တိုးတိုးလာတယ္၊ သံသရာကို ေၾကာက္မိေအာင္ ႀကိဳးစားကာမွ ဘ၀ဟာ မက္ေမာဖို႔ ပိုပိုေကာင္းလာတယ္ ဟားးး ဟားးး”

သားေတာ္ေမာင္ မိန္းမ မရခင္ကေတာ့ တရားသြား သြား အားထုတ္ေနတဲ့ အေဖက သားေတာ္ေမာင္ မိန္းမရၿပီး ကေလးလည္း ရေကာ တရားဘက္ သိပ္မလွည့္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ သားအခ်စ္ ေျမးအႏွစ္ ခ်စ္ၿပီးရင္း ခ်စ္ရင္း သံေယာဇဥ္ထဲ တ၀ဲလည္လည္ ျဖစ္ပံုကို တကၠသိုလ္ ဘုန္းႏိုင္က စာျခယ္ထားတာ အစ္ကို.. သူငယ္ခ်င္းလို႔ပဲ ဆက္၍ ေခၚမည္ခိုင္ စာအုပ္ထဲကပါ။ အစ္ကို႔ စကားနဲ႔ ေျပာရင္ေတာ့ မရွဳပ္ရင္ မေနႏိုင္တာက လြဲလို႔ေပါ့..

ညီတို႔လည္း သံေယာဇဥ္ တိုးတိုင္း ရယ္မယ္ဆို ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ရယ္ရမလိုပဲ.. ဒါေပမယ့္လည္း ရယ္ေတာ့ရယ္ နဂိုရွိၿပီးသား ကိုယ့္အတြင္းသားေလး ကိုေတာ့ မတိုးတက္ရင္ ေနပါေစ၊ မတူးၿဖိဳမိဖို႔ေတာ့ သတိထားၾကတာေပါ့ အစ္ကိုရာ..

အစ္ကုိေရ.. ညီေရးတာလည္း မ်ားသြားၿပီ.. အခုဆို အစ္ကိုက ၃၄ ျပည့္တာေနာ.. ၃ နဲ႔ ၄ က ေက်ာခ်င္းသာ ကပ္ေနေပမယ့္ တူရူကေတာ့ တကယ့္ကို ဆန္႔က်င့္ဘက္ပဲ.. တင္စားလိုက္ရင္ ဓမၼနဲ႔ အဓမၼေပါ့ အစ္ကိုရာ.. ဓမၼကို ဦးတည္ၿပီးသား အစ္ကို႔ အတြက္ေတာ့ ႏွလံုးသားမွာ ဓမၼ အခ်ိဳရည္ေတြ ျပည့္ေနၿပီးသားပါ.. ဒါကိုပဲ ညီက အစ္ကို႔ ေမြးေန႔မွာ အခ်ိဳေပၚ သကာေလာင္းသလို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ေရးလိုက္တဲ့ သေဘာပါ အစ္ကို.. ညီ ေလာင္းလိုက္တဲ့ သကာက အခ်ိဳက်ဲေနခဲ့ရင္လည္း ငါးအရိုးထြင္သလို အစ္ကို႔အတြက္ ေကာင္းႏိုးရာရာေတြ ေရြးယူပါလို႔ ေရးသားရင္း..

ဓမၼလမ္းေၾကာင္းေပၚက အစ္ကိုတစ္ေယာက္ ခရီး ေပါက္သထက္ ေပါက္ပါေစ။ Happy Everyday အစ္ကို..


ေလးစားခင္မင္စြာျဖင့္
ညီ
7/30/2010, FRI:, 12:40:37 PM

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္