Tuesday, May 22, 2018

Unlock Your Mind





တခါတေလ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အက်ီ၀တ္တဲ့အခါ အတြင္းႏွင့္အျပင္ ေျပာင္းျပန္မွား၀တ္မိတာမ်ိဳး၊ ၾကယ္သီးအေပၚေအာက္ မွားတပ္မိတာမ်ိဳး ၾကံဳဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ အျပင္သြားဖိုု႔အတြက္ ဖိနပ္စီးတဲ့အခါ ေတာင္တစ္ဘက္၊ ေျမာက္တစ္ဘက္ ေကာက္စြတ္ျပီး ထြက္လာမိတာမ်ိဳး၊ ေဘာင္းဘီဇစ္မတပ္မိပဲ ထြက္လာခဲ့မိတာမ်ိဳးေတြလည္း ၾကံဳဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီလိုျဖစ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ ကိုယ့္အိမ္မွာရွိေနတဲ့သူ တစ္ေယာက္ေယာက္ကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အျပင္မွာ လမ္းသြားလမ္းလာတစ္ေယာက္ေယာက္ကပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လြဲေနတာကို ျမင္မိသြားရင္ လွမ္းသတိေပးတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလို သတိေပးလိုက္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ ကိုယ္မွားေနတာ၊ လြဲေနတာကို ျပင္ၾကတယ္။ ခ်က္ခ်င္းျပင္လို႔အဆင္မေျပေသးလည္း ကိုယ္လြဲေနျပီဆိုတာကိုေတာ့ သိသြားျပီး အဆင္ေျပတာနဲ႔ ျပင္ႏိုင္ဖိုု႔ ၾကိဳးစားၾကတာပဲ မဟုုတ္လားဗ်ာ။

ဒီလိုသတိေပးစကားေျပာခံရတဲ့အခါမွာ မင္းက ဘာမို႔လို႔ ငါ့လာေျပာရတာလဲ၊ ငါ့ဖာသာ ဘယ္လုိ၀တ္ထား ၀တ္ထား ဘယ္သူ႔ဂရုုစိုက္ရမွာလဲ။ ငါ၀တ္ထားတာ မနာလိုလို႔ လာေျပာေနတာပါ ဆိုျပီး မျပင္ပဲေနမယ့္သူ မရွိသေလာက္ ရွားမွာပါ။

အဲဒီဥပမာလုိမ်ိဳးပါပဲ။ အခုလည္း တရားသမားမိတ္ေဆြတခ်ိဳ ႔ကို ေျပာခ်င္တာက ကိုယ္အားထုတ္ေနတဲ့ တရားနည္းဟာ လြဲေနတယ္။ ကိုယ္သိထားတဲ့ တရားဟာ ဘုရားေဟာႏွင့္မကိုက္ညီဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ကိုယ္ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေနတဲ့ ဆရာသမားဟာ ပရိယတၱိႏွင့္ေဘာင္၀င္ေအာင္ သင္ၾကားျပသေနတာမ်ိဳး မဟုတ္လို႔ သတိထားယံုၾကည္သင့္တယ္ စသျဖင့္ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိတဲ့ တစ္ေယာက္မကတဲ့ မိတ္ေဆြေတြက ၀ိုုင္း၀န္း ေျပာဆိုသတိေပးေနၾကျပီဆိုရင္ ကိုယ္ကိုယ္ကို ျပန္သတိထားဆင္ျခင္သင့္ပါတယ္။

ငါ ဘာမ်ားလြဲေနလဲ။
ငါ ဘာမ်ား ျပန္ျပင္ဆင္ဖို႔ လိုေနလဲ။
သူတို႔ေတြ ငါ့ကို သတိေပးတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူ႔အက်ိဳးအျမတ္အတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး ေျပာေနတာလဲ။

ဆိုျပီး ျပန္စမ္းစစ္ၾကည့္သင့္ပါတယ္။

တစ္ေယာက္မက တူညီတဲ့ေထာက္ျပမႈေတြႏွင့္ ၀ိုင္းေျပာေနၾကျပီဆိုရင္ေတာ့ မျဖစ္မေနျပင္သင့္တာ တစ္ခုခု ရွိေနလို႔ပဲျဖစ္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးကို လက္ခံ နားလည္သင့္ပါတယ္။

အဲဒါကိုမွ သူတို႔ေတြ ဘာနားလည္လို႔ ငါ့ကိုလာေထာက္ျပေ၀ဖန္ေနရတာလဲ။ သူတို႔ေတြက ငါႏွင့္ငါ့ဆရာသမားအေပၚ မနာလိုမရႈစိမ့္ျဖစ္ေနၾကတာ။ ငါတို႔ သိေန၊ ေရာက္ေနတဲ့ တရားအသိဉာဏ္မ်ိဳးကို အက်င့္မပါပဲ စာေပႏွင့္လာတိုင္းလို႔ ရမတဲ့လား။ ငါ့ဖာသာ ဘယ္လုိအားထုတ္အားထုတ္ ဒင္းတို႔အပူူပါလား ဆိုျပီး အမွားကို မဆင္ျခင္ပဲ ဒီလိုပဲ ေနၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အ၀တ္အစားမွား၀တ္တာထက္ဆိုးတဲ့ ကိုယ္က်ိဳးနည္း၊ အရွက္ကြဲရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး သံသရာႏွင့္ခ်ီျပီး ၾကံဳရႏိုင္တယ္ဆိုတာကို အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ေစတနာအျပည့္ႏွင့္ သတိေပးစကားေျပာလိုက္ရပါတယ္ဗ်ာ။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Friday, May 18, 2018

