We are what we consume!

ဇင္ဘုန္းေတာ္ၾကီး Thich Nhat Hanh က ေျပာဖူးတယ္။

“လူေတြသာ တကယ္လို႔မ်ား သူတို႔ေန႔စဥ္စားသံုးေနၾကတဲ့အသား၊ ငါး ေတြရဲ ႔ စားသံုးမႈရာခိုင္ႏႈန္းကို ၅၀ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္အထိ ေလ ွ်ာ့ခ်လိုက္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ မိမိတို႔ကိုုယ္တိုင္အတြက္ႏွင့္ ကမၻာေလာကအတြက္ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာႏွင့္ ကရုုဏာတရားကို ျပသလိုုက္တာပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္” တဲ့။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကေတာ့ အသား၊ ငါး မစားဖို႔၊ သက္သတ္လြတ္စားဖို႔ ေျပာလာတဲ့ ရွင္ေဒ၀ဒတ္ရဲ ႔ ဆႏၵကို မလိုက္ေလ်ာခဲ့ပဲ ျငင္းပယ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဆြမ္းခံျပီး ၀မ္းေရးကိစၥကို ေျဖရွင္းၾကရတဲ့ ရဟန္း၊ သံဃာေတာ္ေတြအေနႏွင့္ ဒီကိစၥဟာ ေရရွည္မွာ အခက္အခဲ ျဖစ္လာမွာကို ၾကိဳျမင္ခဲ့လို႔ပဲျဖစ္တယ္။ ေနာက္ သံသရာက ထြက္ေျမာက္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကရာမွာ မွီ၀ဲရတဲ့ အစားအေသာက္က အဓိကမက်ပဲ၊ ဒီအစားအေသာက္ကိုု မွီျပီးျဖစ္တဲ့ ရသတဏွာ ကိေလသာကို ပယ္သတ္ႏိုင္ဖို႔က ပိုျပီး အဓိကက်တာလည္း အေၾကာင္းတစ္ခုုပါပဲ။ ဒီေတာ့ ရဟန္းေတြအတြက္ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ကို အယုုတ္အလတ္အျမတ္မေရြး ဆြမ္းခံလို႔ ရသမ ွ်နဲ႕ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ျပီး ဆြမ္းကိစၥကိုု ျပီးစီးေစေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ရဲ ႔ အဆံုုးအမကို လိုက္နာၾကတဲ့ လူ၀တ္ေၾကာင္သာ၀ကေတြ အေနနဲ႕လည္း ဒီလမ္းစဥ္အတိုုင္းပဲ အစားအေသာက္ႏွင့္ ပတ္သက္လာရင္ ရသတဏွာကို အေၾကာင္းျပဳမမွီ၀ဲပဲ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲတဲ့ စိတ္အေျခခံႏွင့္ မွီ၀ဲသံုးေဆာင္ႏိုင္ၾကမွသာလ ွ်င္ ဘုရားရွင္ အလိုုေတာ္က် ျဖစ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ သာမန္လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြအတြက္ ထည့္စဥ္းစားဖို႔ေကာင္းတာတစ္ခုရွိေနပါတယ္။ မိမိတို႔ရဲ ႔ရသတဏွာကိေလသာ ေခါင္းပါးေရးအတြက္ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္တတ္တဲ့ စိတ္အေျခခံႏွင့္ အစားအစာကို မွီ၀ဲစားေသာက္ရမွာ ျဖစ္သလို၊ အျခားတစ္ဘက္ကလည္း မိမိရဲ ႔ အသက္ရွင္ေနထိုင္ရပ္တည္ဖို႔အတြက္ တိရစၦာန္အခ်ိဳ ႔ရဲ ႔ အသက္ႏွင့္ ဘ၀ေတြ စေတးေပးေနၾကရတာကိုု သတိထားမိဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။

မိမိတို႔ အစာအဟာရျဖည့္တင္းဖိုု႔အတြက္ ကမၻာႏွင့္အ၀ွမ္းမွာ ေန႔စဥ္ တိရစၦာန္ေတြ သိန္းႏွင့္ခ်ီျပီး အသက္ဆံုုးရံႈးေနၾကရပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား လူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီက မိမိတို႔ ေန႔စဥ္စားသံုးေနတဲ့ အသား၊ ငါး စားသံုးႏႈန္းကို တတ္ႏိုင္သေလာက္မ်ား ေလ ွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုုရင္ တိရစၦာန္ေတြရဲ ႔ အသက္ရွင္သန္မႈကို တစ္ဘက္တစ္လမ္းကေန အားေပးကူညီရာေရာက္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဇီ၀ိတဒါန လုပ္လိုက္သလို ျဖစ္သြားမွာပါ။

အစားအေသာက္တစ္ခုတည္းတင္ မဟုုတ္ပါဘူး။ အ၀တ္အစားေတြ၊ ပိုုက္ဆံအိတ္၊ ဖိနပ္၊ ခါးပတ္၊ ဇိမ္ခံပစၥည္းေတြ ႏွင့္ တျခားလူ ႔အသံုုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြမွာ အသံုုးျပဳေနတဲ့ တိရစၦာန္ေတြရဲ ႔ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းေတြႏွင့္ တန္ဆာဆင္ထားတဲ့ ပစၥည္းေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ မသံုုးပဲ၊ သံုးစြဲမႈရာခိုင္ႏႈန္းကို ေလ ွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ဒါဟာလည္း သူတိုု႔ေတြရဲ ႔ အသက္ကို တစ္ဘက္တစ္လမ္းက ကယ္တင္လိုက္တာ ျဖစ္သြားမွာပါပဲ။

တကယ္ေတာ့ ဒီကမၻာေပၚမွာ လူ၊ တိရစၦာန္၊ ေတာေတာင္ေရေျမ၊ ႏွင့္ ဓါတ္သတၱဳပစၥည္းေတြဟာ တစ္ခုုႏွင့္တစ္ခုု ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္ျပီး ကိုင္းကၽြန္းမွီ၊ ကၽြန္းကိုင္းမွီပံုုစံႏွင့္ တည္ရွိေနၾကရတာပါ။ တစ္ခုုခုုက အလြန္အကၽြံ ပ်က္စီးဆံုုးရံႈးရျပီဆိုုရင္ ဟန္ခ်က္ညီမႈပ်က္ျပားျပီး အေႏွးနဲ႕ အျမန္ဆိုုသလိုု တျခား အရာေတြပါ လိုုက္ပါပ်က္စီးၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ေတာေတာင္ေရေျမသဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾကသလိုုပဲ၊ မိမိတိုု႔ႏွင့္ တစ္မိုုးတည္းေအာက္ အတူေန အသက္ရွင္သန္ေနၾကရတဲ့ လူေတြရဲ ႔ စားေသာက္ကုုန္ႏွင့္ လူသံုုးကုုန္ပစၥည္းျဖစ္ေနတဲ့ တိရစၦာန္မ်ိဳးစိတ္မ်ားကိုလည္း ေမတၱာ၊ ကရုုဏာစိတ္ႏွင့္ တတ္ႏိုုင္သေလာက္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သြားၾကပါစို႔လိုု႔ ဆႏၵမြန္ႏွင့္ တိုုက္တြန္းလိုုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

“သတိ”ကို အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ သႏၷိ႒ာန္ (၅) ခ်က္

*ပထမသႏၷိ႒ာန္*

သက္ရွိဘ၀မ်ား ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ကာ ပ်က္စီးဆံုုးရံႈးမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚခံစားၾကရသည့္ စိတ္ႏွလံုုး ဆင္းရဲပင္ပန္းမႈမ်ားကိုု အာရံုုျပဳရင္း ငါသည္ ကရုုဏာတရားကိုု ျပဳစုုပ်ိဳးေထာင္ျပီး ေနထိုုင္သြားပါမည္။

လူမ်ား၊ တိရစၦာန္မ်ား၊ သစ္ပင္မ်ားႏွင့္ ဓါတ္သတၱဳမ်ား၏ သက္ရွင္ေနထိုုင္မႈကိုုု ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ နည္းလမ္းမ်ားကို သင္ယူေလ့လာသြားပါမည္။

မိမိ၏ပတ္၀န္က်င္တြင္လည္းေကာင္း၊ အေတြးစိတ္ကူးထဲတြင္လည္းေကာင္း၊ ဘ၀ရွင္သန္ေနခ်ိန္ တေလ ွ်ာက္လံုုုုးတြင္လည္းေကာင္း ငါသည္ မည္သည့္သက္ရွိကိုုမွ မသတ္ျဖတ္မိဖိုု႔္၊ တျခားတစ္ေယာက္ေယာက္က သတ္ျဖတ္ေနျခင္းကိုုုလည္း အားမေပးမိဖိုု႔၊ သူတစ္ပါးအသက္ သတ္ျဖတ္ေနျခင္းကိုု မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳ လ်စ္လ ွ်ဴရႈေနျခင္းမ်ိဳး မျပဳလုုပ္မိဖိုု႔ ဆံုုးျဖတ္ခ်က္ခ်ကာ ေစာင့္ထိန္းေနထိုုင္သြားပါမည္။

*ဒုုတိယသႏၷိ႒ာန္*

မတရားမႈ၊ အဂတိလိုုက္စားမႈ၊ ခိုုးမႈ၊ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚခံစားၾကရသည့္ စိတ္ႏွလံုုး ဆင္းရဲပင္ပန္းမႈမ်ားကိုု အာရံုုျပဳရင္း ငါသည္ ေမတၱာတရားကိုု ျပဳစုုပ်ိဳးေထာင္ျပီး ေနထိုုင္သြားပါမည္။

လူမ်ား၊ တိရစၦာန္မ်ား၊ သစ္ပင္မ်ား ႏွင့္ ဓါတ္သတၱဳမ်ား ခ်မ္းသာစြာ အသက္ရွင္္ေနထိုုင္ႏိုင္ဖိုု႔ အတြက္ နည္းလမ္းမ်ားကို သင္ယူေလ့လာသြားပါမည္။

တကယ္လိုအပ္ေနၾကသူမ်ားအတြက္ ငါ၏အခ်ိန္၊ စြမ္းအားႏွင့္ ပိုုင္ဆိုုင္သည့္ ့ပစၥည္းဥစၥာအရင္းအျမစ္မ်ားကိုု ခြဲျခမ္းေ၀မ ွ်ရင္း စြန္႔ၾကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းတတ္သည့္ အေလ့အက်င့္ကိုု ျပဳစုုပ်ိဳးေထာင္ယူပါမည္။

ငါသည္ သူမ်ားပိုုုုင္ဆိုုင္သည့့္ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကိုုုု မခိုုးယူမိဖိုု႔၊ မိမိပိုုင္ျဖစ္ေအာင္ မၾကိဳးစားမိဖိုု႔ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ၾကိဳးစားေစာင့္ထိန္းပါမည္။

တျခားသူမ်ားပိုုုုင္ဆိုုင္ေသာ အရာရာတိုင္းကိုု ေလးစားတန္ဖိုုးထားပါမည္။
ဆင္းရဲဒုုကၡေရာက္ေနၾကသူမ်ားႏွင့္ တျခားေသာသက္ရွိမ်ိဳးႏြယ္စုုမ်ား အေပၚမွ မတရားအက်ိဳးအျမတ္ရွာၾကသူမ်ားကို တတ္စြမ္းသမ ွ် တားဆီးကာကြယ္သြားပါမည္။

*တတိယသႏၷိ႒ာန္*

ကာမဂုုဏ္အာရံုုမ်ား၌ လြဲမွားစြာလိုုက္စားမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚခံစားၾကရသည့္ စိတ္ႏွလံုုး မခ်မ္းေျမ့မႈမ်ားကိုု အာရံုုျပဳရင္း မိမိကိုုယ္မိမိ တာ၀န္ယူတတ္သည့္ အေလ့အက်င့္ကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ယူပါမည္။

လူတစ္ေယာက္စီတိုုင္း၊ ဇနီးေမာင္ႏွံတိုုင္း၊ ခ်စ္သူစံုုတြဲတိုုင္း၊ မိသားစုုတိုုင္း၊ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းတိုုင္း၏ စိတ္ပိုုင္းဆိုုင္ရာလံုုျခံဳမႈႏွင့္ ျပည့္စံုုေကာင္းမြန္မႈအတြက္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုုင္မည့္ နည္းလမ္းမ်ားကိုု သင္ယူေလ့လာပါမည္။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမပါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အနာဂတ္အတြက္ အာမခံမႈ၊ တာ၀န္ယူႏိုင္မႈတစ္ခုုခုု မေပးႏိုင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္အား ခႏၶာကိုုယ္ခ်င္း ႏွီးႏႊယ္စပ္ယွက္ျခင္းကို မျပဳလုပ္ပဲ ေရွာင္ၾကဥ္ပါမည္။

မိမိႏွင့္ တျခားသူတို႔၏ ေပ်ာ္ရႊင္စိတ္ခ်မ္းသာမႈကိုု ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သည့္အေနျဖင့္ မိမိကိုုယ္တိုုင္ကေပးထားေသာကတိက၀တ္ႏွင့္ တျခားသူက မိမိအားေပးထားေသာ ကတိက၀တ္မ်ားကို ေလးစားတန္ဖိုုးထားပါမည္။

ကေလးသူငယ္မ်ား လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေႏွာက္ယွက္ေစာ္ကားခံေနရမႈမ်ားႏွင့္ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွင့္ မိသားစုုမ်ား လိင္ပိုုင္းဆိုုင္ရာေစာ္ကားခံရမႈကိုုအေၾကာင္းျပဳျပီး ျပိဳကြဲပ်က္စီးသြားၾကရျခင္းမ်ားကိုု မိမိကိုုုုယ္စြမ္းဉာဏ္စြမ္းရွိသေလာက္ အစြမ္းကုုန္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သြားပါမည္္။

*စတုုတၳသႏၷိ႒ာန္*

သတိမမူပဲ စကားကိုု ျပီးစလြယ္ေျပာျခင္းႏွင့္ တျခားသူမ်ားက ေျပာလာသည့္စကားကိုု စိတ္ရွည္စြာ နားေထာင္ေပးႏိုုင္သည့္ စြမ္းရည္မရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚခံစားၾကရသည့္ စိတ္ႏွလံုုး မေအးခ်မ္းမႈမ်ားကိုု အာရံုုျပဳရင္း ငါသည္ ႏွစ္လိုုဖြယ္ေကာင္းေသာ စကားကိုုသာ ေျပာဆိုုျခင္းႏွင့္ တပါးသူရဲ ႔ေျပာစကားကို ေသေသခ်ာခ်ာနားေထာင္ေပးတတ္သည့္ အေလ့အထကိုု ျပဳစုုပ်ိဳးေထာင္ျခင္းျဖင့္ တပါးသူ၏ စိတ္ခ်မ္းသာမႈႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုု ျဖစ္ေပၚေစျပီး ထိုုသူတိုု႔၏ စိတ္ႏွလံုုး သက္သာရာရမႈကိုု အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစပါမည္။

