ၾကြက္ကုန္သည္ (၃)

🐭 ၾကြက္ကုန္သည္ 🐭

(၃)

တပတ္ေလာက္အၾကာမွာေတာ့ သူသတင္းတစ္ခုရတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ျမင္းအေရာင္းအဝယ္လုပ္သူတဦးဟာ ျမင္းေကာင္ေရ ၅၀ဝ နဲ့ အဲဒီျမိဳ႔ကို ျမင္းေရာင္းဖို႔ လာမယ္ဆိုတာပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ သူဟာ ျမက္ရိတ္သမားေတြကို ျပန္ဆက္သြယ္ျပီး သူ့ကို ျမက္တစ္ထံုးဆီ ေပးဖို့ ေျပာလိုက္တယ္။ သူ႔ဆီကျမက္ေတြ အရင္ေရာင္းလို႔ ကုန္သြားတဲ့အခ်ိန္အထိ ျမင္းကုန္သည္ကိုု ျမက္ေတြ သြားမေရာင္းဖို႔ကိုုလည္း မွာထားေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။ အဲဒီနည္းနဲ့ သူဟာ ျမက္ေတြကို ေဈးေကာင္းေကာင္းနဲ့ ေရာင္းလိုက္နိုင္ခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ့ အခ်ိန္ကာလေတြ ေရြ ့လ်ားသြားျပီး တစ္ရက္မွာေတာ့ သူ့ စားေသာက္ဆိုင္ေလးကို လာေနက် ေဖာက္သည္ေတြက သတင္းေပးလိုက္တယ္။ ဆိပ္ကမ္းမွာ တိုင္းတပါးက သေဘၤာသစ္ၾကီးတစ္စင္း အခုတင္ ေက်ာက္ခ်ရပ္နားလိုက္တယ္ ဆိုတာပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ သူ႔အတြက္ အခြင့္အလမ္းလို့ သူျမင္လိုက္တယ္။ ဒီလိုအေနအထားကို သူေစာင့္ေနခဲ့ရတာပဲမဟုတ္လား။ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔ တစ္ခုျပီး တစ္ခုစဥ္းစားရင္း ေနာက္ဆံုးမွာ တကယ္ ေကာင္းမြန္တဲ့ စီးပြားေရးအစီအစဥ္တစ္ခုကို ရလိုက္တယ္။

ပထမဦးဆံုးအေနနဲ့ သူက ရတနာဆိုင္ရွင္ မိတ္ေဆြတစ္ဦးဆီ သြားျပီး သိပ္လွတဲ့ ပတၱျမားပါတဲ့အဖိုးတန္ ေရႊလက္စြပ္တစ္ကြင္းကို ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ့ ဝယ္လိုက္တယ္။ သူသိထားတာက ဆိပ္ကမ္းမွာဆိုက္ကပ္ထားတဲ့ သေဘၤာၾကီးလာခဲ့တဲ့ တိုင္းျပည္မွာ ပတၱျမားတြင္းထြက္မရွိဘူးဆိုတာပဲ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ျပီး အဲဒီနိုင္ငံမွာ ေရႊကလည္း အင္မတန္ေစ်းၾကီးတာကိုသိထားတယ္။ အဲဒါနဲ့ သူဝယ္လာတဲ့ လွပတဲ့လက္စြပ္ကို သေဘၤာကပၸတိန္ကို ၾကိဳတင္ ေကာ္မရွင္အေနနဲ့ ေပးလိုက္တယ္။ သူေပးတဲ့ ေကာ္မရွင္ကို လက္ခံထားလိုက္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ကပၸတိန္ကလည္း သူ႔ခရီးသည္ေတြအားလံုးကို အဲဒီသူဟာ ကုန္သြယ္စီးပြား အက်ိဳးေဆာင္တစ္ေယာက္ပါပဲလို့ မိတ္ဆက္ျပီး အလုပ္လုပ္ဖို့ ေျပာေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ သူဟာ ခရီးသည္ေတြကို ဦးေဆာင္ျပီး ျမိဳ ႔ထဲက အေကာင္းဆံုး ဆိုင္ေတြ၊ လုပ္ငန္းေတြဆီကိုုု ေခၚေဆာင္သြားေပးတယ္။ အျပန္အလွန္အေနနဲ႔ ေဖာက္သည္ေတြ ေခၚလာေပးလို့ ဆိုျပီး ကုန္သည္ေတြ၊ ဆိုင္ရွင္ေတြဆီက သူက ေကာ္မရွင္ျပန္ေတာင္းတယ္။