Unlock Your Mind





သတိထားမိသေလာက္ ေျပာၾကည့္ပါမယ္။

တရားအားထုတ္တဲ့ေယာဂီတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳးႏွင့္ပဲ အားထုတ္၊ အားထုတ္ ေနာက္ပိုင္း တရားစစ္၊ တရားမွန္ကို သိသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔အရင္က သေဘာထား လြဲမွားေနမႈေတြေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို မူအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံပါတယ္။

အဲဒီလိုျဖစ္ဖို႔ရာမွာ လိုအပ္တာေတြက
(၁) အဲဒီေယာဂီအားထုတ္တဲ့ တရားနည္းဟာလည္း နည္းမွန္၊ လမ္းမွန္ျဖစ္ရပါမယ္။
(၂) သင္ျပေပးတဲ့ ဆရာသမားကလည္း ဒီနည္းလမ္းအမွန္ကို က်င့္သံုးထားျပီးသူ၊ တပည့္ေယာဂီအေပၚမွာ လိမၼာကၽြမ္းက်င္မႈအျပည့္ႏွင့္ သင္ၾကားျပသေပးႏိုင္တဲ့သူမ်ိဳး ျဖစ္ရပါမယ္။
(၃) ေယာဂီအေနႏွင့္ကလည္း ဆရာသင္ျပညႊန္ၾကားတဲ့အတိုင္း ၾကိဳးစားအားထုတ္ႏိုင္တဲ့သူ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔ ၀န္မေလးသူျဖစ္ရပါမယ္။

ဒါဆိုရင္ သူအရင္က ဘယ္လိုသေဘာထားအမွားေတြပဲရွိေနခဲ့ ရွိေနခဲ့၊၊ ေနာက္ပိုင္း အေကာင္းဘက္ကို ေျပာင္းလဲသြားဖို႔ ရာခိုင္ႏႈန္း အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီ သေဘာထားမမွန္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ လြဲေနတဲ့ ေယာဂီဟာ
(၁) ဘုရားရွင္ အဆံုးအမေတာ္ႏွင့္ ကိုက္ညီမႈမရွိတဲ့ နည္းလမ္းမ်ိဳးျပသေနတဲ့ ရိပ္သာမ်ိဳးကို ကံဆိုးစြာႏွင့္ ေရာက္ခဲ့မယ္။
(၂) သင္ၾကားျပသတဲ့ ဆရာသမားဆိုသူေတြကလည္း ေယာဂီရဲ ႔ သည္းေျခၾကိဳက္ မက္လံုးေတြျဖစ္တဲ့ တရားထူးေတြ၊ မဂ္ေတြ၊ ဖိုလ္ေတြ၊ အရိယာဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြကို ရႊမ္းရႊမ္းေ၀ေအာင္ေျပာျပီး မဂၢင္ရွစ္ပါးအက်င့္တရားႏွင့္ မေလ ွ်ာ္ညီတဲ့ တရားနည္းေတြကို ျပသသင္ၾကားေပးမယ္။
(၃) ေယာဂီအေနႏွင့္ မိမိအတြင္းကိေလသာ ေလ ွ်ာ့နည္းမႈ၊ ကုန္ဆံုးပေပ်ာက္သြားမႈကို ကိုယ္တိုင္ စိစစ္ေ၀ဖန္ခြဲျခားႏိုင္ျခင္းမရွိပဲ ဆရာ့စကားမွာပဲ လမ္းဆံုးမယ္။
(၄) ေယာဂီက ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိသြားျပီလို႔ ထင္ထားတဲ့တရားကို တကယ္စစ္မွန္မႈရွိမရွိ ပိဋကတ္စာေပေတြ၊ တျခားတရားျပဆရာသမားေတြ၊ က်မ္းဂန္တတ္ပညာရွင္ေတြရဲ ႔ အဆံုးအမ၊ ၾသ၀ါဒအာေဘာ္ေတြႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ညွိႏိႈင္းမႈမ်ိဳး ရိပ္သာကထြက္လာျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ မလုပ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္

အဲဒီလိုေယာဂီမ်ိဳးဟာ အစကတည္းကလည္း တရားအေပၚထားတဲ့ သူ႔ သေဘာထားဟာ မမွန္ခဲ့သလို၊ တရားရိပ္သာ၀င္ျပီးသြားခ်ိန္ ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ေျပာင္းလဲမသြားႏိုင္ပါဘူး။ ရိပ္သာက ထြက္လာျပီးမွ ပိုေတာင္ အေျခအေနဆိုးသြားႏိုင္ပါေသးတယ္။

သူမွားေနတာကို မွားမွန္းမသိလို ေတာက္ေလ ွ်ာက္လည္း အမွားနည္းကိုပဲ အမွန္ထင္က်င့္သံုးပါလိမ့္မယ္။ သူ႔ကို တရားအားထုတ္ဖို႔ လာတိုင္ပင္တဲ့သူ၊ အၾကံဉာဏ္ေတာင္းတဲ့သူေတြကိုလည္း သူလိုမ်ိဳးဘဲ က်င့္ဖို႔၊ သူ႔ရိပ္သာကို မျဖစ္မေနသြားဖို႔ တိုက္တြန္းပါလိမ့္မယ္။