စကားလံုုးမ်ားသည္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုုေသာ္လည္းေကာင္း၊ စိတ္မခ်မ္းေျမ့မႈကိုုေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ေစတတ္သည္ဆိုုသည့္အခ်က္ကို သိရွိနားလည္ထားျပီး ငါသည္ မွန္ကန္သည့္စကား၊ မိမိကိုုယ္ကိုု ယံုုၾကည္စိတ္ခ်မႈ၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈႏွင့္ ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုု ျဖစ္ေပၚေစတတ္ေသာစကားမ်ားကိုုုုသာ ေျပာဆိုုႏိုုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါမည္။

မေသခ်ာ မေရရာေသာ သတင္းစကားမ်ားကိုု ျဖန္႔ေ၀ျခင္း၊ ကိုုယ္တိုုင္တိတိက်က် မသိပဲ တစ္စံုုတစ္ဦး(သိုု႔) တစ္စံုုတစ္ရာအေပၚ၌ ေ၀ဖန္ျခင္း၊ ျပစ္တင္ရံႈ ့ခ်ျခင္းမ်ားကိုု မျပဳလုုပ္ပဲ ေရွာင္ၾကဥ္ပါမည္။

တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ စိတ္၀မ္းကြဲျပားေစမည့္ စကားမ်ိဳး၊ မိသားစုုမ်ား၊ အဖြဲ ့အစည္းမ်ား ျပိဳကြဲပ်က္စီးသြားေစႏိုုင္ေသာ စကားမ်ိဳးမ်ားကို ေျပာဆိုုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါမည္။

မည္မ ွ်ပင္ ေသးငယ္သည့္ အရာျဖစ္ပါေစ။ အခ်င္းခ်င္း ျပန္လည္သင့္ျမတ္မည့္ကိစၥမ်ိဳး၊ အခက္အခဲျပႆနာမ်ား ေျပလည္သြားေစႏိုုင္မည့္ ကိစၥမ်ိဳးမ်ားတြင္ မိမိ၏အစြမ္းအစမ်ားကိုု အကုုန္ထုုတ္သံုုးျပီး ကူညီေဆာင္ရြက္သြားပါမည္။

*ပဥၥမသႏၷိ႒ာန္*

သတိမထားပဲ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ စားေသာက္ေနထိုုင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚၾကရသည့္ စိတ္ႏွလံုုး ဆင္းရဲပင္ပန္းရမႈမ်ားကိုု အာရံုုျပဳရင္း ငါသည္ မိမိကိုုယ္တိုုင္အတြက္၊ မိမိ၏မိသားစုုႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္အသိုုင္းအ၀ိုုင္းအတြက္ စိတ္ေရာ၊ ကိုုယ္ေရာ က်န္းမာမႈကိုု တကယ္ျဖစ္ေစရန္ သတိျဖင့္ စားေသာက္ေနထိုုင္ျပဳမူသည့္အေလ့အထကို ေလ့က်င့္ပ်ိဳးေထာင္ယူပါမည္။

မိမိ၏စိတ္ႏွင့္ ခႏၶာကိုုယ္၊ မိမိ၏ မိသားစုုႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးအသိုုင္းအ၀ိုုင္း၏ စိတ္ႏွင့္ ခႏၶာကိုုုုယ္တို႔တြင္ က်န္းမာမႈ၊ ျငိမ္းခ်မ္းမႈႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုု ျဖစ္ေစႏိုုင္မည့္ အစားအေသာက္မ်ိဳးမ်ားကိုုသာ မွီ၀ဲစားေသာက္သြားပါမည္။

ငါသည္ အယ္လ္ကိုုေဟာပါသည့္ အရက္ႏွင့္ အျခားမူးယစ္ေစတတ္သည့္ အစားအစာပစၥည္းမ်ားကိုု မွီ၀ဲစားေသာက္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါမည္။

သတိခၽြတ္ယြင္းမႈကိုု ျဖစ္ေစတတ္ေသာ အစားအစာမ်ား၊ တီဗြီအစီအစဥ္မ်ား၊ ဗြီဒီယိုုမ်ား၊ မဂၢဇင္းမ်ား၊ စာအုုပ္မ်ား၊ ရုုပ္ရွင္မ်ား၊ အျပန္အလွန္စကားေျပာဆိုုျခင္းမ်ားကိုု မွီ၀ဲၾကည့္ရႈျခင္း၊ ေျပာဆိုျခင္း၊ စားေသာက္ျခင္းမ်ားမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါမည္။

ငါသည္ မိမိကိုုယ္တိုုင္ႏွင့္ မိမိပတ္၀န္းက်င္ရွိသူမ်ား၏ စိတ္၌ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ား၊ ေၾကာက္ရြံ ႔ေနမႈမ်ား၊ စိတ္ဆိုုးေဒါသထြက္ေနမႈမ်ားႏွင့္ စိတ္ရႈပ္ေထြးမႈမ်ား ေလ ွ်ာ့ပါးသည္ထက္ ေလ ွ်ာ့ပါးလာေစရန္ႏွင့္ ေကာင္းသည့္ဘက္သိုု႔ အသြင္ကူးေျပာင္းလာႏိုုင္ေစရန္္အတြက္ အျပစ္ကင္း၍ အက်ိဳးရွိမည့္ အစားအစာႏွင့္ အာရံုုမ်ားကိုသာ ၾကိဳးစား၍ ၾကည့္ရႈ၊ မွီ၀ဲသံုုးေဆာင္္သြားပါမည္။

TNH
The Art Of Mindfulness

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ စိတ္ၾကီးမ၀င္ၾကဖိုု႔

"ႏိုင္ငံၾကီးေတြမွာ ဗုုဒၶဘာသာလည္း မဟုတ္ဘူး။ တခ်ိဳ ႔မ်ား သူေဌးၾကီးေတြ တစ္ေန႔သံုးလိုက္တဲ့ အသံုးစရိတ္ဟာ ဒီျမန္မာႏိုင္ငံက သူေဌးေတြရဲ ႔ တစ္သက္သံုးစာေလာက္ ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ပစၥည္းရွိတဲ့သူေတြရဲ ႔ တစ္သက္လံုး သံုးေလာက္တဲ့ စည္းစိမ္ကို သူတိုု႔က တစ္ေန႔တည္း သံုးပစ္လိုက္တာပဲတဲ့။ ဒီေလာက္ေပါတယ္တဲ့။ ဒါ ဗုဒၶဘာသာ မဟုုတ္ဘူးတဲ့။ ျပီးေတာ့ ဗုုဒၶဘာသာႏိုုင္ငံဟာ အညံ့ဆံုုး ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။ သီဟိုဠ္တို႔၊ လာအိုုတိုု႔၊ ကေမၺာဒီးယားတို႔၊ ယိုုးဒယားတို႔၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတို႔။ ဒီဗုုဒၶဘာသာႏိုင္ငံကေလးေတြက လူေတြဟာ အညံ့ဆံုုး ျဖစ္ေနၾကတယ္တဲ့။ ဒါ ဘယ္ႏွယ့္ အဓိပၺါယ္တုုန္းတဲ့။

ဒါဟုုတ္တယ္။ စိတ္ထဲ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္စရာ။ ဘုုန္းၾကီးက ေျပာခ်င္လိုုက္တာ။ ဘုရားအေလာင္းပါရမီျဖည့္စဥ္တုုန္းက ဗုုဒၶဘာသာဘ၀ႏွင့္ ဘယ္ႏွစ္ဘ၀မ်ား ရွိခဲ့ဖူးတုုန္း။ ကဲ ဇာတ္ၾကီး (၁၀) ဘြဲ ႔ကိုု အၾကမ္းစား စဥ္းစားၾကစိုု႔။ ေတမိမင္း။ ဗုုဒၶဘာသာဘ၀မဟုုတ္ဘူး။ ဘုုန္းၾကီးမရွိဘူး။ မဟာဇနကမင္း။ ဗုုဒၶဘာသာမဟုုတ္ဘူး။ သူတိုု႔ကုုသိုုလ္ေတြ သူတို႔ ျပဳသြားတာပဲ။ မဟာဇနကမင္းကလည္း သူ႔ဖာသာ ကုုသိုုလ္ေတြ ျပဳသြားတာပဲ။ ေတမိမင္းကလည္း ကုုသိုုလ္ေတြျပဳ၊ ေတာေတြထြက္၊ တရားေတြက်င့္၊ စ်ာန္ရ။ ဗုုဒၶဘာသာ မဟုုတ္ဘူး။ သု၀ဏၰသ ွ်ံ။ ေတာထဲမွာ ေမတၱာႏွင့္ ေနရွာတာ။ ဗုုဒၶဘာသာ မဟုုတ္ဘူး။ မိဘလည္း ဗုုဒၶဘာသာ မဟုုတ္ဘူး။ ေနမိမင္းၾကီး။ နာရဒ ျဗဟၼာမင္းၾကီး။ ဗုုဒၶဘာသာ မဟုုတ္ဘူး။ ေ၀ႆႏၱရာမင္းၾကည့္ပါလား။ ဗုုဒၶဘာသာ ဟုုတ္ရဲ ႔လား။ ဘယ္ဘုုန္းၾကီးက တရားေဟာတုုန္း။ သူက ရေသ့ေတြ အလွဴေပးေနတာပဲ။ သူ႔ကိုု ဘယ္သူကမွ လာတရားမေဟာဘူး။

ဒီေတာ့ကာ လူေတြက ဗုုဒၶဘာသာေတြမွ ကုုသိုုလ္ကံျပဳတတ္တယ္။ ဗုုဒၶဘာသာမဟုုတ္ရင္ မျပဳတတ္ဘူးလိုု႔ဆိုုေတာ့ ဘုုရားအေလာင္းပါရမီျဖည့္ခဲ့တဲ့ဘ၀ေတြက ဗုုဒၶဘာသာမဟုုတ္တဲ့ ဘ၀ေတြခ်ည္းမ်ားတယ္။ ဘုုရားအေလာင္း ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္း ပါရမီျဖည့္စဥ္မွာ ႏွစ္က်ိပ္ေလးဆူသာ ဘုုရားပြင့္တယ္။ ဗုုဒၶဘာသာဆိုုတဲ့ ဘာသာဟာ ႏွစ္ဆယ့္ေလးခါသာ ေပၚခဲ့တယ္။ က်န္တဲ့ အခ်ိန္ေတြ ဗုုဒၶဘာသာေခတ္ကိုု မဟုုတ္ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအေတာအတြင္းမွာ ဘုုရားအေလာင္းေတြ ပါရမီျဖည့္ေတာ္မူလာလိုုက္ၾကတာ။ ဒီေတာ့ကာ ဒါေလးကိုု ပထမဆံုုး နားလည္ပါေလ။

ခုုနက သူေဌးၾကီးေတြ ဗုုဒၶဘာသာ မဟုုတ္ေပမယ့္ သူတိုု႔လည္း သူတိုု႔နည္း သူတိုု႔ဟန္ႏွင့္ လြန္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ေလရာ ဘ၀ေတြတုုန္းက ကုသိုုလ္ေတြရွိမွာေပါ့။ ေသခါနီးက်ေတာ့ နိမိတ္ေတြထင္မွာေပါ့။ နိမိတ္ေတြထင္တဲ့အခါက်ေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ကံေၾကာင့္ တခ်ိဳ ႔က ေပါမ်ားတဲ့ ႏိုုင္ငံမွာ သြားျပီးေတာ့ ပဋိသေႏၶေနၾကမယ္။ အေဖက သူေဌးေလ။ အေမက သူေဌးေလ။ သူတိုု႔က်ေတာ့ သူေဌးေလ။ ဘာေျပာစရာရွိလဲ။ ဗုုဒၶဘာသာႏွင့္ ဘာဆိုုင္လဲ။ ဗုုဒၶဘာသာ ျဖစ္တာ မျဖစ္တာႏွင့္ ဘာမွမဆိုုင္ဘူး။ အေဖသူေဌး၊ အေမသူေဌးႏွင့္သာဆိုုင္တယ္။ ႏိုုင္ငံၾကီးႏွင့္သာဆိုင္တယ္။ အဲလိုႏွင့္ သူတိုု႔ သံုုးလိုု ႔မကုုန္ႏိုုင္ေအာင္ေပါၾကတယ္။ သံုုးလို႔မကုုန္ႏိုုင္ေအာင္ေပါေတာ့ကာ ဒီလူေတြက သံုုးခ်ည္းပစ္ေနလားဆိုုေတာ့ ဒီလူေတြက ေဆးရံုုေတြတည္ေဆာက္ၾကတယ္။ သူတိုု႔ပိုုက္ဆံေၾကာင့္ ဆင္းရဲတဲ့သူေတြ က်န္းမာခ်မ္းသာေစခ်င္တဲ့ ေမတၱာ၊ ကရုုဏာၾကီးမားလိုုက္တာ။ ထူးထူးျခားျခားစာသင္ႏိုုင္ေအာင္လိုု႔ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ေထာက္ပံ့ေပးေနတယ္။ မရွိဆင္းရဲတဲ့သူေတြအတြက္ ၾကက္ေျခနီအသင္းဆိုုျပီးေတာ့ ေငြေတြထည့္ျပီး ေထာက္ပံ့ေပးေနၾကတယ္။ ေဆးရံုုေတြေဆာက္တယ္။ စာသင္ေက်ာင္းေတြတည္တယ္။ မရွိဆင္းရဲတဲ့သူေတြ ၾကီးပြားေအာင္လိုု႔ ႏိုုင္ငံေတြကိုု ေထာက္ပံ့ေပးေနတယ္။ နည္းတဲ့သတၱိေတြလား၊ နည္းတဲ့ကံေတြလား။ ဒီလူေတြက ေရွ ႔ကိုု တက္ၾကပါအံုုးမယ္။ ေရွ ႔ကိုု တိုုးၾကပါအံုုးမယ္။ အကယ္၍မ်ား အရိေမေတၱယ်ဘုုရားလက္ထက္မွာ သူတိုု႔ေတြက လူ႔အျဖစ္ႏွင့္ဆိုုလိုု႔ရွိရင္ ဘုုရားဆီေရာက္ၾကပါအံုုးမယ္။ ဘုုရားဆီေရာက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဘုုရားဆီက သစၥာေလးပါးတရားကိုု နာၾကားၾကရပါအံုုးမယ္။ ဒီလူေတြ၊ ဒီဉာဏ္ရွိတဲ့လူေတြ။ ဒီေတာ့ကာ ကၽြတ္တမ္း၀င္ခ်င္ရင္လည္း ၀င္သြားမယ္။ ဒါမွမဟုုတ္ ေနာက္ဘုုရားလက္ထက္ ကၽြတ္တမ္း၀င္ဖိုု႔ အေထာက္အပံ့ေကာင္းေကာင္းၾကီး ရသြားၾကပါမယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဗုုဒၶဘာသာ၊ ဗုုဒၶဘာသာဆိုုျပီးေတာ့ စိတ္ၾကီး၀င္မေနၾကပါနဲ႔။ ေကာင္းေကာင္းေနၾကဖိုု႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဗုုဒၶဘာသာဆုုိျပီးေတာ့ အမွတ္တမဲ့ႏွင့္ ေနလိုု႔ရွိရင္ေတာ့ တျခားကလူေတြက ဘုုန္းၾကီးတိုု႔အေပၚ ေက်ာ္ျပီးရင္းေက်ာ္ရင္း၊ ေက်ာ္ျပီးရင္းေက်ာ္ရင္း ျဖစ္သြားၾကပါလိမ့္မယ္။ ႏိုုင္ငံငယ္ကေလးေတြမွာ ဗုုဒၶဘာသာျဖစ္ေနရတာကေတာ့ ႏိုုင္ငံငယ္ကေလးေတြမွာ စားစရာေလးေတြရွိတယ္။ ဘုုန္းၾကီးေတြက စားစရာကိုုမွီျပီးေတာ့ ဘုုန္းၾကီးေတြျဖစ္ရတယ္။ အဲဒီဘုုန္းၾကီးေတြက ေဟာေျပာျပီးေပးေတာ့မွ သူတိုု႔ေတြက အသိဉာဏ္ေတြရင့္က်က္ျပီးေတာ့ လာခဲ့တယ္။ နဂိုတုုန္းက ျမန္မာႏိုုင္ငံရဲ ႔အသိဉာဏ္ဟာ မွန္းျပီးေတာ့ ၾကည့္စမ္း။ အရည္းၾကီးေတြကိုု လက္ခံျပီးေနကတည္းကိုုက ျမန္မာႏိုုင္ငံရဲ ႔အသိဉာဏ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ည့ံေနတုန္း။ အရည္းၾကီးေတြကိုု လက္ခံရမွာမဟုုတ္ဘူး။ ေမာင္းထုုတ္ရမွာ။ အဲဒါကိုု ရွင္ဘုုရင္ႏွင့္တကြ အရည္းၾကီးေတြကိုု လက္ခံျပီး လာကတည္းကိုုက ျမန္မာႏိုုင္ငံရဲ ႔ အသိဉာဏ္ ဘယ္ေလာက္ညံ့ေနတုုန္း။ ရွင္အရဟံသာ မပါလိုု႔ရွိရင္ ျမန္မာႏိုုင္ငံ ဒီ့ထက္ အသိဉာဏ္ညံ့ပါမယ္။ ရွင္အရဟံၾကြလာျပီး ဗုုုုဒၶတရားေတာ္ေတြပါလာလိုု႔ ဒီအေျခအေန ဒီအရည္အခ်င္းေတြကိုု ျမင္ရတာပါ။ အကယ္၍မ်ား ဗုုဒၶဘာသာသာ မျဖစ္လို ့ရွိရင္ ဗုုဒၶျမတ္စြာရဲ ႔ တရားေတာ္ေတြသာ မပါလာလိုု ့ရွိရင္ေတာ့ ျမန္မာႏိုုင္ငံ ခုုအထိ ဒီထက္ညံ့ပါအံုုးမယ္။ အဲဒါေလးကိုု နားလည္ၾကပါ။"

အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ
၁၇၊ ၄၊ ၁၉၇၃ ပ႒ာန္းတရားေတာ္မွ ေကာက္ႏုုတ္ခ်က္
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ၾကက္ငယ္ဥပမာ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Suffering

There are many people who have enormous suffering, and don’t know how to handle it. For many people, it starts at a very young age. So why don’t schools teach our young people the way to manage suffering? If a student is very unhappy, he can’t concentrate and he can’t learn. The suffering of each of us affects others. The more we learn about the art of suffering well, the less suffering there will be in the world.

စိတ္မခ်မ္းေျမ့မႈကို အၾကီးအက်ယ္ ခံစားေနၾကရတဲ့သူေတြ မ်ားစြာရွိေနပါတယ္။ ဒါကို ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရမယ္ဆိုတာကိုလည္း မသိၾကဘူး။

လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဒီလို စိတ္မေအးခ်မ္းမႈဟာ အသက္ခပ္ငယ္ငယ္ အရြယ္ေလာက္ကတည္းက စတင္ခံစားေနၾကရပါတယ္။

ဒို ့ရဲ ့ငယ္ရြယ္နုပ်ိဳတဲ့ လူငယ္ေလးေတြကို ဒီခံစားေနရတဲ့ စိတ္မခ်မ္းေျမ့မႈကိုဘယ္လို ထိန္းခ်ဳပ္စီမံနိုင္တယ္ဆိုတဲ့နည္းလမ္းေတြကို ေက်ာင္းေတြက ဘာလို ့မသင္ေပးၾကတာပါလိမ့္။

စိတ္ဆင္းရဲေနတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ဟာ စိတ္အာရံုေကာင္းေကာင္းမစူးစိုက္ႏိုင္သလို၊ ပညာလည္း ေကာင္းေကာင္း သင္ယူႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။

တစ္ေယာက္စီ၊ တစ္ေယာက္စီရဲ ့ စိတ္ဆင္းရဲေနမႈဟာ တျခားသူေတြဆီကိုပါ သက္ေရာက္မႈရွိေနပါတယ္။

စိတ္မခ်မ္းေျမ ့မႈအေၾကာင္းရင္းကို ပိုသေဘာေပါက္နားလည္လာေလေလ၊ စိတ္ဆင္းရဲမႈက ပိုေလ်ာ့နည္းသက္သာလာေလေလ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Happiness is Here

Happiness is Here ~ Thich Nhat Hanh
............................................................

Little by little you must train yourself for life, for happiness. You probably received a college degree that you spent years working for, and you thought that happiness would be possible after you got it. But that was not true, because after getting the degree and finding a job, you continued to suffer. You have to realize that happiness is not something you find at the end of the road. You have to understand that it is here, now.

တေျဖးေျဖးခ်င္း သင့္ဘဝအတြက္၊ သင့္ရဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈအတြက္ သင္ကိုယ္တိုင္ပဲ ေလ့က်င့္ျပဳျပင္ယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သင့္အေနနဲ ့ဘြဲ ့ဒီဂရီတစ္ခုခုကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအခ်ိန္ေပးယူခဲ့ျပီး၊ ဒီဘြဲ ့ရျပီးခဲ ့ရင္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့လိမ့္မယ္လို ့ ထင္ခဲ့ေကာင္း ထင္ခဲ့နိုင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ထင္ထားသလို မဟုတ္ပါဘူး။ ဘြဲ ့ရျပီးတဲ့ေနာက္ အလုပ္ရဖို ့ ရွာရျပန္ေတာ့ စိတ္မေအးခ်မ္းမႈက ဆက္ျပီးရွိေနျပန္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ သိထားရမွာက စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈဆိုတာဟာ လမ္းဆံုးပန္းတိုင္ကိုေရာက္ေတာ့မွ ရရွိခံစားရမယ့္ အရာတစ္ခု မဟုတ္ဘူးဆိုတာပါပဲ။

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈဆိုတာဟာ အခု ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာ၊ ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ရွိေနတယ္ဆိုတာကို သင္ နားလည္သေဘာေပါက္ထားရမွာ ျဖစ္တယ္။



ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဆားႏွင့္ ေရ

တကယ္လိုု႔မ်ား ဆား လက္တဆုုပ္စာေလာက္ကိုု ေသာက္ေရခြက္တစ္ခြက္ထဲထည့္လိုုက္မယ္ဆိုုရင္ အဲဒီခြက္ထဲကေရဟာ ေသာက္ဖိုု႔ဆိုုတာမျဖစ္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီဆားကိုုဘဲ ျမစ္ထဲသြားထည့္လိုုက္တဲ့အခါ ျမစ္ထဲကေရကိုု လူေတြဟာ ခ်က္ဖိုု႔၊ ေလ ွ်ာ္ဖိုု႔ ေသာက္သံုုးဖိုု႔အတြက္ ဆက္ျပီး အသံုုးျပဳလိုု႔ ရေနၾကတယ္။

ျမစ္ဆိုုတာမ်ိုဳးက အရြယ္အစားအားျဖင့္ ၾကီးမားတယ္။ လက္ခံေပးႏိုုင္တဲ့၊ ဆီးၾကိဳေထြးေပြ႔ႏိုုင္တဲ့၊ ေျပာင္းလဲပံုုေဖာ္ေပးႏိုုင္တဲ့ စြမ္းအင္ေတြ သူ႔ဆီမွာ ရွိေနတယ္။

ကၽြႏုု္ပ္တိုု႔ရဲ ႔ စိတ္ႏွလံုုး ေသးငယ္ေနခ်ိန္ေတြမွာ နားလည္ေပးႏိုုင္မႈႏွင့္ ကရုုဏာတရားဟာ အကန္႔အသတ္ႏွင့္ျဖစ္ေနတာမိုု႔ တစ္ခုုခုုဆိုု နာက်င္ခံစားမႈ ျဖစ္လြယ္ၾကတယ္။

တျခားသူေတြႏွင့္ သူတိုု႔ရဲ ႔ အားနည္းမႈ၊ ခ်ိဳ ႔ယြင္းမႈေတြအေပၚမွာ လက္ခံမေပးႏိုုင္သလိုု၊ သည္းခံလည္း မေပးႏိုုင္ပဲ သူတိုု႔ဘက္က ေျပာင္းလဲေပးလာဖိုု႔ကိုုပဲ ေတာင္းဆိုုေနတတ္ၾကတယ္။

ဒါေပမယ့္ ကၽြႏ္ုုပ္တိုု႔ရဲ ႔ စိတ္ႏွလံုုး ၾကီးမားလာခ်ိန္မွာေတာ့ တျခားသူေတြရဲ ႔ ဒီအျပဳအမူဆိုုးေတြဟာ ကိုုယ့္အတြက္ အၾကီးအက်ယ္ နာက်င္ခံခက္ ထပ္ျပီး ျဖစ္မလာေစေတာ့ဘူး။

နားလည္မႈေတြ၊ ကရုုဏာတရားေတြႏွင့္ သူတိုု႔ေတြကိုုုု လက္ခံေထြးေပြ႔ေပးႏိုုင္လာေတာ့တယ္။

တျခားသူေတြအေပၚ သူတိုု႔ရဲ ႔ ရပ္တည္မႈပံုုစံ အရွိကိုု အရွိအတိုုင္းပဲ လက္ခံေပးႏိုုင္လာျပီး ေကာင္းတဲ့ဘက္ကိုု သူတိုု႔ ေျပာင္းလဲလာႏိုုင္ေစဖို႔ အခြင့္အလမ္းေတြ ရရွိလာေစတယ္။

 Thich Nhat Hanh

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

အေကာင္းဆံုုးလက္ေဆာင္

ကိုုယ္ကိုုယ္တိုုင္ရဲ ႔စိတ္ခ်မ္းသာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အတြက္ ကိုုယ္တိုုင္ကပဲ အေထာက္အကူျဖစ္ေအာင္ လုုပ္ေပးတာ၊ လိုုအပ္တာေတြ ျဖည့္ဆည္းေဆာင္ရြက္ေပးတာဟာ တပါးသူေတြအေပၚ ေမတၱာထားႏိုုင္လာဖိုု႔ ကိုုယ့္ရဲ ႔အရည္အေသြးစြမ္းရည္ကိုု ျပဳစုုပ်ိဳးေထာင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

လူတစ္ေယာက္ရဲ ႔ နာက်င္ခံစားေနရမႈအေပၚ နားလည္မႈေပးလိုုက္ႏိုုင္တာဟာ တျခားသူတစ္ေယာက္အေပၚေပးလိုုက္တဲ့ “ကိုုယ့္ရဲ ႔အေကာင္းဆံုုးလက္ေဆာင္” ပဲ ျဖစ္တယ္။

တကယ္ေတာ့ “နားလည္ေပးႏိုုင္မႈ” ဆိုုတာဟာ “ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရား” ရဲ ႔ တျခား နာမည္တစ္ခုုပါပဲ။

တကယ္လိုု႔ သင္ဟာ တစ္စံုုတစ္ေယာက္အေပၚ နားလည္မေပးႏိုုင္ေသးဘူးဆိုုရင္ ဒါဟာ သူ႔အေပၚ ေမတၱာ မထားႏိုုင္ ေသးတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Thich Nhat Hanh

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

တန္ဖိုုးအရွိဆံုုး အေမြ

တကယ္လိုု႔မ်ား တိုု႔ရဲ ႔မိဘေတြဟာ တစ္ဦးကိုု တစ္ဦး နားလည္မေပးႏိုုင္ၾကဘူး၊ မခ်စ္ၾကဘူးဆိုုရင္ တိုု႔ေတြဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ ဘယ္လိုုမ်ိဳးလဲဆိုုတာကိုု ဘယ္လိုုလုုပ္ သိႏိုုင္ၾကပါ့မလဲ။

မိဘေတြအေနႏွင့္ သူတိုု႔သားသမီးေတြအတြက္ အေကာင္းဆံုုး၊ တန္ဖိုုးအရွိဆံုုး ေပးႏိုုင္တဲ့အေမြဆိုုတာဟာ သူတိုု႔ႏွစ္ဦးရဲ ႔ စိတ္ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္မႈသာ ျဖစ္ပါတယ္။

တိုု႔ရဲ ႔ မိဘေတြက တိုု႔ေတြအတြက္ ေငြေၾကးဓနေတြ၊ အိမ္ေတြ၊ ေျမေတြကိုု အေမြအျဖစ္ ခ်န္ထားေကာင္း ခ်န္ထားေပးခဲ့ႏိုုင္ေပမယ့္ တိုု႔ေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့သူေတြ ျဖစ္ေကာင္းမွ ျဖစ္လာႏိုုင္ပါမယ္။

တကယ္လိုု႔မ်ား စိတ္ႏွလံုုးေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔စြာေနတတ္ၾကတဲ့ မိဘေတြကိုုသာ ပိုုင္ဆိုုင္ခြင့္ရမယ္ဆိုုရင္ ဒါဟာ သားသမီးေတြအဖိုု႔ေတာ့ မိဘေတြဆီကေန အေကာင္းဆံုုး ရလိုုက္တဲ့ တန္ဖိုုးအရွိဆံုုး အေမြပါပဲ။

Thich Nhat Hanh

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

စစ္မွန္တဲ့ေမတၱာ

တခါတေလ ကိုုယ္ခံစားေနရတဲ့ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြ၊ စိတ္ပင္ပန္းမႈေတြကေန အာရံုုလႊဲခ်င္တာႏွင့္ တျခားသူတစ္ေယာက္ေယာက္အေပၚ တကယ္ နားလည္မေပးႏိုုင္ပဲ၊ ေမတၱာမထားႏိုုင္ပါပဲနဲ႔ ခင္မင္တြယ္တာခ်စ္ခင္ေလဟန္ ျပဳမူဆက္ဆံမိတတ္ၾကတယ္။

တကယ္ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု နားလည္ႏိုုင္လာတဲ့အခါ၊ ခ်စ္ခင္ေမတၱာထားႏိုုင္လာတဲ့အခါ၊ စစ္မွန္တဲ့ ကရုုဏာတရားေတြ ထားႏိုုင္လာတဲ့ အခါက်မွသာ တျခားသူတစ္ေယာက္အေပၚမွာလည္း စစ္မွန္တဲ့ ေမတၱာႏွင့္ နားလည္မႈကိုု ေပးနိုုင္လာပါလိမ့္မယ္။

