Monday, February 6, 2012
Tuesday, January 17, 2012
ေဖာ္၊ ေဖ်ာက္၊ ေပ်ာက္ Legend (အပိုင္း ၂)
ရာဇ၀င္ထဲက စိတ္ကူးပံုေဖာ္မွားၾကသူမ်ား
တကယ္လို႔မ်ား အပိုင္း (၁) မွာတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ အဆံုးအမစကားေတာ္ “ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကို လုပ္မယ္လို႔ ၾကံစည္စိတ္ကူးလိုက္ရံုမွ်ျဖင့္ အက်ိဳးမ်ားလွျပီ” ဆိုတာကို ေျပာင္းျပန္ အဓိပၸါယ္ေကာက္ၾကည့္မယ္ ဆိုပါစို႔။ မေကာင္းမႈကို လုပ္မယ္လို႔ ၾကံစည္စိတ္ကူးလိုက္ရံုမွ်ျဖင့္ေရာ အက်ိဳးေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပ်က္စီးဆုတ္ယုတ္သြားႏိုင္မလဲ။
ဘာသာေရးႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ သမိုင္းရာဇ၀င္မွာ စိ္တ္ကူးပံုေဖာ္မွားမိလို႔ ရသင့္ရထိုက္တဲ့အက်ိဳးေတြ မရေတာ့ရံုသာမက အႏႈတ္လကၡဏာပါျပသြားရတဲ့ ထင္ရွားတဲ့သူႏွစ္ဦးရွိခဲ့ပါတယ္။ အားလံုးသိၾကမွာပါ။ ပထမတစ္ဦးက အရွင္ေဒ၀ဒတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ႏွင့္ ေယာက္ဖေတာ္ ေတာ္စပ္ျပီး ေရွးကပါရမီကုသိုလ္ထူးေတြရွိခဲ့လို႔ သာသနာ့ေဘာင္ထဲ ေစာစီးစြာ ၀င္ခြင့္ရခဲ့သလို၊ ေလာကီ စ်ာန္ အဘိညဥ္ေတြလည္း အဆင့္ျမင့္ျမင့္ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္သူတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္က ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ကန္႔လန္႔တိုက္ဖို႔ အထံုေရစက္က ပါခဲ့ေလေတာ့ ေနာက္ဆံုး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ဘ၀တိုင္ေအာင္ သူ႔မွာ ကန္႔လန္႔တိုက္ဖို႔ အေၾကာင္းေတြက ရွိေနရျပန္ပါတယ္။ ဒီလိုႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရားကို ေသေၾကာင္းၾကံတဲ့အထိ ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေလာကလံုးရဲ ႔ အတုမရွိျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ျမားမွန္ျပီး ေသတာကို သူက ပံုေဖာ္စိတ္ကူးခဲ့ပါတယ္။ ဆင္နင္းျပီး ျပားေသတာကို ပံုေဖာ္စိတ္ကူးခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာက္တံုးပိျပီး ေသြးသန္ရဲရဲႏွင့္ ေသတဲ့ပံုကို ပံုေဖာ္စိတ္ကူးမိခဲ့ပါတယ္။ သူစိတ္ကူးပံုေဖာ္တဲ့အတိုင္းလည္း အျပင္မွာ လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ သူစိတ္ကူးပံုေဖာ္မွားခဲ့တဲ့ဒဏ္ေတြကို အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ သူခံေနရရွာပါျပီ။
ေနာက္ထပ္တစ္ဦးကေတာ့ အဇာတသတ္ဘုရင္ပါပဲ။ အရွင္ေဒ၀ဒတ္ႏွင့္ အေစာပိုင္းတုန္းကေတာ့ ဆရာတပည့္ ေတာ္ခဲ့ပါတယ္။ သူလည္း ဆရာအတင္မွားရာကေန လူသားတစ္ေယာက္အတြက္ ေက်းဇူးတရားအင္မတန္မွ ၾကီးမားလွတဲ့ ဖခင္ျဖစ္တဲ့သူကို ေသေအာင္ အားထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ ပထမ မင္းသားဘ၀မွာ ဖခင္ကို ဓါးဒဏ္ရာႏွင့္ ေသတာကို စိတ္ကူးပံုေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ ဘုရင္ျဖစ္လာျပန္ေတာ့လည္း ဖခင္ကို ေထာင္ျပန္ခ်ျပီး အစာအဟာရ ျပတ္ျပီးေသတဲ့ပံု၊ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ျဖစ္ျပီး ေသတဲ့ပံု စတာေတြကို စိတ္ကူးပံုေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ လက္ေတြ႔လည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ သူစိတ္ကူးပံုေဖာ္မွားမိတာေတြေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သာမညဖလသုတ္ေဟာတဲ့အခ်ိန္မွာ ရသင့္တဲ့ အခြင့္အလမ္းကို လက္လြတ္ဆံုးရႈံးသြားခဲ့ရသလို အခုအခ်ိန္အထိလည္း အျပစ္ဒဏ္ေတြကို ေပးဆပ္ေနရတုန္း ရွိပါေသးတယ္။
