တခ်ိဳ ႔ေတြက တရားအားထုတ္တာကို Deadline သတ္မွတ္ျပီး ဘယ္ႏွစ္ခုႏွစ္မွာ ဘာျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္မယ္။ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း ဘာျဖစ္ရမယ္။ ဒီႏွစ္မကုန္ခင္ အရိယာျဖစ္ရမယ္ စသျဖင့္ေပါ့။
အဲဒါပုဂၢိဳလ္ေတြ စိတ္ထဲမွာ တရားရွာတာကို ေလာကီစီးပြားရွာသလိုမ်ိဳး၊ ပညာရပ္တစ္ခုခု ဆည္းပူးသလိုမ်ိဳး၊ သင္တန္းတစ္ခုခုတက္သလိုမ်ိဳး
တခါတုန္းက ဆရာၾကီးဦးဂိုအင္ကာရဲ ႔ တရား seminar တစ္ခုသြားတက္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ ေယာဂီတစ္ေယာက္က ထေမးတယ္။ သူ အခု ဥဒယဗၺယဉာဏ္ကို ရေနပါျပီ။ အဲဒါ ဘဂၤဉာဏ္ရေအာင္ ဘယ္လို အားထုတ္ရမလဲ လို႔ ေမးတယ္။ ဆရာၾကီးက သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဆိုတဲ့ သိကၡာသံုးပါးမွာ သီလႏွင့္ သမာဓိက ကိုယ္ကျဖည့္ဆည္းအားထုတ္ရမယ့
ေကာင္းတာေတာ့ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသံုးပါးကို ၾကည္ညိဳပူေဇာ္တဲ့ေနရာမွာပဲျ
ရတနာသံုးပါး ၾကည္ညိဳတာ ကုသိုလ္ရလို႔ ပူေဇာ္ေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ တကယ္ ရတနာသံုးပါးရဲ ႔ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို သိျမင္ျပီး ခ်စ္တဲ့စိတ္ႏွင့္ ပူေဇာ္ခ်င္လြန္းလို႔ကို ပူေဇာ္တယ္ဆိုတဲ့စိတ္မ်ိဳးက ပိုေကာင္းပါတယ္။ တကယ္လို႔ ဘုရားကိုပူေဇာ္လို႔၊ ရတနာသံုးပါးကို ပူေဇာ္လို႔ ကိုယ့္အသက္ေသရမယ္၊ ရာထူးစည္းစိမ္ ယုတ္ေလ ွ်ာ့မယ္၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ႏွင့္ မိသားစုေတြအေပၚ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြက်ေရာက္မယ္လို
တခ်ိဳ ႔ေတြ ပ႒ာန္းရြတ္ရင္ အိမ္ေစာင့္နတ္က မၾကိဳက္လို႔ မရြတ္သင့္ဘူးလို႔ေျပာတယ္။ ဒီလိုအခါမ်ိဳးမွာ အိမ္ေစာင့္နတ္စိတ္ေက်နပ္ေအာ
တခ်ိဳ ႔က အိမ္မွာ ေက်ာက္ဆင္းတုမပူေဇာ္ေကာင္းဘ
သီလမထိန္းရင္ ငရဲက်မယ္၊ ေနာက္ဘ၀ ယုတ္ညံ့တဲ့ ဘ၀ေတြ ရတတ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ သီလကို ငရဲက်မွာစိုးလို႔၊ ယုတ္ညံ့တဲ့ဘ၀ကို ေရာက္မွာစိုးလို႔ထိမ္းမွာလာ
ဒါနလုပ္ရင္ ခ်မ္းသာတယ္လို႔ေျပာတယ္။ ကိုယ္ခ်မ္းသာဖို႔ကို ေတာင့္တျပီး ဒါနလုပ္မွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ဒါနျပဳလုိက္တဲ့ တျခားသူရဲ ႔ အဆင္ေျပ၊ ခ်မ္းသာသြားမႈကို ေရွးရႈျပီးလုပ္မွာလား။
တကယ္တမ္း တရားအားထုတ္တာဟာ ဘာမွ အက်ိဳးမျဖစ္ပါဘူး။ ခႏၶာကိုယ္ ပင္ပန္းတာပဲ အဖက္တင္တယ္။ အဲဒါလုပ္မယ့္အစား တျခား တစ္ခုခုလုပ္တာက ပိုအက်ိုဳးရွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္ေလးစားရတဲ့သူ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေျပာလာခဲ့ရင္ ကိုယ္လက္ရွိ တရားအားထုတ္ေနတာကို ရပ္ပစ္လိုက္မလား။
တရားအားထုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ထဲမွာ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့အလုပ္မို႔လို႔ သည္းခံေအာင့္အီးျပီး လုပ္ေနရတာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္တအားသေဘာက် လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္တစ္ခုကုိ လုပ္ေနရတာမို႔လို႔ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ စိတ္မ်ိဳးႏွင့္ စိတ္၀င္တစားအားထုတ္ေနတာလား ဆိုတာကို တရားအားထုတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း၊ တရားမွတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း ကိုယ့္စိတ္ကို ျပန္ေမးၾကည့္သင့္တယ္။