Thich Nhat Hanh

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

အထီးက်န္

တခါတေလ ဘ၀ဟာ ဘာမွမရွိပဲ တစ္ခုုခုုလိုုေနသလိုုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတတ္တယ္၊ ဟာလာဟင္းလင္း ျဖစ္ေနတယ္။ ၾကီးၾကီးမားမား တစ္ခုုခုု ဆံုုးရံႈးထားရသလိုုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ အေၾကာင္းရင္းလည္း ရွာလိုု႔မရဘူး။ မျပတ္မသား မံႈ၀ါး၀ါးႏွင့္ နားလည္ရခက္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုု ဟာလာဟင္းလင္း ခံစားရမႈဟာ စိတ္ထဲမွာ တအားျပင္းထန္လိုု႔ေနတယ္။

ဒီလိုု စိတ္ထဲက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အထီးက်န္သလိုု ခံစားေနရတာကိုု သက္သာသြားေစဖိုု႔ ပိုုေကာင္းတာတစ္ခုုခုုျဖစ္လာမလားရယ္လိုု႔ ေမ ွ်ာ္လင့္ေတာင့္တမိတတ္တယ္။

ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု နားလည္ခ်င္လာတဲ့ဆႏၵႏွင့္ ဘ၀ကိုု နားလည္ခ်င္လာတဲ့ဆႏၵေတြဟာ ၾကီးမားတဲ့ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။

တစ္ေယာက္ေယာက္အေပၚမွာ ခ်စ္ခင္တြယ္တာခ်င္လာတဲ့စိတ္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ ႔ ခ်စ္ခင္ဂရုုစိုုက္မႈကိုု ခံယူခ်င္တဲ့ စိတ္ဆႏၵဟာလည္း မြတ္သိပ္ဆာေလာင္လာတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုု ခ်စ္လိုုက္ဖိုု႔ႏွင့္ အခ်စ္ခံရဖိုု႔အတြက္ အဆင္သင့္ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါဟာ သဘာ၀တစ္ခုုပါပဲ။

ဘာ့ေၾကာင့္ဒီလိုုျဖစ္တာလဲဆိုုရင္ စိတ္ထဲမွာ လစ္ဟာသလိုု ခံစားေနရတဲ့အတြက္ ကိုုယ့္ရဲ ႔ အခ်စ္စိတ္က်က္စားႏိုုင္ဖိုု႔ အာရံုုတစ္ခုုကိုု ၾကိဳးစားရွာေဖြလိုုက္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု နားလည္ႏိုုင္ဖိုု႔ အခ်ိန္ေကာင္းေကာင္း မေပးႏိုုင္ခင္မွာပဲ ကိုုယ့္ရဲ ႔ အခ်စ္စိတ္ အာရံုုက်က္စားႏိုုင္ဖိုု႔ တစ္စံုုတစ္ေယာက္ ကိုုေတာ့ ရွာေတြ႔ျပီးသား ျဖစ္ေနတတ္တယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း ကိုုယ္ေမ ွ်ာ္လင့္ထားသလိုု၊ ေတာင့္တထားသလိုု ကိုုယ္ရဲ ႔ စိတ္အတြင္းထဲက လစ္ဟာခံစားေနရမႈ၊ တစ္ခုုခုုလိုုအပ္သလိုုျဖစ္ေနရမႈကိုု အဲဒီ တစ္စံုုတစ္ေယာက္ေသာသူက မျဖည့္ဆည္းေပးႏိုုင္တာကိုု နားလည္သေဘာေပါက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အရင္အတိုုင္းပဲ စိတ္ဟာလာဟင္းလင္း ျဖစ္တဲ့ျပႆနာက ျပန္ေပၚလာျပီး အရင္ထက္ ပိုုေကာင္းႏိုုင္မယ့္ ေနာက္ထပ္ တစ္ခုုခုုကိုု ထပ္ရွာခ်င္လာျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာကိုုရွာရမယ္မွန္းလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ မသိျဖစ္ေနတတ္ျပန္တယ္။

လူတိုုင္းမွာ ဒီလိုုအပ္ခ်က္ႏွင့္ ေမ ွ်ာ္လင့္ေတာင့္တမႈဟာ စိတ္အတြင္းတစ္ေနရာမွာ အျမဲလိုု ျဖစ္ေပၚခံစားေနၾကရတယ္။ အခုုအေျခအေနထက္ ပိုုေကာင္းတာ တစ္ခုုခုုျဖစ္လာဖိုု႔ကိုု ေမ ွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနမိတတ္ၾကတယ္။

ဒါေၾကာင့္လည္း ေန႔တိုုင္း မၾကာခဏဆိုုသလိုု အီးေမးလ္စစ္ျဖစ္တယ္။ (Facebook ခဏခဏ ၾကည့္ျဖစ္ေနၾကတယ္။)

Thich Nhat Hanh

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ခြင့္လႊတ္တယ္

ခဏေလာက္ တရားအားထုတ္ၾကရေအာင္။

အရင္ဆံုး အသက္ရွဴတာေလးမွာ စိတ္ကို စူးစိုက္ထားမယ္။ ခႏ̕ၶာကိုယ္ကို သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ေအာင္ ထိုင္မယ္။ လက္ေတြ၊ ေျခေထာက္ေတြႏွင့္ မ်က္ႏွာကို သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ေအာင္ ထားမယ္။ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ စိတ္ကို သက္သာသလိုေလး ထားဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ ႏွစ္သက္တဲ့ ပံုစံႏွင့္ ထိုင္လို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသက္သာဆံုး ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ေတာ့ၾကိဳးစားျပီး ထိုင္ပါ။ မ်က္လံုးေတြ၊ ႏႈတ္ခမ္းေတြ၊ လ ွ်ာေတြ၊ မ်က္ႏွာေတြကို သက္ေတာင့္သက္သာျဖစ္ေအာင္လို႔ ေလ ွ်ာ့ခ်ထားျပီး အသက္ကို မွန္မွန္ေလး သဘာ၀အတိုင္းရွဴေနပါ။ အသက္ရွဴတာကို တမင္ထိန္းျပီး မရွဴပါနဲ႔။ သက္သက္သာသာႏွင့္ ပံုမွန္ေလး ရွဴေနပါ။

အသက္ရွဴသြင္း၊ ရွဴထုတ္တာမွာ သတိကို ကပ္ထားပါ။ အသက္ရွဴသြင္းလိုက္တဲ့အခါမွာ ေလစစရွဴတာကေန ေလရွဴသြင္းတာဆံုးသြားတဲ့အထိ သတိကို အျပည့္ကပ္ျပီး သိေနပါ။ ေလျပန္ရွဴထုတ္တဲ့အခါမွာလည္း အစကေန အဆံုးအထိ သိေနလိုက္ပါ။ ႏွာသီး၀ေလးမွာ သတိကို ကပ္ထားပါ။

အေတြးတစ္ခုခု၀င္လာတဲ့အခါမွာ ညွင္ညွင္သာသာေလး ၀င္လာတဲ့အေတြးေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ျပီး သိေပးပါ။ ျပီးရင္ေတာ့ အသက္ရွဴေနတဲ့ဆီကို သတိကို ညွင္ညွင္သာသာေလး ျပန္ပို႔လိုက္ပါ။

အခု ကိုယ္က နာၾကင္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့သူ တစ္ေယာက္ေယာက္အေၾကာင္းကို စဥ္းစားလိုက္ပါ။ နာၾကင္ေအာင္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ သူ႔ကို နာၾကင္ထိခိုက္သြားေအာင္ ေျပာဆိုခဲ့တာ၊ မ်က္လံုးေတြႏွင့္ ၾကည့္ခဲ့တာေတြကအစ ပါပါမယ္။ သူ ဘယ္လို နာၾကင္ခဲ့ရမယ္၊ ဘယ္လို ခံစားခဲ့ရမယ္ ဆိုတာကို ေတြးၾကည့္လိုက္ပါ။

ဒီလိုစဥ္းစားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ဘက္ကလည္း စိတ္ကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေအးခ်မ္းေနေအာင္ ထားထားပါ။ စိတ္ထဲကေန အဲဒီလူကို ရိုးရိုးသားသားႏွင့္ “ငါမွားသြားခဲ့ပါတယ္။ ငါ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ။” လို႔ စိတ္ကူးထဲကေန ေျပာလိုက္ပါ။ တကယ္လို႔ အဲဒီလိုမ်ိဳး မေျပာႏိုင္ေသးရင္လည္း ကိစၥမရွိပါဘူး။ ဒီလို မေတာင္းပန္ႏိုင္ေသးဘူးဆိုတာေလးကိုပဲ ကိုယ့္ဖာသာ သိျပီး လက္ခံလိုက္ပါ။ ဒီလူႏွင့္ ျပႆနာျဖစ္ခဲ့တာဟာ သိပ္မၾကာေသးခင္အခ်ိန္တုန္းက ျဖစ္ခဲ့တာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္၊ သံုးဆယ္ေလာက္က ျဖစ္ခဲ့တာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။

ဒီလူအေၾကာင္းကို စဥ္းစားျပီး ႏူးႏူးညံ့ညံ့၊ ရိုးရိုးသားသား စိတ္ႏွင့္ “ငါမွားသြားခဲ့ပါတယ္။ ငါ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ။” လို႔ ေျပာပါ။ ဒီလိုစိတ္ထဲကေန ရိုးရိုးသားသားႏွင့္ ေတာင္းပန္လိုက္တဲ့အခါမွာ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လို ခံစားရလဲဆိုတာကို ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ စိတ္ထဲမွာ ေနရာပိုထြက္လာသလိုမ်ိဳး ျဖစ္တာကို ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။ ဒီလို စိတ္ထဲမွာ ေနရာလြတ္သြားသလို ျဖစ္သြားျပီဆိုရင္ စိ္တ္ကို အသက္ရွဴေနတာေလးမွာ တခါျပန္ျပီး သတိကပ္ေပးလိုက္ပါ။ စိတ္ထဲမွာ ေအးခ်မ္းမႈႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေနပါေစ။

အခုတခါ ကိုယ့္ကို နာၾကင္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ တစ္ေယာက္ေယာက္အေၾကာင္းကို စဥ္းစားလိုက္ပါ။ စိတ္ထဲ ဘယ္လိုခံစားရလဲ။ နာၾကင္မႈကို ခံစားလာရမယ္။ မတရားအလုပ္ခံခဲ့ရလို႔ ေဒါသေတြ ျဖစ္လာမယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္ သူက ငါ့ကို ဒါမ်ိဳးလုပ္ခဲ့ရတာလဲ။ ငါ့ကို ဒီလိုမ်ိဳး လုပ္ခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းက ဘာလဲဆိုတာကို ၾကည့္ပါ။ ဒါကို မတရားဘူးလို႔ ခံစားရမယ္။ အႏိုင္က်င့္ခံလိုက္ရတယ္လို႔ ခံစားရမယ္။ ကိုယ့္ဖာသာ စိတ္ထဲကေန “ငါဟာ စိတ္ဓါတ္ ခိုင္မာသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။” လို႔ ေျပာပါ။ “ငါဟာ စိတ္ဓါတ္ ခိုင္မာတဲ့သူ၊ နားလည္ေပးႏိုင္စြမ္း၊ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္စြမ္း ရွိတဲ့သူျဖစ္တယ္။ ငါ မင္းကို ခြင့္လႊတ္တယ္။ ခြင့္လြတ္ျခင္းကို ငါေရြးခ်ယ္တယ္။” လို႔ စိတ္ထဲကေန ေျပာလိုက္ပါ။

အခုဒီတခါေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခြင့္လႊတ္ရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္ျပီ။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ကိုယ့္ဖာသာ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ကိုယ္လုပ္ခဲ့မိျပီး ကိုယ့္ဖာသာ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္တဲ့ကိစၥေတြကို စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ပါ။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မလုပ္ခဲ့မိတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္ေနတာေတြ၊ မေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့အတြက္ အျပစ္တင္ေနတာေတြ၊ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ျဖစ္ေနလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ျပီး အျပစ္တင္ေနတာေတြ အားလံုးကို စဥ္းစားပါ။

သိမ္ေမြ႔ေအးခ်မ္းေနတဲ့ စိတ္ႏွင့္ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို စဥ္းစားျပီး ကိုယ့္ဖာသာေျပာလိုက္ပါ။

“ငါ့ကိုယ္ငါ ခြင့္လႊတ္ပါတယ္။ အခု “ငါ” ျဖစ္ေနတဲ့ ငါ့ကိုငါကို ခ်စ္ပါတယ္။”

ဒီလိုမ်ိဳးေျပာလိုက္တဲ့အခါ စိတ္ထဲမွာ ဘာျဖစ္သြားလဲ ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ ဒီလိုေျပာလိုက္တာကို လက္ခံလို႔ရလား။

ငါဟာ ေလ့လာသင္ယူဖို႔၊ နားလည္လက္ခံဖို႔အတြက္ အခု ဒီေနရာကို ေရာက္ေနတယ္။
ငါအပါအ၀င္ အားလံုးကို သည္းခံခြင့္လႊတ္ဖို႔အတြက္ ဒီေနရာကို ေရာက္ေနတယ္။
ငါ့မွာ တျခားပိုျပီးေတာ့ အေရးၾကီးတာေတြ လုပ္ဖို႔ ရွိေနေသးတယ္။
ငါဟာ လြတ္လပ္မႈဆီေရာက္ဖို႔အတြက္ ေရွ ႔ကို တက္လွမ္းေနတဲ့သူျဖစ္တယ္။
အားလံုးအေပၚ နားလည္ခြင့္လႊတ္လိုက္ျခင္းျဖင့္ ငါဟာ အားလံုးကို လြတ္လပ္ခြင့္ ေပးလိုက္တယ္။
ငါလက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ အေျခအေနအတြက္ ဘယ္သူ႔အေပၚမွာမွ အျပစ္ပံုမခ်ဘူး၊ တာ၀န္မခံေစဘူး။
ငါ့ဘ၀ကိုငါ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ႏွင့္ ေနထိုင္မယ္။
ငါ့ရဲ ႔ စိတ္ဓါတ္အရည္အေသြးျမင့္မားတိုးတက္မႈအတြက္ ငါဟာ လြတ္လပ္ေနတဲ့သူ ျဖစ္တယ္။
ငါဟာ စိတ္ဓါတ္ ၾကီးျမတ္တဲ့သူျဖစ္တယ္။
ငါဟာ စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာတဲ့သူျဖစ္တယ္။
ငါဟာ သဒၶါတရား အားေကာင္းတဲ့သူျဖစ္တယ္။
ငါဟာ ခြင့္လြတ္ႏိုင္တဲ့သူျဖစ္တယ္။

စိတ္ကေလး ျငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္စိတ္ကို လိုသလို ညႊန္ၾကားလို႔ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ကို ေကာင္းတဲ့ ကုသိုလ္တရားေတြဘက္မွာပဲ ေပ်ာ္ေမြ႔ႏိုင္ေအာင္ ထိန္းေၾကာင္း ညႊန္ၾကားႏိုင္တဲ့ အနည္းဆံုးလိုအပ္တဲ့ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းမႈ အေျခအေန၊အတိုင္းအတာတစ္ခု ရွိေနေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ထားဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

Ven Sayadaw U Jotika
(From Forgiveness)