တျခားလည္း ဘာသာေရးသမိုင္းစာမ်က္ႏွာမွာ စိတ္ကူးပံုေဖာ္မွားမိခဲ့တဲ့သူေတြအေၾကာင္း ဆြဲထုတ္ျပလို႔ရတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြ အမ်ားအျပားရွိခဲ့ပါတယ္။ လူ႔သမိုင္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္မွာလည္း စိတ္ကူးပံုေဖာ္မွားမိၾကတဲ့သူေတြအေၾကာင္း အမ်ားၾကီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလ့လာဖူးခဲ့ၾကပါတယ္။ သူမ်ားေတြအေၾကာင္းကိုသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔က သံေ၀ဂရစရာအေနႏွင့္ ေလ့လာေနၾကတာပါ။ တကယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္လည္း ေမြးကတည္းက အခုအခ်ိန္အထိ စိတ္ကူးပံုေဖာ္မွားမိတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေပါင္း မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ ရွိႏွင့္ေနျပီးျဖစ္ပါတယ္။
လူကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ တိရစၦာန္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း တစ္ဦးဦးအေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ မေက်နပ္တဲ့စိတ္ ျပင္းထန္ရင္ ျပင္းထန္သေလာက္ အဲဒီကိုယ္မေက်နပ္တဲ့သူ မေကာင္းတာတစ္ခုခု ျဖစ္သြားတဲ့သ႑ာန္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိသိႏွင့္ေရာ၊ မသိတသိႏွင့္ေရာ ပံုေဖာ္စိတ္ကူးမိတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလို စိတ္ကူးလိုက္ရတာကိုပဲ အရသာခံေနတတ္ျပန္ပါေသးတယ္။ ကိုယ္မေက်နပ္တဲ့သူက ကိုယ့္ေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တျခားတစ္ေယာက္ေယာက္ေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း တစ္ခုခု ဒုကၡေရာက္သြားတာမ်ိဳး ၾကားရ ၾကံဳရရင္ ၀မ္းသာတတ္ၾကျပန္ပါတယ္။
တကယ္လို႔မ်ား ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ အေပၚကေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အဆံုးအမေတာ္ကို Reverse လုပ္ၾကည့္ လိုက္ၾကမယ္ဆိုရင္ ရလာမယ့္ ရလဒ္ေတြက မေတြးရဲ စရာပါပဲေနာ္။
စိတ္ကူးပံုေဖာ္ျခင္းႏွင့္ စိတ္ကူးယဥ္ျခင္း
ဒီေနရာမွာ စိတ္ကူးပံုေဖာ္ျခင္းႏွင့္ စိတ္ကူးယဥ္ျခင္း ဘယ္လိုမ်ိဳး ျခားနားလဲလို႔ ေမးစရာရွိႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္မိသေလာက္ေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္တဲ့ျဖစ္စဥ္မွာ ဦးတည္ခ်က္ ခိုင္ခိုင္မာမာရွိမေနပါဘူး။ ျပတ္သားတဲ့ အဆံုးသတ္မႈ ရွိမေနပါဘူး။ မိမိရဲ ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မႈရွိမေနပါဘူး။ အေတြးအမွ်င္တန္းၾကီးက ကိုယ္မျဖတ္ရင္ မျဖတ္သလို ေတာက္ေလွ်ာက္ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးႏွင့္ ေတာင္စဥ္ေရမရ သြားေနတဲ့ ျဖစ္စဥ္လို႔ နားလည္မိပါတယ္။
စိတ္ကူးပံုေဖာ္ျခင္းမွာေတာ့ ဦးတည္ခ်က္ ခိုင္ခိုင္မာမာရွိပါတယ္။ စိတ္ကူးပံုေဖာ္ေနတဲ့ တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာလည္း အသိကရွိေနျပီး ျပတ္သားတဲ့အဆံုးသတ္မႈလည္း ရွိပါတယ္။ မိမိရဲ ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ရွိပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ခုမွာ ထင္ရွားတဲ့ ျခားနားခ်က္ကေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ရဲ ႔ ခြန္အားဟာ ေလ်ာ့နည္းသြားတတ္ေပမယ့္ စိတ္ကူးပံုေဖာ္မႈျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ (ပံုေဖာ္တဲ့အေၾကာင္းအရာ ေကာင္းသည္ ဆိုးသည္ကို ခဏထားလို႔) စိတ္ရဲ ႔ခြန္အားဟာ တိုးလာေစတတ္တယ္လို႔ အၾကမ္းအားျဖင့္ နားလည္မိပါတယ္။