အဲဒီလို အလယ္ကေန ဆက္သြယ္ေပးရတဲ့ သူအျဖစ္နဲ႔လုပ္ကိုင္ရင္း ဆိပ္ကမ္းမွာလည္း တိုင္းတပါးက သေဘၤာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ အက်ိုးေဆာင္ေပးရာက သူဟာ သိပ္ကို ခ်မ္းသာလာေတာ့တယ္။ ဒီလိုသူ့ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ သူ့ဘာသာ ေက်နပ္ေနရင္း အလုပ္စလုပ္ျဖစ္ဖို႔ စကားၾကားမိျပီး တြန္းအားျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ တခါတုန္းက ဘုရင့္အၾကံေပးပညာရွိၾကီးကို ျပန္သတိရလာေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို့ ပညာရွိၾကီးကို လက္ေဆာင္အေနနဲ့ ေရႊဒဂၤါးတစ္သိန္း လက္ေဆာင္ေပးဖို့ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ဒီပမာဏဟာ သူ ခ်မ္းသာသမ ွ်ရဲ့ တဝတ္ေလာက္ရွိတာေပါ့။ လိုအပ္တာေတြ စီစဥ္ျပီးတဲ့ေနာက္မွာ သူဆံုးျဖတ္ထားတဲ့အတိုင္း ပညာရွိၾကီးကို သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုျပီး လက္ေဆာင္ေပးရင္း ေက်းဇူးတင္စကားကိုလည္း က်ိဳးက်ိဳးႏြံႏြံနဲ႔ ေျပာၾကားျဖစ္ခဲ့တယ္။

ဘုရင့္အၾကံေပးပညာရွိၾကီးခမ်ာ အံ့အားသင့္ေနရွာတယ္။ ”ဒီေလာက္ျကြယ္ဝခ်မ္းသာလာျပီး ဒီလို ရက္ရက္ေရာေရာ လက္ေဆာင္မ်ိဳးေတြ ေပးနိုင္ေအာင္ ဘယ္လိုရွာေဖြခဲ့သလဲ” လို့ ေမးလိုက္တယ္။ သူက ဒါေတြဟာ သိပ္မၾကာေသးတဲ့ ကာလတစ္ခုက အၾကံေပးပညာရွိၾကီးကိုယ္တိုင္ ေျပာျပသြားတဲ့ စကားေတြကို ၾကားလိုက္ရာကေန စခဲ့တယ္ဆိုုတဲ့အေၾကာင္းကို ေျပာျပတယ္။ အဲဒီကေန စတင္ျပီး ၾကိဳးစားသြားလိုက္တာမွာ ၾကြက္ေသတစ္ေကာင္၊ ဆာေလာင္ေနတဲ့ ေၾကာင္၊ မုန္႔ခ်ိဳေတြ၊ ပန္းစည္းေတြ၊ မုန္တိုင္းဒဏ္ခံရတဲ့ သစ္ကိုင္းေတြ၊ ပန္းျခံထဲမွာ ကစားေနတဲ့ ကေလးေတြ၊ ဘုရင္မင္းျမတ္ရဲ့ အိုးထိန္းသည္၊ အစားအေသာက္ေရာင္း ဆိုင္ငယ္ေလး၊ ျမင္းငါးရာ အတြက္ ျမက္ေရာင္းတာေတြ၊ ပတၱျမားနဲ့ ေရႊလက္စြပ္တစ္ကြင္း၊ စီးပြားေရးလုုပ္ဖို႔အတြက္ အဆက္အသြယ္ေကာင္းေတြႏွင့္ ေနာက္ဆံုးမွာ ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာျခင္းအထိ ျဖစ္လာတယ္လို့ ေျပာျပလိုက္တယ္။