(အဂၤလိပ္လိုေရးထားတဲ့ ဆရာေတာ့္တရားကို ျမန္မာလို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုထားတာျဖစ္လို႔ အမွားအယြင္း တစ္စံုတစ္ရာ ပါခဲ့ပါလ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ႔ ဘာသာျပန္ ခ်ိဳ ႔ယြင္းအားနည္းမႈသာ ျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သတိႏွင့္ေနထုိင္ျခင္း

ျငိမ္ျငိမ္ေလး ထိုင္ျပီး တရားမွတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုတည္းမွာသာ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းႏွင့္ သတိကပ္ျပီး ေနလို႔ရတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ လဲွေလ်ာင္းေနတဲ့အခ်ိန္၊ လမ္းေလ ွ်ာက္ေနတဲ့အခ်ိန္ ႏွင့္ အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္ စိတ္ကို ျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ထားထားလို႔ရပါတယ္။ ဘယ္လိုအရာကမ်ား သတိဆိုတဲ့ အလင္းေနေရာင္ျခည္ကို လမ္းေလ ွ်ာက္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ လက္ဖက္ရည္၊ ေကာ္ဖီ ေဖ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ အ၀တ္ေလ ွ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးေတြမွာ ၀င္လာလို႔မရေအာင္ တားထားႏိုင္မွာလဲ။

ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ကိုရင္အျဖစ္ႏွင့္ စေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြတုန္းက ဥယ်ဥ္ထဲက အပင္ေတြကို ေပါင္းသင္ရတာ၊ ကန္ပတ္လည္တစ္ေလ ွ်ာက္ သစ္ပင္ေပၚက သစ္ရြက္ေတြကို သပ္ရပ္ေအာင္လို႔ ျဖတ္ရတာ၊ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက ပန္းကန္ေတြကို ေဆးရတာ စတဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈတိုင္းမွာ သတိႏွင့္ လုပ္တတ္ဖို႔ကို ေလ့က်င့္ခဲ့ရပါတယ္။ ေန႔စဥ္သတိႏွင့္လုပ္ေဆာင္တတ္ဖို႔ ျပ႒ာန္းထားတဲ့ သင္ရိုးစာအုပ္ေလးအတိုင္း ေလ့က်င့္ခဲ့ရတယ္။ ဒီစာအုပ္ေလးက ညႊန္ၾကားတဲ့အတိုင္း လႈပ္ရွားမႈတိုင္းမွာ သတိလိုက္ကပ္ေပးရတယ္။ အိပ္ယာက ႏိုးႏိုးခ်င္း ႏိုးျပီဆိုတာကို သိေပးရတယ္။ အက်ႌကို ၾကယ္သီးတပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာဆိုရင္ ၾကယ္သီးတပ္ေနတာကို သိေနရတယ္။ လက္ေတြကို သန္႔ရွင္းေအာင္ ေဆးေၾကာေနခ်ိန္မွာလည္း လက္ေဆးေနတာေလးကို သိေနရတယ္။ ဒီလို လက္ေဆးေနတဲ့အခ်ိန္၊ ၾကယ္သီးတပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ သတိပိုခိုင္ျမဲေအာင္လို႔ သင္ရိုးစာအုပ္ေလးထဲမွာပါတဲ့ လႈပ္ရွားမႈတစ္ခုစီတိုင္းႏွင့္ သက္ဆိုင္တဲ့ လကၤာအတိုေလးေတြကို လိုက္ျပီး ပါးစပ္ကေန ရြတ္ဆိုေပးရတယ္။

ဥပမာအေနႏွင့္ အက်ႌၾကယ္သီးတပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီကဗ်ာေလးကို ရြတ္ရတယ္။

အက်ႌၾကယ္သီး တပ္ေနခ်ိန္
အားလံုး သတၱ၀ါေတြ
စိတ္ႏွလံုး ေႏြးေထြးလံုျခံဳ ရွိၾကပါေစ။

ဒီလို ကဗ်ာလကၤာေလးေတြရဲ ႔ အကူအညီႏွင့္ပဲ သတိအလင္းေရာင္ဟာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြမွာသာမကပဲ အေတြးေတြႏွင့္ စိတ္ခံစားမႈေတြအေပၚမွာပါ လြယ္လြယ္ကူကူႏွင့္ ျဖာက်လာေစခဲ့ပါတယ္။

ငယ္ငယ္တုန္းက အေမက အမေတြကို မိန္းခေလးဆိုတာ သြားလာလႈပ္ရွားမႈတိုင္းမွာ သတိထားျပီး လုပ္ရမယ္လို႔ ဆံုးမတာမ်ိဳးကို ခဏခဏၾကားရတတ္တယ္။ ဒီလို အေမက အမေတြကို ဆံုးမတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ငါေတာ့ေယာက်ာ္းေလးျဖစ္ေနလို႔ သူတို႔ေတြလိုမ်ိဳး သတိထားေနစရာမလိုဘူးလို႔ ေတြးျပီး ၀မ္းသာခဲ့ရဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တရားကို စျပီး အားထုတ္တတ္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္လာေတာ့မွ ကိုယ့္ရဲ ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြအေပၚမွာ ထားရတဲ့သတိဟာ အမေတြ ထားခဲ့ရတဲ့ သတိထက္ အဆရာေထာင္မက ပိုျပီး ေပးရတယ္ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ခဲ့ရေတာ့တယ္။ လႈပ္ရွားမႈေတြမွာသာ မကပါဘူး၊ ကိုယ့္ရဲ ႔ အေတြးေတြႏွင့္ ခံစားမႈေတြ အေပၚမွာပါ သတိက လိုက္ျပီး ထားေပးရပါတယ္။

လႈပ္ရွားမႈတိုင္းမွာ သတိေလးႏွင့္ လုပ္ေနတဲ့ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ဟာ ပိုျပီး ဣေျႏၵရလာတယ္၊က်က္သေရရွိလာတယ္ ဆိုတာကို အေမေတြက သိထားၾကတယ္။ သူ႔ရဲ ႔ လႈပ္ရွာမႈေတြဟာ ေဟာ့ေဟာ့ရမ္းရမ္း မျဖစ္ေတာ့ဘူး၊ ပ်ာရိပ်ာယာမျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒီမိန္းခေလးဟာ သိမ္ေမြ႔ ေအးခ်မ္းျပီး က်က္သေရရွိလာေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ေတြတုန္းက အေမဟာ သတိမထားမိပဲ အမေတြကို တရားအားထုတ္နည္းစနစ္ကို သင္ၾကားေပးေနခဲ့တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီနည္းအတိုင္းပါပဲ။ တစံုတစ္ေယာက္ဟာ သတိႏွင့္ ေနထိုင္တဲ့နည္းစနစ္ကို ေလ့က်င့္ေနျပီဆိုရင္ သူ႔ကိုျမင္ရၾကည့္ရတာဟာ အလြန္ကိုပဲ က်က္သေရရွိလွပါတယ္။ တရားျပဆရာလုပ္သူအေနႏွင့္ မိမိတပည့္ရဲ ႔ တရားအဆင့္ကို သိဖို႔အတြက္ဆိုရင္ သူ ဘယ္လို ေခါင္းေလာင္းထိုးေနသလဲ၊ တံျမက္စည္းကို ဘယ္လိုလွည္းေနသလဲ၊ စားေသာက္ဖို႔အတြက္ စားပြဲဘယ္လိုျပင္ဆင္ေနသလဲဆိုတာမ်ိဳးေတြကို ၾကည့္ျပီး ခန္႔မွန္းသိရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလႈပ္ရွားမႈပံုစံေတြဟာ သတိကိုေလ့က်င့္ပ်ိဳးေထာင္ရာကေန ထြက္ေပၚလာတဲ့ သူ႔ရဲ ႔ တရားရင့္က်က္မႈ အေျခအေန (သို႔မဟုတ္) သတိႏွင့္ ေနထိုင္ျခင္းရဲ ႔ အသီးအပြင့္အႏွစ္အရသာပဲျဖစ္ပါတယ္။

Thich Nhat Hanh
(From "The Sun My Heart")
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ပ်က္စီးျခင္းတရားႏွင့္ လူ႔သဘာ၀

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ၾသကာသကန္ေတာ့ခ်ိဳးႏွင့္ ဘုရားရွိခိုးၾကတဲ့အခါမွာ ရြတ္ဆိုဆုေတာင္းၾကတဲ့ ဗ်သနတရား (၅)ပါး ကို အားလံုး သိထားၾကမွာပါ။ ျမန္မာလိုအဓိပၸါယ္ျပန္ရင္ေတာ့ ပ်က္စီးျခင္း (၅)ပါး ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေတြလဲဆိုေတာ့ 

၁။ ဉာတိဗ်သန = ေဆြမ်ိဳးပ်က္စီးျခင္း။
၂။ ေဘာဂဗ်သန = စည္းစိမ္ပ်က္စီးျခင္း။
၃။ ေရာဂဗ်သန = ေရာဂါႏွိပ္စက္၍ပ်က္စီးျခင္း။
၄။ ဒိ႒ိဗ်သန = အယူလြဲမွား၍ပ်က္စီးျခင္း။
၅။ သီလဗ်သန = အက်င့္သီလပ်က္စီးျခင္း။

တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတရား ငါးပါးေဘးကေန ကင္းလြတ္ခြင့္ရဖို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ဘုရားရွိခိုးရင္း ဆုေတာင္းတတ္ၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း လူရယ္လို႔ျဖစ္လာျပီဆိုရင္ ဒီပ်က္စီးျခင္း (၅)ပါး ေဘးကေန လြတ္ကင္းဖို႔ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။

လူတိုင္း ေဆြမ်ိဳးပ်က္စီးျခင္းဆိုတဲ့ေဘးကို တစ္ေန႔မဟုတ္ တစ္ေန႔ မလြဲမေသြ ရင္ဆိုင္ၾကရမွာပါပဲ။ မိခင္၊ ဖခင္၊ ညီအကို၊ ေမာင္ႏွမေတြ၊ ခ်စ္ခင္ရတဲ့ ေဆြမ်ိဳးေတြႏွင့္ ေသကြဲကြဲၾကရမွာကို တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ လူတိုင္း ၾကံဳၾကရမွာပါ။ ေရွာင္လႊဲလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။

ကိုယ္ရွာေဖြစုေဆာင္းထားတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ၊ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ ဆိုတာဟာလည္း ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးေဘးရန္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးဆံုးရံႈးသြားရတာမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာင္ ေနာက္ဆံုး ကိုယ္ေသရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ အားလံုးကို ခ်န္ထားခဲ့ရမွာပါပဲ။ အျမဲတမ္း ကိုယ္ႏွင့္ မခြဲမခြာ ေဆာင္ထားလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။

အနာေရာဂါေၾကာင့္ ပ်က္စီးရတယ္ ဆိုတာဟာလည္း အထူးေျပာေနစရာလိုမယ္မထင္ပါဘူး။ လူ႔သက္တမ္းတစ္ေလ ွ်ာက္မွာ တစ္ၾကိမ္မဟုတ္ တစ္ၾကိမ္ က်န္းမာေရးမေကာင္းၾကလို႔ ေဆးရံုေဆးခန္းျပရ၊ ေဆးေတြေသာက္ရႏွင့္ တစ္သက္လံုး ခႏၶာကိုယ္ကို ဂရုတစိုက္ ေစာင့္ေရွာက္ေနၾကတာေတာင္ ေနာက္ဆံုး ေသဖို႔အခ်ိန္တန္လာရင္ ဘယ္လိုမွ ကုလို႔မေပ်ာက္ေတာ့ပဲ ေသၾကရမွာ အားလံုး အသိပါပဲ။

ဒီပ်က္စီးျခင္း(၃)မ်ိဳးထဲက တစ္ခုခုႏွင့္ ၾကံဳလာၾကျပီဆိုရင္ လူအမ်ားစုျဖစ္တတ္တာကေတာ့ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ငိုေၾကြးတတ္ၾကတယ္။ ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီပ်က္စီးမႈ (၃) မ်ိဳးလံုးဟာ ကိုယ္က ျပဳျပင္စီမံလို႔မရပဲ သဘာ၀ႏွင့္ ကံအက်ိဳးေပးတရားေတြေၾကာင့္ ျဖစ္လာၾကတာမို႔ ဘယ္သူမွ ေရွာင္လႊဲလို႔ မရသလို မဆံုပါရေစႏွင့္လို႔ ဆုေတာင္းေနလို႔လည္း ဆုေတာင္း မျပည့္ႏိုင္ပါဘူး။ တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ လူတိုင္း ၾကံဳေတြ႔ၾကရမွာ က်ိန္းေသပါပဲ။

ကိုယ့္ရဲ ့ စဥ္းစားေတြးေခၚႏိုင္တဲ့ ဉာဏ္ရည္ မျပည့္စံုမႈ၊ ဆရာတင္မွားမႈ၊ မိရိုးဖလာအစြဲအလန္းၾကီးမႈ၊ တယူသန္မႈ စတာေတြေၾကာင့္ ဘ၀မွာ သတိမထားမိပဲ အေတြးအေခၚအယူအဆ လြဲမွားမႈဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလို အယူလြဲမႈေၾကာင့္ ေလာကီ၊ ေလာကုတ္ အဘက္ဘက္မွာ အက်ိဳးယုတ္ေလ ွ်ာ့ပ်က္စီးရမႈဒဏ္ကို ခံစားရတတ္ပါတယ္။ မေကာင္းတာကို ေကာင္းတယ္ထင္ျပီး စြဲစြဲျမဲျမဲ လုပ္ေနမိတတ္ပါတယ္။ တခါတေလလည္း တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ မေကာင္းတာ ျဖစ္လာမယ္မွန္း သိသိႏွင့္ လတ္တေလာေကာင္းေနတဲ့အေပၚမွာ သာယာျပီး လုပ္ေနမိတတ္တာမ်ိဳးလည္း ရွိေနတတ္ပါေသးတယ္။

သီလမွာ ေရွာင္ရမယ့္ သီလႏွင့္ ေဆာင္ရမယ့္သီလ ဆိုျပီး ႏွစ္ပိုင္းရွိပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ လူေတြက ေရွာင္ရမယ့္ သီလေလာက္ကိုသာ အေျပာမ်ားတတ္ပါတယ္။ သီလကို ေရွာင္ရမယ့္ သီလတစ္ခုတည္းပဲ ေျပာမယ္ဆို မျပည့္စံုႏိုင္ပါဘူး။ ေဆာင္ရမယ့္ သီလကိုလည္း လိုက္နာက်င့္ေဆာင္ဖို႔ လိုအပ္ပါေသးတယ္။ ဗုဒၶအဆံုးအမေတာ္အရေျပာမယ္ဆိုရင္ ငါးပါးသီလဆိုတာ လူတိုင္း ဘယ္သူမဆို ေရွာင္ရမယ့္သီလမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ မိဘက်င့္၀တ္၊ သားသမီးက်င့္၀တ္၊ ဆရာ့၀တ္၊ တပည့္၀တ္ေတြဆိုတာက ေဆာင္ရမယ့္ သီလေတြျဖစ္ပါတယ္။ ယဥ္ေက်းတဲ့ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းျဖစ္ဖို႔အတြက္ ေခတ္အေျခအေန၊ ဓေလ့ထံုးစံေတြႏွင့္ ညွိျပီး လူအမ်ားသေဘာတူ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ျပည္သူ႔နီတိလိုမ်ိဳး၊ ယာဥ္စည္းကမ္း၊ လမ္းစည္းကမ္း၊ table manner, media ethics, business ethics စတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ ဒီသီလေတြကို မလိုက္နာဘူး၊ မထိမ္းသိမ္းဘူးဆိုရင္ သီလပ်က္စီးတာလို႔ ေျပာရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ ပ်က္စီးျခင္း (၂) မ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ကေတာ့ ကိုယ္တိုင္က သတိထားျပီး ၾကိဳးစားထိမ္းသိမ္းမယ္ဆိုရင္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္အေပၚမွာပဲ အဓိကမူတည္ပါတယ္။ ဒီပ်က္စီးျခင္း တရား (၂)ပါးႏွင့္ မၾကံဳေတြ႔ပါရေစႏွင့္လို႔ ဆုေတာင္းေနရံုႏွင့္ မလံုေလာက္ပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္က မပ်က္စီးေအာင္ ၾကိဳးစားထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးရမယ့္ တရား (၂)မ်ိဳး သာျဖစ္ပါတယ္။