ဒီလိုႏွင့္ သူႏွင့္တကြ သူႏွင့္နီးစပ္တဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းတစ္ခုလံုးမွာ သေဘာထားအမွားေတြႏွင့္ အတၱအေျခခံပန္းတိုင္ေတြကို စံအျဖစ္သတ္မွတ္၊ တရားအမွားေတြကို က်င့္သံုးရင္း ေပ်ာ္ေမြ႔ေနၾကတဲ့ Environment မ်ိဳးကို ဖန္တီးျဖစ္ေပၚလာေစႏိုင္ပါတယ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Unlock Your Mind





အခုႏွစ္ပိုင္းေတြ႔ေနရတဲ့ တရားလိုက္စားတဲ့သူအခ်ိဳ ႔မွာေတာ့ သံေ၀ဂဉာဏ္ေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ခ်င္စိတ္ျဖစ္လာတာမ်ိဳးထက္ တရားအားထုတ္တာကို ဂုဏ္တစ္ခုလိုမ်ိဳး၊ ဘြဲ ႔တံဆိပ္လိုမ်ိဳး၊ ေအာင္လက္မွတ္တစ္ခုလိုမ်ိဳး ဘ၀အတြက္ ယူထားခ်င္ၾကတဲ့ပံုေပၚေနတာကို သတိထားမိပါတယ္။

တကယ္လို႔မ်ား စမ္းလို႔ရမယ္ဆိုရင္ တရားရိပ္သာႏွစ္ခုရဲ ႔ တရားစခန္းေၾကာ္ျငာပံုစံ ႏွစ္မ်ိဳးလုပ္ျပီး စမ္းၾကည့္ခ်င္တယ္။

ပထမရိပ္သာေၾကာ္ျငာက.....
မဟာသတိပ႒ာန္၀ိပႆနာက်င့္စဥ္ တစ္လ တရားစခန္း
ဆြမ္းစရိတ္ - အခမဲ့
ဘ၀တစ္ေလ ွ်ာက္ သတိပ႒ာန္တရားျဖင့္ က်င့္ၾကံေနထိုင္သြားနည္းကို ဘုရားရွင္ အဆံုးအမႏွင့္ အညီ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးသြားမည္။

ဒုတိယရိပ္သာေၾကာ္ျငာက.....
အပါယ္တံခါးပိတ္ နိဗၺာန္တံခါးဖြင့္ သံုးရက္ အထူးတရားစခန္း
ဆြမ္းစရိတ္ - တစ္ရက္ ငါးေသာင္းက်ပ္
တရားစခန္းသံုးရက္ျပီးဆံုးပါက သံသရာခရီးအတြက္ ပူပန္ေနစရာမလိုေအာင္ ရိပ္သာမွ တာ၀န္ယူေပးမည္။
(လူဦးေရ ကန္႔သတ္ထားပါသျဖင့္ အျမန္စာရင္းေပးသြင္းပါရန္။)

ဒီေၾကာ္ျငာႏွစ္ခုမွာ ဘယ္ရိပ္သာကို လူေတြ စုျပံဳသြားတိုးမယ္ထင္ပါသလဲ။ ဒုတိယရိပ္သာကို သြားတဲ့လူက ပိုမ်ားေနပါလိမ့္မယ္။

အဲဒါဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ လူေတြက တရားကို ၾကိဳးၾကိဳးစားစား က်င့္ၾကံအားထုတ္ဖို႔ထက္ ျဖတ္လမ္းနည္းလိုက္ခ်င္တဲ့သူက ရာခိုင္ႏႈန္းပိုမ်ားေနလို႔ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တာ၀န္ယူဖို႔ထက္ သူမ်ားက ကိုယ့္ကို တာ၀န္ယူေပးတာကို ပိုျပီးလိုခ်င္ၾကလို႔ပါ။ ကိုယ့္ကိေလသာ အတိမ္အနက္ကို ကိုယ့္ဖာသာစမ္းစစ္အေျဖရွာဖို႔ထက္ ဆရာသမားကေန ဘယ္အဆင့္ေရာက္ေနျပီ၊ ဘာျဖစ္ေနျပီလို႔ ဆံုျဖတ္ေပးတာကို လိုခ်င္ၾကလို႔ပါ။

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီး တရားတစ္ပုဒ္မွာ သတိေပးဖူးသလို တခါတေလလူေတြမွာ ေလာကဓံအဆိုးေတြေၾကာင့္လည္း စိတ္ဓါတ္က်၊ ျငီးေငြ႔သလိုျဖစ္တာကို သံေ၀ဂလို႔ထင္တတ္ၾကတယ္တဲ့။

တကယ္သံေ၀ဂျဖစ္လို႔အားထုတ္တဲ့သူေတြက သံသရာဒုကၡကိုေၾကာက္တဲ့စိတ္ႏွင့္ အစဥ္တစိုက္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ၾကပါလိမ့္မယ္။ သူတို႔အတြက္လည္း လမ္းေၾကာင္းက တျဖည္းျဖည္းပြင့္သြားမွာပါပဲ။

သံေ၀ဂအစစ္မဟုတ္ပဲ ေပၚပင္လိုက္တဲ့သူေတြကေတာ့ ေၾကာ္ျငာႏွစ္ခုထဲက ဒုတိယတရားရိပ္သာလိုမ်ိဳးေတြလိုက္ရွာရင္း သူတို႔ဘ၀မွာ သူမ်ားေပးတဲ့ အာမခံခ်က္ေတြရေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါလိမ့္မယ္။