သူေျပာျပတာ အားလံုးနားေထာင္ျပီးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ ဘုရင့္အၾကံေပးပညာရွိၾကီးက သူ့ဖာသာ ဒီလို ေတြးမိတယ္။ "ဒီေလာက္ကို လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ရွိတဲ့ လူေတာ္လူေကာင္းတစ္ေယာက္ကို အဆံုးခံဖို႔ မသင့္ဘူး။ ငါကိုယ္တိုင္လည္း ခ်မ္းသာရံုတင္မက ခ်စ္ရတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးေလးကလည္း ရွိေနေသးတယ္။ ဒီလူငယ္က လူပ်ိဳလူလြတ္မို႔ သူ့ကို သမီး ႏွင့္ လက္ဆက္ဖို့ သင့္လွတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ ငါ့စည္းစိမ္ကိုလည္း အေမြဆက္ခံႏိုုင္ျပီး သူ့ၾကြယ္ဝမႈကိုပါ ေပါင္းစည္း နိုင္ရုံတင္မကဘူး၊ ငါ့သမီးကိုပါ သူက ေကာင္းေကာင္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးသြားနိုင္မွာ ျဖစ္တယ္။"

အဲဒီသူေတြးမိတဲ့ အစီအစဥ္အတိုင္းပဲ ဘုရင့္အၾကံေပးပညာရွိၾကီးဟာ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အၾကံေပးၾကီးကြယ္လြန္သြားျပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဒီလူဟာ ျမိဳ ႔မွာ အခ်မ္းသာဆံုး ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္လာခဲ့ေတာ့တယ္။ ဘုရင္မင္းျမတ္ကိုယ္တိုင္က သူ့ကို အၾကံေပးရာထူးကို ျပန္လည္ခ်ီးေျမွာက္ခန္႔ထားလိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ့ သူ အသက္ထင္ရွားရွိေနသမ ွ် က်န္တဲ့ ဘ၀သက္တမ္းတစ္ေလ ွ်ာက္လံုးမွာ သူဟာ သူ႔ရဲ ႔ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာတဲ့ စည္းစိမ္ေငြေၾကးေတြကို လူအမ်ား ေကာင္းရာ ေကာင္းက်ိုးအတြက္ သဒၶါတရားျပည့္ျပည့္၀၀ႏွင့္ ေပးကမ္းသံုးစြဲခဲ့ပါေတာ့တယ္။

🔺

(Ven. Kurunegoda Piyatissa ရဲ ႔ Buddhist Tales For Young & Old, Vol. 1, Prince Good Speaker မွ "Mouse Merchant" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္။)

ဇာတက၊ ဧကကနိပါတ္၊ စူဠေသ႒ိဇာတ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ၾကြက္ကုန္သည္ (၂)

🐭 ၾကြက္ကုန္သည္ 🐭

(၂)

အဲဒီလို အေရာင္းအဝယ္ လုပ္ျဖစ္ေနတာ ရက္နည္းနည္း ၾကာလာျပီး တစ္ရက္မွာေတာ့ အဲဒီေဒသမွာ ေၾကာက္စရာမုန္တိုင္းၾကီးတစ္ခု ဝင္ေမႊပါေတာ့တယ္။ မိုးေတြအၾကီးအက်ယ္ရြာျပီး ေလေတြပါ ထန္ခဲ့တယ္။ သူ ဘုရင့္ဥယ်ာဥ္ေဘးနားကေန လမ္းျဖတ္ေလ ွ်ာက္တဲ့အခ်ိန္ ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ သစ္ပင္ေတြေပၚကေန သစ္ကိုင္းေတြက်ိဳးက်ျပီး ေျမေပၚမွာ ပ်ံ ႔က်ဲက်ေနတာကို ျမင္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီမွာတင္ သူက ဥယ်ာဥ္မႉးကို ညွွိတယ္။ ဥယ်ာဥ္မွဴးကိုယ္စား က်ေနတဲ့ သစ္ကိုင္းေတြကို သူ ရွင္းေပးမယ္။ အဖိုးစားနားအေနနဲ႔ အဲဒီ သစ္ကိုင္းေတြအကုန္ သူယူခ်င္တယ္ လို့ ေျပာလိုက္တယ္။ ခပ္ပ်င္းပ်င္းဥယ်ာဥ္မႉးကလည္း ျမန္ျမန္ပဲ ဒါကို သေဘာတူလက္ခံလိုက္တယ္။