ေဆြမ်ိဳးမိဘေတြ ပ်က္စီးဆံုးရံႈးရတဲ့အခါ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ ပ်က္စီးဆံုးရံႈးတဲ့အခါ၊ အနာေရာဂါႏွိပ္စက္တဲ့အခါမွာ လူေတြ ငိုေၾကြးတတ္ၾကေပမယ့္ အသိအျမင္ အယူအဆ လြဲမွားသြားတဲ့အခါ၊ ထိန္းသိမ္းရမယ့္ သီလတစ္ပါးပါး က်ိဳးေပါက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ငိုတဲ့သူ တစ္ေယာက္မွ မရွိတတ္တာ သတိျပဳမိၾကမွာပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ငါ လိမ္ေျပာလိုက္မိလို႔ သီလဗ်သန ျဖစ္ရေလျခင္းဆိုျပီး ငိုတဲ့သူ မရွိပါဘူး။

ဗုဒၶရဲ ႔ အဆံုးအမေတာ္အတိုင္း စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ မိသားစု ေဆြမ်ိဳးေတြပ်က္စီးလို႔၊ ပစၥည္းဥစၥာေတြပ်က္စီးဆံုးရံႈးလို႔၊ အနာေရာဂါေတြက ႏွိပ္စက္လို႔ ဒီလူအဖို႔ အခု ပစၥဳပၸန္ခဏမွာ ပူေဆြးေသာကၾကံဳရေပမယ့္ သံသရာမွာ မေကာင္းတဲ့အက်ိဳးဆက္ဆိုတာ ဘာမွ ျဖစ္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္း မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အယူလြဲမွားမိျပီ၊ သီလက်ိဳးေပါက္မိျပီဆိုရင္ေတာ့ ဒီဘ၀မွာေရာ၊ သံသရာမွာပါ ဆုတ္ယုတ္ဖို႔ အေၾကာင္း လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရွိသြားျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္သာမက ကိုယ့္ရဲ ႔ အယူမွားမႈ၊ သီလမေစာင့္ထိမ္းမႈေၾကာင့္ ကိုယ္ႏွင့္ ထိစပ္ပက္သတ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြကိုပါ ဒုကၡျဖစ္ေစ၊ အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္သြားေစတတ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဗ်သနတရား (၅) ပါးကို ေသေသခ်ာခ်ာနားလည္သေဘာေပါက္ျပီး ၾသကာသကန္ေတာ့ခ်ိဳးမွာ ထည့္ဆိုေကာင္းရံုအဆင့္ႏွင့္ တင္းတိမ္ေက်နပ္ေရာင့္ရဲမေနၾကပဲ ဗုဒၶဘုရားရွင္အလိုေတာ္က်ျဖစ္ေအာင္ တစ္ပါးခ်င္းဆီရဲ ႔ အနက္အဓိပၸါယ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ျပီး လိုက္နာက်င့္သံုးႏိုင္ၾကသူမ်ားျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကဖို႔ ေစတနာအရင္းခံႏွင့္ တိုက္တြန္းေရးသားလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

(ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တရားေတာ္မွ တဆင့္ သင့္ေလ ွ်ာ္သလို ျပန္လည္ ေကာက္ႏုတ္ေရးသား ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။)
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

မျမဲတဲ့သေဘာကို ႏွလံုးသြင္း၍ ေနထိုင္ျခင္း

လူသားမ်ားအတြက္ မိမိတို႔ ဦးေႏွာက္အသိဉာဏ္ႏွင့္ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ႏိုင္သေလာက္ ဆင္ျခင္စဥ္းစားမႈေတြဟာ အရာရာတိုင္းအတြက္ အျမဲမွန္ကန္မႈ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ လူအမ်ားစုဟာ ဘာလုပ္သင့္တယ္၊ ဘာေတြျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကို သိထားၾကေပမယ့္ တကယ့္လက္ေတြ႔မွာေတာ့ သူတို႔ သိထားသလို မလုပ္ျဖစ္တတ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္တကယ္သိထားတဲ့အတိုင္း လက္ေတြ႔မွာလည္း တကယ္က်င့္သံုးႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ အေလ့အက်င့္လုပ္ယူမွသာ ျဖစ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဥပမာအေနႏွင့္ေျပာရရင္ အရာရာမျမဲဘူးဆိုတာကို လူတိုင္းသိထားၾက၊ လက္ခံထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္လက္ေတြ႔မွာေတာ့ လူေတြဟာ အရာရာကို ျမဲေနသေယာင္ ပံုစံမ်ိဳး သေဘာထားျပီး လုပ္ကိုင္ေျပာဆိုေဆာင္ရြက္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား မျမဲျခင္းတရားကို အျမဲ ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ႏိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ မိမိကိုယ္တိုင္ေရာ၊ တျခားသူေတြကိုပါ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ပ်က္စီးသြားေစမယ့္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ိဳးေတြကို လုပ္ေဆာင္ၾကေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ေရာ၊ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိတဲ့သူေတြအားလံုးပါ စိတ္ႏွလံုးေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ေစမယ့္ ကိစၥေတြကိုသာ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကိုယ္စြမ္းဉာဏ္စြမ္းရွိသေလာက္ ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္လာၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

လူေတြဟာ ကိုယ္ခ်စ္ခင္ရတဲ့သူတစ္ဦးဦးက ကိုယ့္ကို စြန္႔ခြာသြားတဲ့အခါ၊ သို႔မဟုတ္ ပ်က္စီးဆံုးရံႈးမႈၾကံဳရတဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ ၀မ္းနည္းပူေဆြးၾက၊ မ်က္ရည္က်တတ္ၾကတယ္။ တကယ္တမ္း အဲဒီမိမိခ်စ္ခင္ရတဲ့သူ ကိုယ့္အနီးမွာရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာေတာ့ ဒီပုဂၢိဳလ္ကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ထားဖို႔ စိတ္မကူးမိၾကဘူး။ သူ႔အေပၚ တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္းလည္းမသိၾကဘူး။

ဒါေၾကာင့္ မျမဲျခင္း အနိစၥတရားဆိုတာကို စာသိ သိရံု၊ ေတြးေတာၾကံစည္ျပီးသိရံု၊ ပါးစပ္က တဖြဖြ ရြတ္ဆိုတတ္ရံုေလာက္ႏွင့္ ေက်နပ္တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲမေနသင့္ပဲ ဘာ၀နာမယဉာဏ္အဆင့္ႏွင့္ ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ အခ်ိန္တိုင္း မျမဲျခင္းတရားကို ႏွလံုးသြင္းပြားမ်ားျပီး ေနထိုင္ႏိုင္တဲ့ သမာဓိအဆင့္မ်ိဳး ေရာက္တဲ့အထိ က်င့္ၾကံၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္သင့္လွပါတယ္။

သတိႏွင့္ ပစၥဳပၸါန္ အခ်ိန္တိုင္းကို ေနႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို႔ လိုအပ္လွပါတယ္။ တကယ္လို႔သာ သတိရွိေနမယ္ဆိုရင္ လက္ရွိပစၥဳပၸာန္မွာ မိမိႏွင့္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေနရတဲ့ အရာ၀တၳဳေတြအေပၚ၊ လူပုဂၢိဳလ္ေတြအေပၚမွာ တန္ဖိုးထားျပီး ေလးေလးနက္နက္ ထိေတြ႔ ဆက္ဆံႏိုင္လာပါလိမ့္မယ္။ သတိတရားမွာ ဒီလိုလုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတၱိေတြ ရွိေနပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာ သတိရွိေနတဲ့အခါမွာ မိမိလတ္တေလာ ေတြ႔ၾကံဳေနရတဲ့ အေျခအေနအေပၚ အမွန္အတိုင္း သိျမင္သံုးသပ္ႏိုင္တဲ့ အသိဉာဏ္ ျဖစ္ေပၚလာမွာျဖစ္ျပီး ဒီထက္မကတဲ့ မျမဲတဲ့သဘာ၀တရား၊ အရာ၀တၳဳတစ္ခုႏွင့္တစ္ခုၾကား၊ သက္ရွိတစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးၾကားအျပန္အလွန္ က်ိဳးေၾကာင္းစပ္ဆက္ပတ္သက္ေနတဲ့ သဘာ၀တရား၊ မိမိအလိုက်မဟုတ္ပဲ သူ႔သေဘာသူေဆာင္ေနတတ္တဲ့ သဘာ၀တရားေတြကိုပါ သိျမင္နားလည္သေဘာေပါက္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာေတာ္ Thich Nhat Hanh
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သတိျဖင့္ ေဒါသထြက္ျခင္း

ကိုယ့္ရဲ ႔စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေဒါသတရားကို မိခင္က မိမိရဲ ႔ရင္ေသြးငယ္ေလးကို ကိုင္တြယ္ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္သလိုမ်ိဳးေလး သေဘာထားၾကည့္လိုက္ပါ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေမတၱာတရားဆိုတာဟာ ကိုယ့္ရဲ ႔ ရင္တြင္းမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ သဘာ၀တရားတစ္ခုျဖစ္သလို၊ ေဒါသတရားဆိုတာဟာလည္း စိတ္ထဲမွာ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္လာရင္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္တဲ့ သဘာ၀တရားတစ္ခုပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာျဖစ္ေပၚလာတဲ့ သဘာ၀တရားတစ္ခုက အျခားသဘာ၀တရားတစ္ခုကို ဂရုတစိုက္ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္းသေဘာပါပဲ။ ေဒါသတရားဆိုတာ ကိုယ္တြင္းက ထြက္ေပၚလာတဲ့ စြမ္းအင္တစ္ခုျဖစ္သလို၊ ေမတၱာတရား (သတိတရား) ဆိုတာဟာလည္း စြမ္းအင္တစ္ခုပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္မွာ ေဒါသတရားျဖစ္ေပၚလာျပီဆိုရင္ သတိစြမ္းအင္ (သို႔) ေမတၱာစြမ္းအင္ကို ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့ေနရာဆီကို ဂရုတစိုက္ ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္ဖို႔အတြက္ သူ႔ကို ဖိတ္ေခၚေပးလိုက္ပါ။

ျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ သတိကပ္ျပီး အသက္ကို မွန္မွန္ရွဴသြင္း၊ ရွဴထုတ္တာကို ဆက္တိုက္ျပဳလုပ္လိုက္ပါ။ ဒီလိုျပဳလုပ္တာဟာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ေဒါသကို မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳလုိက္တာမဟုတ္ပဲ လက္ေတြ႔က်က် သတိႏွင့္ လက္ခံ ေစာင့္ၾကည့္လိုက္တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

~ “ငါဟာ ေဒါသျဖစ္ေနတာကို သိေနတယ္” လို႔ ႏွလံုးသြင္းျပီး ေလကို ရွဴသြင္းလိုက္ပါ။
~ “ငါဟာ ေဒါသကို သတိႏွင့္ လက္ခံေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္” လို႔ ႏွလံုးသြင္းရင္း ေလကို ျပန္ရွဴထုတ္လိုက္ပါ။

ဒါကိုပဲ “သတိျဖင့္ ေဒါသထြက္ျခင္း” လို႔ ေခၚခ်င္ ေခၚလို႔ရႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ဟာ သတိရဲ ႔စြမ္းအင္ကို အသံုးျပဳျပီး ေဒါသကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အသက္ရွဴတာေလးမွာ ဆက္တိုက္သတိကပ္ရင္း အခ်ိန္တစ္ခုၾကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ေဒါသဟာ အသြင္ကူးေျပာင္းသြားပါလိမ့္မယ္။

ဘာႏွင့္ ဥပမာတူလဲဆိုရင္ မနက္ခင္းအေစာပိုင္း ေနအလင္းေရာင္ ထြက္ေပၚမလာေသးခင္မွာ ပန္းဖူးေလးတစ္ခုရဲ ႔ ပြင့္ခ်ပ္ေတြဟာ ပြင့္အာမလာၾကေသးပါဘူး။ ေနေရာင္ထြက္ေပၚလာျပီးတဲ့ေနာက္ ေနေရာင္ျခည္က ပန္းဖူးေလးရဲ ႔ အေပၚကို တေျဖးေျဖးက်ေရာက္လို႔လာပါတယ္။ ေနေရာင္ျခည္ႏွင့္အတူပါလာတဲ့ အေႏြးဓါတ္ဟာ ပန္းဖူးေလးရဲ ႔ အျပင္ပိုင္းပတ္ခ်ာလည္ကိုသာ မကပဲ၊ ဟိုးအတြင္းပိုင္း အထဲထိကို တစ္စတစ္စႏွင့္ စိမ့္၀င္လို႔သြားပါတယ္။ ဒီလိုႏွင့္ အခ်ိန္တစ္ခုေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဒီပန္းဖူးေလးဟာ ပြင့္ခ်ပ္ေတြပြင့္အာလာျပီး ပန္းပြင့္ေလးတစ္ပြင့္အျဖစ္ အသြင္ကူးေျပာင္းသြားပါေတာ့တယ္။

ပန္းဖူးေလးဟာ စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ေဒါသတရားကို ကိုယ္စားျပဳျပီး ေနေရာင္ျခည္ဆိုတာကေတာ့ သတိစြမ္းအားပဲေပါ့။

ေဒါသတရားကို စြမ္းအင္တစ္ခုအေနႏွင့္ အသံုးျပဳျပီး ျပႆနာေျဖရွင္းၾကတာကို တခ်ိဳ ႔ေတြက နည္းလမ္းတစ္ခုအေနႏွင့္ အသံုးျပဳတတ္ၾကတယ္။ ေဒါသဟာ စြမ္းအင္အရင္းအျမစ္တစ္ခုျဖစ္ေပမယ့္ ဒီစြမ္းအင္ကို အသံုးျပဳတာဟာ အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစတတ္ပါတယ္။ ေဒါသႏွင့္ ေျပာသမ ွ်၊ လုပ္သမ ွ်အရာတိုင္းဟာ ပ်က္စီးမႈေတြဆီကို ဦးတည္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသစြမ္းအင္အစား တျခားစြမ္းအင္အမ်ိဳးအစားေတြျဖစ္တဲ့ ကရုဏာစြမ္းအင္ႏွင့္ နားလည္ေပးႏိုင္မႈစြမ္းအင္ေတြကို အသံုးျပဳျပီး ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းဖို႔ ၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္။