(ဆက္ရန္)
ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ
၁၅၊ ၁၊ ၂၀၁၂။ (တနဂၤေႏြေန႔)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
ေဖာ္၊ ေဖ်ာက္၊ ေပ်ာက္ Legend (အပိုင္း ၁)
တေလာက Facebook မွာ မိတ္ေဆြ အမ မခင္ေလးငယ္ (Breathing Linn) ရဲ ႔ စာစုတစ္ခုကို ဖတ္ျဖစ္ရင္း အစီအစဥ္မရွိပဲ Imagination ႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ ေတြးမိသမွ်၊ စမ္းဖူးသမွ်၊ ၾကံဳဖူးသမွ် အျဖစ္အပ်က္ေတြထဲက မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ အသံုးတည့္္မယ္လို႔ထင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ အေပၚ လြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲလြဲႏိုင္ပါေၾကာင္း.....။
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ Imagination အစ
ကၽြန္ေတာ္ ခပ္ငယ္ငယ္ အရြယ္ေလာက္ကေပါ့။ ဘာသာေရးႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး တရားအားထုတ္တာကို စမ္းၾကည့္ရင္း သူမ်ားေတြက စိတ္ကို ရႈမွတ္ျပီး တရားအားထုတ္ၾကတယ္လို႔ ေျပာေနၾကေတာ့ ကိုယ္လည္း အဲဒီလို အားထုတ္ၾကည့္ခ်င္တာနဲ ႔ အဖြားလိုျဖစ္ေနတဲ့ တရားျပေပးတဲ့ ဆရာမၾကီးကို စိတ္ကို ဘယ္လိုမွတ္ရမလဲလို႔ ေမးၾကည့္တယ္။ အဖြားက စစခ်င္း ကိုယ့္စိတ္ကို အရင္ေလ့က်င့္ၾကည့္ဆိုျပီး နည္းေပးပါတယ္။ သူ႔ေပးတဲ့နည္းက မ်က္စိကို မွိတ္ထားျပီး ကိုယ္သြားဖူးေနၾက ေနရာတစ္ခုခုမွာ လုပ္ဖူးေနက်အလုပ္တစ္ခုကို စိတ္ကူးနွင့္ပံုေဖာ္ျပီး လုပ္ၾကည့္ပါတဲ့။ ဥပမာ ကိုယ္က အိပ္ခန္းထဲမွာ မ်က္စိမွိတ္ထိုင္ေနျပီး စိတ္ကို အိမ္ေရွ ႔ဧည့္ခန္းထဲက စာအုပ္တစ္အုပ္ကို သြားယူခိုင္းတာမ်ိဳးေပါ့။ အရင္ဆံုးနီးတဲ့ေနရာေတြကို စမ္းျပီး ေလွ်ာက္သြားၾကည့္ပါတဲ့။ ေနာက္ တျဖည္းျဖည္း ေ၀းတဲ့ေနရာေတြကို သြားၾကည့္ဆိုျပီး လုပ္ခိုင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီတုန္းက စမ္းေတာ့စမ္းၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ တကယ္တမ္း ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းေတာ့ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ အဲဒီလိုမ်ိဳး လုပ္ခိုင္းတယ္၊ ေနာက္ပိုင္း ဘာဆက္လုပ္ခိုင္းမယ္ဆိုတာလည္း အဲဒီတုန္းက အဖြားကို မေမးျဖစ္ခဲ့မိပါဘူး။
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ စာေတြအစံုလိုက္ဖတ္ရင္းက စိတ္ပညာႏွင့္ပတ္သက္တာေတြလည္း ဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ စိတ္ကို ေလ့က်င့္မႈအပိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး Auto-Suggestion အေၾကာင္းႏွင့္ Imagination အေၾကာင္းကို ေတာ္ေတာ္ေလးဖတ္ျဖစ္ခဲ့ျပီး အတန္အသင့္ နားလည္သေဘာေပါက္ခဲ့ရပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ႔ အျပဳအမူ၊ အက်င့္စာရိတၱႏွင့္ စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာဖို႔ ေလ့က်င့္ရာမွာ သူတို႔အခန္းက႑ကလည္း အေရးပါတယ္ဆိုတာ သိလာခဲ့ရပါတယ္။
စိတ္ကူးပံု ေဖာ္ယူျခင္း ႏွင့္ ေကာင္းက်ိဳးမ်ား
ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိကရဲ ႔ တရားတစ္ပုဒ္ထဲမွာ နာဖူးလိုက္တာပါ။ သူ အေမရိကားကို သာသနာျပဳၾကြရစဥ္တုန္းက ၾကံဳခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္ေျပာျပထားတာ။ ေန႔တိုင္း ရိပ္သာမွာ သီတင္းသံုးျပီး တရားေဟာ၊ တရားျပ၊ ဧည့္သည္ႏွင့္ စကားေျပာ လုပ္ေနရေတာ့ သူ႔မွာ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ဆိုတာ လံုး၀မရွိေတာ့ဘူးျဖစ္လာပါတယ္တဲ့။ ျမန္မာျပည္က သူ႔ေက်ာင္းကို တအားျပန္ခ်င္လာတယ္။ ျပန္လို႔ကလည္း မရေသး။ ၾကာလာေတာ့ Stress က တက္လာတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူဘာလုပ္လဲဆိုေတာ့ သူသီတင္းသံုးေနတဲ့ ေက်ာင္းနားေလးက သစ္ေတာထဲကို တစ္ပါးထဲ ထြက္သြားျပီး သင့္ေတာ္တဲ့ေနရာေလးတစ္ေနရာမွာ စိတ္ေအးလက္ေအးထိုင္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့မွ စိတ္ထဲမွာ ျမန္မာျပည္က ေက်ာင္းကို ျပန္ေနရသလိုမ်ိဳး ပံုေဖာ္စိတ္ကူးယူပါတယ္တဲ့။ ျမန္မာျပည္က ေက်ာင္း၀န္းထဲမွာရွိတဲ့ အပင္ေတြ၊ အေဆာက္အအံုေတြ၊ ပန္းနံ႔ေတြ၊ ေက်းငွက္သံေတြ စသျဖင့္ အကုန္လံုးကို ေက်ာင္းထဲျပန္ေရာက္သြားသလိုမ်ိဳး ပံုေဖာ္စိတ္ကူးယူျပီး အာရံုျပဳေနလိုက္ေတာ့ စိတ္က တင္းက်ပ္မႈေတြေလ်ာ့သြားျပီး အေတာ္ေလး သက္သာရာရခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ေဟာထားတာကို မွတ္သားခဲ့ဖူးပါတယ္။
စိတ္ပညာအလိုအရေတာ့ လူတစ္ေယာက္က မိမိျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဘ၀အေနအထားတစ္ခု၊ အေျခအေနတစ္ခုကို ခဏခဏ ပံုေဖာ္စိတ္ကူးေပးရင္ အဲဒီအေျခအေနဟာ လက္ေတြ႔မွာ တကယ္ျဖစ္လာတတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီလို စိတ္ကူးပံုေဖာ္တတ္ေအာင္လည္း စိတ္ကို ေလ့က်င့္ပ်ိဳးေထာင္မႈလုပ္ေပးရပါမယ္တဲ့။
ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ပညာရွင္ေတြ ေျပာၾကတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။ “မသြားခင္က ေရာက္ႏွင့္သည္” ဆိုတဲ့စကားပါ။ ဆိုလိုတာက ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဘ၀ပံုစံတစ္ခုကို ေလာေလာဆယ္မွာ ျဖစ္မလာေသးေပးမယ့္လည္း ျဖစ္ျပီးသူတစ္ဦးလို ေနထိုင္က်င့္ၾကံပါလို႔ ေျပာတာပါ။ ဒီေတာ့ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦး ျဖစ္ခ်င္ရင္ လုပ္ငန္းရွင္လိုေနပါေပါ့။ သူေဌးျဖစ္ခ်င္ရင္ သူေဌးလိုေနပါ။ ပညာရွင္ျဖစ္ခ်င္ရင္ ပညာရွင္လိုေနပါ။ စာေရးဆရာျဖစ္ခ်င္ရင္ စာေရးဆရာလိုေနပါ။ အဆိုေတာ္ျဖစ္ခ်င္ရင္ အဆိုေတာ္လိုေနပါ။ ဘုန္းၾကီးလုပ္ဖို႔ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတဲ့သူကလည္း ဘုန္းၾကီးႏွင့္တူေအာင္ေနပါ။
ဥပမာအေနႏွင့္ ေျပာရရင္ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးကိုယ္က ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုပါစို႔။ ဒါဆိုရင္ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးမွာ ရွိသင့္တဲ့ အစြမ္းအစ၊ အရည္အခ်င္းေတြ၊ စိတ္ေနစိတ္ထားေတြကို အရင္ဆံုး ကိုယ္က ၾကိဳသိထားဖို႔၊ ေလ့လာထားဖို႔ေတာ့လိုပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ အဲဒီအစြမ္းအစေတြ၊ အရည္အခ်င္းေတြကို ကိုယ့္ကိုယ္ထဲ တစတစ ကိန္း၀င္လာေအာင္ ၾကိဳးစားေလ့က်င့္ယူရမွာပါ။ (ဒါကို မိမိခႏၶာထဲမွာ ကံသတၱိေတြ ကိန္းေအာင္လုပ္တယ္လို႔လည္း ဘာသာေရးပညာရွင္ေတြက ဆိုၾကပါတယ္။) ကိစၥတိုင္းကို စဥ္းစားတဲ့အခါတိုင္း၊ ဆံုးျဖတ္ေတာ့မယ့္အခါတိုိင္း တကယ္လို႔ ငါသာ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးျဖစ္ေနရင္ ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္မလဲ၊ ဘယ္လိုစဥ္းစားမလဲ ဆိုတာမ်ိဳးကို ေန႔စဥ္ကိုယ့္ဘ၀ထဲမွာ အက်င့္ပါေနေအာင္ လုပ္ယူရင္းက တခ်ိန္ခ်ိန္ အေၾကာင္းတရားေတြျပည့္စံုခ်ိန္မွာ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦး တကယ္ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ က်န္တာေတြလည္း ထိုနည္းတူပဲေပါ့။