လမ္းရဲ ႔တစ္ဘက္ ပန္းျခံထဲမွာ ကစားေနၾကတဲ့ ကေလးေတြကို သူေတြ႔သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ သူတို့ေလးေတြဆီသြားျပီး သစ္ကိုင္းေတြကို အကုန္ ေကာက္ေပးျပီး ဥယ်ာဥ္ဝင္းဝၾကီးကို ရွင္းေပးႏိုုင္မယ္ဆိုရင္ တစ္ေယာက္ကို မုန့္ခ်ိုတစ္လံုးဆီ ေပးမယ္လို့ ေျပာလိုက္ေတာ့ ကေလးေတြကလည္း သေဘာတူၾကတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဘုရင့္အိုးဖုတ္သမားတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ရဲ့ အိုးဖုတ္တဲ့မီးဖို မီးမျပတ္သြားဖို႔အတြက္ ထင္းရွာေနခ်ိန္ျဖစ္ေနတယ္။ ကေလးေတြ အခုေလးတင္ပဲ သစ္ကိုင္းေတြလိုက္ေကာက္ျပီး စည္းထားတဲ့ ထင္းစည္းေတြကို ျမင္ေတြ ႔သြားေတာ့ အိုးဖုတ္သမားက သူ႔ဆီကေန ထင္းေတြကို အသျပာေကာင္းေကာင္းေပးျပီး ဝယ္လိုက္ေတာ့တယ္။ ေငြတင္သာမကပဲ သူလုပ္ျပီးသား အိုးတခ်ိဳ ႔ကိုပါ ေစ်းညွိျပီး သူ႔ကို ေပးလိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ သူဟာ ပန္းေရာင္းလို့ရတဲ့ အျမတ္ေငြေတြရယ္၊ ထင္းေရာင္းလို႔ရတဲ့ အျမတ္ေငြေတြရယ္ စုျပီး အစားအေသာက္ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ ဖြင့္လိုက္တယ္။ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ျမိဳ ႔ကိုသြားၾကမယ့္ ျမက္ရိတ္သမားေတြအားလံုးဟာ သူ႔ဆိုင္မွာ၀င္နားၾကတယ္။ သူက အဲဒီလူေတြကို မုန္႔ခ်ိဳေတြ ႏွင့္ ေသာက္စရာေရ စတာေတြကို အလကားေကၽြးေမြးဧည့္ခံတယ္။ သူ႔ရဲ့ သဒၶါတရားထက္သန္မႈကို အဲဒီျမက္ရိတ္သမားေတြက သိပ္အံ့ဩၾကျပီး "ကြ်န္ေတာ္တို့ ဘာမ်ား ခင္ဗ်ားကို ကူညီေပးလို့ရနိုင္ပါမလဲ" လို႔ ေမးၾကတယ္။ အဲဒီအခါ သူက ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ အကူအညီလိုေနတာမရွိေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာင္မွာလိုအပ္လာတဲ့အခါ အသိေပးပါ့မယ္လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

to be continued....

(Ven. Kurunegoda Piyatissa ရဲ ႔ Buddhist Tales For Young & Old, Vol. 1, Prince Good Speaker မွ "Mouse Merchant" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္။)

ဇာတက၊ ဧကကနိပါတ္၊ စူဠေသ႒ိဇာတ္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ၾကြက္ကုန္သည္ (၁)

🐭 ၾကြက္ကုန္သည္ 🐭

တခါတုန္းက ဘုရင္တစ္ပါးရဲ ႔ အထူးအေရးေပးအားထားခံရတဲ့ အၾကံေပးပညာရွိၾကီးတစ္ဦးဟာ ဘုရင္ႏွင့္ အျခား အၾကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြကိုပါ ေတြ့ဆံုဖို႔အတြက္ရွိတာမို႔ အိမ္ကေန ထြက္လာခဲ့တယ္။ 