တရားအားထုတ္လို႔ ဘာမွျဖစ္မလာလည္း ရတယ္။ အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး။ ငါလုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ကိုလုပ္ေနရတာမို႔လို႔ ေက်နပ္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဆက္လုပ္မယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနလား။
ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက တရားတစ္ပုဒ္ထဲမွာ မိန္႔ဖူးသလို “ငါ ဒီအလုပ္ကို ခ်စ္လို႔၊ ေက်နပ္သေဘာက်လို႔ လုပ္ခ်င္လို႔ကို လုပ္တာ။ ဒီဘ၀လည္း ေသတဲ့အထိ ဒီအလုပ္ကို လုပ္ေနမယ္။ ဒီဘ၀လုပ္လို႔ မျပီးလည္း ေနာက္ဘ၀ဆက္လုပ္မယ္။” ဆိုတဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳးႏွင့္ တရားကို ဘယ္ႏွစ္မွာ ဘာျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္မယ္၊ မေသခင္မွာ ဘာျဖစ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳး ဒီႏွစ္ခုမွာ ဘယ္တစ္ခုက ကိုယ့္အတၱကို ေလ ွ်ာ့က်ေစမလဲ။ စိတ္တင္းက်ပ္မႈ၊ စိတ္ဖိစီးမႈနည္းေစမလဲ။
က်ိန္းေသတာေတာ့ “ငါ” ႏွင့္ ဦးစီးျပီး လုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြဟာ ေလာကီနယ္ႏွင့္ တရားဘက္မွာဆိုရင္ သမထနယ္အထိေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈရေကာင္းရႏိုင္ေပ
အၾကံေပးခ်င္တာေတာ့ တရားအားထုတ္ခ်င္တဲ့စိတ္ျဖစ္
အဲဒါပုဂၢိဳလ္ေတြ စိတ္ထဲမွာ တရားရွာတာကို ေလာကီစီးပြားရွာသလိုမ်ိဳး၊ ပညာရပ္တစ္ခုခု ဆည္းပူးသလိုမ်ိဳး၊ သင္တန္းတစ္ခုခုတက္သလိုမ်ိဳး
တခါတုန္းက ဆရာၾကီးဦးဂိုအင္ကာရဲ ႔ တရား seminar တစ္ခုသြားတက္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ ေယာဂီတစ္ေယာက္က ထေမးတယ္။ သူ အခု ဥဒယဗၺယဉာဏ္ကို ရေနပါျပီ။ အဲဒါ ဘဂၤဉာဏ္ရေအာင္ ဘယ္လို အားထုတ္ရမလဲ လို႔ ေမးတယ္။ ဆရာၾကီးက သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဆိုတဲ့ သိကၡာသံုးပါးမွာ သီလႏွင့္ သမာဓိက ကိုယ္ကျဖည့္ဆည္းအားထုတ္ရမယ့
ေကာင္းတာေတာ့ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသံုးပါးကို ၾကည္ညိဳပူေဇာ္တဲ့ေနရာမွာပဲျ
ရတနာသံုးပါး ၾကည္ညိဳတာ ကုသိုလ္ရလို႔ ပူေဇာ္ေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ တကယ္ ရတနာသံုးပါးရဲ ႔ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို သိျမင္ျပီး ခ်စ္တဲ့စိတ္ႏွင့္ ပူေဇာ္ခ်င္လြန္းလို႔ကို ပူေဇာ္တယ္ဆိုတဲ့စိတ္မ်ိဳးက ပိုေကာင္းပါတယ္။ တကယ္လို႔ ဘုရားကိုပူေဇာ္လို႔၊ ရတနာသံုးပါးကို ပူေဇာ္လို႔ ကိုယ့္အသက္ေသရမယ္၊ ရာထူးစည္းစိမ္ ယုတ္ေလ ွ်ာ့မယ္၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ႏွင့္ မိသားစုေတြအေပၚ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြက်ေရာက္မယ္လို
တခ်ိဳ ႔ေတြ ပ႒ာန္းရြတ္ရင္ အိမ္ေစာင့္နတ္က မၾကိဳက္လို႔ မရြတ္သင့္ဘူးလို႔ေျပာတယ္။ ဒီလိုအခါမ်ိဳးမွာ အိမ္ေစာင့္နတ္စိတ္ေက်နပ္ေအာ