စိတ္ကူးပံုေဖာ္ယူျခင္းဟာ ေလာကထြက္ေျမာက္ေၾကာင္းက်င့္စဥ္ေတြမွာလည္း အဖိုးအနဂၢထိုက္တန္စြာႏွင့္ အသံုးတည့္တာကို ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က “ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကို လုပ္မယ္လို႔ ၾကံစည္စိတ္ကူးလိုက္ရံုမွ်ျဖင့္ အက်ိဳးမ်ားလွျပီ” လို႔ သုတ္ေတာ္တစ္ခုမွာ ေဟာၾကားေတာ္မူထားခဲ့ပါတယ္။ တကယ္လက္ေတြ႔လုပ္ျဖစ္ျပီဆိုရင္ေတာ့ ေျပာေနစရာ မလိုေတာ့ေအာင္ပါပဲ။
ဥပမာ အလွဴတစ္ခုလုပ္မယ္လို႔ စိ္တ္ကူးမိတယ္ဆိုပါစိုု႔။ လွဴဖို႔ကိစၥကို စျပီးစိတ္ကူးမိတာကေန ဆက္တိုက္ဆိုသလို ဘယ္လိုလွဴမယ္၊ ဘယ္မွာလွဴမယ္၊ ဘယ္သူ႔ကိုလွဴမယ္ စသျဖင့္ အလွဴတစ္ခုရဲ ႔ပံုရိပ္ေတြကို တစ္ခုျပီး တစ္ခု စိတ္က ဆက္တိုက္ ပံုေဖာ္ေနပါေတာ့တယ္။ ပံုေဖာ္ေနရင္းကလည္း အလွဴအေပၚ ပိုျပီး စိတ္အားထက္သန္လာျပီး စိတ္ကူးေနတဲ့ အခ်ိန္တေလွ်ာက္လံုးလည္း ၾကည္ႏူး၀မ္းေျမာက္မႈေတြ တရိပ္ရိပ္ျဖစ္ေနတာ ခံစားမိေနပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ စိတ္ကူးကေန လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္အျဖစ္ အလွဴတစ္ခုကို ျပဳလုပ္ႏိုင္သြားပါေတာ့တယ္။ အလွဴလုပ္တာမ်ိဳးမွရယ္မဟုတ္ပဲ တျခားအမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီးလုပ္တဲ့ ဘယ္လုပ္ငန္းမ်ိဳးမွာမဆို ဒီလိုစိတ္ကူးပံုေဖာ္ယူရင္းကေန လက္ေတြ႔လုပ္ေဆာင္ျဖစ္သြားတဲ့အဆင့္အထိ အဆင့္ဆင့္ ဆက္တိုက္စိတ္ကူးမ်ားက တြန္းအားေပးႏိုင္ပါတယ္။
ရတနာသံုးပါးအေပၚ ၾကည္ညိဳသဒၶါတရားတက္လာေအာင္လည္း စိတ္ကူးပံုေဖာ္ျပီး တည္ေဆာက္ယူလို႔ ရပါတယ္။ စိတ္ဟာ မေကာင္းမႈမွာသာ အျမဲတမ္းေမြ႔ေလ်ာ္ေနတတ္တဲ့အက်င့္ကရွိေနတာေၾကာင့္ သူ႔အလိုလို ဘုရား၊ တရား အာရံုဘက္ကို လိုလိုခ်င္ခ်င္ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးညႊတ္လာဖို႔ဆိုတာက တအားၾကီးေတာ့ မလြယ္ပါဘူး။ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြကို စာရြတ္သလို ရြတ္တာမ်ိဳးမလုပ္ပဲ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ စိတ္ထားေတာ္ေတြ၊ ကရုဏာတရား ၾကီးမားပံုေတြ၊ အနစ္နာခံမႈေတြ၊ အသိဉာဏ္ၾကီးမားပံုေတြကို စာေပေတြ၊ တရားေခြေတြကေနတဆင့္ ဖတ္ရႈနာယူမွတ္သားျပီး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ေက်းဇူးၾကီးမားပံုေတြကို စိတ္အာရံုမွာပံုေဖာ္ ေတြးျပီး ၾကည္ညိဳတဲ့အေလ့အက်င့္ကို ေန႔စဥ္အခ်ိန္တစ္ခုေပး လုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖင့္ ရက္ၾကာလာတာႏွင့္အမွ် ရတနာသံုးပါးအေပၚ ယံုၾကည္မႈသဒၶါတရား တစတစခိုင္မာလာတာကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီနည္းအတိုင္းပါဘဲ။ ေမတၱာပို႔တဲ့အလုပ္၊ ေမတၱာပြားတဲ့အလုပ္ကို လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း ေမတၱာပို႔တဲ့ ပါဠိစာေတြ၊ ျမန္မာျပန္ စာေတြကို ဒီအတိုင္းခ်ည္း ရြတ္ေနတာမ်ိဳး မလုပ္ေတာ့ပဲ မိမိေမတၱာပို႔ခ်င္တဲ့သူ တစ္ဦးဦးကို စိတ္ထဲကေန အာရံုျပဳပံုေဖာ္ျပီး သူစိတ္ခ်မ္းသာဖို႔၊ ေကာင္းက်ိဳးေတြျဖစ္ထြန္းဖို႔ကို အထူးလိုလားတဲ့စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚလာေအာင္ ေလ့က်င့္ပ်ိဳးေထာင္ယူလို႔ရတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီလိုအေလ့အက်င့္လုပ္ျခင္းျဖင့္လည္း ေမတၱာစိတ္ကို ၾကီးမားလာေအာင္ လုပ္ယူႏိုင္ပါတယ္။