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူသြားေနတဲ့ လမ္းေပၚမွာ ေသေနျပီျဖစ္တဲ့ ၾကြက္ တစ္ေကာင္ကို သူ မ်က္လံုးေဒါင့္ကေန လွမ္းျပီးေတြ ႔လိုက္ရတယ္။ ဒီအခါ သူႏွင့္အတူပါလာတ့ဲသူေတြကို ပညာရွိၾကီးက ''… ဒီလိုၾကြက္ေသလို ေသးမႊား မေျပာပေလာက္ပါဘူးလို႔ထင္ရတဲ့ မူလျမစ္ဖ်ားကေနေတာင္ လံုု႔လရွိျပီး တက္ၾကြၾကိဳးစားတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ ဥစၥာစီးပြား အေျမာက္အမ်ား ကို ရွာေဖြရယူနိုင္ဖိုု႔ အခြင္အေရးကိုရႏိုင္တယ္။ အလုပ္လည္း ၾကိဳးစားမယ္၊ ဉာဏ္ကိုလည္းအသံုးခ်မယ္ ဆိုရင္ သူဟာ သူ႔ကိုယ္ပိုင္ လုပ္ငန္းတစ္ခုကို အစျပဳတည္ေထာင္နိုင္ျပီးေတာ့သူ႔ဇနီးႏွင့္ မိသားစုကိုပါ ေစာင့္ေရွာက္ ပံ့ပိုးေပးနိုင္လိမ့္မယ္။''လို့ ေျပာလိုက္တယ္။

ပညာရွိၾကီးေျပာလိုက္တဲ့ မွတ္ခ်က္စကားကို အဲဒီလမ္းေပၚကေန ျဖတ္ေလ ွ်ာက္သြားတဲ့ လူ တစ္ေယာက္က ၾကားသြားတယ္။ အဲဒီၾကားသြားတဲ့သူက အခုေျပာတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ ထင္ရွားတဲ့အၾကံေပးပညာရွိၾကီးတစ္ဦး ဆိုတာကိုပါ သိလိုက္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ ႔စကားအတိုင္း ၾကိဳးစားလိုုက္နာျပီး လုပ္ၾကည့္ဖို႔ကို သူ စိတ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ သူဟာ ၾကြက္ေသကို အျမီးကေန ေကာက္ကိုင္ျပီး ထြက္ခြာလာခဲ့တယ္။ အဲဒီလူ ကံသာေနခ်ိန္မို႔ေနပါလိမ့္မယ္။ သူသြားလို႔ လမ္းတစ္ျပေလာက္မေရာက္ခင္မွာပဲ ဆိုင္ပိုင္ရွင္တစ္ဦးက သူ႔ကို ဆီးတားလိုက္တယ္။ '' ငါ့ေၾကာင္ေလးကြာ၊ တမနက္လံုး ဘာမွမစားရေသးလို့ပါ။ ဒီမွာ ေၾကးျပား၂ျပားယူလိုက္ပါ။ ဒီၾကြက္ကို ေရာင္းခဲ့ေပးပါ။'' လို့ ေျပာတယ္။ သူလည္း ေရာင္းခဲ့ေပးလိုက္တယ္။
.
ရရွိလာတဲ့ ေၾကးနွစ္ျပားနဲ႔ သူဟာ မုန္႔ခ်ိဳေတြကို ဝယ္လိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ေသာက္ေရေတြႏွင့္အတူ လမ္းရဲ ႔တဖက္မွာ ေစာင့္ျပီးေနလိုက္တယ္။ သူေမ ွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ပန္းကံုးေတြမွာ သီထည့္ႏိုင္ဖို႔ ပန္းခူးသြားၾကသူတခ်ိဳ ႔ အဲဒီအလုပ္ကေန ျပန္လာၾကတယ္။ သူတို့ချမာ ေမာကလည္း ေမာ၊ ဆာကလည္း ဆာေနၾကျပီမို႔ မုန္႔ခ်ိဳႏွင့္ေရ ကို ျမင္လိုုက္တာနဲ႔ သူတို့မွာ ပါလာတဲ့ ပန္းစည္းေတြထဲက တစ္ေယာက္ တစ္စည္းနႈန္းေပးျပီး လူငယ္ဆီက မုန္႔ခ်ိဳေတြႏွင့္ေရ ကို ဖလွယ္ဝယ္ယူလိုက္ၾကတယ္။ ရလာတဲ့ ပန္းစည္းေတြကို လူငယ္က ညေနေစာင္းမွာ ျမိဳ ႔ထဲသြားျပီးလိုက္ ေရာင္းတယ္။ ပန္းေရာင္းလို႔ရတဲ့ ေငြထဲကေန တခါ မုန္႔ခ်ိဳေတြကို ထပ္ဝယ္ျပီး ေနာက္တေန႔မွာ ပန္းခူ့းအလုပ္သမားေတြကိုပဲ သြားျပန္ေရာင္းျပန္တယ္။

to be continued.....