ဒီလို လူအမ်ိဳးအစား ႏွစ္ခုအတြက္ ေနာက္ဆံုးရလဒ္ကို အခ်ိန္က အေျဖေပးသြားမွာပါပဲ။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Thursday, May 17, 2018

Unlock Your Mind





ရိပ္သာေတြကေန တရားအားထုတ္ျပီး ထြက္လာၾကတဲ့ တခ်ိဳ ႔ ေယာဂီေဟာင္းေတြဟာ သူတို႔ရိပ္သာ၊ သူတိုု႔တရားနည္း၊ သူတိုု႔တရားျပဆရာကို တစ္စံုတစ္ဦးက ထိပါးလာျပီလို႔ယူဆၾကရင္ မျပီးႏိုင္မစီးႏိုင္ တုုံ႔ျပန္ေျပာဆိုေနၾကတာကို အခုတေလာမွာ သတိထားမိတယ္။

ကိုယ့္တရားနည္းမွန္ကန္ေၾကာင္း၊ ကိုုုယ့္ဆရာသမားဟာ ဓမၼ၀ါဒီသာျဖစ္ေၾကာင္း အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ ရွင္းျပတာမ်ိဳးက လုပ္သင့္တာျဖစ္ေပမယ့္ ဒီထက္အလြန္ သူတစ္ပါးကို ျပစ္တင္ေျပာဆိုၾကတာ၊ ကိုယ့္ေလာာက္မွ တရားအသိဉာဏ္မရွိၾကတဲ့သူေတြ၊ လက္ေတြ႔အားမထုတ္ထားၾကတဲ့သူေတြ၊ စာသမားသက္သက္ေတြ၊ မ်က္ကန္းေတြ၊ ေသရင္ ဂတိေကာင္းမွာမဟုတ္တဲ့သူေတြစသျဖင့္ တည့္တည့္တမ်ိဳး၊ သြယ္၀ိုက္၍တဖံု ရြဲ ႔သလိုလို၊ က်ိန္စာတိုက္ေနသလိုလို၊ ရန္ေစာင္ေျပာဆိုေနၾကတာေတြ ျမင္ရေတာ့ နည္းနည္းစဥ္းစားမိလာတယ္။

တခ်ိဳ ႔ေယာဂီေတြဆိုရင္ သူတို႔ရိပ္သာရဲ ႔ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြအတိုင္း ရိပ္သာျပင္ပမွာကို နာရီေပါင္းအနည္းဆံုး နာရီ(၉၀) ကစလို႔ နာရီေပါင္း (၁၂၀) ကို အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ လေပါင္းမ်ားစြာ၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအားထုတ္ထားၾကတဲ့သူေတြပါ။ သူတို႔ေတြဟာ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ ျဖစ္လာတဲ့ နာတာ၊ က်င္တာ၊ ကိုက္တာ၊ ခဲတာ စတာေတြကို ေအးေအးသက္သာ ေက်ာ္လႊားထားႏိုင္ၾကတဲ့သူေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ယံုၾကည္ေပးလို႔ရေပမယ့္ တရားထိုင္ခ်ိန္ျပင္ပမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့ စိတ္မွာေပၚတဲ့ ေဒါမနႆအာရံုေတြကို ဘာလို႔ မျဖတ္ခ်ႏိုင္၊ မေက်ာ္လႊားႏိုင္ၾကတာပါလိမ့္လို႔ ေတြးမိလာပါတယ္။

ကိုယ့္စိတ္ကို ျပန္ၾကည့္တတ္တဲ့ အေလ့အထမွာ ေလ့က်င့္မႈအားနည္းေနၾကေသးတာလားေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။ တကယ္ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ျပန္ၾကည့္ေနၾကေယာဂီမ်ိဳးဆိုရင္ မပယ္ႏိုင္ေသးလို႔ ေဒါသကိေလသာ ထၾကြေသာင္းက်န္းလာရင္ေတာင္မွ ဒီေဒါသစိတ္ရဲ ႔ တိုက္တြန္းေစ့ေဆာ္မႈကို အလိုမလိုက္ပဲ တရားသတိႏွင့္ အထိုက္အေလ ွ်ာက္ေတာ့ ထိန္းထားႏိုုင္တတ္ၾကပါတယ္။ အရိယာျဖစ္သြားရင္ ကိေလသာျဖစ္ေၾကာတိုတယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားတာရွိေပမယ့္ အရိယာမျဖစ္ေသးရင္ေတာင္ အေတာ္ေလး ထိထိေရာက္ေရာက္ အားထုတ္ထားျပီးသား ေယာဂီေတြမွာဆိုရင္လည္း ကိေလသာဟာ သူ႔အထိုက္အေလ ွ်ာက္ေတာ့ ျဖစ္ေၾကာတိုပါတယ္။

အခု တအား Aggressive ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ေယာဂီတခ်ိဳ ႔ဆိုရင္ သူတိုု႔ထုတ္မေျပာေပမယ့္ သူတိုု႔ကိုုယ္သူတိုု႔ အရိယာေတြလိုု႔ ယံုုၾကည္ယူဆထားၾကတဲ့သူေတြဆိုုတာကိုု ခန္႔မွန္းလို႔ရပါတယ္။ သူတိုု႔ရင္ထဲမွာ ေဒါသ၊ ေဒါမနႆေတြေၾကာင့္ ပူေလာင္ေနတယ္ဆိုုတာကိုု သတိထားၾကည့္တတ္တဲ့ အျပင္လူက သိိေနေပမယ့္ သူတိုု႔ကိုုယ္တိုုင္ေတာ့ သူတိုု႔ ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုုတာကိုု သတိထားမိပံု မေပၚပါဘူး။ ဒါဟာ ဘယ္လိုုေၾကာင့္လဲေတာ့ မသိပါဘူး။