သိပၸံသေဘာအရ စြမ္းအင္ေတြဟာ အမ်ိဳးအစားတစ္ခုကေန အျခားတစ္ခုကို ေျပာင္းလဲပစ္လို႔ရသလိုမ်ိဳးပါပဲ။ ေဒါသစြမ္းအင္ကိုလည္း ကရုဏာစြမ္းအင္ႏွင့္ နားလည္ေပးႏိုင္မႈစြမ္းအင္ေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲေပးလို႔ ရပါတယ္။ ဒီလိုေျပာင္းလဲဖို႔အတြက္ဆိုရင္ ေဒါသကို စြန္႔ပစ္လိုက္ဖို႔ မလိုပါဘူး။ မိမိတို႔အေနႏွင့္ စြမ္းအင္ပံုစံတစ္မ်ိဳးကေန ေနာက္စြမ္းအင္ပံုစံတစ္မ်ိဳးကို ဘယ္လိုေျပာင္းလဲလို႔ရတယ္ဆိုတဲ့ နည္းစနစ္ကို သိရွိထားဖို႔ပဲ လိုအပ္ပါတယ္။

 Thich Nhat Hanh

 

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈကို ျမတ္ႏိုးသူ -

ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္နႏ̔ၵမာလာဘိ၀ံသ

အပိုင္း (၁)

တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈကို ျမတ္ႏိုးသူလို႔ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈကို ေလာကမွာ ျမတ္ႏိုးတဲ့သူဟာ ဘယ္သူလဲဆိုရင္ ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ဘုရားပဲျဖစ္တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈကို အလြန္ျမတ္ႏိုးေတာ္မူတယ္။ ေလာကသားေတြက ဆူညံတာကို ႏွစ္သက္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္တဲ့ေနရာဆိုတာ အလြန္ရွားပါးတဲ့ ေနရာတစ္ခုျဖစ္တယ္။

ဗုဒၶကို ကိုးကြယ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံလို႔ ေျပာၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဆူညံမႈက အလြန္မ်ားတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္တဲ့ ဥေရာပကႏိုင္ငံေတြတို႔၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံတို႔၊ ေရာက္ဖူးတဲ့သူေတြ သိပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္ေနရာသြားသြား တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနတာပဲ။ အိမ္ထဲမွာဆိုရင္ လူရွိတယ္လို႔ေတာင္ မထင္ရဘူး။ Supermarket ေတြထဲ ၀င္သြားရင္လည္း လူရွိတယ္လို႔ေတာင္ မထင္ရဘူး။ အင္မတန္မွ ျငိမ္သက္ၾကတယ္။ ရံုးျပင္ကနားေတြမွာလည္း အင္မတန္မွ ျငိမ္သက္တယ္။ ဆူဆူညံညံစကားေျပာေနတာ မရွိသေလာက္ကို အံ့ၾသဖြယ္ရာ ေတြ႔ရတယ္။

သို႔ေသာ္ ဗုဒၶဘာသာလို႔ အမည္ခံတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တိတ္ဆိတ္တဲ့ေနရာဆိုတာ အလြန္႔ကိုရွားတယ္။ ဒါလည္း ဆင္ျခင္စဥ္းစားစရာ အင္မတန္မွေကာင္းတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈကို အလြန္႔ကိုျမတ္ႏိုးတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ပါဠိစာေပမွာ ဗုဒၶကိုခ်ီးက်ဴးတဲ့ စကားလံုးေလးေတြရွိတယ္။ အဲဒါကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္တို႔ သိတဲ့ပုဂၢိဳလ္လည္းသိမယ္၊ မသိတဲ့ပုဂၢိဳလ္လည္း မသိေသးဘူး။ သို႔ေသာ္ သိေအာင္ေျပာရမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ျမတ္စြာဘုရားကို ခ်ီးမႊမ္းတဲ့စကားလံုးေတြထဲမယ္ ဒါက တျခားဘာသာ၀င္ေတြကပါ ခ်ီးမႊမ္းတဲ့စကားလံုး။ ျမတ္စြာဘုရားကို ခ်ီးမႊမ္းတဲ့အခါမွာ “အသံတိတ္ဆိတ္မႈကို လိုလားတယ္” တဲ့။ ျမတ္စြာဘုရားဟာ အသံတိတ္ဆိတ္မႈကို လိုလားတယ္ဆိုတာ တျခားဘာသာ၀င္ေတြကပါ သိတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ျမတ္စြာဘုရားကို ခပ္လွမ္းလွမ္းက ျမင္လိုက္တာႏွင့္ပဲ စကား က်ယ္ေလာင္က်ယ္ေလာင္ေျပာဆိုမႈေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီးေတာ့ ျငိမ္ျငိမ္ေလးေနၾကတယ္။ ဒီအက်င့္ဟာ စာေပက်မ္းဂန္ထဲမွာ မၾကာခဏ ထိုထိုသုတၱန္ေတြထဲမွာ ေတြ႔ရတယ္။ တခါ ျမတ္စြာဘုရားဟာ တပည့္သာ၀ကေတြကို တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာေနတတ္ဖို႔ ဆံုးမသြန္သင္တတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တယ္။ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈရဲ ႔ ဂုဏ္ေက်းဇူး ခ်ီးမႊမ္းစကားကို ေျပာၾကားတတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တယ္လို႔ တျခားဘာသာ၀င္ေတြကပါ ခ်ီးမႊမ္းေထာမနာမႈျပဳၾကတယ္။

အဲဒီေတာ့ ဒါေတြဟာ ဘုရားရဲ ႔အၾကိဳက္ေျပာရမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈ၊ အသံတိုးတိတ္မႈဟာ အင္မတန္မွ အေရးၾကီးတယ္လို႔။ အခုလို တရားပြဲေတြ က်င္းပေနတဲ့အခါမွာ ဆူညံတဲ့အသံေတြဟာ ဘယ္လိုမွ တရားေဟာလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ နာတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကလည္း နားထဲမွာ ႏွစ္သံ၀င္ေနသည့္အတြက္ေၾကာင့္ သမာဓိမရႏိုင္ဘူး။ ေဟာတဲ့ပုဂၢိဳလ္အေနႏွင့္ကလည္း သမာဓိမရႏိုင္ဘူး။ မရႏိုင္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ တရားထူးတရားျမတ္ရဖို႔ဆိုတာ ေ၀းေလစြပဲ။ တရားထူးတရားျမတ္ရဖို႔ မေျပာႏွင့္။ ေဟာတဲ့တရားမွတ္မိဖို႔ေတာင္မွ ခဲယဥ္းတယ္ေနာ္။

အဲဒီေတာ့ ဘုရားတရားေတာ္ဆိုတာ Profound Dhamma လို႔ဆိုသည့္အတိုင္း အလြန္ေလးနက္တယ္။ ဂမၻီရ - နက္နဲတယ္။ နက္နဲတယ္ဆိုတဲ့တရားကို ျမတ္စြာဘုရားကေဟာတိုင္း ေဟာတိုင္း တပည့္သာ၀ကေတြကို ဘယ္လိုသတိေပးသလဲဆိုရင္ နားစိုက္ေထာင္ၾကပါ။ စိတ္ထဲမွာ ႏွလံုးသြင္းထားၾကပါလို႔။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ ႔ အဆံုးအမတစ္ခု ျပည့္ျပည့္၀၀ႏွင့္ ရင္ထဲႏွလံုးထဲ ေရာက္ဖို႔ဆိုတာဟာ အင္မတန္ေကာင္းေကာင္း ႏွလံုးသြင္းမႈေပၚမွာမူတည္တယ္။ ေကာင္းေကာင္းႏွလံုးသြင္းႏိုင္မွ ျမတ္စြာဘုရားတရားေတာ္ဟာ ရင္ထဲေရာက္မယ္။ အသိဉာဏ္ထဲကို ေရာက္လာႏိုင္မယ္။ ႏို႔မဟုတ္လို႔ရွိရင္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားတရားေတာ္ဟာ ရင္ထဲႏွလံုးထဲေရာက္လာဖို႔ အင္မတန္မွ ခဲယဥ္းတယ္။

ဒါက သီခ်င္းဆိုတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ Stage Show ျပတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဘုရားတရားေတာ္ဆိုတာ အလြန္ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္တဲ့ေနရာမ်ိဳး ေရြးခ်ယ္သင့္တယ္။ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာ နာယူသင့္တယ္။ ဓမၼဂါရ၀ဆိုတာႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ေျပာတဲ့ေနရာမွာ တရားေဟာတဲ့ေနရာမွာ တိုးတိုးတိုးတိုး စကားေျပာျခင္းဟာ တရားကို မေလးစားရာေရာက္တယ္လို႔ စာေပက်မ္းဂန္မွာ ဒီလိုဆိုတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ဘုရားရဲ ႔ တပည့္သား သာ၀ကေတြဟာ အင္မတန္မွ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တဲ့ ဓမၼဂါရ၀ - တရားေတာ္ကို ေလးစားစြာ နာယူမွတ္သားၾကရတယ္။

ဒါကပညာရပ္တစ္ခုကို နာယူေနတာ။ တရားနာတယ္ဆိုတာ တကယ္ကေတာ့ အေပ်ာ္နာတာ မဟုတ္ဘူး။ ဘ၀သံသရာမွာ တို႔တေတြ ဘယ္လို အေျဖမွန္ထုတ္ႏိုင္မလဲ။ ဘ၀ရဲ ႔ အေၾကာင္းကို ဘယ္လိုသိေအာင္လုပ္ရမလဲ။ဘ၀မွာ ေပ်ာ္စရာဆိုတာ ဘာရွိသလဲ။ ထိုဘ၀ၾကီးရဲ ႔ အျပစ္အနာအဆာဆိုတာ ဘာရွိသလဲ။ ဘ၀ၾကီးက ထြက္ေျမာက္ဖို႔ လမ္းေၾကာင္းေရာ ရွိရဲ ႔လား ဆိုတာေတြ အေသးစိတ္နားလည္ေအာင္ တရားဓမၼကို နာယူၾကရတာျဖစ္တယ္။ အဲဒီလို နာယူႏိုင္မွ ဘ၀ရဲ ႔ သာယာမႈဆိုတာလည္း ေတြ႔ေအာင္ရွာႏိုင္တယ္။ သာယာမႈတင္ရွိသလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဘ၀မွာ အျပစ္အနာအဆာေတြ ေျမာက္ျမားစြာရွိတယ္။ အဲဒီအျပစ္အနာအဆာေတြေျမာက္ျမားစြာရွိတဲ့ ဘ၀ၾကီးက လြတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေကာ ထြက္ေပါက္ရွိရဲ ႔လားဆိုေတာ့ ထြက္ေပါက္ကိုျပတယ္။

အဲဒီလို ဘ၀ႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ ရႈျမင္သံုးသပ္မႈ၊ ရႈေထာင့္သံုးခုကေန ျမတ္စြာဘုရားက သံုးသပ္ဆင္ျခင္ျပီးေတာ့ ျပထားတယ္။ ဒီေတာ့ အဲဒီေလာက္ ေလးနက္တဲ့တရား၊ နက္နဲတယ္၊ ျမင္ဖို႔အင္မတန္ခက္တယ္၊ တရားဟာ အင္မတန္မွ သိမ္ေမြ႔တယ္။ သိမ္ေမြ႔တဲ့အရာ၊ ေသးငယ္တဲ့အရာဆိုတာ အားကုန္စိုက္မွ ျမင္ႏိုင္မယ္၊ သိႏိုင္မယ္ေပါ့။ သာမန္ပုဂၢိဳလ္ေတြ နားမလည္ႏိုင္ဘူး။ ပညာရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္သာ နားလည္ႏိုင္တယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္က အၾကိမ္ၾကိမ္ထုတ္ေဖာ္ေျပာရတဲ့ ဒီတရားမ်ိဳးဟာ အင္မတန္မွ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္တဲ့ ေနရာမ်ိဳးမွာနာရမွသာ။

ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ေလာကမွာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈကို အျမတ္ႏိုးဆံုးပုဂၢိဳလ္ဟာ ဘယ္သူလဲဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားပဲျဖစ္တယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီစကားကို ေျပာရတာလဲ ဆိုလို႔ရွိရင္ တံုဏွိဘာ၀ ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးရွိတယ္။ တံုဏွိ ဆိုတာ စကားမေျပာဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္။ စကားဟာ လိုအပ္တဲ့အခါမွာ ေျပာတယ္။ အသံထြက္ေအာင္ မလုပ္ဘူး။

ျမတ္စြာဘုရားကို တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဆြမ္းပင့္တာမွာျဖစ္ေစ၊ တျခားကိစၥအရ ပင့္ဖိတ္တာပဲျဖစ္ေစ ျမတ္စြာဘုရားက လက္ခံတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ႏႈတ္ကေနျပီးေတာ့ ေအး...လာခဲ့မယ္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူးေနာ္။ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာ ေနျပျခင္းျဖင့္ လက္ခံတယ္။ သံဃာေတြကိုလည္း ဒီစနစ္ေပးထားတယ္။ ၀ိနည္းကိစၥေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာ တာ၀န္ရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က သေဘာတူ၊ မတူ ေမးျမန္းတဲ့အခါမွာ ႏႈတ္ကေန ထုတ္ေျပာေနစရာမလိုဘူး။ ရဟန္းခံတဲ့ ကိစၥပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားသံဃာ့ကိစၥေတြ ေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ သံဃာပရိတ္သတ္ဟာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနရမယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ စကတည္းက အရွင္ဘုရားတို႔၊ သံဃာဟာ တပည့္ေတာ္ေျပာတာ နားစိုက္ေထာင္ပါ။ နားေထာင္တယ္ဆိုတာ ဆူညံေနလို႔ရွိရင္ ဘယ္လိုလုပ္ နားေထာင္မတုန္း။

(ဆက္ရန္)

 
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ေက်ာခိုင္းသြားဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္လာရင္.....