(Ven. Kurunegoda Piyatissa ရဲ ႔ Buddhist Tales For Young & Old, Vol. 1, Prince Good Speaker မွ "Mouse Merchant" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ေဒါသ

🔸ေဒါသ🔸

ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ဆရာဆီကိုေရာက္လာျပီး အၾကံဉာဏ္ေတာင္းတယ္။

”ဆရာ၊ တပည့္ေတာ္မွာ ထိန္းခ်ဳပ္ဖိုု႔ခက္ခဲတဲ့ အမ်က္ေဒါသ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒါကိုု ဘယ္လိုု ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုုသရမလဲဘုုရား။”

“မင္းမွာ တကယ္ကိုုထူးဆန္းတဲ့အရာ ျဖစ္ေနတာပဲ။ ငါ့ကိုု ျပၾကည့္စမ္းပါအံုး။” လိုု႔ ဆရာက ျပန္ေျဖတယ္။

”အခုုေတာ့ ျပလိုု႔မရေသးဘူး ဆရာ။”

”ဒါဆိုု ဘယ္ေတာ့ ငါ့ကိုျပႏိုုင္မလဲ။”

”သူက မထင္မွတ္ထားတဲ့အခ်ိန္က်မွ ျဖစ္တတ္တာဆရာ။”

”အင္း.....။ ဒါဆိုုရင္ေတာ့ ဒါဟာမင္းရဲ ႔ ကိုုယ္ပိုုင္ စစ္မွန္တဲ့သဘာ၀မဟုုတ္ေလာက္ဘူး။ တကယ္မင္းပိုုင္တာအမွန္ဆိုုရင္ ဘယ္အခ်ိန္မဆိုု ငါ့ကိုုျပလိုု႔ရရမွာေပါ့ကြာ။ မင္းေမြးလာတုုန္းကလည္း အဲဒါ ပါမလာခဲ့ဘူး။ မင္းမိဘေတြကလည္း မင္းကိုုေပးလိုုက္တာမဟုုတ္ဘူး။ အဲဒါေလး ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေလ....။”

🔺

ဇင္ပံုုျပင္ "Temper" ကိုဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ကိုုယ့္ကိုုုယ္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မွ...

🌸 ကိုုယ့္ကိုုုယ္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္မွ... 🌸

တခါတုန္းက ကၽြမ္းဘားကစားျပတဲ့သူ နွစ္ဦးရွိခဲ့တယ္။ တစ္ဦးက သနားစရာေကာင္းတဲ့ မုဆိုးဖိုၾကီးျဖစ္ျပီး၊ ေနာက္တစ္ဦး ကေတာ့ သူ႔တပည့္မေလး- နာမည္က မီဒါ လို့ ေခၚတယ္။ သူတို့နွစ္ဦးဟာ ေန႔စဥ္ လမ္းတကာလွည့္ ကြ်မ္းဘား ကစား ျပရင္း ဝင္ေငြရွာ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳၾကရတယ္။

သူတို႔ရဲ ႔ကၽြမ္းဘားျပသမႈမွာ ပါဝင္တဲ့ သရုပ္ျပမႈတစ္ခုဟာဆိုရင္ ဆရာျဖစ္သူက သူ့ေခါင္းေပၚမွာ ဝါးလံုးရွည္တစ္ေခ်ာင္းကို ထိန္းညွိထားျပီး တပည့္ျဖစ္သူက ဝါးလံုးထိပ္ကို တေရြ့ေရြ့ တက္သြားရတယ္။ အဲဒီထိပ္ကို ေရာက္တာနဲ့တျပိဳင္နက္ထဲမွာ ဆရာျဖစ္သူက ေျမျပင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ျပရတယ္။

သရုပ္ျပသူနွစ္ဦးလံုးအတြက္ စိတ္အာရံု လံုးဝစူးစိုက္ႏိုင္မႈနဲ့ ဟန္ခ်က္မွ်ေအာင္ ထိန္းထားဖို့ဟာ လိုအပ္တယ္။ ဒါမွသာ သူတို့နွစ္ဦး သရုပ္ျပမႈမွာ ဘာထိခိုက္မႈမွမရွိပဲ ျပကြက္ျပီးဆံုးတဲ့အထိ ျပနိုင္မွာျဖစ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ရက္မွာေတာ့ ဆရာ ျဖစ္သူက သူ႔တပည့္မေလးကို ေျပာတယ္။