သတိျပဳေလ့လာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သမထဘာ၀နာရဲ ႔ လုပ္ငန္းစဥ္တိုင္းမွာ စိတ္ကူးပံုေဖာ္ယူျခင္းအလုပ္ဟာ မျဖစ္မေနပါေနတာကို ေတြ႔ရမွာပါ။ စစခ်င္း စိတ္ကူးပံုေဖာ္ယူျပီး၊ အဲဒီေနာက္ ကိုယ္ေဖာ္ယူထားတဲ့ အာရံုကို ထင္ရွားသထက္ ထင္ရွားလာေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရင္းကေန ရည္မွန္းရာ သမာဓိအဆင့္ဆင့္၊ စ်ာန္အဆင့္ဆင့္ကို တက္လွမ္းယူသြားၾကရတာပဲျဖစ္ပါတယ္။
စိတ္ကူးပံု ေဖာ္ယူျခင္း ႏွင့္ ဆိုးက်ိဳးမ်ား
စားတတ္ရင္ ေဆး၊ မစားတတ္ရင္ ေဘး ဆိုတဲ့စကားလိုပါဘဲ။ စိတ္ကူးပံုေဖာ္ျခင္းဟာ အသံုးမမွန္တဲ့အခါမွာ ပံုေဖာ္စိတ္ကူးတဲ့ကာယကံရွင္ကို ဒုကၡေကာင္းေကာင္းလည္း ေပးႏိုင္ပါေသးတယ္။
ပံုေဖာ္စိတ္ကူးတာမွာ အစပထမပိုင္း စိတ္ကူးပံုေဖာ္မႈက အားမေကာင္းေသးေပမယ့္ စိတ္ကူးပံုေဖာ္မႈက ၾကိမ္ဖန္မ်ားလာေလ၊ ေန႔ရက္ၾကာလာေလ တစတစ အခ်ိန္တိုင္း အဲဒီစိတ္ကူးကသာ ကိုယ့္ကိုလႊမ္းမိုးေနေတာ့တာပါ။
ကိုယ္သေဘာက်ႏွစ္ျခိဳက္တဲ့ အာရံုငါးပါး တစ္ခုခုႏွင့္ေတြ႔ရင္ စိတ္မွာ သတိအထိန္းအကြပ္မရွိလို႔ကေတာ့ တပ္ျငိမႈဆိုတာက ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာတတ္တာပါ။ ဒီလိုႏွင့္ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြမွာ တပ္ျငိမႈေသးေသးေလးေတြ အၾကီးၾကီးေတြ မ်ိဳးစံုႏွင့္ ေန႔စဥ္ဘ၀ကို ေနထိုင္သြားေနၾကရတာမဟုတ္လား။ အဲဒီထဲကမွ ကိုယ္က ပိုအာရံုစိိုက္ျပီး အခ်ိန္ေပး ပံုေဖာ္စိတ္ကူးယူမိလိုက္တဲ့ အာရံုက ကိုယ့္ကို အခ်ိန္တိုင္းနီးပါးကပ္ျပီး ႏွိပ္စက္ေတာ့တာပါဘဲ။
ဥပမာ-လူငယ္အရြယ္ေတြျဖစ္တတ္ၾကတဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္အေပၚ ရင္ခုန္ျခင္းျပႆနာဆိုပါစို႔။ စစ ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္းအခ်ိန္မွာေတာ့ ျပႆနာက ဒီေလာက္မၾကီးပါဘူး။ အဲဒါကို ပဲ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က လိုလိုလားလားလက္ခံယူျပီး အာရံုကို ထင္ရွားသထက္ ပိုထင္ရွားေအာင္၊ စြဲသထက္စြဲလာေအာင္ အခ်ိန္ေတြေပးျပီး သိစိတ္ႏွင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မသိစိတ္ႏွင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေလ့က်င့္ပ်ိဳးေထာင္ ယူမိပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုႏွင့္ ေန႔စဥ္အခ်ိန္တိုင္းနီးပါးမွာ သူဆိုသူမွ ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။၊ စားလည္း ဒီစိတ္၊ သြားလည္းဒီစိတ္၊ အိပ္ယာႏိုးတာႏွင့္သူ၊ အိပ္ယာ၀င္လည္း သူ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အဆင္ေျပသြားၾကရင္ေတာ့ ျပႆနာမၾကီးလွေပမယ့္ တစ္ဘက္က ကိုယ့္ကို ျပန္မၾကည္ျဖဴတဲ့အခါမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ေမြးတဲ့မီးက ကိုယ့္ကိုျပန္ေလာင္ပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုႏွင့္ အသည္းကြဲတာေတြ၊ ဘ၀ပ်က္တာေတြ၊ ကိုယ့္ဖာသာအဆံုးစီရင္တာေတြ စတဲ့ မလိုလားအပ္တဲ့ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြျဖစ္လာရပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးလက္သည္ တရားခံကေတာ့ စိတ္ကူးပံုေဖာ္မွားသြားခဲ့လို႔ပါဘဲ။
ဒီေနရာမွာ ၾကံဳၾကိဳက္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ရဟန္းေတာ္ေလး တစ္ပါးကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ေဟာထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္တုန္းက ရဟန္းေလး တစ္ပါး ဇနီးေဟာင္းက ျဖားေယာင္းလုိ႔ သာသနာ့ေဘာင္မွာ မေပ်ာ္တာကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး ဘုရားရွင္က သိေတာ့ “ခ်စ္သား သင္ဟာ ခုမွ မိန္းမကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး ပ်က္စီးတာ မဟုတ္ဘူး၊ အရင္ကလည္း မိန္းမေၾကာင့္ ငရဲလားခဲ့ရျပီးျပီ” လုိ႔ ေျပာျပီး အတိတ္ကုိ ျပန္လည္ေဟာျပေတာ္မူပါတယ္။