ကိုယ့္ရဲ ႔ ေနပံု၊ ထိုင္ပံု၊ သြားပံုု၊ လာပံု၊ ေျပာပံုု၊ ဆိုပံု ကို တျခားသူကျမင္လိုက္တာႏွင့္ ဒီလူမွာ တရားအျငိမ္းဓါတ္ ဘယ္ေလာက္ကိန္း၀ပ္ေနတယ္ဆိုတာကိုု ခန္႔မွန္းနားလည္သိရွိျပီး ငါလည္း သူသိထားတဲ့တရားမ်ိဳး အားထုတ္ခ်င္လိုက္တာ၊ က်င့္ၾကံပြားမ်ားခ်င္လိုက္တာ ဆိုတဲ့ သဒၶါဆႏၵေတြ ျဖစ္ပြားလာေအာင္ လုပ္တာမ်ိဳးကို သာသနာျပဳတယ္လို႔ ေခၚရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ နိေျဂာဓသာမေဏကိုု ဖူးျမင္လိုက္ရံုုႏွင့္ အေသာကမင္းၾကီး သဒၶါၾကည္ညိဳစိတ္ ျဖစ္ခဲ့သလိုမ်ိဳးပါ။ ဒါကို တရားေယာဂီေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အရိယာျဖစ္ေနျပီလို႔ သတ္မွတ္ယူဆေနၾကတဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ား ဆင္ျခင္စဥ္းစားႏိုင္ၾကပါေစ။ ကိုယ္ေျပာတာဆိုတာ ေနတာထိုင္တာကို ျမင္ျပီး တရားမသိေသးတဲ့သူေတြ တရားသိျမင္ခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာေအာင္၊ ဗုုဒၶသာသနာေတာ္အေပၚမွာ ၾကည္ညိဳသဒၶါစိတ္ေတြ တိုးပြားလာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကပါေစ။

==================

သင္ေတြးလိုုက္တဲ့အေတြးတိုုင္း၊ ေျပာလိုုက္တဲ့စကားတိုုင္း၊ လုုပ္လိုုက္တဲ့အျပဳအမူတိုုင္းဟာ သင့္ရဲ ႔ ကိုယ္ပိုင္ အမွတ္လကၡဏာ ျဖစ္လာေစပါတယ္။ သင္ဟာ ဖေယာင္းတိုုင္ တစ္တိုုင္လိုပါပဲ။ သင့္ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကိုု အလင္းေရာင္ ထုုတ္လႊတ္ေပးေနတယ္လိုု႔ စိတ္ကူးၾကည့္လိုုက္ပါ။ သင့္စကားအားလံုုး၊ အေတြးအားလံုုးႏွင့္ အျပဳအမူအားလံုုးဟာ အရပ္မ်က္ႏွာေပါင္းမ်ားစြာကိုုုု ျဖန္႔က်က္ထြက္သြားၾကတယ္။ တကယ္လိုု႔ အၾကင္နာတရားေတြျပည့္ေနတဲ့ စကားတစ္ခုုခုုကိုုုု ေျပာလိုုက္တယ္ဆိုုပါစိုု႔။ သင့္ရဲ ႔ အၾကင္နာတရားျပည့္ေနတဲ့ စကားလံုုးေတြဟာ အရပ္မ်က္ႏွာေပါင္းမ်ားစြာကိုု ထြက္ခြာသြားၾကတယ္။ သင္ကိုုယ္တိုုင္ဟာလည္းပဲ အဲဒီစကားလံုုးေတြႏွင့္အတူတူ လိုုက္ပါလိုု႔သြားပါတယ္။ ကၽြႏုု္ပ္တိုု႔ဟာ (မိမိျပဳလိုက္တဲ့ ကံသံုးပါးဟာ) အခ်ိန္တိုုင္းမွာ ပံုစံတစ္မ်ိဳးဆီအျဖစ္ အသြင္ကူူးေျပာင္းျပီး အဆက္မျပတ္ေရြ႔လ်ားသြားေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

~ Thich Nhat Hanh
 

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Wednesday, May 16, 2018

သင့္အတြက္.... (၂)





(၂) တစ္ခုုခုုထဲမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနမွရလိမ့္မယ္လိုု႔ ေတြးေနတဲ့ သင့္အတြက္

သင္ဟာတစ္ေယာက္ေယာက္အေပၚမွာ အျမဲတမ္းသြားမွီေနတတ္တယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က အာလူးေခ်ာင္းေၾကာ္စားေနရင္ လိုုက္စားခ်င္တယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ တုုတ္ထိုုးသၾကားလံုုးေလး စုုပ္ေနတာေတြ႔ရင္လည္း လိုုက္စားခ်င္တယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ပုေလြေခ်ာင္းေလးမႈတ္ေနတာေတြ႔ရင္ “ေမေမ။ သားကိုုလည္း ပုေလြေခ်ာင္းေလး၀ယ္ေပးပါ“ ဆိုုျပီး ပူဆာတယ္။ ဒါက ကေလးေတြမွာခ်ည္း ျဖစ္တတ္တာမ်ိဳးမဟုုတ္ဘူး။