''ဒီလိုရွိတယ္ မီဒါ။ မင္းကို ငါကေစာင့္ေရွာက္မယ္၊ မင္းကလည္း ငါ့ကို ေစာင့္ေရွာက္ရမယ္ကြ။ ဒါမွသာ ငါတို့နွစ္ေယာက္လံုး အာရံု စူးစိုက္ႏိုင္ေအာင္ရယ္၊ ခႏၶာကိုယ္ဟန္ခ်က္မပ်က္ေအာင္ရယ္ ထိန္းထားနိုင္မွာ။ မေတာ္တဆထိခိုက္မႈဆိုတာမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္လုပ္နိုင္မွာ။ အဲဒီလိုဆိုရင္ ငါတို့ ဒီကၽြမ္းဘားသရုပ္ျပတဲ့အလုပ္နဲ့ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ေကာင္းေကာင္း ရွာေဖြစားေသာက္နိုင္ေတာ့မွာေပါ့ကြာ။''

အဲဒီမွာတင္ စဥ္းစားေျမာ္ျမင္တတ္သူ ကေလးမေလး ျပန္ေျပာလိုက္တာက …

''ဆရာ… ကၽြန္မ ေတြးမိတာကေတာ့ …ကြ်န္မတို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္နိုင္ဖို့ အားထုက္တာက ပိုေကာင္းမလားလို့ပါ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကို ေစာင့္ေရွာက္လိုက္တာမွာ ကြ်န္မတို့နွစ္ေယာက္လံုး အတြက္ပါ ေစာင့္ေရွာက္ထားနိုင္တဲ့ သေဘာပါသြားျပီပဲ မဟုတ္လား။ အဲဒီလိုနည္းနဲ႔မွပဲ ကၽြန္မတို့ဟာ မေတာ္တဆထိခိုက္မႈဆိုုတာမ်ိဳး မရွိေအာင္ ကၽြမ္းဘားကစားျပရင္း စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ေကာင္းေကာင္း ေငြရွာနိုင္မွာေလ။''

🔺

ဇင္ပံုျပင္ ”BEFORE EVERYTHING ELSE, TAKE CARE OF YOURSELF” ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့

♣️ ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ ♣️

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက လယ္သမားအဖိုးၾကီး တစ္ေယာက္ ရွိသတဲ့။ သူဟာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေကာက္ပဲသီးနွံေတြကို ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနသူေပါ့။ တေန့မွာေတာ့ သူ့ျမင္းက ထြက္ေျပးသြားပါေလေရာ … ။ ျမင္းမရွိေတာ့တဲ့ သတင္းကို ၾကားတဲ့ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက အဖိုးအို ကို စာနာစိတ္နဲ့့ ”ဆိုးလိုက္တဲ့ကံပါလား ” လို့ လာေျပာၾကတယ္။

”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...” လို့ လယ္သမားအဖိုးအိုက ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

ေနာက္တေန့ မနက္က်ေတာ့ သူ႔ ျမင္းက ျပန္ေရာက္လာတယ္။ သူနဲ့အတူ ျမင္းရိုင္း သံုးေကာင္ကိုပါ အပါ ေခၚလာတယ္။ "သိပ္ကို ေကာင္းတဲ့အျဖစ္ပါလား" လို့ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက တအံ့တဩေျပာၾကျပန္တယ္။

”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...” လို့ပဲ အဖိုးအိုကေတာ့ ျပန္ေျဖတယ္။

ေနာက္ရက္ေတြမွာ အဖိုးအိုရဲ့ သားျဖစ္သူက မေလ့က်င့္ရေသးတဲ့ ျမင္းကို တက္စီးဖို့ ၾကိဳးစားရင္း ျပဳတ္က်ပါေလေရာ။ သူ႔ရဲ ႔ေျခေထာက္ပါ က်ိဳးသြားေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာတင္ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက အခုလို ကံဆိုးမႈအတြက္ သူတို့က ကရုဏာသက္စာနာပါေၾကာင္း ေနာက္တစ္ၾကိမ္ လာေျပာၾကျပန္တယ္။

”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...” လိုု႔သာ လယ္သမားအဖိုးအိုက ျပန္ေျဖတယ္။