အတိတ္ဘ၀တစ္ခုမွာတုန္းက ေတာင္ေျခတစ္ခုမွာ သမင္အုပ္တစ္အုပ္ ေနၾကတယ္။ သမင္တစ္ေကာင္က သမင္မေလးတစ္ေကာင္ကုိ ျမတ္နုိးေတာ့ ဘယ္သြားသြား ေနာက္က တစ္ေကာက္ေကာက္လုိက္တာေပါ့။ တစ္ေန႔ေတာ့ ေတာင္ေအာက္ဆင္းျပီး အစာရွာဖုိ႔ သမင္မေလးအသြား သမင္ထီးက မေနနုိင္ဘူး။ ေနခဲ့လုိ႔ ေျပာတာေတာင္ မရဘူး။ အဲလုိနဲ႔ သြားလုိက္တာ တစ္ေနရာအေရာက္ မုဆုိးတစ္ေယာက္က သားေကာင္နံ႔ရေတာ့ ျခဳံကြယ္မွာ ပုန္းျပီးေစာင့္ေနပါတယ္။ သမင္မကလည္း သိတယ္။ လူနံ႔ရတယ္၊ အႏၱရာယ္ေတာ့ ေတြ႕ျပီေပါ့။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ကေန ကပ္လုိက္လာတဲ့ သမင္ထီးကုိ ေရွ႕ကသြားဖုိ႔ ေျပာေတာ့ သမင္ထီးကလည္း သမင္မေလးေျပာသလို ေရွ ႔ကေနသြားေပးပါသတဲ့။ အဲဒီမွာ မုဆုိးက ခ်က္ေကာင္းကုိေစာင့္ျပီး လွံနဲ႔ပစ္ေတာ့ ပြဲခ်င္းျပီးေသသြားပါတယ္။ သမင္မေလးကေတာ့ လန္႔ေျပးရင္း လြတ္သြားခဲ့ပါတယ္။
အဲဒါကုိ အဲဒီေတာထဲမွာ သစ္ပင္ေစာင့္နတ္ျဖစ္ေနတဲ့ ဘုရားေလာင္းက ျမင္ေတာ့ ညည္းတြားပါသတဲ့။ “အင္း..ဒင္းေသတာ အေမ့ေၾကာင့္လည္း မဟုတ္၊ အေဖ့ေၾကာင့္လဲမဟုတ္၊ ကာမတဏွာေၾကာင့္သာ ေသရတယ္။ ကာမဂုဏ္ဆုိတာ သုဂတိသြားမယ့္လမ္းေၾကာင္းကုိေတာင္ ျဖတ္ေတာက္ပစ္ေလ့ရွိတယ္။ မူမမွန္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးရွိတဲ့ အရပ္၊ အဲဒီလုိအမ်ိဳးသမီး ျခယ္လွယ္တဲ့အရပ္ေဒသဟာ စပ္ဆုပ္ဖြယ္ေကာင္းတယ္။ အဲဒီအမ်ိဳးသမီး အလုိကုိ လုိက္ေနရတဲ့ ေယာက်ာ္းေတြလည္း အတူတူပဲ..” လုိ႔ ဆုိျပီး ဂါထာေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ ဥဒါန္းက်ဴးလုိက္ပါတယ္တဲ့။
ဒီျမတ္စြာဘုရားေဟာထားတဲ့ ဇာတ္ေတာ္ပံုျပင္ေလးကို နည္းယူဆင္ျခင္ျပီး ညီငယ္၊ ညီမငယ္မ်ား (အကိုေတာ္၊ အမေတာ္မ်ား)လည္း အလြန္အကၽြံေတြ ႏွင့္ မ်က္ကန္းအခ်စ္မ်ိဳးေတြ မျဖစ္မိဖို႔ သတိေပးခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကို သူေတာ္ေကာင္းေတြက ခုန သစ္ပင္ေစာင့္နတ္လိုမ်ား ကဲ့ရဲ ့စကားေျပာၾကရင္ ရွက္ဖို႔မ်ား ေကာင္းေနမလားလို႔ပါ။
ထင္ရွားေအာင္လို႔ အခ်စ္ကိစၥကို အဓိကထား ဥပမာေပးလိုက္တာပါ။ တျခား အစားအေသာက္ကို အလြန္အက်ဴးျဖစ္တာေတြ၊ တီဗီ၊ ရုပ္ရွင္၊ သီခ်င္း၊ အင္တာနက္၊ ဂိမ္း၊ ေဘာလံုးပြဲ၊ ခ်ဲထီ စတာေတြမွာ အလြန္အက်ဴးျဖစ္တာေတြ၊ ေဆးလိပ္အရက္စတာေတြမွာ အလြန္အက်ဴးျဖစ္တာေတြ၊ အ၀တ္အစားႏွင့္ အလွျပင္ပစၥည္းေတြမွာ အလြန္အက်ဴးျဖစ္တာေတြ အားလံုးလည္း ဒီ စိတ္ကူးပံုေဖာ္မွားျခင္းမွာ အက်ဳံး၀င္ေနတာပါဘဲ။
(ဆက္ရန္)
ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ
၁၁၊ ၁၊ ၂၀၁၂။ (ဗုဒၶဟူးေန႔)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
ဒါလည္း ျပီးသြားအံုးမွာပါပဲေလ...
အခုတေလာ သတိရတိုင္း၊ အေၾကာင္းတစ္ခုခုတိုက္ဆိုင္ ၾကံဳၾကိဳက္မိတိုင္း စိတ္ထဲက ရြတ္မိတဲ့ စာေၾကာင္းေလးတစ္ေၾကာင္း ရွိေနတယ္။ အဲဒါ ဂုဏ္ေတာ္ေတြလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ဂါထာေတြလည္း မဟုတ္ဘူး။ အဂၤလိပ္စာနဲ ႔ ၀ါက်တိုေလးပါ။ "This, too, will pass." တဲ့။
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ဘုရင္ၾကီးတစ္ပါးရွိသတဲ့.....။
Once a king called upon all of his wise men and asked them, He became silent. His face went through a total change -from the egoist he moved to a state of utter humbleness.