ေႏြဦးေရာက္လာျပီဆိုုရင္ ေႏြဦးက သင့္ရဲ ႔စိတ္ကိုလႊမ္းမိုုးျခယ္လွယ္ႏိုင္ဖို႔ သင္ကခြင့္ေပးလိုုက္တယ္။။ ေဆာင္ဦးေရာက္ျပီဆိုုလည္း ဒီအတိုုင္းပဲ။ လူတိုုင္းဟာ တစ္စံုတစ္ခုုက ကိုုယ့္စိတ္ကို လႊမ္းမိုုးျခယ္လွယ္ထားတာကိုု ေစာင့္ေမ ွ်ာ္ေနတတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ ႔ဆို လူေတြရဲ ႔စိတ္ကိုု လႊမ္းမိုးႏိုင္ဖို႔ လုပ္ငန္းေၾကာ္ျငာေတြျပဳလုပ္ဖန္တီးျပီး အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းေတာင္ လုုပ္လိုုက္ၾကေသးတယ္။

လူေတြဟာ စိတ္ခံစားခ်က္ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးျဖစ္တာမ်ိဳးကိုု သေဘာက်တတ္ၾကတယ္။ ရုုပ္ရွင္ရံုုေရွ ႔က ေၾကာ္ျငာပိုုစတာကိုုၾကည့္ရံုုေလးနဲ႔တင္ သူတိုု႔မ်က္ႏွာေတြမွာ ခံစားခ်က္ေတြ ေယာက္ရက္ခပ္သြားတာမ်ိဳးျဖစ္ၾကတယ္။ ဗုုဒၶဘုုရားရွင္ရဲ ႔ ဓမၼတရားေတာ္က လူေတြ ကိုုယ့္ရဲ ႔စိတ္ခံစားခ်က္ေတြမွာ ကိုုယ္တိုုင္ ဒူးေထာက္အညံ့ခံေနရတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစဖိုု႔အတြက္ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားတစ္ဘက္မွာလည္း ေလာကၾကီးထဲမွာ ဘာမွ မဟုုတ္တာေတြကိုု လူေတြက ဇာခ်ဲ ႔ေနတတ္ၾကတယ္။

ပံုုမွန္လူသားတစ္ေယာက္ဆိုုရင္ ဒီပံုုစံအတိုုင္းပဲ။ သူဟာ အသံုုးမက်မႈေတြစုုစည္းထားတဲ့ မ်က္လံုုးေတြႏွင့္ပဲ ၾကည့္ျမင္ေနတတ္တယ္။

သူရဲေကာင္းေတြရဲ ႔၀န္းက်င္မွာေနေနရတာေၾကာင့္ သတၱိဗ်တၱိအပိုုင္းအစေတြႏွင့္ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု သူရဲေကာင္းဆိုုတဲ့ ဇာတ္ရုုပ္တစ္ခုုကိုု ကျပဖိုု႔ပါပဲ။ တကယ္က ဒါဟာလည္း သူရဲေကာင္းဆန္တာမ်ိဳးမွ မဟုုတ္တာ။ အေဖလုုပ္တဲ့ သူခိုုးၾကီးက သူ႔သားကိုု ေျပာတယ္။ “မင္းရဲ ႔အသံုုးမက်တဲ့ရိုုးသားမႈကိုု ခ်က္ခ်င္းရပ္မပစ္လိုက္ဘူးဆိုုရင္ေတာ့ မင္းဟာငါ့လိုု ေလးစားခံရေလာက္တဲ့ သူခိုုးတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမွာ မဟုုတ္ဘူး။ မင္းဟာ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုုပ္ငန္းအေပၚမွာ မေထမဲ့ျမင္ လုုပ္လိုက္တာပဲျဖစ္တယ္“ တဲ့။

လူေတြဟာ လူတတ္ၾကီးဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာေပးေတြႏွင့္ ကမၻာေျမၾကီးအေပၚမွာ မင္းမူေနတဲ့ အရွင္သခင္ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာၾကတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ကိုယ့္ဟာကို ဘယ္ကေနစလုုပ္ရမယ္မွန္းေတာင္ မသိၾကဘူး။ တီဗြီကလာေနတဲ့ အားကစားပြဲေတြကိုု ၾကည့္ေနျပီး တျခားသူေတြလည္း သူလိုုပဲ ၾကည့္ၾကတာလုိ႔ ကိုုယ့္အတြက္ကုိယ္ ကာကြယ္ေျပာဆိုုတတ္ၾကတယ္။

ငါတိုု႔တေတြဟာ ဒီလိုု အုုပ္စုုလိုုက္အသံုုးမက်မႈမွာ ေနထိုင္ၾကတယ္။ ဒီလို ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္မႈေတြကိုပဲ စစ္မွန္တဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေတြရယ္လို႔ ထင္မွတ္မွားၾကတယ္။ သင္ဟာ အမွန္ကိုု အမွန္အတိုုင္း ကိုယ့္ဖာသာ သိလာေအာင္လုုပ္ဖိုု႔ႏွင့္ ဒီရူးသြပ္မႈကေန ႏိုုးထလာဖိုု႔က မျဖစ္မေန လိုုအပ္ပါတယ္။ တရားဘာ၀နာပြားမ်ားအားထုုတ္ တယ္ဆိုုတာ အုုပ္စုုကေနစြန္႔ခြာထြက္ျပီး ကိုုယ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဘက္ႏွင့္ ကိုုယ့္လမ္းကိုုယ္ေလ ွ်ာက္ဖို႔ျဖစ္တယ္။