တခ်ိဳ ႔က အိမ္မွာ ေက်ာက္ဆင္းတုမပူေဇာ္ေကာင္းဘ
သီလမထိန္းရင္ ငရဲက်မယ္၊ ေနာက္ဘ၀ ယုတ္ညံ့တဲ့ ဘ၀ေတြ ရတတ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ သီလကို ငရဲက်မွာစိုးလို႔၊ ယုတ္ညံ့တဲ့ဘ၀ကို ေရာက္မွာစိုးလို႔ထိမ္းမွာလာ
ဒါနလုပ္ရင္ ခ်မ္းသာတယ္လို႔ေျပာတယ္။ ကိုယ္ခ်မ္းသာဖို႔ကို ေတာင့္တျပီး ဒါနလုပ္မွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ဒါနျပဳလုိက္တဲ့ တျခားသူရဲ ႔ အဆင္ေျပ၊ ခ်မ္းသာသြားမႈကို ေရွးရႈျပီးလုပ္မွာလား။
တကယ္တမ္း တရားအားထုတ္တာဟာ ဘာမွ အက်ိဳးမျဖစ္ပါဘူး။ ခႏၶာကိုယ္ ပင္ပန္းတာပဲ အဖက္တင္တယ္။ အဲဒါလုပ္မယ့္အစား တျခား တစ္ခုခုလုပ္တာက ပိုအက်ိုဳးရွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္ေလးစားရတဲ့သူ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေျပာလာခဲ့ရင္ ကိုယ္လက္ရွိ တရားအားထုတ္ေနတာကို ရပ္ပစ္လိုက္မလား။
တရားအားထုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ထဲမွာ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့အလုပ္မို႔လို႔ သည္းခံေအာင့္အီးျပီး လုပ္ေနရတာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္တအားသေဘာက် လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္တစ္ခုကုိ လုပ္ေနရတာမို႔လို႔ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ စိတ္မ်ိဳးႏွင့္ စိတ္၀င္တစားအားထုတ္ေနတာလား ဆိုတာကို တရားအားထုတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း၊ တရားမွတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း ကိုယ့္စိတ္ကို ျပန္ေမးၾကည့္သင့္တယ္။
တရားအားထုတ္လို႔ ဘာမွျဖစ္မလာလည္း ရတယ္။ အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး။ ငါလုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ကိုလုပ္ေနရတာမို႔လို႔ ေက်နပ္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဆက္လုပ္မယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနလား။
ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက တရားတစ္ပုဒ္ထဲမွာ မိန္႔ဖူးသလို “ငါ ဒီအလုပ္ကို ခ်စ္လို႔၊ ေက်နပ္သေဘာက်လို႔ လုပ္ခ်င္လို႔ကို လုပ္တာ။ ဒီဘ၀လည္း ေသတဲ့အထိ ဒီအလုပ္ကို လုပ္ေနမယ္။ ဒီဘ၀လုပ္လို႔ မျပီးလည္း ေနာက္ဘ၀ဆက္လုပ္မယ္။” ဆိုတဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳးႏွင့္ တရားကို ဘယ္ႏွစ္မွာ ဘာျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္မယ္၊ မေသခင္မွာ ဘာျဖစ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳး ဒီႏွစ္ခုမွာ ဘယ္တစ္ခုက ကိုယ့္အတၱကို ေလ ွ်ာ့က်ေစမလဲ။ စိတ္တင္းက်ပ္မႈ၊ စိတ္ဖိစီးမႈနည္းေစမလဲ။
က်ိန္းေသတာေတာ့ “ငါ” ႏွင့္ ဦးစီးျပီး လုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြဟာ ေလာကီနယ္ႏွင့္ တရားဘက္မွာဆိုရင္ သမထနယ္အထိေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈရေကာင္းရႏိုင္ေပ
အၾကံေပးခ်င္တာေတာ့ တရားအားထုတ္ခ်င္တဲ့စိတ္ျဖစ္
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္