If this too is going to pass, it is not yours. The defeat was not yours, the victory is not yours.
ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ရဲ ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျပန္ေတြးၾကည့္မိရင္ ဘ၀မွာ ေပ်ာ္စရာေတြ၊ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာေတြလည္း အမ်ားၾကီးၾကံဳဖူးခဲ့သလို၊ စိတ္ညစ္စရာေတြ၊ ၀မ္းနည္းစိတ္ပ်က္စရာေတြလည္း ၾကံဳလာခဲ့ရတာ ဒုႏွင့္ေဒးပါဘဲ။ ဒါေတာင္ အခုအသက္အရြယ္ႏွင့္မို႔လို႔ ဒီေလာက္ပဲရွိေသးတာ။ တကယ္လို႔ အသက္ေနာက္ထပ္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထပ္အသက္ရွင္ေနခြင့္ ရအံုးမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ အသစ္အသစ္ေသာ အေတြ႔အၾကံဳေတြ၊ ခံစားမႈေတြ တစ္ပံုုတစ္ပင္ၾကီး ထပ္ရဖို႔ရွိေနေသးတယ္။
ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တိုင္းကို ေသေသခ်ာခ်ာသတိထားၾကည့္ရင္ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာေတာ့ အဲဒီကိစၥေလာက္ အေရးၾကီးတာ၊ ေသေရးရွင္ေရးျဖစ္တာ မရွိေတာ့သလိုပါဘဲ။ ေနာက္ေတာ့လည္း ဒီအျဖစ္အပ်က္က ျပီးဆံုးသြားျပီး ေနာက္ထပ္အသစ္ ေနာက္ထပ္အသစ္ေတြက သူ႔လိုပဲ အေရးၾကီးေန၊ ေသေရးရွင္ေရးျဖစ္ေနျပန္တာပါဘဲ။ ေသခ်ာတာေတာ့ ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရသမွ်အျဖစ္အပ်က္တိုင္းက ျပီးေတာ့လည္း ျပီးသြားခဲ့တာပါပဲေလ။ ေနာင္ၾကံဳေတြ႔အံုးမယ့္ အျဖစ္အပ်က္ေတြကလည္း ဒီနည္းအတိုင္းပဲ လာၾကအံုးမွာပါဘဲ။
ဒီေတာ့ ဘာကိုမ်ား အသည္းအသန္ ဖက္တြယ္လို႔ ေနခ်င္စရာ ရွိအံုးမွာလဲ။
ဘာကိုမ်ား ခါးခါးသီးသီး လက္မခံႏိုင္ေအာင္ ျငင္းဆန္ေနစရာ လိုအံုးမွာလဲ။
ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္ေနတာလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
၀မ္းနည္းစိတ္ညစ္ေနတာလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
အဆင္ေျပေနတာလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
အဆင္မေျပျဖစ္ေနတာလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ရင္ခုန္္ေနရတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
တမ္းတမ္းတတ သတိရေနတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
သူရွိမွ (ဒါေလးရွိမွ) ျပည့္စံုမွာပါေလ ဆိုတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ခါးခါးသီးသီး ျဖစ္ေနရတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
တက္ၾကြလန္းဆန္းေနတာလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ျငီးေငြ႔စိတ္ကုန္ျဖစ္ေနတာလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
စိတ္ပူစိုးရိမ္ေနရတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ဒီလိုလုပ္ခဲ့မိရင္ အေကာင္းသားလို႔ မခ်င့္မရဲျဖစ္ေနတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
သို႔ေလာ သို႔ေလာ အေတြးေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ခ်ီးမႊမ္းေနၾကတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ကဲ့ရဲ ႔ေနၾကတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ငါ့လိုလူကိုမ်ား ရာရာစစ လို႔ ျဖစ္ေနတာလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ငါ့က်မွ ဘာေၾကာင့္ဒီလို ျဖစ္ေနရတယ္ ဆိုတာလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ငါရွိမွ ျဖစ္မွာပါေလ ဆိုတာမ်ိဳးေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ငါရွိေနဖို႔ မလိုပါဘူးေလ ဆိုတာမ်ိဳးေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
တရားႏွလံုးသြင္းရင္း မခံသာတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
တရားႏွလံုးသြင္းရင္း ေကာင္းမွေကာင္း ျဖစ္ေနတာေတြလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပဲ။
ေနာက္ဆံုး ဘယ္လိုမွ မျပီးေသးရင္ေတာင္ ေသရင္ေတာ့ အလိုလို အားလံုးျပီးသြားမွာပါပဲ။
အခု ဒီစာကို ဖတ္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြလည္း စာကိုဖတ္ရင္းက ခံစားမႈေပါင္းမ်ားစြားႏွင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး စဥ္းစားေနမိမွာပါပဲ။ ဒါလည္း အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပါပဲ။
အားလံုး... အားလံုးဟာ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ျပီးသြားမွာပါပဲေလ....။
ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ
9.1.12 (Mon.)
(အဂၤလိပ္ပံုျပင္ကို အင္တာနက္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