တစ္ေယာက္တည္းဆိုရင္ေတာ့ လူေတြက ေတာင့္ခံထားႏိုုင္ၾကေပမယ့္လိုု႔၊ အုုပ္စုုဖြဲ႔မိသြားၾကျပီဆိုုရင္ေတာ့ သူတိုု႔ရဲ ႔ အသံုုးမက်မႈကိုု စတင္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ အုုပ္စုုလိုုက္ အသံုုးမက်မႈထဲ စီးေမ ွ်ာလိုုက္ၾကေတာ့တာပဲ။ သူတိုု႔ဟာ ဒီလိုုအုုပ္စုုလိုုက္ အသံုုးမက်ဖိုု႔အတြက္လည္း ဆံုုးျဖတ္ခ်က္ေတြခိုင္မာၾကတယ္။ ကလပ္ေတြေထာင္ၾကတယ္။ အဖြဲ႔၀င္ေၾကးေတြေတာင္ ေပးၾကေသးတယ္။ တရားဘာ၀နာပြားမ်ားအားထုုတ္ တယ္ဆိုုတာဟာ အုုပ္စုုလိုုက္ အသံုုးမက်မႈကေန စြန္ ့ခြာ ခြဲထြက္လာလိုုက္တာကိုု ေခၚပါတယ္။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Sunday, May 13, 2018

Thich Nhat Hanh Collection





စိတ္ဆိုုတာက ေထာင္ခ်ီတဲ့ အရပ္မ်က္ႏွာေတြဆီ ထင္သလုုိ သြားလိုု႔ရႏိုုင္ေပမယ့္ ဒီလွပခန္႔ညားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာေတာ့ ငါဟာ ျငိမ္းေအးစြာနဲ႔ပဲ ေလ ွ်ာက္လွမ္းေနမိတယ္။ ေျခတစ္လွမ္း လွမ္းလိုက္တိုုင္းမွာ ေလႏုုေအးက တိုုက္ခတ္တယ္။ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္းစီႏွင့္အတူ ပန္းတစ္ပြင့္စီက ဖူးပြင့္ၾကတယ္။

TNH

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သင့္အတြက္.... (၁)





(၁) တျခားသူေတြက ကိုုယ့္အေပၚဘယ္လိုုသေဘာထားေနမွာလဲလိုု႔ အျမဲစိုုးရိမ္ေနတဲ့ သင့္အတြက္........

သင့္အေနႏွင့္ ေလေလးတစ္ခ်က္လည္တာေလာက္ကိုုေတာင္မွ အျခားသူတစ္ေယာက္ႏွင့္ အလဲအလွယ္လုုပ္လုုိ႔မရပါဘူး။လူတိုုင္းလူတိုုင္း၊ လူတစ္ေယာက္စီ တစ္ေယာက္စီတိုုင္းဟာ ကိုုယ့္ကိုုယ္ပိုုင္ဘ၀ႏွင့္ကိုုယ္ ေနထိုုင္ေနၾကတာပါ။ ဘယ္သူက ပိုုျပီး ပါရမီပိုုေကာင္းတယ္၊ အရည္အေသြးပုုိျမင့္တယ္ဆိုုတာေတြ စဥ္းစားျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းမေနသင့္ဘူး။

မ်က္လံုုးေတြကလည္း “ငါတိုု႔က ေအာက္ဘက္မွာရွိေနေပမယ့္ ပိုုျမင္ႏိုင္ခြင့္ရွိတယ္“ လိုု႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာသလိုု၊ မ်က္ခံုုးေတြကလည္း “ငါတိုု႔က ဘာမွ မျမင္ရေပမယ့္ ပိုုျမင့္တဲ့ေနရာမွ ေနေနရတာပါကြာ“ လိုု႔ ျပန္တံုု႔ျပန္ေလ့မရွိပါဘူး။

ျမတ္စြာဘုုရားရွင္ရဲ ႔ အဆံုုးအမတရားေတာ္ႏွင့္အညီ ေနထိုုင္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးက ကိုုယ္ဘာလုုပ္ေနတယ္ဆိုုတာကိုု တျခားသူေတြသိေအာင္ လုုပ္ေနဖို႔မဟုတ္ပဲ ကိုုယ္လုုပ္စရာ၊ ျဖည့္ဆည္းစရာရွိတာေတြကိုု ျပည့္စံုေအာင္ ၾကိဳးစားျဖည့္ဆည္းေနဖို႔ပါပဲ။

ေတာင္တန္းၾကီးက သူဟာျမင့္မားပါတယ္ဆိုုတာကိုု မသိပါဘူး။ ပင္လယ္ၾကီးက သူဟာ က်ယ္ျပန္႔နက္ရိႈင္းပါတယ္ဆိုုတာကိုု မသိပါဘူး။ ကမၻာေလာကစၾက၀ဠာၾကီးအတြင္းမွာရွိေနတဲ့ အရာတစ္ခုုစီတိုုင္းဟာ သူတိုု႔ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုုတာကိုု မသိေပမယ့္လိုု႔လည္း အသက္၀င္လႈပ္ရွားေနၾကတာပါပဲ။