ဘုရားရွင္လက္ထက္က ဘုရားရွင္ကို သူတို႔သားအရင္းတစ္ေယာက္လိုသေဘာထားျပီး သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ နကုလပိတာသူၾကြယ္လင္မယားႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို ပိဋကတ္စာေပေလ့လာဖူးၾကတဲ့သူေတြဆို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးကို သိၾကမွာပါ။ ဒီသူၾကြယ္ၾကီးအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တဲ့ “ကိုယ္သာနာပါေစ၊ စိတ္မနာပါေစနဲ႔” ဆိုတဲ့ တရားဆိုရင္ ၀ိပႆနာတရားအားထုတ္ေနၾကတဲ့ ေယာဂီေတြ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ ထပ္ခါထပ္ခါ ၾကားဖူး၊ နာဖူး၊ ဖတ္ဖူးျပီးသား တရားတစ္ပုဒ္လို႔ ေျပာမယ္ဆိုရင္မလြဲႏိုင္ပါဘူး။

ဒီသူၾကြယ္လင္မယားကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တဲ့ သုတ္ေတာ္ေတြထဲက အိမ္ေထာင္ရွင္လင္မယားေတြရဲ ႔ၾကားမွာ အတုယူအားက်ျပီး ၾကိဳးစားျပဳလုပ္သင့္တဲ့ အခ်က္ေတြပါတဲ့၊ လူအမ်ားၾကား သိပ္ၾကားဖူးေနၾကမဟုတ္တဲ့ သုတ္ေတာ္တစ္ခုကို အိမ္ေထာင္သည္ဓမၼမိတ္ေဆြေတြအတြက္ ေ၀မ ွ်ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ သိျပီးသား မိတ္ေဆြမ်ားကေတာ့ နာဖူးထပ္မံျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ေမ ွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။

ကိုယ့္ရဲ ႔ ဇနီးခင္ပြန္းသည္လုပ္သူဟာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အနာေရာဂါႏွိပ္စက္လာလို႔ လူ႔ေလာကကို ေက်ာခိုင္းစြန္႔ခြာ ထြက္သြားရေတာ့မယ့္ အခ်ိန္တစ္ခုဟာ အိမ္ေထာင္သည္တိုင္း တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ မျဖစ္မေနရင္ဆိုင္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ေဘးနားကျပဳစုေပးေနတဲ့ ဇနီးခင္ပြန္းသည္ဟာ အဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ပရိေဒ၀ေသာကမီးေတြ ေတာက္ေလာင္ေနတတ္ၾကျပီး မၾကာမီအားလံုးကို စြန္႔ခြာသြားေတာ့မယ့္ ခ်စ္ခင္သူအတြက္ အသိဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္တဲ့ လိုအပ္တဲ့ျပင္ဆင္တည့္မတ္ေပးမႈမ်ိဳးကို လုပ္မေပးလိုက္ႏိုင္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ တခ်ိဳ ႔အဆင္ျခင္ဉာဏ္နည္းၾကတဲ့ လူမမာ ျပဳစုေပးၾကတဲ့ သူေတြေၾကာင့္ေတာင္ သြားေလသူမွာ ပစၥည္းသံေယာဇဥ္၊ မိသားစုသံေယာဇဥ္ေတြႏွင့္ျငိျပီး ဘ၀ကူးမေကာင္းျဖစ္ၾကရတဲ့ သာဓကေတြလည္း အမ်ားၾကီး ပါပဲ။

အခုသုတ္ေတာ္မွာလည္း တစ္ခ်ိန္ေတာ့ နကုလပိတာသူၾကြယ္ၾကီးဟာ အၾကီးအက်ယ္နာမက်န္းျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ဒီအခါမွာ လူမမာေယာက်ာ္းကို ျပဳစုေပးေနတဲ့ ဇနီးျဖစ္သူ သူၾကြယ္မဟာ သူ႔ေယာက်ာ္းရဲ ႔ ေဘးကေန ေျပာေပးခဲ့တဲ့ အားေပးစကားေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလ့လာ အတုယူမွတ္သားၾကည့္ရေအာင္ပါ။

သူၾကြယ္မက သူ႔ေယာက်ာ္းလူမမာကို ဘယ္လိုေတြ ေျပာေပးလဲဆိုေတာ့....

“ေယာက်ာ္းေရ...။ မိန္းမကို ငဲ့ကြက္ျပီးေတာ့ မေသလိုက္ပါနဲ႔။ အဲဒီလို ငဲ့ကြက္ျပီး ေသရတာမ်ိဳးဟာ မေကာင္းပါဘူး။ ဘုရားရွင္ကလည္း ဒီလိုေသျခင္းမ်ိဳးကို ကဲ့ရဲ ႔ပါတယ္ ေယာက်ာ္းေရ။”

“ေယာက်ာ္းေရ...။ ငါတကယ္လို႔ ေသရင္ ငါ့မိန္းမေတာ့ သားေတြ၊ သမီးေတြႏွင့္ အိမ္ေထာင္စီးပြားကို ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္း ထိန္းသိမ္းႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး လို႔လည္း စိတ္ထဲမွာ ေတြးပူမေနပါနဲ႔။ ကၽြန္မ ဗိုင္းငင္ခ်ည္ရက္တဲ့အလုပ္ကို တတ္ကၽြမ္းပါတယ္။ ဒီအလုပ္ႏွင့္ သားေတြ၊ သမီးေတြကို ေကာင္းေကာင္း လုပ္ေကၽြးေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိသားစုကို ငဲ့ကြက္တဲ့စိတ္ႏွင့္လည္း မေသလိုက္ပါနဲ႔။ အဲဒီလိုေသရတာ မေကာင္းပါဘူး။ ဘုရားရွင္လည္း မခ်ီးမႊမ္းပါဘူး။”

“ေယာက်ာ္းေရ...။ ငါေသခဲ့ရင္ ငါ့မိန္းမေတာ့ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳလိမ့္မယ္ထင္တယ္ လို႔လည္း စိတ္ပူမေနပါနဲ႔။ ျဗဟၼာ့စရိယအက်င့္ကို က်င့္သံုးလာတာ အခုဆို တစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ ရွိလာျပီဆိုတာ ရွင္လည္းသိပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း သိပါတယ္။ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳမွာကို စိုးရိမ္တဲ့စိတ္ႏွင့္လည္း မေသပါနဲ႔။ အဲဒီလိုေသရတာ မေကာင္းပါဘူး။ ဘုရားရွင္လည္း မႏွစ္သက္ပါဘူး။”

“ေယာက်ာ္းေရ...။ ငါေသျပီးတဲ့ေနာက္ မိန္းမေတာ့ ဘုရားရွင္ႏွင့္ သံဃာေတာ္ေတြဆီ ဆည္းကပ္ပူေဇာ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး လို႔လည္း ေတြးမပူပါနဲ႔။ တကယ္လို႔ ရွင္မရွိေတာ့ရင္ အခ်ိန္ေတာင္ပိုရသြားတာမို႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ႏွင့္ သံဃာေတာ္ေတြဆီကို အရင္ကထက္ေတာင္ ပိုျပီး ဆည္းကပ္ပူေဇာ္လုပ္ေကၽြးႏိုင္အံုးမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီကိစၥကိုလည္း ေတြးပူျပီး မေသလိုက္ပါနဲ႔။ အဲဒီစိတ္ႏွင့္ ေသရတာ ဆင္းရဲလွပါတယ္။ ဘုရားရွင္လည္း ကဲ့ရဲ ႔ေတာ္မူပါလိမ့္မယ္။

“ေယာက်ာ္းေရ....။ တကယ္လို႔ ငါေသသြားရင္ မိန္းမေတာ့ သီလေတြကို လံုျခံဳေအာင္ေစာင့္ထိန္းေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔လည္း ေတြးမပူလိုက္ပါနဲ႔။ သီလကို ျဖည့္က်င့္ေစာင့္တည္တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ ႔ လူ၀တ္ေၾကာင္ တပည့္မေတြထဲမွာ ကၽြန္မလည္း တစ္ဦး အပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ မယံုရင္ ဘုရားရွင္ကို ေမးေလ ွ်ာက္ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီကိစၥကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ေတြးပူျပီး မေသလိုက္ပါနဲ႔။ ဒီလိုေသရတာ ဆင္းရဲသလို ဘုရားရွင္လည္း ကဲ့ရဲ ႔ပါလိမ့္မယ္။”

”ေယာက်ာ္းေရ....။ စိတ္ထဲမွာ မိန္းမကေတာ့ အတြင္းစိတ္ႏွလံုးျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ သမထဘာ၀နာတစ္ခုခုစီးျဖန္းျပီး ေနႏိုင္သူ မဟုတ္ေသးဘူးလို႔လည္း မေတြးလိုက္ပါနဲ႔။ အတြင္းစိတ္ႏွလံုးျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ သမထဘာ၀နာစီးျဖန္းျပီး ေနႏိုင္တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ ႔ တပည့္မေတြထဲမွာ ကၽြန္မလည္း တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ မယံုဘူးဆိုရင္ ဘုရားရွင္ကိုသာ ေမးေလ ွ်ာက္ၾကည့္ပါ။ ဒီကိစၥကို ေတြးပူျပီးေတာ့လည္း မေသလိုက္ပါနဲ႔။ ဒီလိုေသရျခင္းဟာ ဆင္းရဲပါတယ္။ ဘုရားရွင္လည္း ခ်ီးမႊမ္းေတာ္ မမူပါဘူး။”

“ေယာက်ာ္းေရ...။ ငါ့မိန္းမကေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ ႔ သာသနာေတာ္မွာ သို႔ေလာ သို႔ေလာ သံသယေတြ မကင္းေသးတဲ့၊ အယူအျမင္ မစင္ၾကယ္ေသးတဲ့၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္မွတစ္ပါး တျခားအားကိုးရာ ရွိႏိုင္ေသးတယ္လို႔ ထင္တတ္တဲ့သူမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္အံုးမယ္လို႔လည္း မထင္လိုက္ပါနဲ႔။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ သာသနာေတာ္မွာ ေထာက္တည္ရာရျပီးျဖစ္တဲ့ လူ၀တ္ေၾကာင္တပည့္မေတြထဲမွာ ကၽြန္မလည္း တစ္ေယာက္အပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ မယံုၾကည္ရင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ေမးေလ ွ်ာက္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီကိစၥေၾကာင့္လည္း စိတ္မေျဖာင့္ပဲ မေသလိုက္ပါနဲ႔။ ဒီလိုေသရတာမ်ိဳးဟာ ဆင္းရဲပါတယ္။ ဘုရားရွင္လည္း ကဲ့ရဲ ႔ေတာ္မူပါလိမ့္မယ္။”

ဒီလိုမ်ိဳးစကားေတြကို လူမမာ သူၾကြယ္ေယာက်ာ္းရဲ ႔ ေဘးကေနျပဳစုလုပ္ေကၽြးရင္း မိန္းမလုပ္တဲ့သူက ေျပာေပးလိုက္ေတာ့ ေယာက်ာ္းလုပ္သူခမ်ာ စိတ္ႏွလံုးျငိမ္းေအးသက္သာရာရသြားျပီး ခံစားေနရတဲ့ အနာေရာဂါေတြဟာလည္း ခဏခ်င္းပဲ သက္သာသြားခဲ့ပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္းကို ျပန္ၾကားသိရတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကလည္း နကုလပိတာသူၾကြယ္ကို “ဒီလို ဇနီးမယားမ်ိဳးကို ရထားတဲ့ ဒကာၾကီးဟာ အရေတာ္လိုက္တာ၊ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္လိုက္တာ” လို႔ ခ်ီးမႊမ္းစကား ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ မက်န္းမမာျဖစ္ေနတဲ့ နကုလပိတာသူၾကြယ္ဟာ ေသခ်ိန္မက်ေသးလို႔ အနာေရာဂါေတြ သက္သာေပ်ာက္ကင္းျပီး ျပန္လည္နလန္ထလို႔ ခ်မ္းသာရာရသြားခဲ့တယ္လို႔ ဆိုေစအံုး။ တကယ္ေသရေတာ့မယ့္ လူမမာတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့မယ္ဆိုရင္လည္း အခုလိုသတိေပးစကားမ်ိဳးေတြသာ ၾကားခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ စိတ္တင္းက်ပ္ေနတာေတြ၊ စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ေနရတာေတြ ေလ ွ်ာ့က်သြားမလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္လို႔ရႏိုင္ပါတယ္။ တရားႏွလံုးသြင္းဖို႔ ေမ့ေနတဲ့ လူမမာေတာင္မွ ကိုယ့္ဇနီးခင္ပြန္းရဲ ႔ ဒီလို သတိေပးစကားမ်ိဳးကို ၾကားရရင္ တရားအားရံုဘက္ကို စိတ္က ညႊတ္သြားေစႏိုင္တဲ့ ခြန္အားကိုျဖစ္ေစတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးဟာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူေတြႏွင့္ တစ္ေန႔ေန႔တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေနာက္ဆံုး ေသကြဲကြဲရမွာက ေရွာင္လႊဲလို႔မရတဲ့ အမွန္တရားတစ္ခုပါ။ ဒါကို ေခါင္းေအးေအးထားလက္ခံႏိုင္ဖို႔ႏွင့္ ေရာက္လာမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္အတြက္ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္မလဲ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘာေတြ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားၾကမလဲဆိုတာကို အခုကတည္းက စနစ္တက်ၾကိဳတင္ေလ့က်င့္ထားသင့္ၾကပါတယ္။

ဇနီးကပဲ အရင္စြန္႔ခြာစြန္႔ခြာ၊ ခင္ပြန္းသည္ကပဲ အရင္စြန္႔ခြာစြန္႔ခြာ ဘယ္သူကပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ဆံုး ေက်ာခိုင္းႏႈတ္ဆက္ရေတာ့မယ့္အခ်ိန္မွာ သြားမယ့္သူ စိတ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႏွင့္ သြားႏိုင္ေစဖို႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က သူစိတ္ေျဖာင့္ႏိုင္မယ့္ အေျခအေန၊ အေနအထားမ်ိဳး ျဖစ္ေနေအာင္ ၾကိဳးစားထားသင့္ၾကပါတယ္။

ဒါမွသာ အခု နကုလမာတာသူၾကြယ္မၾကီးက သူေယာက်ာ္းကို ေျပာသလို သတိေပးစကားမ်ိဳးေတြ ကိုယ့္ဇနီးခင္ပြန္းလုပ္တဲ့သူကို အားေပးေျပာၾကားႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ မဟုတ္ရင္ လူမမာေဘးမွာ ေျခမကိုင္မိ၊ လက္မကိုင္မိ၊ မ်က္ရည္ေတြ ဒရေဟာက်၊ သူေတာ့ ေသေတာ့မွာပဲ ဆိုတဲ့ အပူရုပ္ၾကီးႏွင့္ လူမမာကို ၾကည့္ေနမိရင္ အၾကည့္ခံရတဲ့သူရဲ ႔ စိတ္ထဲမွာလည္း ဘယ္ အဆင္ေျပႏိုင္ပါ့မလဲ။ ဒီလိုႏွင့္ ဘာေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္းမွ ႏွလံုးမသြင္းႏိုင္ပဲ ေသၾကရေတာ့ လားရာဂတိလည္း ေကာင္းလာႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူးေပါ့။

အခုသုတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအခ်က္ေတြကို အတုယူအားက်ဆင္ျခင္ျပီး အခ်ိန္မေႏွာင္းေသးခင္ အားလံုး ကိုယ္စီ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ရဲရဲရင့္ရင့္ အားေပးစကားေျပာၾကားႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးထိ ေရာက္ေအာင္ ကိုယ္တိုင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္သြားၾကပါလို႔ ခင္မင္ရတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို ေမတၱာျဖင့္ တိုက္တြန္းသတိေပးရင္း ဓမၼစကားလက္ေဆာင္ပါးလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

(အဂုၤတၱရနိကာယ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ နကုလပိတုသုတ္ေတာ္မွ ထုတ္ႏုတ္ေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။)

ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ
၂၁၊ ၃၊ ၂၀၁၅။ (စေနေန႔)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္