ေနာက္တရက္မွာေတာ့ အ့ဲဒီေဒသက သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဥပေဒအတိုင္း အသက္ျပည့္လူငယ္ေတြကို စစ္မႈထမ္းေဆာင္ဖို့ စစ္အရာရွိေတြက ရြာထဲအထိလာေခၚၾကတယ္။ အဖိုးအိုရဲ့ သားျဖစ္သူက ေျခက်ိဳးေနတာမို့ သူ့ကိုေခၚမသြားပဲ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့တယ္။

ဒါကိုသိျပန္ေတာ့ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြက အဖိုးအိုကို ဝိုင္းျပီး ဝမ္းေျမာက္ေၾကာင္းေျပာျကျပန္တယ္။ အဲဒီလို စစ္ထဲမလိုက္ရဖို့အတြက္ ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္း ဖန္လာတာပဲလို့ ဆိုၾကတယ္။

အဖိုးအိုက ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။
”ဟုတ္ရင္လည္း ဟုတ္မွာေပါ့ေလ...”

♦️

ဇင္ပံုျပင္ "Maybe" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ဘုရားသခင္ကို ေတြ႔ခ်င္သူ

💥 ဘုရားသခင္ကို ေတြ႔ခ်င္သူ 💥

ျမစ္ကမ္းေဘးတစ္ခုုမွာ ရေသ့သူေတာ္စင္တစ္ပါး တရားရႈမွတ္ပြားမ်ားေနတဲ့အခ်ိန္ လူငယ္တစ္ဦး ေရာက္လာျပီး စကားဆိုတယ္။

”ဆရာအရွင္၊ အရွင္ဘုရားရဲ ႔တပည့္ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။” လို႔ လူငယ္က ေလ ွ်ာက္ထားလိုုက္တယ္။

ဒီေတာ့ ရေသ့သူေတာ္စင္က ”ဘယ္လိုေၾကာင့္မ်ားလဲ ဒကာ” လို႔ ျပန္ျပီး ေမးတယ္။

လူငယ္က အတန္ၾကာ စဥ္းစားလိုက္ျပီး “ဘုုရားသခင္ကို ရွာေတြ႔ခ်င္လိုု႔ပါ။” လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

ရေသ့ဟာ ရုုတ္တရတ္ ခုုန္ထလိုက္ျပီး လူငယ္ကိုု လည္ဂုုတ္ကေနဆြဲကိုုင္ကာ ျမစ္ဆီကိုု ဆြဲေခၚသြားလိုုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ လူငယ္ရဲ ႔ ေခါင္းကိုေရထဲ ဆြဲႏွစ္ပစ္လိုုက္တယ္။

တစ္မိနစ္ေလာက္ ၾကာလာေတာ့ လူငယ္ဟာ သူ႔ကိုယ္သူ လြတ္ေျမာက္ဖို႔
ကန္ေၾကာက္ရုုန္းကန္လာတာနဲ႔ ရေသ့လည္း ေနာက္ဆံုးမွာ လူငယ္ရဲ ႔ေခါင္းကို ေရထဲက ျပန္ဆြဲတင္ျပီး လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။

လူငယ္ဟာ ေရမႊမ္းတာေၾကာင့္ ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္ဆိုးရင္း အသက္ကို ေမာပန္းတၾကီး ရွဴေနရရွာတယ္။

ေနာက္ဆံုး သူျငိမ္က်ျပီး အေျခအေနပံုမွန္ျပန္ျဖစ္သြားေတာ့မွ ရေသ့က လူငယ္ကို ေမးလိုုက္တယ္။

”ဒကာ။ ေရထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာကိုအလိုခ်င္ဆံုုးလဲ ဆိုတာ ေျပာစမ္းပါ။”

”ေလ” လူငယ္က ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

”ဟုတ္ျပီ ဒကာ။ ဒါဆို အခုေတာ့ အိမ္ျပန္လိုက္ပါအံုး။ ေလ ကို လိုခ်င္သလိုမ်ိဳး ဘုရားသခင္ကို ေတြ႔ခ်င္လာတဲ့အခါက်ေတာ့မွပဲ ဒီကို ျပန္လာခဲ့ေတာ့ ဒကာေရ။”

♦️

ဇင္ပံုျပင္ ”Wanting God" ကို ဆီေလ ွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္