ငွက္ေလးရဲ ႔သီခ်င္းဆိုသံရယ္ ပန္းေလးရဲ ႔ရယ္ေမာလိုက္သံေတြဟာ ေက်ာက္ကမ္းပါးရဲ ႔ေအာက္မွာ ထိုုင္ျပီး တရားရႈမွတ္ေနတဲ့သူႏွင့္ ဘာမွပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္မႈမရွိပဲ သဘာ၀အတိုုင္းထြက္ေပၚေနတာသာျဖစ္တယ္။

ငွက္ေလးက တရားရႈမွတ္ေနတဲ့သူကိုု ဂုုဏ္ျပဳခ်ီးက်ဴးဖိုု႔အတြက္ဆိုုျပိး သီခ်င္းသီက်ဴးေနတာမဟုုတ္ဘူး။ ပန္းေလးကလည္း သူ႔ရဲ ႔အလွႏွင့္ တရားရႈမွတ္ေနသူကိုု အံ့ၾသသြားေအာင္လုုပ္ဖိုု႔ဆိုုျပီး ဖူးပြင့္ေနတာ မဟုုတ္ပါဘူး။ အဲဒီအတိုင္းပါပဲ။ တရားအားထုတ္ေနသူတစ္ဦးဟာလည္း တရားထူးအသိဉာဏ္ရဖို႔ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးႏွင့္ တရားအားထုတ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ အသက္ရွင္ေနတဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုဆီတိုင္းမွာ အတၱဆိုတဲ့အရာကို ထိုးထြင္းသိျမင္သေဘာေပါက္နားလည္သြားဖို႔အတြက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာသာတရားဆုိတာဟာ အလံုးစံုသန္႔ရွင္းသစ္လြင္လန္းဆန္းျပီး တျခားဘယ္သူႏွင့္မွ မစပ္ဆိုုင္ပဲ ကိုယ့္ဘ၀ႏွင့္ကိုုယ္ ရပ္တည္ေနထိုုင္ႏိုင္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

ေဟ့ မိတ္ေဆြ။ ဘာၾကည့္ေနတာလဲ။ အခုုေျပာေနတာ သင့္အေၾကာင္းေတြ ဆိုုတာကိုု မသိဘူးလား။

ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာရွိတဲ့ စအိုေပါက္ကလည္း သူစအိုေပါက္ျဖစ္ေနရတဲ့အတြက္ကို ရွက္ေနဖို႔မလိုုပါဘူး။ ေျခေထာက္ေတြကလည္း သူတိုု႔ ေျခေထာက္ေတြျဖစ္ေနရတဲ့အတြက္ မေက်မနပ္ျဖစ္ျပီး ဆႏၵျပေတာင္းဆိုုဖိုု႔ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ ဦးေခါင္းကလည္း အေရးအၾကီးဆံုးအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုမဟုုတ္သလို ခ်က္ကလည္း သူဟာ အရာအားလံုးရဲ ႔ ဖခင္တစ္ေယာက္အျဖစ္ စိတ္ကူးယဥ္ေနမွာမဟုုတ္ပါဘူး။

ထူးဆန္းဖို႔ေကာင္းတာက လူေတြက ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ (ႏိုင္ငံ့အၾကီးအကဲ) တစ္ေယာက္ကို တကယ္အေရးၾကီး ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္လိုမ်ိဳး ၾကည့္တတ္ၾကတယ္။ ႏွာေခါင္းက မ်က္လံုုးေတြႏွင့္ အစားထိုးလို႔မရသလို၊ ပါးစပ္ကလည္း နားရြက္ႏွင့္ အစားထိုးလို႔မရပါဘူး။ စၾကာ၀ဠာၾကီးထဲမွာ အရာအားလံုးဟာ တစ္ခုက တစ္ခုထက္သာလြန္တယ္ဆိုတာမ်ိဳး မရွိေနပါဘူး။သူ႔ဟာႏွင့္သူ ကိုုယ္ပိုုင္ရပ္တည္မႈ၊ တန္ဖိုုး ဆိုုတာရွိပါတယ္။

တခ်ိဳ ႔ကေလးေတြ ၾကြက္တစ္ေကာင္ကိုဖမ္းမိလိုက္တဲ့အခါ အဲဒီၾကြက္က ေထာင္ေခ်ာက္ထဲမွာ ရုုန္းကန္လႈပ္ရွားျပီး တြန္းထိုးေနတတ္တယ္။ ကေလးေတြက အဲဒီၾကြက္ရဲ ႔ႏွာေခါင္းကေန ေသြးေတြထြက္လာတဲ့အထိ အဆက္မျပတ္ကုပ္ျခစ္ေနတာ၊ အျမီးစုုတ္ျပတ္သြားတာေတြကိုုၾကည့္ျပီး သေဘာက်ေနတတ္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူတိုု႔ေတြက အဲဒီၾကြက္ကို ေၾကာင္ကို အစာအျဖစ္ေကၽြးလိုုက္ၾကတယ္။

တကယ္လို႔မ်ား ငါသာ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ထဲမွာ ထိုင္ေနခဲ့ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ “ေဟ့ အသံုးမက်တဲ့လူေတြ၊ ငါ့ကိုုၾကည့္ျပီး သေဘာက်ေနစရာ ဘာအေၾကာင္းမွမရွိဘူး“ လို႔ ကိုယ့္ဖာသာေျပာလိုက္မွာပဲ။ ျပီးရင္ေတာ့ ရိုုးရိုုးရွင္းရွင္းေလးပဲ တရားရႈမွတ္ျပီး ထိုင္ေနလိုက္မိမယ္။

(ဆက္ရန္....)

Kōdō Sawaki Rōshi

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္